20 Mart 2010 Cumartesi

ÖLEN ÖLÜR, KALAN SAĞLARI DA HALLEDERİZ

ÖLEN ÖLÜR, KALAN SAĞLARI DA HALLEDERİZ

Elazığ’da, 6 şiddetindeki küçücük bir depremle bile yerle bir olan, Anadolu’nun çilekeş insanlarının sığındığı kerpiç damların altında; aslında onlarla birlikte, “halkın çocuğuyuz“ diye iktidara gelip; onların inancını ve emeğini sömürüp cıs cıbıl bırakan, “bakar kör” büyüklerimiz de kalmıştır. Sonuçta şu anlaşılmıştır ki, vatandaş için değişen bir şey yoktur. Eğer bir ülkede bir köye, depremde yerle bir olunca veya Başbakan gidecek, ayağı tozlanmasın diye “hizmet” gidiyorsa,“kimsesizlerin kimiyiz” lafının koca bir palavra olduğu, ülkenin “aristokratlardan” kurtulamadığı gün gibi ortadadır.
***
Zaten son zamanlarda güvendiğimiz dağların bile kerpiçten olduğu söylenmiyor mu? Bir iktidar kalmış depreme dayanıklı, sağlam… Ordudan, yargıya, eczanelerden, hastanelere hepsi kerpiçten. Hatta fabrikalarımız bile kerpiçtenmiş ki, “tekel” çökünce işçileri altında kaldı. Bankalar desen, kapanın elinde kaldı. Sadece Elazığ’da birkaç köy mü? Cumhuriyetin bütün kurumları, inançlarımız, ümitlerimiz yerle bir olmadı mı? Her gün bitmeyen tükenmeyen “ardçı sarsıntıları” yaşamıyor muyuz?
***
Sayın Büyüklerim; her felaketin ardından televizyonlara çıkıp “Kerpiç yapılanmanın faturası ağır oldu”, veya “vah vah”, demekle ya da vakit bulurlarsa bölgede bir tur atmakla bu işlerin düzelmeyeceğini bilmiyor mu? Eğer işler lafla düzelseydi, yüzyıllar önce Anadolu’nun bağrından çıkıp bu günlere ulaşmış, “B.. ile yapılan sidik ile yıkılır” darbımeseli bir işe yarar, vatandaş kerpiç ev yapmaktan vaz geçerdi. Ama olmamış, yüzyıllar boyunca mermerin, ince ince işlenip, nice medeniyetin beşiği olmuş Anadolu toprağında, “insan barınakları” “taş devrinden” kalmaya devam etmiş, bu çilekeş insanlar maalesef kerpiç damlardan çıkamamışlardır… Acaba neden?
***
Çünkü evini sağlam bir malzemeden yapabilmesi için bedava olan “ot, toprak ve suyun” dışında başka şeyler de lazım. Hani, sizin de sık sık ifade ettiğiniz gibi “Garip gurabayı fakir fukarayı” bu sefaletten kurtarmak için, “karnına bir şeyler koymak” dışında, kafasına da, cebine de bir şeyler koymak gerek… İşinize gelir mi, bilmem ama başına havada uçan kuşun pisliği düşse onu bir “nasipten, kısmetten” sayan vatandaşa, önce “Depremin değil binanın öldürdüğünü”, bunun da kader olmadığını anlatacaksın. TOKİ rant sağlayacak imar planı tadilatları ile apartmanlar dikip, rezidanslar yapacağına köyleri oturulur hale getirecek. Özellikle deprem bölgelerinde “bölünmüş yollarla” uğraşacağına, binaları depreme dayanıklı hale getireceksin. Vatandaşını “kara cahil” ve “kaderci” bırakmayacaksın ki hem açılımlara gerek kalmasın hem de bu acılar, bir daha yaşanmasın.
***
Bunların hepsi bilinen, hepsi birkaç yıl içinde çözülebilecek problemler de, siyasi getirisi yok. Baksanıza adını bile duymadığımız ülkelere milyonlarca dolar bağış yapan hükümete “Hayırdır gardaş, bizde yoksul mu yok?” demeyen yargının, bir Ordu Komutanını soruşturmak için, “yoksul Alevi köylerine yardım etmesini” sebep sayıyorsa ve hazırlanan iddianameye koyuyorsa, en iyisi bırakalım böyle kalsın. Ölen ölür kalan sağları da en kısa zamanda hallederiz inşallah.

ANTALYA HÜRSES GAZETESİ 22/03/2010

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder