35 KAÇAKÇI

Başlığa bakıp da olayı ciddiye almadığımı falan zannetmeyin. İnanın olayı, henüz “her şeyin hakimi” Ustaların "açıklama yapamadığı" saatlerde öğrenince, aklım başımdan gitti. Gel gör ki olan olmuştu… Olay şu: Terör örgütü elebaşlarının son dönemde verdikleri kayıplar yüzünden uşaklarına “misilleme” talimatı verdiği bilgisine ulaşılmışken, bir grubun 28 Aralık 2011 günü akşam Irak sınırları içinden hududumuza doğru hareket halinde olduğu istihbaratı yapılıyor. Harekete geçirilen İnsansız Hava Araçları akşam 6.30 civarında grubu tespit ediyor ve Şırnak’ın Uludere ilçesine bağlı Ortasu köyü yakınlarında savaş uçaklarımız vuruyor…  Ancak cesetlere ulaşılınca, aralarında korucuların da olduğu ve kaçak mazot sigara vs. getirdikleri iddia edilen yani kaçakçılık yapan köylülerin vurulduğu anlaşılıyor.
***
Yetkililer bu bölgede bir süre önce teröristlerin katırlara yükleyip getirdiği ağır silahlarla karakollarımıza yaptıkları saldırılarda büyük kayıplar vermemizin getirdiği tedirginliğin, ayrıca kaçakçı grubun kıyafetleri de dahil grubun bir çok özelliğinin terörist gruplarını andırmasının bu acı olaya sebebiyet verdiğini ifade ediyor.  Diğer yandan, bu acı olayda vefat edenlerin tabutlarına örtülü PKK bayrakları ile yakın zamanda Leyla Zana’nın “referandum” talebini ele alırsak “mağdur  tarafın öyle sanıldığı kadar masum olmayabileceği” ortaya çıkar. Kaldı ki; tam da hükümet yetkililerinin terörizmle mücadelede, “polis-asker iş birliğinin en verimli döneminde olduğunu” ifade ederlerken böyle bir istihbarat zafiyetinin ortaya çıkması son derece şaşırtıcıdır.
***
Bu olay Kibirli Ustalara; “Sahip olmak için değer vermek gerektiğini” anlayabilmeleri için, unutamayacakları bir ders olsa da; olayda bazı gariplikler de var… Kaçakçı gruplarında 7-8 katırın başında bir kişi bulunurken bu gruptaki kişi sayısının çok daha fazla olması, istihbarat kaynaklarını şaşırtan durum olarak gösterilmektedir. Kaldı ki burada göz ardı edilmemesi gereken, ister sıradan bir vatandaş olsun, ister korucu, hiö kimsenin sınırdan elini kolunu sallaya sallaya girmeyeceğidir. Herkes bilir ki, sınırlardan izinsiz geçmek tehlikelidir? Bu işi yapanlar  bir mayına basabileceğini ya da bir kurşuna hedef olabileceğini bilir. Eğer kaçakçı isen, devlete başkaldırıyorsan belli bir riski göze alıyorsun demektir.Öte yandan eğer terör ve terörle mücadele, bir  “savaş hali durumu" boyutlarına çekilmiş ise yani mücadeleye polis ve jandarmanın yanında Türk Silahlı Kuvvetleri de karışmışsa bu tür olaylar maalesef mümkündür. Hatırlayın; 1974 Kıbrıs Barış Harekatı sırasında Kocatepe Muhribi de bir yanlışlık sonucu hava kuvvetlerimiz tarafından vurulmuştu.
***
Sonuç olarak; bu olayda bir suçlu varsa, bunu bulmanın yolu acılı insanları kışkırtmak, “koskoca bir topluma ‘cani’ damgası vurmak” olmamalıdır. Bu işin esas sorumluları da aslında en fazla feryat eden bu bölücülerle, onların bozguncu emellerinin önünü açan siyasilerdir. Çünkü inanıyorum ki;  vicdan sahibi birlik, dirlik isteyen halkımızı bu olay derinden yaralamış ve üzmüştür. Özellikle olayın ayrıntılarını dahi beklemeden, “bilinçli bir katliam yapıldığı” hikayelerini yayan “ırkçı kışkırtıcılar”  kaçakçılığa ya da terör örgütüne mecbur ettikleri bölge halkının acıları üzerinden ticareti derhal bırakmalıdır… Artık bu ülkede hem sebep olanların hem de zarar görenlerin acı çektiği “bu insanlık dramına” timsah gözyaşları dökerek kimseleri kandıramazlar. Bunların bir söz söyleme hakları varsa, bunu acilen Devletin bir şekilde bu yarayı sarmasını sağlamak için kullanmalıdır… İftira etmeden, kışkırtmadan…

BURKUNTUDUR GEÇER…

Binlerce emekli “intibak yasası” beklerken, yani maaşlarında ekstradan yapılacak 20-30 TL’lik bir artışı beklerken, bir anda; emekli vekillerin maaşının 8 bin TL’ye çıkartıldığı yetmiyor gibi, parlamento dışı kalmış, işsiz milletvekillerinin emeklilik primlerinin tamamının, çalışan eski vekillerin ile milletvekili emeklisi olabilmek için ödemeleri gereken prim farkının TBMM bütçesinden karşılanması sağlandı… Gel gelelim zaten dünyanın en yüksek maaşını alan millet vekillerimizin maaşlarına yaptıkları “ihtiyaçtan hasıl olan uyarlama” kamu vicdanında kabul görmedi. Sayın Cumhurbaşkanımız bile durumdan “rahatsızmış” ki, “milletin vekilinden yediği kazığı” Köşk’teki hukukçu kurmaylarına sadece mevzuat değil, teamüller açısından da titiz bir biçimde inceletecekmiş… Bedelli askerlikte ve de Şike yasasında olduğu gibi. Çok rahatsızmış…

***  

Özellikle iki dönem milletvekilliği yapanlar köşeyi döndü… Artık 11 bin 250 liraya ulaşan milletvekili aylık gelirine bir de emekli vekil maaşı olan yaklaşık 8 bine de eklediniz mi, maaşlar 19 bin lirayı geçiyor. Vatandaş yıllık  %4 zamma talim etsin dursun. Fakat en enteresan olanı olayın “zamanlaması” ve vekillerimizin bu zamma gösterdikleri “mazeretler”…

***

Zamanlama: Milletvekillerine “2 yılda kıyak emeklilik ve zam” önergesi, kamuoyunun bütün dikkati Fransız Ulusal Meclisinde görüşülen “soykırımı inkar edenlere ceza öngören yasaya” çevrilmişken üstelik  Meclis TV naklen yayını kestikten sonra ele alındı. Önergede AKP ve CHP, MHP ve BDP grup başkan vekillerinin ve 1 CHP’li vekilin imzası vardı. Ancak sonradan muhalefetin vicdanı sızlamış olsa ki, kabul oyu verenlerin sadece 2’si CHP’li. Enteresan…

***

Mazeretler: AKP’li Cemil Çiçek  özetle “... Elinizi vicdanınıza koyun, milletvekillerinin giderlerini biliyorsunuz.  Dünya parlamentolarını da dikkate alarak bir düzenleme yapılmıştır… Bu bir ihtiyaçtan ortaya çıkmış uyarlamadır…  Milletvekillerini bu kadar gagalamanın ne faydası var. Sade vatandaşa göre vekiller daha fazla harcıyor. Bir vekil yılda en az yüz düğüne gider. Koskoca milletvekili çeyrek altın takacak değil ya, elbette tam altın takıyor”diyor…

***

CHP'li Ahmet Toptaş, “TBMM'de şu anda milletvekili olup, SGK, Bağ-Kur'dan emekli olduğu için milletvekili emeklisi olamayacak 200 tane milletvekili var. 30 sene vekillik yapsa bile, vekilliği kaybedince 900 lira maaş alıyor. Bu benimsenir mi? … Meclise konuklarım geliyor. Meclis'te 'Çorba için mi' diyeceğim? Meclis civarında 2 bin liradan aşağı kiralık ev bulamazsınız. Bir vekilin insan gibi yaşama hakkı olmaz mı bu memlekette? Düşünün saat 11.00'den ertesi gün sabah 06.00'ya kadar görüşme sürüyor. Bu insanları Kızılay'da, emekli zabıta memuru gibi dolaştırmaya toplumun gönlü nasıl razı olur?

***

Sonuç: Valla adamlar haklı. Koskoca milletvekili sıradan vatandaşla bir olabilir mi? Düğüne gidecek takı parasını, elbisesi kirlenecek temizleme parasını, hatta kendi kirlenecek hamam parasını vereceksin… Normal vatandaşın böyle harcamaları mı var? Bakmayın siz Kültür Bakanı Günay’ın “… biraz içim burkuldu demezsem kendime karşı saygısızlık etmiş olurum” demesine, burkuntudur düzelir.

ONLAR “DEJAVU” DEDİ

Bizde bu “yabancı mal” hayranlığı varken, “söğüşlenmekten” kurtulamayız. Sıkıyı gördük mü atar tutar, ertesi gün ağzımıza bir parmak bal çaldılar mı, unuturuz gideriz. Toplumsal hafızamız yok… Böyle olunca da, bugün Fransa, yarın ABD, öbür gün kim bilir hangi soysuz, “bizim acılarımızdan” nemalanır, Allah bilir… Maalesef bu hep böyle oldu. Onlar dilediğini yaptı biz unuttuk gitti! Onlar “Dejavu” dedi, biz “Tarih tekerrürden ibarettir” deyip kendimizi “keklik” kalmaya alıştırdık. Peki ne yapmalı? Önce vaz geçeceğiz bu batı hayranlığından… Bizim, bizden başka dostumuz olmadığını kabul edeceğiz. Ermeni Meselesi de dahil her gün çığ gibi artan sorunların çözümünün “amentüsü” budur. Tabii bu da yetmez…

***

Ermeni sorununa bakalım… Devlet nedendir bilinmez, “uluslararası tarafsız bilim kurulları” teşkil edip arşivleri didik didik etmeye yanaşmıyor. “Arşivleri açtık ya!” Gelip okusunlar havasındayız… Nedense kendilerine çeşit çeşit uçaklar, zırhlı araçlar alacak parayı bulan büyüklerimiz, kimsenin itiraz edemeyeceği bir tarafsız kurulu finanse edemiyor. Böyle olunca da çözüm yerine daha kolay olan, sorunları ötelemeyi tercih ediyor. Bu kadar mı? Hayır… Bir de soykırımın mucidi Batılıların ve yerli işbirlikçilerinin “Geçmişle hesaplaşma” gibi masum bir eşkale büründürdükleri pusuları var. Özellikle bu külliyen hiledir. Çünkü bunu önerenler, Osmanlı’nın isyancı deyip, idama mahkum ettiği Mustafa Kemal ve arkadaşlarının önderliğinde bu halkın, Türkiye Cumhuriyetini kurduğunu, böylece Osmanlı İmparatorluğu dönemi defterinin kapatıldığını bizden iyi bilir.

***

Öte yandan, “yerli özürcülerin” bile en azından, Ermenilerin, daha dün Hocalı’da yaptıkları katliamı,  tehcir yasası çıkmadan hemen önce, nisan 1915 Van ayaklanmasında kaç Türk’ü katlettiğini, tehcir yasasının çıkmasında etkin rolü olduğu söylenen Mehmet Talat Paşa, Ahmet Cemal Paşa ve onlarca dışişleri temsilcimizin, koruması altında oldukları Avrupa ülkelerinin göbeğinde katledilmesini hiçbir zaman dillendirmiyor olması, işin içinde bir “katakulli” olduğunun ispatıdır. Bunu da bir tarafa koyalım, madem geçmişle hesaplaşılacak, 1877-78 yani 93 Harbinde Anadolu’da Ruslar ve doğal işbirlikçisi Ermeniler çok daha büyük bir tehcirin müsebbibi olmamış mıdır? Sonra; neden sadece biz geçmişimizle hesaplaşmalıyız, Rusların, Fransızların, İngilizlerin, İspanyolların, Portekizlilerin, Almanların, Yunanlıların ve Ermeni işbirlikçilerinin geçmişleri çok mu temiz?

***

Hepsi bir yana, soykırımcıların şahı Fransa’nın Milli Meclisinde, “soykırım iddialarını kabul etmeyenlerin cezalandırılmasıyla” ilgili yasa, her şeyden önce Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesine aykırıdır. Ancak; bu madde “Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir…” dese de bizim dünyada haklılığımızı ortaya çıkaracak kapısını çalacağımız bir makam kalmadı ise kabahati kendimizde aramalıyız. Neden mi? Biz, acilen çıkarttığımız yasalarla “şikecileri” ferahlatırken, yıllarca Rus-Sovyet devlet arşivlerinde “Ermeni meselesi” üzerine araştırmalar yapan bilim insanlarını tutuklamayı marifet sayarız. Bizim insanımıza “Ermeni tehciri nedir?” diye sorsan aval aval bakar, Ermeniler ise İngilizlerin yandaş bulmak için ürettiği Mavi Kitap denen hikaye kitabını ezbere anlatır. Biz, Mustafa Kemal ve arkadaşlarının kurduğu meclisin kürsüsünden onları, “Dersim’de katliam yapmakla” suçlayıp milleti, aşiretlere, ırklara, cemaatlere bölmeye çalışırken, Ermeniler, yalan yanlış da olsa  bir hedef tutturmuşlar, tutturdukları yolda adım adım ilerliyorlar. Daha ne olsun.

BU İŞ DAHA ÇOK BAŞ AĞRITIR

Neredeyse bütün maddeleri revizyona uğradığından sadece adı “82 Anayasası” olan Anayasamızın, 101. Maddesinde, 31.5.2007’de yapılan bir değişiklikle Cumhurbaşkanlarının görev süresi de düzenlenmiş, 7 yıl olan görev süreleri 5 yıla indirilmişti. Sonuç: Anayasamızın 101.maddesi- (Değişik: 31.5.2007-5678/4 md.) Cumhurbaşkanı, kırk yaşını doldurmuş ve yükseköğrenim yapmış Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri veya bu niteliklere ve milletvekili seçilme yeterliğine sahip “Türk vatandaşları arasından, halk tarafından” seçilir. Cumhurbaşkanının görev süresi beş yıldır. Bir kimse en fazla iki defa Cumhurbaşkanı seçilebilir…” hükmünü getirir. Önceki Cumhurbaşkanımız Sayın Ahmet Necdet Sezer’in görev süresi 7 yıldı. Görevine 16 Mayıs 2000’de başlayıp ve yerini 28 Ağustos 2007’de Sayın Abdullah Gül’e bıraktı.

 ***

Şimdi yukarıdaki tarihlere bir göz atalım. Cumhurbaşkanlığı seçimi ile ilgili değişiklik ne zaman yapılmış? 31.05.2007. Peki, Sayın Abdullah Gül ne zaman Cumhurbaşkanı olmuş? 28.08.2007 ağustostan mayısı çıkar 3 ay. Yani değişikliğin yapılmasından tam 3 ay sonra Cumhurun başına geçmiş. Gelgelelim değişikliğin referanduma sunulması gerekmiş. Ve 31.05.2007’de yapılan değişiklik 21.10.2007’de halka sunulmuş. Yani denmiş ki;  “…Cumhurbaşkanının görev süresi beş yıldır… Evet, mi, hayır mı?” Halkın yaklaşık %69’u EVET demiş…  Kimse halka, “Sayın Cumhurbaşkanı Abdullah Gül halk tarafından seçilmedi buna rağmen görev süresi 5 yıla insin mi?” diye sormamış. Ya da; çıkarılan yasaya bir geçici madde ekleyip Sayın Cumhurbaşkanının görev süresini “müstesna” tutmamışlar.

***

Cumhurbaşkanının görev süresi ile ilgili olarak neden, sadece sakinliği kalan “sakin güç Kılıçdaroğlu’nun” 5 yıl, her türlü hakarete maruz kaldığı halde bıkmadan usanmadan iktidarın yolunu  süpüren Devlet Beyin (5+5)yıl,  Ustanın da “Bizim görüşümüz 7 yıldır” dediğini, anladınız mı? AKP iktidarı her işi olduğu gibi, Usta’nın Cumhurbaşkanlığına aday olabilmesi işini de yüzüne gözüne bulaştırdı…  Hatayı Ustayız diyenler yapıyor ama afrasını tafrasını, masrafını vatandaşa çektiriyorlar…  Yapılan değişikliğe bakınca ise size ancak, bu konu bir çözüme ulaşsa bile, seçim safhası ve sonrasında bu işin de, “başımızı daha çok ağrıtacağını” şimdiden söyleyebilirim…

RAHATSIZIZ

Rahatsızız! Milletin Meclisinin bazı “hallerinden, tutumlarından” rahatsızız… Elbette vatandaş olarak oradaki olaylara, anında müdahale edecek halimiz yok ama temsilcilerimizin, oralarda bir yerde olması lazım! Gelgelelim;  Vekil İhsan meclis kürsüsünden “Yunan tarihinde Türklerle bir savaş yok” diye “palikarya” ağzıyla sallıyor, bizimkilerden, tık yok…  Bu kadarla da kalmıyor… Daha üzerinden 3 gün geçmeden Türkiye’nin Millet Meclisinde “kışkırtma ya da tahrik” denilen şeyin ne kadar insanlık dışı, haysiyetsiz bir eylem olduğuna tanık oluyoruz… Kürtçü Vekil Sırrı, Milli Savunma Bakanlığı bütçesi görüşülürken, orada dinleyici olarak bulunan askerlere dönüp, ”Geçen yıl bize ters bakmıştınız. Haddinizi bileceksiniz, bize ters bakmayacaksınız!” diyerek, meclisin asker misafirlerinin nezdinde TSK’ya seviyesiz bir saldırı gerçekleştiriyor.  Fakat ne yazık ki, ne iktidardan ne de muhalefetten bir kişi çıkıp “kendine gel efendi” demedi, diyemedi… Bu da bize, Şerefli Türk ordusunu itibarsızlaştırma girişimlerinin artık hem iktidar hem de muhalefette prim yaptığını gösteriyor ki, işte bu hallerden rahatsızız!

***

Sadece bu “İstiklal Mahkemesi” kaçaklarının tutumları değil, devlet ve kurumlarının aldığı birçok karar kamu vicdanını yaralıyor… Güler misiniz, ağlar mısınız bilemem ama duyduk ki, “aynı bizim gibi,” Cumhurun Sayın Başkanı da bu hallerden “rahatsızmış.” Mesela,  “Şike yasasından”… Ama bir baktık ki; yasa onaylanmış, tahliyeler başlamış. “Bedelli askerlik” canını sıkıyormuş ama ona da çakmış imzayı…  Sadece bu yasalardan mı? Hayır. Sayın Büyüğümüz, uzun tutukluluk sürelerinden, yargının N.Ç. kararından, askere yapılan haksızlıklardan da rahatsız olduğunu da, iddia etmişti ama elini “ılık sudan soğuk suya” sokmadı. Minval belli, önce kem küm edip vatandaşın hafiften “gazını alacaksın” sonra imzayı çakacaksın! Vatandaş ayıklasın pirincin taşını…  Kaşıkla verip, ardından sapı ile gözümüzü çıkarmak bunun gibi bir şey olsa gerek.

***

Lafa geldi mi, Sayın Büyüklerimiz, kamu vicdanını yaralayan her karardan rahatsız. Fakat ne çare ki, “Ustanın ileri demokrasisinde” devletin en yüce makamlarını işgal eden şahsiyetler, o makamları “yan gelip yatma yerine” çevirmiş. Kimsenin kamu vicdanı vs. taktığı yok. Düşünün artık, nasıl bir demokratik düzende yaşıyoruz.  Sanki kocaman bir el herkesin ağzını tıkıyor gibi. Herkes rahatsız fakat  “Kader böyle imiş ne söylesek boş” havasındalar…  Kimse Sakık Efendiye kalkıp ayıp ediyorsun, yarın iktidar olsan bu ordu sana da lazım diyemiyor. Çünkü bu milletin vekilleri artık demokrasiye de, yani bir gün yasal yollarla iktidara gelebileceklerine de inanmıyor… Hal böyle olunca da, ya halkın  “nabzına göre şerbet vermek için,” ya da külhanbeyleri gibi sen bana “yan baktın kavgası” çıkarmak için işgal ediyorlar o yüce meclisi…  

DOLDURULAN ŞİŞE SAYISI GİBİ

Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi 11 ayda 1 milyon 133 bin hastayı muayene ederek, rekor kırıyor. Başarının arkasında Başbakan ve Sağlık Bakanının olduğunu özellikle vurgulayan hastane Başhekimi, “Sağlıkta dönüşüm programıyla, hekim merkezli olmaktan, hasta, insan merkezli bir hizmet sunulmaya başlandı.” Dedi. Anlaşılan bu işten “yukarıdakiler” pek memnun görünüyor da; bu açıklamada “aşağıdakilerin” memnuniyetini hissettirecek tek emare, laf-ı güzaf; “hasta merkezli hizmet” o kadar… 

***

Hesabı ortada; 1 ay 43200 dakika, 11 ay da aşağı yukarı 500.000 dakika eder. Bu hastanede bir fiil hizmet veren 200 doktorun olduğu düşünülürse, ortalama olarak bir vatandaşın hastaneye girmesinden sonra tüm işlemlerinin yapılıp bitirilmesi için ayrılan süre 1,5 saat falandır…  Sakın bunu “doktorun hastaya ayırdığı vakit” olarak görmeyin,  bunun içinde doktoru görünceye kadar geçen kayıttı, sıra bekleme, muayene, teşhis tedavi, aklınıza ne gelirse hepsi içinde. Kaldı ki; bu “iyimser hesap”, 8 saatlik mesaisinde 30 ile 80 arasında muayene yapan doktorları ele alırsak yemin ediyorum doktorun hasta başına ayırdığı vakit 5 dakikayı geçmez. Eh… Rakamlar da ortada olduğuna göre, sağlık hizmetlerinin düzelip düzelmediğine varın siz karar verin…

***

Bu basit hesap, uzun zamandır şikâyetçi olduğumuz, doktorların performansına göre ücretlendirme politikası yüzünden “hastaların baştan savıldığı” tezini doğrular gözükmesine rağmen, başhekim de,  böyle düşünenleri yanıltacak bir tutum içinde görülmüyor…  Çünkü konuşmanın amacı şaşmış geriye sadece “elden geçirilen hasta sayısı” kalmış. Doldurulan şişe sayısı gibi…  Bir hizmet verilmiş ama bunun derdimize çare mi ürettiği yoksa derdimize dert mi kattığı “şüpheli” kalmış. Nasıl pırıl pırıl gözüken çok katlı binaları, demirine çimentosuna vs. yani işin “özüne” bakmadan imal ediyorsak, sağlık hizmetinin artık bundan bir farkı olduğunu düşünmüyorum…

***

Üstelik kimse de kalkıp sormuyor. Aziz kardeşim madem “hasta merkezli hizmet” veriyoruz diye hava basıyorsun,  niye “hasta merkezli” bir açıklama yapmıyorsunuz? Neden hasta başına bir doktorumuz şu kadar dakika vakit ayırabilmektedir, demiyorsunuz? İşin özü; cemaat ne derse desin imam bildiğini okur… Üstelik çok da güzel okuduğunu zanneder ve maalesef bu memlekette cemaat de ona uyar.

BAY İHSAN

Mustafa Kemal ve arkadaşlarının kurduğu Türkiye Cumhuriyetinde; Başbakanlık Devlet Arşivleri Uzmanı, Bakan Danışmanı, Özelleştirme İdaresi Başkanlığında Yönetici, Radyo Televizyon Üst Kurulu (RTÜK) Bölge Müdürü, Uzman Denetçi, Eğitim Dairesi Başkanı, İdari ve Mali İşler Daire Başkanı olabilmiş “ilahiyatçı” Bay İhsan; üstelik iktidar partisinden milletvekili.  Malum; nankörlüğün, seviyesizliğin kariyerle, karizmayla bir işi olmaz… 28 Kasım 2011’de TBMM İnsan Hakları Komisyonunda bir açıklama yapıyor. “…Yunan tarihinde bir Ege Savaşı yok. Bunu biliyor musunuz? Yunan tarihinde Ege’de Türklerle bir savaş yok. Bizim tarihimizin en önemli savaşlarından biri Yunanlılara karşı verilmiş olan savaştır. Biz milli güvenlik akademisinde oralardaki şehitlikleri dolaştık. Bütün şehitlikler temsili” demiş. Keşke Yüce Rabbim bu kuluna, azıcık “beyin” ihsan etseydi de, Yunan generali Hacıanestis’in neden sandalyeye ters oturtulup, sırtından vurularak idam edildiğini sorup, öğrenebilseydi…

***

Ve devam ediyor bay İhsan, “…Bunlar çok önemli, anlayış olarak bir yere gelmek istiyorum. Burada Ankara Hükümetinin meşruiyetiyle bazı şeyler yapılmış süreç içinde “bazı şeyler”. … Ama ben yine konumuzla ilgili olmak üzere şunu söylemek istiyorum. 1991 ile 1996 arasında Türkiye genelinde batıda da doğuda da faili meçhul cinayetler olmuştur. Sonra 1997’de Aczimendiler ve Hizbullah gibi bir takım örgütler ortaya çıkmıştır. Bunlar kendiliğinden toplumun tepkisel hareketleri değildir. Bunlar devletin yine bazı organlarından gayri resmi olarak örgütlenerek, toplumu dehşete düşürmek amacıyla olaylar meydana getirdi. Nerde şimdi Aczimendiler? Sakallı adamlar? Hiç biri yok! Nerde Hizbullah? Her gün cinayet işleyen! Yok. Dolayısıyla bu ittihat terakki algısı devlette şeffaf müdahaleye geçtiğinde ben öyle zannediyorum ki daha rahat istatistiği de tutulacak, daha çıplak şekliyle milletle paylaşılacak. Yani şeffaf devlet olduğumuzda biz, bazı sorunların ortadan kalktığını izleyebileceğiz.” Nereden nereye?

***

“İstiklal Savaşı olmadı, şehitlikler semboliktir” diye başlayıp, konuyla ilgisiz bazı doğrularla, kendini maalesef bu makamlara yükselten Laik Cumhuriyetin  “yakın tarihini inkâra” zemin yaratmaya çalışıyor. Bu memleketin Harp Tarihi Enstitüsü arşivlerinde İstiklal Savaşı cephelerinde cereyan eden savaşlarla ilgili detaylı belgeler ve bilgilerin mevcut olduğunu bir tarafa koyalım... Bütün dünyanın gözleri önünde “sahte bir İstiklal Savaşı Destanı” yazılabilir mi? Hele hele en az bu günkü meclis kadar laik Cumhuriyeti ve Mustafa Kemal’in liderliğini inkâr edenlerin doldurduğu mecliste… Bütün dünya aptal da, bir uyanık sen mi kaldın? Kaldı ki; sahte başarılar, kurtuluş için, ortaya “canlarını” koyan halkın, Mustafa Kemal ve arkadaşlarının arkasına düşmesine yetmez… Hal böyle iken; bu söz olsa olsa “laik Cumhuriyete”  duyulan “kini” ifade eder. Ve ne yazık ki bugün gözde olan, işte bu; sapık fikirler, inkâr ve intikam duygusudur.  

***

Artık politika deyince akla, bölücü, yobaz ve mandacıların, kitleleri uyutmak ve sapkın fikirlerini kabul ettirmek için hazırladıkları “doğru ile yanlışın, gerçekle, rüyanın birbirine sokuşturulduğu”, kanlı elleri ve zehirli dilleri ile düzdükleri hikâyeleri kitlelere yutturmak için bomboş buldukları bir meydan geliyor. Ve maalesef bizim ülkemizde, bu hikâyelerdeki; gerçekle-sahtekârlığı birbirinden ayırt edemeyecek, bu düşüncede olanların kirli emellerine alet olabilecek pek çok insanımız var…

ÖZEL İNSANA ÖZEL MUAMELE

Biliyorsunuz tam gün yasasında yapılan değişikliklerle, öğretim elemanları üniversitelerde devamlı statüde görev yapmaya başladılar…  Bu düzenlemenin “amacı”, değişikliği “destekleyenler” tarafından; “Yarım gün (part-time) çalışma ve özel hasta muayenesi /ameliyatı ortadan kaldırılırsa öğretim üyelerinin üniversiteye daha fazla zaman ayırması sağlanır ve eğitime yapacakları katkı artar.” olarak ifade edilmektedir…  Çünkü özel muayene/ameliyatın, bir yandan ‘yoksul’ hastaların tıp fakültelerinde ‘hizmete erişimini’ kısıtlarken; diğer yandan da öğretim üyelerinin eğitim ve araştırma için ayırması gereken zamanı azalttığı ısrarla savunulmaktadır…

***

Haksız da değiller. Özel muayenenin yüksek paralarla olduğu bir gerçektir. Ancak, üniversite hastanelerinde hocalara muayene olabilenler, acaba aynı hocaya “özel hastanelerde” aynı ücretle muayene olabilirler mi? Sanmıyorum, ne kadar düzenleme yaparsan yap özel hastaneler devlet + hastadan daha çok para koparmanın bir yolunu bulacaktır… Adı üstünde; özel hasta muayenesi veya ameliyatı. Her yerde ve her zaman, muhatabının tercihine dayalı, “özel” yapılan işler özel ücrete tabiidir. Dolayısıyla, üzümü yemek için bağcıyı dövmeye gerek yoktur. Özel sektöre kaçmayan hocanın hasta muayenesini engelleyip, odasında ders saatini beklemesini sağlamak,  iyi bir çözüm değildir.

***

Zaten, “Bir kere ihlalden bir şey çıkmaz” yaklaşımını şiar edinmiş bir neslin evlatları olarak bizlere bir şeyleri  “yasaklamak”, sorunlarımızı çözmek anlamına da gelmez. Mesela sigara yasağı; şehrin bir yerinde, yasağı delen “kapalı mekânlara” rastlamışsınızdır… Bu konuda da böyle; Usta’nın tedavisini Özel Amerikan Hastanesi’nden gelen cerrah Prof. Dr. Dursun Buğra gerçekleştirdi... Prof. Dr. Dursun Buğra, İstanbul Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı öğretim üyesiydi. Ancak ‘Tam Gün Yasası’ ile ilgili yapılan son düzenlemelerden sonra emekliliğini isteyerek kurumdan ayrılmak zorunda kalmıştı... Kadere bakın ki, Usta kendisini  “tam gün yasası mağduru” bir doktora emanet etti... Hem de “mevzuat hükümlerini yok sayarak”. Demek ki, değişen bir şey yokmuş. Sadece ifade değişti, “özel insanlara özel muamele mümkündür”…

 ***

Kaldı ki, iş pratiğe döküldüğünde “part-time çalışma ve özel hasta muayenesi/ameliyatının ortadan kaldırılmasının” eğitime katkı yapacağı da şüphelidir. Çünkü okuldaki öğretim, yani “belli bir amaca uygun bilgileri verme işi” için ayrılan vakit artmış olabilir de, özellikle eğitime, bir başka değişle deneyimsiz öğrenci veya elemanın “bilgiyi kullanma, yeteneğini geliştirme, beceri kazanma gibi davranış biçimlerini geliştirdiği süreç” ortadan kaldırılmıştır… Artık öğrenciler veya stajyerler “ehil ellerin” becerilerini takip etme şansı bulamayacakları için, bunu hastalar üzerinde deneme- yanılma yöntemi ile öğrenecek… Tutarsa… Tabii “denek” olmak istemeyenler “özel hastanelere” akın edecek… Gel gelelim yaşamın pratiği içinde ortaya çıkan bu durumu, bakanlığın bir aksaklık  olarak algılayıp yeni bir düzenleme yapacağını zannetmiyorum…

SANKİ “KEHANET” FİLMİ

CHP Eskişehir Milletvekili Süheyl Batum, ‘tutukluluk süresinin uzun olduğunu ve bu süre içinde kanıt üretilmeye çalışıldığını’ ileri sürdü… Bu “kanıt üretme işinin” ne kadar doğru veya yanlış olduğunu bilemiyorum. Ama bazı duyumlar midemi bulandırmıyor da değil. Mesela, Balyoz Davasında Çetin Doğan’a isnat edilen suçların 11, 16 ve 17 nolu CD'lerde kayıtlı dijital dokümanlara dayandığı ve CD'lerin oluşturulma tarihinin TÜBİTAK, Emniyet Müdürlüğü ve askeri bilirkişi raporlarında ortak olarak 2003 yılının gösterildiğini duymuştuk. Oysa "Bu CD'ler içerisinde 2004-2009 yıllarına ilişkin bilgilerin bulunduğu” iddia edilmektedir… Yani CD 2003’te oluşturulmuş, ama içinde “gelecekle ilgili bilgiler” var. İşe bakın; delil olarak gösterilen CD’lerde sanki Nicolas Cage’in “Kehanet” filmi var.

***

Dahası da var; hakkında "Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya eksik teşebbüs" suçundan 20 yıla kadar hapsi istenen tutuklu sanık emekli Albay Hakan Büyük’ün evinde bulunduğu iddia edilen flash bellekte de benzer bir sorunun olduğunu geçenlerde bilirkişi raporu üzerinden açıklanmıştı. Ancak “bizim bağımsız yargıda” anlaşıldığı kadarıyla sadece bu tür falsolar yapılmıyor… Yine Süheyl Batum’um “meclis kürsüsünden” yaptığı açıklamalara bakılırsa enteresan hadiseler de oluyor yargıda… Eğer bir yanlış anlama yoksa ki, bu ihtimal olsaydı meclis kürsüsünden konuşulmazdı, Ergenekon’un sivil üyelerinden olduğu iddiası ile tutuklu Kuyumcu Hayrettin ERTEKİN, çok sayıda üst düzey komutanla ilişki içerisinde olduğu, bu komutanlardan biri ile telefon görüşmesi sırasında, siyasi içerikli konuşmaları, bazı imaları ve sakıncalı ifadeleri yüzünden “iki yıldır” tutuklu. Duruşmaya çıkarken hastalanıyor ve bakın neler oluyor…

***

‘Hastalanınca beni hastaneye götürdüler. Muayene işlerim bitince beni gelip almaları için oturup beklemeye başladım. Saatler geçtiği halde ses çıkmadı. Beni unutmuşlardı. Bir taksiyle Silivri’ye geldim. Taksi parasını da cebimden ödedim’. Olaya bakın…  Hastanede unutulan Hayrettin Ertekin, taksi tutup, Silivri’ye gidiyor. Duruşmasına kendi ayağı ile tıpış tıpış gitmesine rağmen, avukatı tahliyesini talep edince yargıçlar ‘tutukluluğun devamına’ kararını veriyor. Gerekçe ise tam bir komedi… “kaçma tehlikesinin geçmemiş olması...”  İyi mi? 14’üncü Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı bu “ret kararına” muhalefet şerhi koysa da vatandaş şimdi içerde ve yargıçların insafa gelmesini bekleyerek, tutuklu kaldığı günlere gün ekliyor… Ne diyelim Allah tutuklulara sabır, yargıçlarımıza da insaf, merhamet versin.