FARK

TBMM tarihinde ilk kez, Anayasa Uzlaştırma Komisyonu’nda  Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarından Rum ve Süryani Cemaatlerinin anayasa ile ilgili görüşünü aldı. İstanbul Fener Rum Patriği Bartholomeos  Rum ve Süryani vatandaşlarımızın önerilerini komisyona iletti. Doğrusu bu şahsiyet bende “rüzgar gülü” izlenimi bırakıyorsa da; bazı sözlerine katılmamak mümkün değil… Patrik, Gökçeada doğumlu ve askerliğini yapmış olmasına rağmen, tüm vatandaşlık işlemleri için Dışişleri Bakanlığı ile muhatap olmalarının, kendilerini ikinci sınıf vatandaş yaptığını ifade etti ve ekledi… “Biz yabancı değiliz…” Eğer, bu sözler doğruysa ve devlet, kendi vatandaşına etnik kökenine göre muamele ediyorsa elbette bu durum derhal düzeltilmelidir.  

***

“İkinci sınıf vatandaş olma ya da dini özgürlüklerin kısıtlandığı” ile ilgili yakınmaları, eminim ki birçokları tarafından farklı  yorumlanabilir. Hatta Türk Vatandaşı olmasaydı Patrikhanede görev bile yapamazdı deyip, “çalıyı tepesinden sürüyenlere” bile, saygı duyarım. Ancak, bir vatandaş olarak yakınması ve bazı taleplerinin olması kimseyi şaşırtmamalıdır. Çünkü biz, bu talepleri karşılayacak makamları işgal eden bakanların bile mesela; Türkiye-AB ortaklık konseyi toplantısında, “Türkiye’de din özgürlüğünün tam olarak yaşanmadığını” ifade ettiğini duymadık mı? Kaldı ki, Patriğin bir soru üzerine yaptığı “Türk devletine vatandaşlık bağıyla bağlı olan herkes, din, mezhep, dil ve etnik köken gözetilmeksizin Türk’tür. Türklük bütün Türk vatandaşlarının beraberce varlığının ve dayanışmasının ifadesidir” sözleri, bu toprakları boşuna işgal eden bir çok Türk vatandaşına ders gibiydi.

***

Benzer konuda, TBMM Anayasa Uzlaşma Komisyon Aydınlar Ocağı Başkanı Prof. Dr. Mustafa Erkal ve Aydınlar Ocağı Başkan Yardımcısı Prof. Ahmet Çolak yeni anayasa ile ilgili TBMM Anayasa Uzlaşma Komisyonu üyelerine sunum yaparken, Türklerin ve Kürtlerin hür iradeleriyle birlikte yaşamaya karar verdiklerini anlattı. Çolak, “Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılmasının ardından geride kalanlar birlikte yaşamaya karar verdi” dedi… Belgesi var… (KÜRT HALKINDAN LOZAN’A MEKTUP… 24 Kanun_i Sani 1339 (24 ocak 1923) Devlet arşivleri Genel Md. Başbakanlık Osmanlı Arşivi, HR.İM,60/3)… Şimdi dikkat edin… Bu sözlerden rahatsız olan bir Kürtçü vekil, “Benim dedem beraber mücadele etti ama sizin dediğiniz gibi birlikte yaşamayı kabul etmedi. Türklüğü kabul etmedi. Siz böyle yorum yapıyorsunuz ama kabul etmiyorum” diye konuştu. Biz de çok üzüldük seni Türk yapamadık diye, alttan bey… Aptallıkla kahramanlık arasındaki çizgi böyle bir şey olsa gerek.

***

Biri Fener Rum Patriği, diğeri bu milletin vekili. Biri ne olduğunun farkında ve yapılan haksızlıkları gidermenin, demokrasiyi ve vatandaşlık haklarını geliştirmenin peşinde. Diğeri, bu güne kadar şikayet ettiğimiz ne varsa; ortamı germenin, inkarın, ayrıştırmanın, çatışmanın peşinde. Devekuşu gibi… Koş diyorsun, koşamam kuşum diyor. Uç diyorsun deveyim uçamam diyor… 

HER ŞEY NORMALDİR DE...

Hatırlarsınız; hükümetin 4+4+4 Kademeli eğitim teklifi üzerine, TÜSİAD Başkanı Ümit Boyner, “Kademeli eğitimi desteklememiz mümkün değil, bu kız çocuklarının eğitime katılımında sorun yaratır.” Deyince ortalık karışmıştı…  Sonradan iktidarın “gözden ırak tutmaya çalıştığı” bir gönül alma harekatı olduysa da, “Kusura bakma TÜSİAD senin arzun olmayacak, milletin arzusu olacak,” cevabı ile, “yukarıdakilerin” genel karakteri haline gelen kibirliliğin, zirveye yaptığını bir kez daha gördük. Aslında iş çevresi karşısında geçmiş iktidarların aciz tutumlarını eleştiren biri olmama rağmen, ciddi bir Sivil Toplum Kuruluşunun tereddütlerine, küçültücü bir tavır içinde kulak tıkamanın olağan bir yaklaşım olmadığını söylemem gerek… İşin kötüsü, Usta’nın bu tür konuşmalarının, bir de “domino etkisi” oluyor.

***

Şöyle ki; devletin “Aile ve Sosyal Politikalardan” sorumlu bakanı da, esti gürledi. “Büyük fotoğrafı görmeyip, teferruatın üzerinden algı yönetiliyorsa, bu kadar da olmaz diyorum. Bu yasanın yarısı STK’ların dediği, doğru olduğuna inandığımız maddeler” dedi. Özeti “Haddinizi bilin!..” Tamam da, zaten problemin, yasanın diğer yarısından çıktığını, bu sayın büyüğümüze nasıl anlatacağız? “İslamiyet’i kabul etmiş ilk Türk boyu............. 'dır” şeklindeki boşluk doldurma sorusuna “1.65” yazan da, “Savaşa gidip, savaştan sağ dönen askere ....... denir.” sorusuna, “Hoş geldin” yazan da, bu memleketin evladı değil mi? Eh, artık bu çocuklar büyüdü, bakan oldu… Normaldir.

***

Bazıları işe daha farklı tepkiler verdi. Mesela biri  “Parti kurun da öyle çıkın karşımıza!” deyip tepkisini  Kasımpaşa ağzıyla ifade ederken, diğeri vicdanlara seslendi… “AK Parti’nin alternatifi yine AK Parti. Keşke bir ikincisi daha olsa.. Bir tanesi bir tarafa, diğerleri bir tarafa bir tablo, manzara var. Bu bizi hem sevindiriyor, hem düşündürüyor. Çünkü AK Parti’nin alternatifi yine AK Parti. O halde AK Parti’nin iyi korunması lazım. Hiç hata yapılmaması lazım. Hep sahiplenilmesi, desteklenmesi, sevilmesi, sayılması, önemsenmesi lazım ki AK Parti zafiyet geçirmesin. AK Parti, mevsim kış ama nezle bile olmasın. AK Parti, öksürürse Türkiye zatürre olur, tablo bu.” Dedi. Ehh… Doğrusu, şimdilik haksız da sayılmaz… 

***

“Bayramınızı en içten dileklerimle kutlar sağlık ve mutluluklar dilerim.” Diye gelen mesaja “Teşekkürler ben de sizin bayramınızı kutlarım. Keşke bir de isminizi bahşetseydiniz” diye cevaplayan “alaycı kurnaza”, “Keşke sen de müdürünün telefonunu kaydetseydin...” diye yanıtı ile bayramı zehir eden “kindar uyanık”, bu memleketin toprağından suyundan beslenip havasını teneffüs etmedi mi? Bu da normaldir…  Tüm bu eleştiriler, karşı çıkmalar, tartışmalar çekişmeler hepsi normaldir de, anormal olan; iktidar partisinden bir vekilin de çıkıp, “Yahu yeni bir Anayasa yapmak için aradığımızı söylediğimiz toplumsal uzlaşmayı tesis etmek için bugünlerde ne yaptık?” diye soramamasıdır…

BU İŞTE BİR İŞ VAR!

Son günlerde toplum vicdanını sızlatan her icraatın ardından, hükümet saflarından aykırı seslerin yükselmesini bazıları hayranlıkla izlese de, aslında toplumumuz bu durumu açıklayabilecek uygun bir deyimi üretmiş bile. Biraz argoya kaçıyor ama kibarlaştırırsak  “Hem dövüyorlar hem de ağlıyorlar”  gibi bir şey çıkıyor ortaya. Özellikle gözü yaşlı bir başbakan yardımcısı, son günlerde evliya gibi. Gelgelelim; bu güne kadarki tutumuna bakarsak, sonuna kadar desteklediğimiz sözlerinin ardına düşmemiz, altından hangi Çapanoğlunun çıkacağını düşünmeden, mümkün görünmüyor. Uzun lafın kısası; İnsanın “Helal olsun abi!” diyesi geliyor lakin diyemiyor. Çünkü “Yetmez ama evet’çi” ecnebi kardeşlerimizin durumu bir türlü gözümüzün önünden gitmiyor.

***

Son örneğe bir bakalım. Usta’nın 32 kişinin cayır cayır yakıldığı Sivas Olaylarına ilişkin davanın zamanaşımından düşürülmesi kararına getirdiği yorum; “Milletimiz için, ülkemiz için hayırlı olsun” iken, bu sayın büyüğümüzün kafasına göre takılmasını pek aklım almıyor. Hele hele en genç başbakan yardımcısının bile, yaptıkları bu kadar reformdan(!) sonra yargıyı eleştirmesi, stratejik bir harekatın taktiksel dümeniymiş gibi görünüyor… Malum bu ağlaması ile meşhur şahıs, Hrant Dink davasında da “Suikast örgütlü değildi” kararını veren mahkeme başkanının “Vicdanen ben de tatmin olmadım” sözlerine bozulmuş bu sözlerin bir hakime yakışmadığını “Hakimler delil durumu ve vicdanlarına göre karar verirler. Ben de vicdanen tatmin olmadığımı söylemiştim” deyip tepki göstermişti de, biz bozuk saat bile günde iki kez doğru vakti gösterir deyip es geçmiştik.

***

Benzer sözleri Kültür Bakanı Ertuğrul Günay’dan duysak doğrusu pek şaşırmazdık da, bu abinin  Sivas Davasının insanlık suçu sayılmayıp zaman aşımından düşürülmesine “…Bu katliam gibi feci olayda kusuru bulunan veya kusurlu oldukları düşünülen kamu görevlileri hakkında bir soruşturma başlatılıp, bunlarla ilgili bir yargılama yapılabilir. Savcılarımızın bu iddia üzerine bir soruşturma yapmasında şahsen fayda görüyorum”  demesine, her ne kadar o yıllarda iktidarda olmadıklarını bilsek dahi, şaşırmamak mümkün değil. Hele hele Civanım delikanlı’sı 37 canın yakılarak katledilmesinde millet için, ülke için “hayır” görecek bir ruh halinde iken… Bu işlerde bir iş var ama Allah hayır getirsin.

BİR İLKİ DAHA YAŞADIK

Kademeli ve kesintili 4+4+4’ eğitim sistemini görüşen eğitimli vekillerden oluşan Meclis Komisyonu’nda büyük bir kavga çıktı. Salonu işgal edip diğer komisyon üyelerinin içeri girmesini  adeta engelleyen 100 kadar iktidara mensup vekil ile muhalefetin itilip kakılan komisyon üyeleri. Ve tabii bu durumu haber alıp  gelen 60 kadar muhalif vekil.  Sonrası… Sonrası herkes birbirine giriyor. Birbirinin boğazına sarılan sarılana, ayılanlar bayılanlar, yaralananlar… Vekil değil mübarekler, sanki Adanalı Cono Aşireti... 30 dakika kadar süren bu  hengame sırasında iktidara mensup komisyon üyeleri “bir ilki” daha hayata geçiriyor.  Milli Eğitim Sistemimizi çağdaşlaştıracağı iddia edilen bu tasarının 21 maddesi tam 30 dakikada, okunuyor, üzerinde tartışılıyor, düzenleniyor ve kavga edenlere yapılan “Kaldır elini, kaldır elini!” uyarıları arasında oylanarak komisyondan geçiyor… “Ce-EEE!”  Oysa ilk 6 madde komisyondan 6 günde geçmişti.  

***

Bir parti düşünün ki; yapılan son seçimde %50 oy almış, 10 yıldır iktidarda ve oy oranını her gün arttırıyor. Üstelik bu partinin adı  bile, “adalet” vaadini işaret ediyor. Karşısında ise şimdilik önünü kesmesi mucizelere kalmış cılız bir muhalefet… Peki böyle bir partinin liderinin; komisyonda görüşülen bir kanun teklifini engellemek için, muhalefetin gösterdiği nafile çabalara kızıp, “Bugün Perşembe bu komisyon çalışacak, yarın Cuma çalışacak, gerekirse cumartesi, Pazar gene çalışacak, ama bu çıkacak” diyerek, hem de Mardin’i kardeşlik ve hoşgörü şehri seçtiği gün,  “Ne pahasına olursa olsun pazartesiye çıksın” anlamına gelen sözler sarf ederek, böyle bir tarihi ayıba zemin hazırlamasının bir manası var mıydı? Bu yasa zaten bu gün olmazsa yarın çıkmayacak mıydı, değdi mi? Demiştik ama değdiğini Usta açıkladı: Hangi dilden anlarsan o dilden… Tam da layık olduğumuz gibi, Kasımpaşa işi.

***

Muhalif partilere gelince bu durumda bile "cak cuk" etmkten başka bir şey yapacaklarını sanmıyorum. Hemen her seçime dışardan destekli iç sorunları ile uğraşmaktan nefes dahi alamayacak durumda “adeta kerhen” girdiği halde bir türlü durumu kavrayamayan muhalefetin halkı örgütleyecek hali yok. Halkı doğrudan etkileyen “temel ihtiyaç maddelerine” gelen fahiş fiyat artışlarını bile Vatandaş Mehmet Efendi gibi izliyor… En basitinden, İktidarın her istediği değişikliği kabul ettireceğini bildiği halde mesela; “Anayasa” çalışmalarına katılmayı yani “Figüran Osman” pozisyonunu seçiyor.  Yani şu durumda sıradan vatandaşın gözünde biçare durumda… Ne olurdu, hiç olmazsa bu kez; doğru bir taktik uygulasaydınız da, “taa perşembeden” belli olan iktidarın gireceği bu tavrı fırsata çevirip "mazlumu ve masumu" oynama sırasını kapabilseydiniz? 

STRATFOR BELGELERİ ÜZERİNE

“Stratfor  Belgeleri” tanımlamasını duymuşsunuzdur. Malum Stratfor  Amerika’da özel  bir istihbarat kuruluşu. Bizde bu kurumun karşılığı var mı bilmiyorum. Çünkü bu özel kurum olmasına rağmen Amerikan Savunma Bakanlığı birimlerine ve Amerikan sanayicilerine kritik istihbarat bilgileri satıyor. O yüzden doğru bilgiler vermeye özen gösteren bir kuruluş olduğu söyleniyor. WikiLeaks yayınladığı belgelerin bir kısmını, bu kuruluştan elde ettiği için bunlara “Stratfor  Belgeleri” diyor ve enteresandır bu belgelerde Usta’ya ömür bile biçilmiş.  İnsan ömrü üzerinden yapılan böylesine ahlaksız bir ticaret. Bu olayın bir tarafı. Ancak bu belgelerde ciddiye alınması gereken bir iddia daha var ve olayların belgelerdeki iddiaları doğrular biçimde seyretmesi, toplumsal kaygıyı arttırıyor…

***

Diplomat ve siyasetçi Onur Öymen bu iddia ile ilgili şunları söylüyor. “Stratfor belgesinde Türkiye ile ilgili olarak en ciddi iddia, Türkiye’nin Suriye’de bir iç çatışmayı körüklediği iddiasıdır. Türkiye’nin fiilen orada çarpışanlara destek olduğu, yardımcı olduğu, eğitim verdiği; ABD ile de gayri resmi şekilde aynı amaçla işbirliği yaptığı iddiasıdır ki, bu politik yaklaşım bizim devletimizin kuruluşundan beri izlediği politikalarla taban tabana ters düşmektedir. Biz hiçbir zaman başka ülkelerdeki çatışmaları körükleme politikası izlemedik. Başka ülkelerin toprak bütünlüğüne, egemenliğine saygı duyduk, insan hakları ihlalleri olduğu zaman Suriye’de olduğu gibi siyasi olarak tepkimizi ortaya koyduk ama hiçbir zaman başka ülkelerdeki iç çatışmaların tarafı haline gelmedik.”

***

“Stratfor’daki iddialar doğruysa Cumhuriyetimizin temel doğrularından, anayasa sistemimizden sapma olduğunu gösterir. Anayasamız uluslararası meşruiyet olmadıkça bizim yurtdışına asker göndermemizi, başka ülkeden asker almamızı yasaklamaktadır. Siz başka ülkelerde çarpışan askerleri Türkiye’ye alırsanız onların eğitimini sağlarsanız, buradan Suriye’deki çatışmaları yönetmelerine izin verirseniz, o zaman anayasamızın 92. maddesine açıkça aykırı bir harekette bulunmuş olursunuz. Daha vahimi şu, bu iddialar ortaya atıldığı zaman ki ben bunların gerçek olduğuna inanmak istemiyorum, Türkiye’nin bu iddialar altında kalmaması için bunları mutlaka tekzip etmesi lazım.” 

***

“Şimdi bu iddialar ortaya atılınca ve Türkiye bunu tekzip etmeyince bazı ülkeler bunun doğru olduğuna inanır. Şu veya bu nedenle, haklı, haksız Suriye’yi destekleyen, başta Rusya olmak üzere, Çin, İran, Irak gibi ülkeler Türkiye’ye karşı bir tavır içine girebilirler, bu ülkeler ile olan siyasi ilişkileriniz zedelenebilir. Devlet idare etmek ciddi bir iştir. Hükümet etmek ileriyi görmektir. Siz ileriyi görmeden bugünün heyecanıyla beklentisiyle veya başka ülkelerin sizden beklentileri ile belli adımlar atmaya kalkarsanız bunun çok ağır bedeli olabilir. Üstelik siz başka bir komşu ülkeden Türkiye’ye yönelik terörist saldırıları durdurmak için,  o ülkeye bile göstermediğiniz bir tepkiyi, şu anda Türkiye’ye karşı bir terörist saldırı ihraç etmeyen, Suriye’ye karşı gösterirseniz burada da bir tutarsızlık oluşur.”

***

“Birinci önceliğimiz ülkemize yönelik terörist saldırılara ev sahipliği yapan ülke olmalıdır. Bizim bütün gayretimizle bu terörist saldırıların kökenini oradan tasfiye etmemiz gerekmektedir. Siz onu yapacağınıza kalkıp da sadece bir takım düşüncelerin, ilkelerin uğrunda böyle silahlı mücadele de dahil olmak üzere bazı yöntemleri uygulamaya kalkışırsanız, bu Türkiye’yi çok büyük sıkıntıya sokar. Eğer Türkiye bir askeri operasyon yapacaksa Kuzey Irak’taki teröre karşı yapmalıdır. Çünkü bunun hukuki zemini de vardır.”  

ÇARŞAFA DOLANINCA

Hrant Dink’e yönelik bir saldırı olacağı bilgisinin,cinayetten çok önce Emniyet ve Jandarmaya ihbar edildiği söylentisi zaten vardı. O yüzden DDK raporundan; idari makamların bir vatandaşın hayatına kast edilme riskinin olduğunu bile bile, gereken önlemi almadığı, sonucunun çıkması sürpriz olmadı. Gelgelelim devlet, ihmal yüzünden  gerçekleşen Dink cinayetinden sonra da, görevi olan “vatandaşlarının can güvenliklerini koruma” konusunda yan gelip yatmaya ve vatandaşlarını harcamaya devam etti. Daha dün; Osmaniye’de ailesi tam 8 kez devlete gidip, kızına musallat olan bir serseriden şikayetçi olmasına rağmen, lise öğrencisi olan bu kızcağız ve bir kız arkadaşı şikayetçi oldukları bu manyak  tarafından öldürüldü. Hem de okul servisine pompalı ile ateş edilerek… Onlarca kadın savcılığa, karakollara defalarca şikayet ettiği eşleri tarafından katledildi, katlediliyor… Hatta devlet, tutukladığı yani gözetimi altına aldığı Kaşif Kozinoğlu’nu bile yaşatamadı. Yani manzara şu… Yaşanan bu kadar acıya karşın halâ, can ve mal güvenliğimizin garantisi olan devletin halkına yaklaşımında, derbederlik, kadercilik ve hatta aciziyetten başka bir şey görünmüyor.

***

Dink Davasında verilen karara karşı oluşan toplumsal tepki üzerine, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün talimatıyla harekete geçen ve cinayeti soruşturan Devlet Denetleme Kurulu raporunda, idari makamların “Dink’e yönelik riskleri bilebilecek durumda olmalarına rağmen, her kademedeki sorumluların zincirleme eylemleri sonucunda tehlikeyi önlemek için gereken tedbirleri almadığı” sonucuna varıldığı ifade edildi. Yani vurdumduymazlık onaylandı… Raporda cinayeti bir örgütün işlettiği zannı varmış ama suçluların örgütle bağlantılarını kanıtlayacak belge yokmuş falan, filan.  Özeti; “aşağı tükürsem sakal yukarı tükürsem bıyık” düşüncesi ile kaleme alınmış bir sürü sıradan cümle…  Başka ne olabilirdi ki? Binlerce sayfalık iddianamelerinden de anlaşılacağı gibi, derme çatma kurgulanmış bir çok davanın, eninde sonunda “yalap şap” bir kararla sonuçlanacağı belli değil mi? Örneğin son günlerde, görülmekte olan Şike Davasına bakın… Her türlü suçlama yapıldı, şike, rüşvet, örgüt, tehdit. Bu suçlamalarla kamuoyu şaşkınlık içinde bırakılırken insanlar, paldır küldür içeri tıkıldı… Hızl görülen bir dava olmasına rağmen aradan aylar geçti. Nihayet söz savunmaya geçince, idari makamlar çarşafa dolaşmaya başladı bile. İnanmıyorsanız yeni  federasyon başkanının çözüm önerilerine bakın…

***

Hal bu iken, hükümetin yapılan bunca düzenlemeden sonra hala “yargı bağımsızdır, biz karışamayız” hikayelerine kimse inanmaz. İstediği zaman, kendi bürokratını kurtarmak için 3 günde yasa çıkaran iktidarın gücü sorgulanamaz bile. Hele hele ““Seçilmişleri atanmışlara kul etmeyiz” diyorsan, birileri de “O zaman göster kendini!” der… Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de onu diyor zaten…  Bir yanda tutuklu vekiller, uzun tutukluluk süreleri ve buna isyan edenler, diğer yanda teamüller dışında iç hukuk yolları tüketilmeden bile AİHM’nin kabul etme ihtiyacı duyduğu müracaatlar ve tabii ki AİHM’nin sorduğu sorulara vermemiz gereken “makul” cevaplar… Tabii bulabilirsek… Çünkü “çarşafa dolanınca” bildiğimiz tek çözüm yolu; bir kaç hakim veya savcı hakkında dava açmak, üç beş emniyet müdürünü, elli, yüz polisi oradan oraya sürmek. Bakalım ipliğimiz pazara ne zaman çıkacak...