30 Nisan 2011 Cumartesi

HERKES ARAPÇA BİLMEZ Kİ

En sağlıklı yorumlayanı; “CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu Zonguldak mitinginde Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'a yüklenirken sınırları zorladı. Kılıçdaroğlu ‘Benim adımı yolsuzlukla anarsan ana… Gerisini söylemeyeyim’ diyerek Başbakan'a seslendi” diye yazdı… Sahibinin sesi matbuata bakılırsa Kılıçdaroğlu’nun söylemekten vaz geçtiği sözler, açık ve net bir şekilde “küfürdü”. Hatta bazı çanak yalayıcılar; nasıl anladılarsa; bu konuşmanın ardına “küfürden” başka konabilecek bir cümle olmadığını ısrarla iddia ediyordu. Oysa ortada sadece “ana..a.” kelimesi ve “Gerisini söylemeyeyim” cümlesi vardı, masum bir “dil sürçmesi” neden olamıyordu ki?
***
Hadi basın olayı pazarlamak için böyle yapıyor tamam da, ya siyasilere ne dersiniz? Anlaşılan siyasiler de “rant” peşinde. Önce milli eğitimimizle ilgili Sn.Hüseyin Çelik, küfürden çok daha pis imalar içeren “annenizin ellerinden öpüyoruz” mesajları gönderdi. Ardından inanılacak gibi değil ama, “asıl muhatabı” da, o söylenmeyen sözleri küfür olarak algıladığını seslendirmeye başladı. Hem de Kılıçtaroğlu’nu kastederek sarf ettiği “kaset skandalı ile genel başkan oldu” ifadesine yüklediği, “sahtekar- dalavereci” anlamları ortadayken. Oysa, “Umarım Sayın Kılıçtaroğlu kötü bir cümle söylemek istememiştir, zaten kötü söz sahibine aittir” diyebilseydi tek kelimeyle “mat” ederdi ama diyemedi. Çünkü kimyasında yok…
***
Eminim ki Kılıçtaroğlu gibi bir adamın öyle bir ortamda küfür etmeyeceğini, işler çığrından çıkmaya başlayınca “sinekten yağ çıkarma” derdine düşmeyen herkes kolayca tahmin edebilir. Çünkü, demek istediğinin ne olduğu ile ilgili, herkesin tahmin edebileceği bir cümle zaten Başbakan tarafından sarf edilmişken, bunu bile kullanmaması, örneğin “Benim adımı yolsuzluklarla anarsan, ana….(nı da alır gidersin!)… diyecektim ama ağır olur diye, gerisini söylemeyeyim dedim” bile dememesi, belki de iddia ettiği gibi, Başbakan’ın kimyasını bozmaya yönelik bir tutumu sürdüreceğinin göstergesidir. Bazıları nasıl, “çılgın proje” diye yere göğe sığdıramadığı “ucubeyi” ıkına sıkına açıkladı ise elbette o da yeri ve zamanı gelince ne demek istediğini açıklayacaktır. Kaldı ki; seçim meydanlarında Arapça en ağır sıfatları kullananların başına bu tür kazaların gelmesi kaçınılmazdır. Malum herkes Arapça bilmez…

26 Nisan 2011 Salı

KAŞ YAPARKEN

Nükleer santraller ve olur olmaz yerlere konuşlandırılmak istenen HES’ler yani Hidroelektrik santralleri başta olmak üzere, doğaya ve canlı yaşamına zarar veren tüm yatırımların durdurulması amacı ile “ANADOLU’YU VERMEYECEĞİZ!” sloganı ile “Büyük Anadolu Yürüyüşü” adı altında Ankara’ya doğru yola çıkan memleket aşığı, çevreci, aydın insanlarımızın terör örgütü bayrağını açtırmamak adına da olsa, yürüyüşleri sırasında Türk Bayrağını da açtırmamaları, onlara gönülden destekleyen biz, “sessiz çoğunluğun” yüreğine kor gibi düştü…

***

10 Nisan Pazar günü Bodrum/ Türkiye ayağında gerçekleşen Türk Bayrağı krizi; seçim sathı mahalline giren ülkemizde yine “masum kız rolü” kesmeye başlayan iktidarın, memleketi ne hale getirdiğinin en çirkin belirtisidir… Saat 13.00 sularında bir çok sivil toplum kuruluşu üyelerinin ve çevre gönüllüsü vatandaşların toplandığı İskele Meydanına yapılan etkinliğe destek vermek amacı ile HEPAR Bodrum İlçe teşkilatı üyeleri de katılmak istiyor. Ellerinde Türk bayrakları ile alana giriş yapan gruba organizasyon tertip komitesi üyesi Filiz Dizdar “Alınan karar gereğince, etkinlikte hiçbir siyasi ve dini içerikli pankart ya da bayrak taşınmayacak. Bu uygulama Türkiye genelinde yapılıyor bu nedenle bayraklarınızı kapatınız” diyerek müdahale ediyor. Aydın dediğimiz insanlarımızın bile düştüğü hali görüyor musunuz? Geri kalanlar ne yapsın…

***

Türkiye Cumhuriyetinde Türk Bayrağının düştüğü bu durumun “yegane sorumlusu” milli duygularımızı törpüleyip, bizi “ümmet” yapmaya çalışan bu iktidardır. Her karış toprağı şehit kanı ile yıkanmış Anadolu’nun, taşını toprağını, akarsuyunu, bataklığını, kuşunu, kurdunu sevip sayacaksın, lakin saygı duyduğun bu coğrafyayı temsil eden Türk Bayrağını açtırmayacaksın. Hem de Anadolu’da. Bu nasıl bir anlayıştır. Eğer bayrağınızı inkar ederek “enternasyonist” olacağınızı zannediyorsanız yanılıyorsunuz. Enternasyonalizm inkar içermez. Bu memleketin yurdunun toprağına taşına olduğu kadar, bayrağına da saygılı aydınlara ihtiyacı var. Akıllı olun. Kaş yaparken göz çıkarmayın…

22 Nisan 2011 Cuma

“ÖSYM” DEN SONRA “YSK” DA İFLAS ETTİ

18/04/2011… YSK bir vatandaşın itirazı üzerine Gültan Kışanak, Sabahat Tuncel, Leyla Zana, Hatip Dicle, Ertuğrul Kürkçü, İsa Gürbüz, Salih Yıldız, Abdullah Kızılay, Harun Özcan, Şerafettin Efe, Nezir Sincan, ve Çiçek Otlu’nun adaylıklarını red ve ilan etti. Üstelik, bu adayların yerlerine yeni bir ismin konulamayacağı bilindiği halde adayları; “memnu hakların iadesi” ile ilgili mahkeme kararlarının olmadığı konusunda, hiç uyarmadan, yeni “TCK”yı dikkate almadan, “geçici aday listesini” bile açıklamadan alel acele. Üstelik “hukukun gereği” mazeretine sığınarak, hiçbir kaygı, insan hakkı, demokrat tutum gözetmeden. “Hak” da neymiş anlayışı içinde, cehalet ve kibirle yoğrulmuş bir pusu gibi.

***

Ve 19/04/2011… Önceden çok rahat tahmin edilebileceği gibi, “zorbalığı” şiar edinmiş bir anlayışın temsilcisi olan PKK destekli demokratlar(!) İstanbul’da yolcuları ile birlikte belediye otobüslerini, çalışanları ile birlikte banka şubelerini, çocuklarla birlikte bir SGK’nın bir çocuk bakım evini, molotofkokteyller ile saldırarak yakmaya çalıştı. Diyarbakır’da polisin karşısına belediyenin dozerleri ile çıktılar.. Bismil’de polisle çatıştılar. Sonuç, bir ölü, üç yaralı. Van’da yaklaşık 2 bin BDP’li, yolları trafiğe kapattı, banka şubelerine, resmi dairelere saldırdı. Hakkari Yüksekova’da 1’ri ağır, biri emniyet mensubu 7 kişi yaralandı. Mardin Nusaybin’de biri bebek 4 kişi yaralandı. Güneydoğu’da her yerde maskeli adamlar; taşlar, sopalar yaralama veya öldürme amaçlı havayi fişeklerle, molotof kokteylleri ile her yere saldırdı. İnsanlar korku içinde kaldı. Özellikle güneydoğuda “seçim öncesi”, YSK sayesinde “sessiz çoğunluk” anladı ki; burada devlet, mevlet yok. Ve… “Taraf olmayan, bitaraf olacak!”

***

20/04/2011… Deniz Baykal YSK’ya “Tuzak mı kuruyorsun kardeşim!” diye çıkıştı. Sesini duyan oldu mu, olmadı mı bilmiyorum. Ancak; “12 eylül 2010”, yani propagandaya alet olabilecek bir tarihte referandum kararı alırken bile “güvenirliğinden” şüphe duymadığımız YSK’nın Başkanı Ali Em; Yasadan doğan itiraz süresi var. Siyasi partilerle ilgili adayların itiraz süresi farklı, bağımsızların farklı. Bağımsız adayların itirazları olur mu, olmaz mı bunları değerlendireceğiz diyerek “red ve ilan” işinin ne kadar “yalapşap” gerçekleştiğini açıkladı. 21/04/2011… YSK Kararından vaz geçti ve tekrar başa döndü… Bu kez de “zorun hukuku yendiği” görüntüsü ortaya çıktı. Bu görüntü ile bile tatmin olamayan, her seçim döneminde “sonsuz vaadlerle” aldatılmış, üstelik “intikam” duyguları ile donanmış, istedikleri her şeyi “zorla alabileceğine” inandırılmış “ahmakların” kalkışmasını engellenemedi… Suriye’ye döndük.

***

Şimdi ne olacak? Bu kalkışmanın, bu kundaklamaların, cana kastların, bu ölen, yaralanan belki de ölecek olan insanların hesabını kim verecek? Kim devlete ve hukuğa karşı doğan güvensizliği onarabilecek? Kim oy kullanmaya giden “sıradan vatandaşın” yüreğindeki korkuyu silebilecek? Bu memlekette, her türden tehdit ve tedhişin sorumlusu “Silivri’ye istiflenmiş Ergenekoncular” değil miydi? Bunların uzantısı gazeteciler, yazarlar, askerler gözaltına alınırken “boynu kravatlı, yüzü maskeli teröristler” bu ülkeyi nasıl işgal etti? Bu memlekette doğru dürüst bir sınavı dahi yapamayıp çocuklarımızı yollara döken, kolluk kuvvetleri ile karşı karşıya getiren, pırıl pırıl gençlerimizi “sabıkalı” yapan ÖSYM’den sonra, YSK da iflas etmiştir… Bu belli de; seçimi demokratik meşruiyetini kaybetme noktasına getirecek kadar, yaptığı işten bihaber, öngörüsüz, “bu gariban emir kullarını” bu makamlara dikenlerin hiç mi günahı yok?

20 Nisan 2011 Çarşamba

YA “UYUZ”U TETİKLERSE

Her ne kadar Sn. Büyüklerimiz ikide bir ÖSYM Başkanının yaptığı açıklamalardan “tatmin” olduğunu, şiddetle vurguluyorsa da, YGS’de “kişiye özel” kitapçıkların olduğu halde, “sınırlı sayıda” cevap anahtarı oluşturulduğu, üstelik soru kitapçıklardaki cevapların sıralanışında bir “şifrenin mevcudiyeti” ÖSYM Başkanı tarafından açıklandı… Bu arada gözden kaçtı ama, İstanbul’da sayıları 10 civarında olduğu söylenen okulda, “sadece kız öğrencilerin”, sınava alındıkları yani “haremlik-selamlık sınav” uygulamasının da başlatıldığı ortaya çıktı. Tabii “sehven”… ÖSYM bilgisayarlarının kimselere sormadan, “kendi halinde” bu işleri beceremiyeceği bilindiğine göre, kişilere özel kitapçıkların, “kişilere özel olmayan” cevaplama yönteminin, bazı kişi veya kurumlara dağıtılmadığı meselesi “karanlıkta” kalıyor.

***

Hal bu iken; sınava giren gençlerin devlete olan güvenlerinin sarsılmadığını veya bundan yararlanmak isteyenlerin olmadığını kim iddia edebilir ki? Her ikisi de mümkündür. Gelgelelim; ortada “sehven” sihirli kelimesi ile ifade edilen bir “yanlış” vardır ve yanlıştan “çıkar sağlayanların” olup olmadığı karanlıktadır. Peki böyle bir durumda gençleri eleştirmek “hak” mıdır?.. İşin yargıya bırakılmış olması onların “protesto” hakkını elinden alır mı? Gençlerin uyumadığını görünce; bir büyüğümüzün “Taksim’de bin kişiyi, iki bin kişiyi yürütmek, iki bin genci yürütmek problem değil. Onlar YGS sınavının karşısında tavır ortaya koyduklarını açıklarken, biz de kalkarız onların karşısına 5 bin, 10 bin genci koyarız” sözleri acaba, nasıl “bir ruh hali” ile söylenmiştir?

***

Bu anlayış, bu güç gösterisi son derece yanlıştır… Bir zamanlar bu ülkenin devrimci gençlerinin karşısına ülkücü gençleri çıkaran zihniyeti hortlatıp, Türklerin karşısına Kürtleri çıkarma gayretleri ortadayken, bir de bu ve benzeri tehditlerle sadece, “haklarını gaspedenlerin” cezalandırılmasını isteyen pırıl pırıl gençlerimizin karşısına, “kendi beslemelerini” bırakın çıkarmayı, aklından bile geçirenlerin “akıl sağlığından” şüphe ederim. Kaldı ki; ülkenin kaderini elinde tutanların ağızlarından çıkan kelimeleri “emir telakki” eden “meczupların” her zaman var olduğu ve olacağı düşünülürse, durumun vehameti de ortaya çıkar.

***

Büyük ihtimalle tesadüfen bu konuşmanın hemen ertesinde sadece ve sadece düşüncelerini açıklayan Ressam Bedri Baykam ve asistanı sokak ortasında bıçaklanmıştır… Saldırgana neden böyle bir saldırı yaptığı sorulunca verdiği cevap ise ilginçtir. “Bedri Baykam’ın görüşlerini sevmiyordum, ona uyuz oluyordum, o yüzden bıçakladım.” Yurttaşların vicdanında; saldırganın bu “pervasızlığını” acaba, psikolojisinin bozuk olduğunu gösterecek “doktor raporları” örtebilecek midir? Onun bu denli “sakıntısız” davranmasının altındaki sebepleri bu raporlar gizleyebilecek midir? Sayın Büyüklerimizin birbirine zıt görüşte olan milyonlarca kişinin kardeşçe yaşadığı bu ülkede, varlığı bilinen bu “hastalıklı ruhlar” sayesinde “uyuzun” her an tetikleyebileceğini bilerek konuşması her şeyden önce vazifesidir.

15 Nisan 2011 Cuma

BUNLAR; KADDAFİ’Yİ BİLE ARATIR

Kim ne derse desin, Kıbrıs Barış Harekatı sırasında tüm dünya “Amerika’nın sözünü tut yoksa sefilleri oynarsın” diye akıl verirken, ABD’ye kafa tutup Türkiye’ye dost eli uzatan tek ülke olan Libya’nın lideri Muammer Kaddafi’nin “izlediği uyduruk, oyalayıcı, aldatıcı politikalar yüzünden”, yanında olamamamıza üzülenlerin sayısı hiç de az değildir. Hele hele ABD ve Birleşmiş Milletlerin, yalan yanlış nedenler üretip, Irak’ı nasıl talan ettiğini, ne hale getirdiğini “çaresiz ve üzüntü” içinde izledikten sonra, Libya halkının da, Irak’la aynı kaderi paylaşmak zorunda kalacağını, insan düşünmeden edemiyor.

***

Kaldı ki; Kaddafi’nin avantalarını budadığı ABD, Fransa, İngiltere ve İtalya’nın aralarında anlaşıp “BM kararları dışına çıkarak” hava harekatı yapması, bunların esas amaçlarının bu ülkeyi soyup soğana çevirmek olduğunu, herhalde çok açık bir biçimde göstermiştir. Eğer Libya’da yarın yönetim değişirse; bunlar “Libyalılara sıktıkları her merminin ücretini” yüzlerce misli ile yine Libya Halkına ödetir. Çünkü, “Nerde bu Fransa?” diye bas bas bağırıp “özgürlüğünü dilenirsen”, bedeli ağır olur… ABD’nin başını çektiği ve “varlığını dünya halklarını soyarak ve sömürerek sürdüren, emperyalist güçlerin”; şimdiye kadar “hayır için” bir şey yaptıklarını kim görmüş ki? O yüzden bir süre sonra bunların kucağına düşecek Libya Halkının maalesef “Muammer Kaddafi yönetimini” çok ama çok arayacağını, şimdiden söyleyebilirim.

***

Sanırım Şubat ayının ortaları idi. Cümleyi tam olarak hatırlayamıyorum ama, Oğul Seyfülislam Kaddafi, isyancıların bazı silah depolarını basıp, silahlandıklarını ve on binlerce kişinin Trablus'a gelmekte olduğunu belirterek, "Şu anda Bingazi'de sivillerin kullandığı tanklar dolaşıyor. Libya bir yol ayrımında. İster bugün reformlar konusunda anlaşalım, yoksa Libya kan gölüne döner” diyerek hem kaygılarını hem de muhalifleri ile anlaşabileceklerini dile getirmişti.. Buna karşılık muhalifler “sadece ve sadece ABD ve Birleşmiş Milletlerden müdahalesini” talep etti. Evet Kaddafi yanlış yapmaktadır ama muhaliflerin yöntemi de yanlıştır. Oyuna gelinmiş ve ekonomik bunalıma giren batıya aradığı fırsat adeta altın bir tepsi içinde sunulmuştur… Ve zamanı geldiğinde bu soyguncular, attıkları her bombanın karşılığını, kime hizmet ettiğini asla sorgulamadan ve sadece halkın haklarını gasp ederek tıkır tıkır tahsil edeceklerdir.

***

Sakın Kaddafi’nin “Yeşil Kitabını veya İslam sosyalizmi hikayesi” ile Libya’nın kurtulacağını falan düşündüğümü zannetmeyin. Otokratik yönetimlerin her türlüsüne karşı olduğumu söylemeliyim. Ancak bir gerçek var ki; ne Kaddafi’nin devrim komuta konseyinin, ne de Kaddafi ailesinin halk üzerindeki baskıcı tutumu; emperyalistlerin; “Libya’nın yer altı ve yer üstü servetleri” üzerine planladıkları yanında; hiç kalacaktır. Kendi iç dinamiklerini devreye sokamayıp, bileğinin gücü ile “özgürlük savaşını” veremeyenlerin kazancı; sadece “hayal kırıklıkları” olabilir. Kaldı ki; Türk Dışişlerinin Libya Halkının karşılaşması muhtemel, Irak benzeri “hazin sonu” bir nebze olsun önleyebilmek için gösterdiği çabanın nasıl tepki gördüğü de ortadadır.

13 Nisan 2011 Çarşamba

UNUTULDULAR BİLE


“Ergenekon davaları” diye nam yapan yargılamaların, donandığı özel yetkiler yüzünden “terminatöre dönmüş” savcısının terfi ettirilerek bu davadan alınması sansasyon yarattı. Yaptıkları işlerden bihaber bazı iktidar milletvekilleri “yargılamalar aksayacak” diye ağlaşırken, Sn. Başbakanın “esas hatayı” siz yapıyorsunuz, diyerek böyle düşünen vekillerinin yüreğini soğuttu. Haklıydı da, artık böyle bir aksiliğe yer yoktu, zamanında önlemler alınmıştı. Artık, ne o “yargının işine” karışıyordu, ne de yargı “onun işine” karışacaktı.

***

Terfi ile görevine “şimdilik son verilen” savcının son talimatı ilahiyatçıların evlerinin Zirve Yayınevi soruşturması kapsamında aranmasıydı. Oysa arananlardan medyanın imajını “komedyene çıkardığı” Sn. Zekeriya Beyaz’ın, “Kararda yazan misyonerlik faaliyetleriyle ilgiliydi. Fakat o belgelerin hiçbirine dokunmadılar. Sadece Said- i Nursi'yle ilgili olan dokümanlar çok dikkatli bir şekilde incelendi. Onların hepsi teker teker alındı" demesi, aramalarda öyle bir amacın olmadığını göstermektedir. Hedef alınanların, hala “niye niyet neye kısmet” anlayışı ile ve sadece bir “suç yaratabilmek için delile ulaşma” amacına hizmet için, arandığını gösteriyor. Kısacası yetkililer kendi halkına “sağduyulu ve şefkatli” davranmamaktadır.

***

“Hadi ordan” demeyin, bu kanaate varmamın elbette bir sebebi var. Bakın; Trabzon savcılığına bir soruşturma kapsamında ifade veren Emniyet Başmüfettişi Levent Yarımel, İstihbarat Daire Başkanlığında bulunan bilgisayar sistemleri üzerinde, ülkemizde bulunan ‘tüm telefon şirketlerine ait’ telefon adres kayıtlarının, telefon görüşme detaylarının tutulduğunu söylüyor… “81 ilde görev yapan istihbarat personelinden şifre verilenler, ‘şifresi ile’ istihbarat dairesi başkanlığındaki bilgisayar sistemine bağlanarak bir telefon numarasının, adresini, kimleri aramış, kimler aramış, telefonun nerede (HTS) olduğunun sorgulanmasını yani Telefon Detayı Sorgulamasını yapabilir… İstihbarat Dairesi Başkanlığında bilgisayar sistemlerinde görevli olan personel, bu kayıtları değiştirebilir ve silebilir.” Diyor, daha ne desin… Devlet, her yeri ve herkesi izliyor da sadece İmralı’daki terörist başını izleyemiyor.

***

Demek ki; neymiş “herkes dinlenebilir”, toplanan bilgilere göre de gereği yapılırmış. Tabii neden ortalıkta bu kadar gazeteci, asker varken bu kez, neden ilahiyatçı fikir adamları seçildi diyebilirsiniz. Onun da bir sebebi var tabii. Malum gazetecilerin tutuklanması ABD ve AB tarafından ağır eleştiri almaktadır. Hele hele “İmamın Ordusu” kitap taslağı yüzünden tutuklanan gazeteci, 2007 de medyanın asker tarafından fişlendiğini anlatan “askerin medya notları” isimli haber ile Ergenekon Davası diye bilinen dava silsilesinin “sebepleri” arasında olunca, bu eleştiriler daha da şiddetlendi. Bu eleştirilere göğüs gerebilmek ve özellikle de “batılı dostlarına” hoş görünmek için bu kez de ülkemizde cirit atan “Hıristiyan misyonerlere” karşı çıkan ilahiyatçılar hedef alındı. Tutuklandılar ve maalesef seçim hengamesi içinde unutturuldular bile.

10 Nisan 2011 Pazar

ARTIK, ATI ÇALAN ÜSKÜDAR'I GEÇMESİN

Sayın Cumhurbaşkanının ÖSYM Başkanının yaptığı “YGS’de şifreli kopya iddiası” ile ilgili açıklamadan “tatmin olduğunu” açıklamasından hemen sonra, ilgili ilgisiz kim varsa, açıklamayı “tatminkar” bulup demeç vermesi, maalesef; “Meteksan matbaasını” basarak işe başlayan “savcılığın” da sonunda, “tatmin” olanlar kervanına eklenebileceğini düşündürüyor. Hiç “ayıptır yahu” falan demeye kalkmayın… Çünkü; ortada sırra kadem basan bir “KPSS sınav çetesi” varken bile, sabık Milli Eğitim Bakanı: “Bazı muhalefet partileri ve onlar adına kalem oynatan bazı yazarlar tarafından bu olay, hükümete yönelik bir linç kampanyasına dönüştürülmüştür” diyerek; olayın kokusu çıktığı halde “mazlumları” oynamaya devam ediyorsa ve de ülkeyi “klonlanmış inek çiftliğine” çevirme konusunda ne kadar kararlı olduklarını gösteriyorsa, başka ne düşünülebilir.

***

Konuyla ilgili çatlak sesler de çıkmıyor değil. İstanbul Üniversitesi eski Rektör Yardımcısı ve Meclis Milli Eğitim Komisyonu üyesi CHP İstanbul Milletvekili Nur Serter, “KPSS sınavına girmedikleri halde” Meteksan şirketine geçici işçiler alındığını belirterek, ÖSYM’nin Bilgi İşlem biriminde Ali Topçu, Test Araştırma biriminde ise Melek Erdoğan adlı iki kişinin Meteksan’da “geçici işçi” olduklarını, “sınavları değerlendiren” Bilgi İşlem’in Müdür yardımcısının çocuğu da bu sınava girdiği halde, ilke olarak çocuğu sınava girenler o dönem için görevden ayrılırken bu müdür yardımcısının görevde kaldığını iddia ediyor. 1 milyon 700 bin kişinin girdiği bir sınavın kimlere emanet edildiğini varın siz anlayın…

***

Tabii bu “suçun matbaada” olduğu tezi çok tuttu. Fazla ayrıntıya girmeden kabahatin “matbaada” olduğu fikrine, olayı önce şiddetle inkar eden ÖSYM Başkanı beyefendi ve diğer beyefendiler de, koro halinde katılınca, “sınava giren öğrenciler ve velileri hariç” herkes rahat bir nefes alıyor. Suçlu bulunmuştu…Matbaa! Büyüklerimizden başta beklenen, haklarımızı koruma anlamında “şüpheci” ve “işi yargıya bırakan”, beklentilerimize uygun açıklamaları nihayet yapmaya başlıyorlar. Ne de olsa önümüz seçim. Bu çocukların velileri lazım.

***

Neyse biz de ortamı yumuşatalım bakalım… “Doktor Bey” der yaşlı kadın.. “Gaz sorunum var, ancak çok da şikayetçi de sayılmam. Gaz çıkardığım zaman ne ses çıkıyor, ne de kötü kokuyor. Mesela geldiğimden beri en az yirmi kez gaz çıkardım, ama siz farkına bile varmadınız…” Doktor; “bu hapları alın bir hafta sonra sizi tekrar göreyim” der. Bir hafta sonra yaşlı kadın kontrole gelir. “Doktor Bey bana ne halt verdiniz bilmiyorum” der, “Gaz çıkardığım zaman hala ses çıkmıyor, ama müthiş kötü kokmaya başladı!” “Çok iyi”, der doktor.. “Burnunuz düzelmiş, simdi sıra kulaklara geldi !”... Evet ortada çok pis bir koku var! Gelgelelim devlet güvenini kaybeden binlerce gencin sesini kısma yolunu tercih ediyor...Oysa herkesin beklentisi, işin ehline verilmesi ve yargının işini hakkıyla yapmayan sorumlulara, hak ettikleri cezayı kesmesidir.Artık “Atı çalan Üsküdar’ı geçmesin.”

5 Nisan 2011 Salı

SINAV BELASI


Malum üniversiteye girebilmek için iki aşamalı bir sınavdan geçmeniz gerekiyor. Bunun birinci aşamasında “yüksek öğrenime geçiş sınavına” kısaca “YGS” var. Diğer aşama ise haziranda yapılacak olan “LYS” yani “lisans yerleştirme sınavı”. Bildiğim kadarı ile YGS den bir puan türünde en az 180 puan alabilenler ikinci aşama sınavı olan LYS girebiliyor. Bu günlerde gündemi işgal eden sınav ilki, yani YGS - yüksek öğrenime geçiş sınavı. Olay şöyle patlak veriyor. Artvin’de avukatlık ve de bir dersanenin yöneticiliğini yapan Ayla Varan, “sorularda şifreleme sistemi olduğu konusunda aldığı duyumun” ardından tüm soruları tek tek incelediğini belirterek, bir iddia bulunuyor: "Cevapları rakamsal olan sorularda bu şifreleme sisteminin hatasıza yakın uygulandığını gördüm.” Tabii bu iddiayı duyan hemen herkes dağıtılan kitapçıklarda test ediyor ve tabii kıyamet kopuyor. ÖSYM tabii ki derhal reddediyor ve iki gün sonra “şifreli sorular” üzerine bir açıklama yapacağını duyuruyor.

***

ÖSYM başkanı Prof. Dr. Ali Demir basın toplantısında; Demir, 27 Mart 2011 Pazar günü, gerçekleştirilen YGS’de hiçbir adayı haksız bir şekilde, diğerinin önüne geçirecek herhangi bir uygulamanın oluşmadığını belirterek, “Bu nedenle tüm adaylarımızın ve velilerin son derece rahat olmalarını ve gerçekleşmiş olan sınavdan şüphe etmemelerini istiyorum” dedi. Demir, soru kitapçıklarının “adaya özel” olduğunu vurgularken, basın mensuplarına elindeki kitapçığı göstererek, “Bu kitapçıkta da görüldüğü gibi her bir soru kitapçığının üzerinde tek bir tane olan soru kitapçığı numarası vardır. Bu kişiye özeldir, bu sınava girmiş adaya özeldir” dedi. Tabii bu açıklama ile kafalar daha da karıştı.

***

Çünkü bu sınavlarda madem kişiye özel kitapçıklar basılıyor demek ki istendiğinde sözkonusu formülün uygulanabileceği “kişiye özel” kitapçıklar da oluşturulabilir. Nasıl ki bir okula sadece kız öğrencileri alıp “haremlik-selamlık okul” uygulamaları denenebiliyor, toplumsal tepki ölçülüyorsa, aynı işlemin “şifreli soru” iddiası için de mümkün olduğu ortadadır. Bilgisayar proğramcısı olmadığımızdan, kesin olarak “sorular şifre ile çözülüyor” demek yanlış olur, fakat bilgisayarın böyle proğramlanması belki de mümkündür. Kaldı ki, böyle bir sahtekarlığın yapıldığını ortaya atan şahıs “duyumları” üzerine bu araştırmayı yapıyor, İstanbul, İzmir, Ankara gibi büyük şehirler bu duyumdan bi haber. Artvin’e bakınca da, “ağyarını mani efradını cami ” bir durum var ortada.

***

Temennimiz, bu sınavın da 120 sorunun 120’sine de cevap veren 350 birincili KPSS sınavına dönmemesi ve çocuklarımızın emeklerinin boşa gitmemesidir. Malum o sınavın tekrarında bu birinciler doğru dürüst puan bile alamamışlardı. Kaldı ki, Sayın Ali Demir “Bu sistemle haksızlıkları giderdik” derken, geçmişte ne gibi haksızlıklar yapılmış olduğunu açıklamayarak akıllarda, daha başka soruların doğmasına da neden olmuştur. Kısacası bu açıklamalar “kaş yapalım derken göz çıkarmıştır.” Şimdi merakla Ankara Cumhuriyet savcılığının başlattığı soruşturmanın sonucunu bekleyeceğiz. İnşallah sonu varlığı belli olan fakat sonu belli olmayan “KPSS kopya çetesine” benzemez de, bu kez suçlular cezalandırılır.

3 Nisan 2011 Pazar

DESTURSUZ BAĞA GİREN

BDP Muğla İl Başkanı, “sivil itaatsizlik eylemlerini” bir barış ve kardeşlik projesi olarak gördüklerini belirterek, eylemlerin önümüzdeki günlerde Bodrum, Milas ve Muğla’da da başlayacağını söyledi ve şöyle konuştu: "Bu eylemlerin amacı, Kürt toplumunun özünden uzaklaşmaması, kendi dil ve kültürlerinde eğitim yapmalarını sağlamak. Bu eylemlerde asla şiddetin içerisinde yer almayacağız…” Buraya kadar derdini ne güzel anlatmış değil mi? Barış, kardeşlik, içinde gerçekleşmesini arzu ettiği “idealleri”… Katılırız katılmayız… Madem ki, belli bir düşünce birliği içindeler, bir siyasi görüşleri ve bunu temsil edecek siyasi bir partileri var, yasal zeminde taleplerini duyurmalarına, barışçıl eylemlerine kimin itirazı olabilir ki?

***

Gelgelelim girizgah güzel de, dahası var. Bakın daha neler diyor…“Bu uyarılar sondur. Aksi takdirde Türkiye birkaç hafta içerisine Suriye ve ortadoğu ülkeleri gibi karışacak. Bakın sırayla başladı ve Arap ülkelerinden bize doğru geliyor, bugün Suriye’de oluyor, iki gün sonra İran’da ardından Türkiye. “Programda var.” Biz bu olayların önüne geçmek için siyasilerimizden, aydınlarımızdan, barışı isteyen sivil toplum örgütlerimizden duyarlılık bekliyoruz”… Nasıl bir duyarlılık merak ettim? Örneğin, duyarlılık gösteriyoruz, konuyu zaten biliyoruz ve beyefendinin fikrine katılmadığımızı ifade ediyoruz. Ne olacak? Suriye, öyle mi? Uzatmayalım bu sözlerin meali; “ya taleplerimizi kabul edersiniz ya da Suriye’ye dönersiniz…” Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu? Bir önceki cümlesinde demokrat, ikinci cümlesinde psikopat.

***

Dahası var da, arkadaşın bilmediği yok. Sanki birileri ile beraber proğramlamışlar. Arap ülkeleri karıştı biz de burayı karıştırırız havasındalar. Oysa, “Bastığı toprakları Suriye toprağı sanan” bu efendi; şöyle bir haritaya baksa, emperyalistlerin masabaşında kurduğu ülkelerle oralarda yaşayan aşiretleri bir arada tutmak için başına koydukları “işbirlikçi vizyonsuzların”, er geç “geldikleri gibi gideceklerini” bilirdi. Tarih boyunca yaşadığımız bu coğrafya yani “Anadolu”, hiçbir dönemde Orta Doğu’ya benzememiştir. Çünkü, vatan hainleri, bölücüler ve işbirlikçiler bu topraklarda doğmaz, doğsa da eselmez. Onun için bu kardeşlerime nacizhane bir tavsiyem olacak… Destur alın… Ama öyle ABD’den İngiltere’den değil, bu vatan topraklarında yaşayan “sesiz çoğunluktan” destur alın, öyle konuşun!

***

Henüz insanlarda “utanma duygularının körelmediği” 1965-70’li yıllarda, “Köpeksiz köy bulmuşsun deyneksiz geziyorsun” derdi, bizim mahallenin, akşam üzerleri köşe başlarında serinleyen “ferasetli yaşlıları”. Başına buyruk, kafasına göre takılıp, garibana, çelimsize posta koyan, çene yapmaktan, atıp tutmaktan, arkası basılı yumurta topuk giyip, çeket omzunda yürümekten, miras yemekten başka özelliği olmayan, çocukluğumun “ineze delikanlılarını” böyle uyarırdı, büyüklerimiz. Onu elli yerinden katlıyacak, işiyle gücüyle uğraşan “koçyiğitlerin”, onu kaale almamalarını, ileride yüzyüze bakmak zorunda olduklarından, kötü bir şey yapmaktan “utanmalarını”; korktular, yıldılar, zannedip iyice azıtınca, böyle uyarırlar ve hemen ardından da, “Destursuz bağa gireni hesapsız dayak bekler” derlerdi.