TALİH DEVİ

Madem NATO üyesiyiz, madem bu kurum kollektif bir savunma örgütü ve madem NATO’nun hep ihtiyacımız olduğunda ülkemizi yalnız bıraktığından şikâyet ediyoruz peki, bu günlerde ülkemize konuşlandırılacağı söylenen Patriot bataryalarına neden itiraz ediyoruz? Ha… Komşularımızla “sıfır sorun” yaşıyoruz, NATO’da nereden çıktı diyenlerdenseniz bilmiyorum. Ama, ülkemizi düşmanlarımıza karşı savunurken, bize yardımcı olacak dostlara da ihtiyacımız olabileceği düşüncesinden hareketle üye olduğumuz, ortak savunma örgütü NATO (belki de bambaşka hesaplar içinde) kırk yılda bir doğru iş yapmış, bırakın da tadını çıkaralım. Gerisi hava. Tetik vs. bizde olacakmış falan filan. Masal bunlar. Diğer yandan memlekette bu kadar yabancı üs, bu kadar yabancı uyruklu serseri mayın varken, ne NATO ne de onun patriotları bize zarar verebilir. Kaldı ki; Rusya’nın, İran’ın, Çin’in karşı çıktığı bir girişimin, bize neye patlayacağını, en iyi büyüklerimiz bilir… Diyeceğim demesine de! Beyefendi biraz yorgun geldi bana…

***

Baksanıza bu kadar problemin arasında nereden aklına geldiyse, Kütahya’da, halkın %52'sinin dört gözle izlediği, tekrarında bile reyting rekorları kıran Muhteşem Yüzyıl dizisi için; “7 milyarlık dünya, ecdadımızı ‘Muhteşem Yüzyıl belgeselindeki’ gibi tanıyor. Bizim öyle bir ecdadımız yok. Biz böyle bir Kanuni Sultan Süleyman’ı böyle tanımadık. Onun ömrünün 30 yılı at sırtında geçti. Sarayda gördüğünüz dizilerdeki gibi değil…” Dedi.  Ve dizinin yönetmenlerini de, diziyi yayınlayan televizyonun sahiplerini kınadı… At üstünde duramayan bir insanın, Kanuni’nin 30 yılını at sırtında geçirdiğini söylerken ayıptır söylemesi, 10'nun üzerinde çocuğa nasıl sahip olacağını düşünememesi bir yana; “Bu konuda ilgilileri uyarmamıza rağmen yargının da gerekli kararı vermesini bekliyorum” demesi ayrı bir facia idi. Böylece bu basit konuda bile alenen yargıya talimatı verdi. Tabii yanlış, eğer tüm dünya bizi bizim dizilerden tanıyacaksa Kurtlar Vadisi'ni izleyenler hakkımızda neler diyor kim bilir? Kaldı ki; Asmalı Konak, Yaprak Dökümü eleştirilen konuda, Muhteşem Yüzyıl’a beş çekerdi…

***        

Şevket Süreyya “Tek Adam 2” de bir hikâye anlatır. “Masallara göre Talih Devi tek gözlü bir devmiş. O tek gözü de başının üzerinde yani tepesindeymiş. O yüzden hep gökyüzünü görür, çevresini göremezmiş. Ama etrafını dolduran eteklerine yapışıp ondan talih dileyen insanları, şöyle gelişigüzel yoklayıp, içlerinden birini seçer, gökyüzüne kaldırırmış. Sonra… Yükselttiği talihliye tepesindeki tek gözü ile bakarmış. Beğenirse orada tutar, tutar… Canını sıkan bir hal, beğenmediği bir durum hâsıl olunca da onu o yükselttiği yücelikten, fırlatıp atarmış.  Halk da işte “Talih Devi” gibi bir şeydir. Halka rağmen yapılanlar, halka rağmen söylenenler, halka rağmen halkı hor gören davranışlar, halkın zihnine yavaş yavaş kazınır. Ve öyle bir an gelir ki; yükselttiği yücelikten fırlatıp atar. İşin özü; söz konusu dizide de geçtiği söylenen, ayet mealindeki gibi; yeryüzünde böbürlenerek yürümemek gerekir…

 

SENİ GİDİ SENİ !

İsmimizin kaderimiz üzerinde bir etkisi var mıdır?” diye bir sorsam, eminim aklınıza, olumlu ya da olumsuz pek çok örnek gelir. Ama nedense, bugünlerde benim aklıma hep olumsuz örnekler geliyor… Mesela Büyük Türkçe Sözlükte isminin anlamı, “erkeklere” özgü ve “yüksek, yüce veya ulu” olarak yazılmış ekâbir takımından birinin, “ismi ile müsemma” olduğunu söylemek zor. Peki, hepsi mi böyledir? Bilemem, ama muhatabımızın defolu olduğu hemcinsine “civanım delikanlım” hitabından zaten belliydi. Sakın yanlış anlaşılmasın “defolu” derken yaşının mizacına getirdiği bir “yumuşaklıktan” bahsediyorum. Yusuf Ziya’nın da işaret ettiği gibi; bunların  “içlerinde sönüp yanan gizli yumuşak ışıklarla fosforlu bir parıldayış” vardır.

***

Yani her ne kadar kelime anlamı, erkeksi, sert ve otoriter bir çağrışım yapıyorsa da, hal ve tavırlarının “feminen” bir yanının olduğu gerçektir. Dolayısıyla bu ismi taşıyanların bazılarının cinsiyet değiştirmesine ne kadar şaşırmıyorsak, bazılarının da; hislerini ifade ederken ağlamasına, dedikodu yapmasına şaşmamak gerekir. Diyeceğim ismin kaderimizi nasıl etkilediğini kestirmek mümkün değil…

***

Zaten bu tür olumsuz bir örneği daha geçen gün TBMM kürsüsünden yapılan bir diyalogla, yaşadık. İsminin ağırlığını taşıyamayan bir vekil,  başka vekili “cinsel istismar” ile suçlarken kendisini o kadar kaptırmıştı ki; konuşması sırasında, suçladığı vekilin yanında oturan bayan milletvekillerini dahi, ikaz etmekten geri duramadı… Aman ha! Sizi de taciz eder, koruyun kendinizi sapıktan; babında… Üstelik birkaç telefon mesajı “fotoğrafında” yazılanlardan hareketle adamın kalemini kırdı… Suçlamanın gerçek olup olmadığına aldırmadan, suçladığı insanın en az kendi kadar toplumda saygınlığı olduğuna bakmadan, öylesine sözler etti ki; olaya bizzat şahit olduğunu sandık. Hele hele ertesi gün televizyon ekranlarından öyle bir kahredişi vardı ki, adeta olayı yaşıyordu. Dava açacağım, süründüreceğim, rezil edeceğim diye feryat figan ederken, aklıma Temel’in düştüğü hal geldi…

***  

Hikâyeyi duymuşsunuzdur… Temel vapurda işine giderken, arada sırada tanımadığı biri karşısına geçer ve sağ elinin işaret parmağını sallayarak “seni gidi seni” der deyip hızla uzaklaşırmış. Vapur kalabalık olduğundan önceleri pek üzerine alınmamış ama bu birkaç kez tekrarlanınca canı sıkılmaya başlamış… Neyse bir akşam işten dönünce eşine olayı anlatır. O da çok kızar.  “Vay terbiyesiz adam” falan diye hakaret bile eder. Lakin ertesi sabah aynı adam yine aniden çıkar ve bu kez başını da iki yana sallayarak  “Seni gidi dedikoducu seni” der.

KİMLERE MUHTACIZ YA RAB!

Serserinin biri yolda kendi halinde yürüyen Bektaşi'nin arkasından sinsice yaklaşıp, ensesine okkalı bir tokat vurmuş... Baba Erenler acı ile dönüp, edepsizin yüzüne kızgınlıkla bakınca da, her zamanki arsızlığı ile sırıtarak durumu açıklamış: Ne bakıyorsun Baba, bu tokat Allah'tandı... Bektaşi: İmanım demiş, elbette öyledir; ama Allah'ın bu işi hangi hayâsızın eliyle yaptırdığına bakıyorum.

***

Bizim durumumuzun da Baba Erenlerden bir farkı yok aslında. Ilımlı İslam ülkesi olma yolunda, dikensiz gül bahçesi yaratma sevdalıları, üstelik uydurma suçlamalarla; memleketin eski Genel Kurmay Başkanını “terör örgütü lideri” olarak yargılıyor. Peki, bu davada suçlamalarda bulunan en önemli tanık kimmiş biliyor musunuz? Eli kanlı bir terörist. Bir hükümlü, yani suçu sabit görülüp mahkûm edilmiş bir insan müsveddesi.  Dağlarda bunların peşinde ömrünü çürütenler suçlu, şehirde belediye otobüsünün açılmasına mani olup, içine molotof atıp insanlarımızı yakıp öldürenler şahit… Hadi buna Taktiri İlahi falan diyelim; tamam da, arkamıza bakıp bu zulmü kimlerin ağzı ile yaptığımıza bir bakmamız ve oynanan oyunu görmemiz gerekmez mi?

***  

Gelelim Usta’nın, Kürtçülerin nafile çabalarından biri olduğu konusunda hiç şüphe duymadığını ima ettiği ve aldırmaz göründüğü “açlık grevi” meselesine… Hiç düşündünüz mü; içerdeki Teröristbaşı’nın bile “açlık grevi” diye bahsettiği bu eylem, nasıl oldu da iktidar da dâhil dışarıdakiler tarafından “ölüm orucuna” dönüştü? Başlangıçta halkın gözünde, Başbakanın “eylemi sonuna kadar desteklediğini” ima eden, hatta “herkesin Başbakanı’na” yakışmayacak kadar aşırı, sert ve alaycı tutumu; “devletin dizginleri elinde tutacağı izlenimi” yaratıyordu. Hatta Bülent Arınç’ın uzlaşmacı yaklaşımını “Başbakan Arınç’la ikinci kez ters düştü” diye manşet yapan gazeteler bile vardı… Gelgelelim; bu hengâmede hangi tutumun “çakma” olduğunu anlamamız için 3 gün yetti de arttı bile. Ne yazık ki; memleketi üç beş teröristin ağzından çıkacak kelimelere muhtaç etmişiz…

***

Ve perde kapandı! Biz de Baba Erenler gibi dönüp ardımıza bakınca, işin içinde hangi arsızın eli olduğunu gördük. Ve anladık ki, operasyonun asıl amacı; Bölücübaşı’nın apoletine bir yıldız daha eklemekmiş. Artık rütbesi arttı. Dışarıdakiler onun ılımlı yaklaşımı ve örgütü üzerindeki gücüne bir kez daha dikkat çekerek, toplumu ilerideki gelişmelere hazırlıyor… Lafın özü; halkın üzerinde terörün Öcalan’sız sonlandırılamayacağı izlenimi yaratılmaya çalışılıyor. Zaten büyüklerimizin de, Teröristbaşı’na bir teşekkür plâketi vermediği kaldı. Gelgelelim; Teröristbaşı kardeşi aracılığı ile yaptığı açıklamada genel olarak bu tür eylemleri içerdekilerin yapmasını uygun bulmadığını, yapılması gerekiyorsa bu tür eylemleri dışardakilerin yapması gerektiğini söylüyor. Bunun anlamı maalesef, teröre devamdır. Bir başka değişle "şaptan şeker olmayacağıdır." Kimse boşuna heveslenmesin...

BAKALIM GÖRECEĞİZ

BDP Eş Başkanı, milletvekili Selahattin Demirtaş’ın, ne olduğunu inkâr etmeyen dürüst bir yanının olduğunu düşünüyorum. O konuşunca insan en azından karşısındakinin “bizden olmadığını” anlamakta tereddüt etmiyor. Oysa bizim itimat ettiklerimizin, dost mu yoksa düşman mı, olduklarını anlamak için, kavun gibi “diplerini yoklamamız” yetmez. Malum, geçen hafta “her cins âdem yetiştirmeye elverişli” bu toprakların ürünü Selahattin Bey, gönlünde yatan aslanı açıkladı. Bölücü başının heykelini dikeceklermiş. Aç tavuk rüyasında, kendini buğday ambarında sanırmış, derler ya; işte bu… Bir gün birileri çıkacak, bir çimdik atacak ve uykudan uyanacak ama olan yine ikide bir gaza getirip yollara döktüğü uşaklığı “özgürlük” zanneden yandaşları ile oyun oynadıklarına inandırıldıklarından, polis araçlarına attıkları her molotofun patlamasına “oley” çeken sabilere olacak…       

***

Neyse, bölücü terör örgütünün meclisteki temsilcisi terörist başının heykelini dikeceğiz der de, Usta durur mu? Kavranması güç bir cevabı, vakit geçirmeden yapıştırdı. Ve tabii kendine düşman bellediği herkesi kırıp geçirdi… Nasıl olsa anlamazlar, anlasalar da konuşamazlar rahatlığı ile… Sayın büyüğümüz şöyle buyurdu: “BDP’nin eş başkanı çıktı, bölücü başının heykelini dikeceklerini söyledi. İşte bunlar sadece beton dökerler. Kalp taştan olunca ruh böyle beton hayal ediyor. Dünyanın her yerinde diktatörlerin heykelleri yıkılırken bunların aklı sadece heykel dikmeye yetiyor. Ben bunu söyledim. BDP doğunun CHP’si olma yolunda emin adımlarla ilerliyor. Baskı yapmada, sindirmede, susturmada, öldürmede CHP’den farkları yok. İşte şimdi tam CHP oldunuz…” dedi. Sözün özü: Sana diyorum kızım, sen anla gelinim…

***

“Her cins âdemi yetiştirmeye elverişli” bu toprakların bir başka evladı da, böyle buyurdu… Sanırım “bunlar” dedikleri CHP ve BDP olduğuna göre “sadece beton dökerler” sözünde de CHP’ye önemli bir gönderme olduğu açıktır. Bu durumda “CHP’nin döktüğü beton” göndermesinin anlamı nedir ki? Yoksa bu gönderme ile aklımıza ‘Erbakan’ın döktüğü ve vatandaşa fabrika temeli olarak yutturduğu ucubeler’ mi gelmeliydi? Cumhuriyetin kurulması ve bu günlere ulaşmasında katkısından asla şüphe duymadığımız CHP ve CHP’lileri, ülkeyi bölmeye yeltenenler ile aynı kefeye koyma ayıbını bir kenara koyuyorum, BDP’yi CHP’lileştiren nedir? Bu sözler “heykel dikme” konusu üzerinden edildiğine göre kastedilenlerin ne olduğunu ve lafın ucunun nerelere vardığını, daha da açığı CHP’nin kimin heykelleri diktiğini sanırım anlamayan yoktur… Ancak, asla yıldırma, sindirme, susturma söz konusu olmayan ülkemizde, özellikle CHP’lilerin bu cümlelerin içindeki “fitneyi” görmezden gelmesini, elbette yaşadığımız dönemin “ileri demokrasisi” ile kolayca açıklayabiliriz. Demek ki, ustalık devrinin alâmetifarikası bu olacak… Bakalım; göreceğiz… El mi yaman bey mi yaman…  

YOLUN SONU GELDİĞİNDE

Usta “17 Kahramanımızı şehit verdik. Aziz milletimize sabır diliyorum. Kazayla ilgili adli ve idari soruşturma başladı. Bir terörist saldırı söz konusu değil. Helikopterin yorgun ve bakımsız olduğunu ifade edenler var. Ağzı olan konuşuyor. Terörle mücadele esnasında bu acı hadiseler yaşanabiliyor. Soruşturmalar yapılacak gereken tedbirler alınacaktır. Bu davayı millet meselesi değil hükümet meselesi olarak görenler var. Sırf hükümet zarar görsün diye dua ediyorlar” deyip mutat fırçasını çekerken; “dua” ile bile, hükümetin başına bir dert açılabileceğinin altını çiziyor. Allah hükümetimizi büyünün, tılsımın, muskanın şerrinden korusun! Aslında bizim dualarımız pek de makbule geçmez. Yoksa sırf Cuma hutbelerinde ettiğimiz dualarla bırakın dünyayı evrenin hâkimi olurduk… Kısacası bu felaketin sonunda; ustadan nasihat değil, teselli beklerdik! Ne de olsa sonu belirsiz bu yola bu milleti siz düşürdünüz…

***

Elbette insanlar üzüntü içinde ve teselliyi bulacakları bir yer, bir makam arıyor. Derdini, tasasını, kırgınlığını, kızgınlığını sorumlular ile paylaşmak istiyor. Bunu “hükümet zarar görsün” diye yaptıklarını hiç sanmıyorum.17 Delikanlımız şehit olmuş… Askerlik hizmetini yaparken bu dünyadan koparıp almışız… Bu millet bunun hesabını kimselere soramayacak mı? Kaderimize boyun mu eğmeliyiz? Öyle mi istiyorsunuz? Bir yasa yapıp sadece maddi imkânı olmayanları askere gitmeye mecbur kılıyorsan, üstelik bu zoraki görevi yaptırırken, hayatını da koruyamıyorsan müsaade edin de; biraz kulaklarınız zarar görüversin… Kaldı ki; açtığınız adli ve idari oyalamalar ile de kazaları engelleyemiyorsunuz. Hangi orduda bu kadar kaza, bu kadar kayıp var? Bizim ordumuzda güvenlik önlemlerinin bir önemi yok mu? Helikopterin, uçağın hangi şartlarda uçacağını biz mi söyleyeceğiz?

*** 

Bu kadar da değil… Bu kaza; Sikorsky’leri yani Karaşahin diye bilinen bu tip helikopterlerin bu yıl içinde sebep olduğu üçüncü ölümlü olay… Bundan önce de aynı tip helikopterlerle, 11 Ekimde Diyarbakır- Lice’de; 1 şehit, 7 yaralı, 22 Temmuzda; Hakkâri- Dağlıca’da 5 şehit, 7 yaralı vermiştik. Peki, bu durumda bunların metal yorgunu ya da bakımsız olabileceklerini düşünmek, yazmak, çizmek pek mi saçma? Kaldı ki; Avrupa’ya ya da Kürtçü sempatizanlarınıza selam gönderme ihtiyacı duyduğunuzda “Kürt meselesini biz çözeceğiz”, sıkıştığınızda “bu milletin meselesi” deyip paçayı kurtaramazsınız. O makamlar şikâyet makamı değildir. Millet o makamlara oturttuklarından ninniler, masallar değil çözüm bekler. Yoksa bir gün; yolun sonu geldiğinde, bu gün olduğu gibi eski defterler tek tek açılır. İşte o zaman eleştirileri savuşturmak bu günkü gibi kolay olmayabilir…  

 

BUYRUN... TAM ZAMANIDIR

Geçen pazartesi, neredeyse tüm gazetelerin en önemli haberi; bir uluslararası kredi derecelendirme kuruluşu olan Fitch’in, Türkiye’nin “uzun dönem yabancı para cinsinden kredi notunu; 2B’den 3B’ye” yükseltmesiydi... Büyüklerimiz çok mutlu oldu… Dünyanın 20 büyük ekonomisi arasında diye övündükleri ülkemizin nihayet “yatırım yapılabilir ülke” seviyesine yükseltilmesi ile umutlandılar. Alttan birkaç dersimizin kaldığını, FKK (Fitch Kurul Kararı) ile sınıf atladığımızı duymuşlardı ama ne önemi vardı ki! Bir şekilde önümüzü açmışlardı… Artık yabancı yatırımcıların ülkemize yatırım yapması için önlerinde hiçbir engel kalmamıştı. Büyüklerimiz, haber duyulur duyulmaz dövizin gerilemesinin ve borsanın yükselmesinin bizlere gelecek mutlu günler(!) için adeta bir müjde verdiğini söylüyordu… Gel de inanma…

***

Diyeceğim büyüklerimiz bu durumun keyfini yaşamaya başladı bile. Elbette biz de, büyüklerinin masalları ile duygulanıp sevinç gözyaşlarına boğulmayı ihmal etmedik. Çünkü ne olduğuna bakmadan başkalarının sevincine veya kederine kendimizi o kadar kaptırıyoruz ki, çoğu zaman öldüğünden haberi olmayan mevtalar gibi, mutlu, mutlu yaşadığımızı zannederek batıp gidiyoruz vesselam…

***

Oysa biraz kafa yorsak, bizim ülkenin ekonomik hallerinden “derecelendirme kuruluşlarının” da bir şey anlamadığını derhal fark ederdik. Son 5 yılda akaryakıttan kokaryakıta, ekmekten don lastiğine kadar vergiler, trafik cezaları da dâhil her şeye en az % 100 zam yapılmış bir ülkede acaba ne değişmiştir de “uzun dönem yabancı para cinsinden kredi notu” artmıştır… Gel de inan! Yoksa bunlar da “para ile ders geçme sistemi” uygulayan 3. sınıf üniversiteler gibi olmasın? Doğrusu, bir başka derecelendirme kurumu daha iki hafta önce kredi notumuzu “işe yaramaz” olarak belirlemişken, Fitch’in olumlu not vermesi insanı uyuz ediyor…

***

Hepsi bir yana aslında cevabı beklenen soru; “Kredi notunun artmasında kimlerin çıkar sağlayacağı?” olmalıdır… Elbette yetkililer piyasadaki rahatlamadan, ekonomik göstergelerin nasıl olumluya döndüğünden bahsedecektir de eminim ki, hiç biri bu not meselelerinin aslında dünyanın gerçek sahibi enternasyonal kapitalistlere “Şimdi Türkiye’de paranı katlayabilmenin tam zamanı” mesajı verdiğinden hiç bahsetmeyecektir. Artık zaten %50’sine sahip oldukları borsamızın ve tabii ekonomimizin çok daha fazlasına sahip olmalarının, memleketi taşını toprağını dolara çevirip kendi ülkelerine taşımalarının tam da zamanıdır.

 

AÇLIK GREVİNDEN ÖLÜM ORUCUNA

Elbette bir şeyler duyuyorsunuzdur da, eminim siz de benim gibi Kürtçülerin “açlık grevlerinin” neden “ölüm orucuna” dönüşmesi için çaba gösterdiklerine herhalde bir türlü akıl erdiremiyorsunuzdur. Herhalde kendi militanlarından kurtulmak istiyorlar… Çünkü ortada, bırakın ölüm orucuna yatanları, tuzu kuru tertipçilerinin bile yakında beride göremeyecekleri talepler var. Peki, nedir bu talepler? 1- Anadilde savunma hakkı. 2- Anadilde eğitim hakkı. 3-Terörist başının tecrit koşullarının kaldırılması. Bu taleplerden sadece biri yani “ana dilde savunma hakkı talebine”  elbette kimsenin bir diyeceği yoktur. Çünkü insanların, “kendilerini” en iyi ifade edebilecekleri bir dilde savunma yapabilmesi kadar doğal bir şey olamaz. Bunun “hangi dil” olacağına da mahkeme, değil kendisinin karar vermesi gerekir. Zaten hükümet bu konuda bir çalışma yaptığını açıkladı. Bu durumda “önce ateş edip sonra hedef alan acemi grubunu andıran tertipçilerin”, bu kadar siyasi tutuklunun hayatını riske etmesinin anlamı nedir? Neticede bu eylemlerin varabileceği başka bir hedef de yoktur.   

***

Çünkü diğer iki talebin, böyle bir metazori bir yöntemle ağza alınması dahi mümkün değildir. Hele hele olayı tertipçilerin kamuoyuna duyurdukları gibi “tecridin kaldırılması”, terörist başının evine gönderilmesi ya da benzeri manalar içeriyorsa, bir başbakanın ağzından duymamamız gerekse de  “idam cezasının” yeniden konulmasını isteyen kitlelerin sesine de kulak vermek gerekebilir… “Talep etmek” sadece Kürtlere özgü değildir. Anlatmak istediğim “korsanlığın” artık geçerliliğinin kalmadığıdır…  Saçma taleplerle dış dünyada ülkeyi sıkıştırma derdine düşenlere bu güne kadar yaşadıklarımızı bir gözden geçirmelerini, her şeyin nasıl unutulup gittiğini, olanın bu vatanın sıradan vatandaşlarına olduğunu hatırlatmak isterim.  Dolayısıyla; ölüm orucu ile ya da dağda ölmek çözüm olsaydı bu memlekette terör diye bir problemimiz kalmazdı. Diyeceğim Kürtçülerin organize ettiği her eylem gibi bu da, insanları ajite edip olmayacak duaya “âmin” dedirtmekten öteye gitmez.  

***

Anadilde eğitim hakkı denen düzmece talebe gelince; aslında herkes elindekinin kıymetini bilmelidir. Burası Türkiye’dir ve elbette yeryüzünde Türkiye’den bir Kürt devleti çıkarmayı hayal edenler olabilir. Gelgelelim bunu gerçekleştirebilecek güce muktedir olduklarını zannetmiyorum… Ha, kurulursa bunu yaparsınız… Yok, kurulmadı, ana dilde eğitim almak için, öte yana geçersiniz, olur biter… Kaldı ki, bir taraftan biz ayrılıktan yana değiliz, başka bir bayrağın altında yaşamak gibi bir tasamız yok deyip, öte yandan devlet içinde devlet yaratmaya kalkarsan, kendi “anarşist” tavrına bakmadan, devletin temsil eden herkese hakareti “maharetten” sayarsan, senin de halkın gözündeki kıymetin “ettiğin hakaret” kadar olur.

***

Her Türk Vatandaşının, özellikle de bu milletin varlığı ile semiren, soyunun sopunun geleceğini garanti altına almış vekillerinden ve onların işbirlikçilerinden “bu kaos ortamına bir son vermelerini” istemek, en doğal hakkıdır. İti- kopuğu sokağa dökmeyi, insanların hayatlarını, geleceklerini riske etmeyi bırakınız. Yazıktır bu insanlara, son verin bu aptalca eylemlere… Öte yandan egosunun esiri olup yapamayacağı sözler eden, memleketi yalan, dolan, palavra ve de bol bol dua ile yöneteceğini düşünen bazı aklı evvellerin de işin buralara gelmesinde büyük günahı olduğunu da söylemek gerekir. Eşkıyayı bando ile karşılamakta bir beis görmeyenlerin ülkeyi getirdiği durum işte budur…  

OYSA TEVAZU’U SİZE NE KADAR YAKIŞIRDI

Gökyüzüne bakınca; sadece ama sadece  “Yüce Yaradan’ın” büyüklüğünden söz edenlere şaşıyorum. Oysa insanoğluna öncelikle “kendisinin” ne kadar sıradan ve değersiz olduğunu hatırlatıyor olması gerekirdi. Çünkü evrenin bu muazzam büyüklüğü içinde, insanın saliseden çok daha kısa sayılabilecek yaşamında, yalanla, dolanla hatta aldatmak için gözyaşları dökerek,  “Evrenlerin Hâkiminin” de aldatılamayacağını, kendilerinden başka “zahit” tanımayan yeni Efendilerimizin bir an önce anlaması gerekir… Ve bir an önce; hiç olmazsa 1 dakika gökyüzüne bakıp, açık seçik izleyebilecekleri bu akıl almaz düzende bir matah olmadıklarını, o kahrolası kibirlerini yenip hatırlamaları gerekir. 

***

Uzatmayalım… Cumhuriyet Bayramında Atatürk’ün anıtına çelenk bırakmayı, bayramı meydanlarda kutlamayı yasadışı ilan edip; öz bayramını kutlamaya gelmiş Cumhuriyet Çocuklarına terörist muamelesi yapanların; daha üç gün önce birilerinin “Dağda ölenlere de ağlamayan insan değildir” lafına destek için “Türkiye’nin ağlayan Genelkurmay Başkanlarına, Başbakanlara ihtiyacı var” deyip insanlık dersine girişmesi, neyin nesidir? Anlaşılıyor ki, bu kadar şehit ve gazi ailesinin, öğretmenin, işçinin, doktorun, öğrencinin, düzmece delillerle tutuklanıp çocuklarının, annelerinin cenazesine katılamayan, katılıp da ailesi ile acılarını paylaşamayanların gözyaşları, ağaları tatmin edememiş. Peki; Ankara Ulus Meydanında, Birinci Meclisin önünde elindeki Türk Bayrağına bile aldırmadan, üzerlerine biber gazı, tazyikli su sıktığınız, yerlerde sürüklediğiniz insanların, tekmelenen gençlerin, Bayram Çocuklarının, gözyaşları da mı sizleri tatmin edemedi? Bu hiddetin, bu şiddetin sebebi bu mu?  Oysa; “tevazu”u size ne kadar yakışırdı…   

***

Kaldı ki; bir Başbakan Yardımcısı; “Orada kimlerin olduğu belli, ulusalcılar, Ergenekoncular” diyerek biz değersiz kulları, iktidarın dayatmalarına kulak asmayıp örneğin Cumhuriyet Bayramını Ankara’da, Ulus meydanında kutlamak isteyen Türk Vatandaşları için, temsil ettiği odakların düşüncelerini açıkladı… Tabii biz de; bugün Ergenekoncu denilip, içeri tıkılanların ne kadar bize benzediklerini daha net anlamış olduk… Demek ki artık; vatanın her karış toprağında askerlik yapan,  şehit, gazi olmaya davul zurna ile giden bu halk, bayrağını alıp Ankara sokaklarında bir tur atacak olursa her an düzmece bir örgüte üye yapılıp kodese tıkılabilir. Dedik ya! Türkiye’de sadece kendini Türk sayanlara, Ata’sına, Bayrağına, Cumhuriyetine birlik ve beraberliğe saygı duyanlara ödün verilmez. Geri kalanlara her türlü müsamaha, hoşgörü hazırdır Neymiş de orada kutlamak yasalara aykırıymış… Yasalar yapılırken, yasaklar konurken kamu yararı, halkın talepleri dikkate alınmıyorsa o ülkede demokrasiden bahsedilebilir mi? Dedik ya, Efendilerimiz o kadar yüksekteler ki! Oysa; “tevazu”u onlara ne kadar yakışırdı…   

***

Allah aşkına söyler misiniz; Atatürk Anıtına çelenk koymanın, Cumhuriyet Bayramını belli caddelerde yapılacak resmigeçitlerle, fener alayları ile kutlamanın kime ne zararı vardır? Binlerce kişi tüm engellemelere ve kışkırtmalara rağmen caddelere çıktı da bir tek cam mı kırıldı? Bölücü teröristler ve baldırı çıplak yandaşları gibi dükkânları mı yağmaladı? Molotof kokteyllerle, havai fişeklerle otobüs mü yaktı? Kaldırımları söküp, bankamatikleri mi yağmaladı? Ne yaptı? Peki; hal böyle iken, Cumhuriyetin polisi neden karşılarına dikildi, Cumhuriyet Savcılığı ne davası açıyor? Bu halka iktidarın yasakladığı bölgelerde “Cumhuriyet Bayramını kutlayamazsınız!” mı diyecek… Laik, demokratik Cumhuriyeti;  Cumhuriyetin savcıları da savunmayacaksa, kim bu halkın haklarını koruyacak? Oysa; “tevazu”u size ne kadar yakışırdı…