İNŞALLAH KASILA KASILA REZİL OLMAYIZ

Elbette hükümet yetkililerinin anlattıkları doğrudur. Ustaların, kendi vatandaşlarından bilgi saklayacak halleri yok ya. Zaten her şey, gözler önünde cereyan ediyor…
22 haziran saat 14.45’de Genel Kurmay Başkanlığı bir bilgi notu yayınlıyor. “22 Haziran 2012 tarihinde görev uçuşu için saat 10.30'da Malatya/Erhaç Meydanından kalkış yapan bir uçağımız ile saat 11.58'de Hatay ili güneybatısında deniz üzerinde radar ve telsiz teması kesilmiştir. Aramalara derhal başlanmıştır.” Bu arada Suriye, sınır ihlali yapan kimliği belirsiz cisimlerden birinin düşürdüğünü ve düşürülenin bir uçak olduğunun anlaşıldığını duyurdu. İşin özü; Suriye sınırını ihlal eden uçağımız, füze veya uçaksavar ateşi ile düşürülmüştü. Her ne kadar ilk anlarda 2 pilotun sağ olarak kurtulduğu “iyi haber olarak” duyurulduysa da, aslında pilotların da kayıp olduğu anlaşılınca, “başımıza çuval geçirilmiş” gibi olduk…

***

İki gün sonra hiç de alışık olmadığımız bir olay gerçekleşti. Hükümet, muhalefete konu ile ilgili brifing verdi. Neticede, ortada “Türkiye’nin izlediği Suriye siyasetine Esad’ın resti” vardı. Bu açıktı. Ardına aldığı Rusya, İran ve Çin’in desteği ile resmen sataşmıştı… Muhalefetten ufak tefek aykırı sesler yükselse de istenen destek geldi… Çünkü son yıllarda şamar oğlanına dönmüştük. En son Mavi Marmara olayında hiç yoktan rencide edilmiş, İsrail ile bozuşmuştuk. Ama kadere bakın ki; izlediğimiz “komşularla sıfır problem politikası” bizi İsrail’in en büyük düşmanlarından biri olan Suriye ile de düşman etti. Oysa “Düşmanımın düşmanı dostumdur” mantığını gütmeliydik.

***

Kılıçdaroğlu “Uçağın Türk uçağı olduğunun bilinmediği ve yanlışlıkla vurulduğu mazereti de gerçekçi değildir. Olay sineye çekilemez, üstü örtülemez, zamana yayarak unutturulamaz. Türkiye, saldırılarla her canı isteyenin rahatlıkla sınayabileceği bir ülke değildir.” Dedi. Haklıydı da… Sabır, sükûnet, itidal derken, bize yapılanlar yapanın yanına kâr kalıyordu. Hatta "bize hakaret" bir ödüllendirme vesilesi bile oldu. ABD’nin başımıza çuval geçiren birliğinin komutanı CIA’ya başkan yapıldı. Dahası da var Türkiye’ye geldiği zaman Şehit ve Gazi Ailelerine randevu bile veremeyen Başbakan bu adamla tam 2 saat sohbet etti. Tam da bu sırada, olayın öcünü almak için Süleymaniye’de değil ama Bodrum’da Amerikan askerinin başına çuval geçiren “delikanlılar” 16 yılla yargılanıyordu…

***

Evet… İktidar, muhalefeti Suriye’nin haksız ve saldırgan tutumu hakkında ikna etmişti de, anlaşılan kendisi ikna olmamıştı. Nitekim 25 Haziran günü yapılan Bakanlar Kurulu toplantısına Hava Kuvvetleri Harekât Başkanı katıldı ve uçağın düşürülüşü hakkında bir sunum daha yaptı. Kim bilir belki de “Ulusal radar kapasitesini ölçecek başka yer mi yoktu?”  ya da “Hangi ulusal radarımızın kapasitesi ölçülüyordu?” Diye de sormuşlardır. Kurulda Suriye’nin özür dilemesinin ve tazminat ödemesinin sağlanması için neler yapılabileceği tartışıldı… Kadim dostlarımız (!) ABD ve İngiltere yanımızdaydı. Ama bakalım bu ikisinin gücü Nato’yu yanımıza çekebilecek mi? Hiç sanmıyorum. Ama emin olduğum bir şey var. “Suriye’nin bu tavrı” hatalı politikalar izlesek de, tek kelime ile "haksızdır, haincedir" ve gereği neyse yapılmalıdır. İnşallah daha önceki olaylarda olduğu gibi, kasıla kasıla rezil olmayız…

DEVLET BAKACAKMIŞ YA!

Genel anlamda kürtaj; uterus yani döl yatağının iç dokusunun kazınmasını ifade eder. Genellikle gebeliğin sonlandırılması amacıyla uygulandığı için çocuk sahibi olmak isteyenler için “itici bir yanının”  başına bir kaza gelenler ya da özürlü çocuk doğurma ihtimali olanlar için de cazip bir yanının hatta “hayat veren bir yanının” olduğunu da rahatlıkla söyleyebiliriz… Ve bizim ülkemizde; isteyerek veya istemeden gebe kalınması halinde, sanki yokmuş tartışmaya açılsa da, yasasına göre kürtaj ancak son adet tarihinden itibaren 10 hafta ile sınırlıdır. Yani piyasaya pompalandığı gibi her canı çeken, canı istediği zaman gidip kürtaj olamaz… Kaldı ki;  kürtaj sadece hamileliği sonlandırma amacı ile de yapılmaz. Hastalığa tanı koyma, biyopsi veya tedavi amacıyla da uygulanabilir.

***

Eh… Madem gayet mantıklı ve bilimsel değeri olan bir yasamız var nereden çıktı bu kürtaj tartışması…

Elbette Ustanın bir bildiği vardır. Belki de şefim “Her kürtaj bir Uludere’dir” derken meselenin özünü işaret ediyordu.  Kürt Sorunu… Malum bu sorun, ileride gündeme gelmesi muhtemel birçok sorun gibi,  Kürtçü-faşist zihniyetin faaliyetlerinden çok, tüm uyarılara rağmen bazılarının,  toplumun farklı etnik kökene sahip öğeleri arasındaki “farklılıkları derinleştireceğini” bile bile başlattığı “kimlik okşaması” sonucu, bu hale geldi. Ve elbette aslında; devletin insan haklarına, siyasetçinin oy kaygısı ile toplumsal değerlere yaptığı, bitmez tükenmez “taciz ve tecavüzlerin” bir ürünüdür. Dolayısıyla ortada kurtulmamız gereken, tam da kürtajlık bir sorun vardır. Ve bu sorunu çözmeden bu ülkenin “nefes alma” şansı yoktur.

***

Herkesin onayladığı bir şey vardır ki; sorun en kısa yoldan çözülmelidir. Eğer muhatabın eline silahı alıp dağlara çıkmış ve devlete karşı “adını anmaktan sakındığımız savaşı” başlatmışsa, kimse kusura bakmasın “kürtaj” en kısa ve doğru çözümdür. Ve nasıl yapılacağı bellidir. “Dağlarına sahip ve insan haklarına saygılı” ve de bir operasyon yapmak için “onun bunun onayını almayacak” kadar  “bağımsızlığına düşkün” olacaksın…

***

Gelgelelim Ustalar kürtajı sevmiyorlarmış, karşıymışlar… Anlaşılan bu işi kestirip atmaktan yana değiller. Bir ucube peydahlayacaksak bile, beyefendi ve sık sık kapısını çaldığı akıldaşları kucağımıza almamızdan yana. Hem de; acı çeke, çeke; bağıra, bağıra, En son, Hakkâri-Dağlıca-Yeşiltaş bölgesinde 8 şehit ve 19 gazi verirken duyduğumuz acılar içinde. Ha… Çocuk özürlü doğacakmış, şuymuş, buymuş, bunlar hiç önemli değil. Devlet bakacakmış ya…

HEM SAYILARI FAZLAYDI HEM DE SİLAHLIYDILAR

“Haklarını helal etmiyorlar…

Dağlıca’da 8 şehit 19 yaralı…

Dağlıca’da çatışma 8 asker şehit…

Türkiye şehitlerine ağlıyor…

300 PKK’lı kuşatıldı… 26 terörist öldürüldü.” Vs, vs…

Gazeteler “alışmamız” için iktidarın elinden geleni yaptığı acı haberi böyle duyurdu… Görüldü ki; kimse alışamamış…

***

Dünya Lideri Sayın Büyüğümüz tam da Barrak Obama ile oturmuş, Suriye’deki baskı ve zulmü dile getirip, Esad’in halinin ne olacağını konuşurken, 1984 yılında Eruh Baskını ile başlayan PKK ile mücadele 28. yılına girdi… O günden beri; Hakkâri ili sınırları içindeki Dağlıca Karakolu en az 3 kez saldırıya uğradı. Sadece orada, onlarca şehit ve gazi verdik. Bu karakol ve çevresindeki askeri birliklerin ne kadar “taciz atışına” maruz kaldığını ise Allah bilir. Çünkü bu tür olaylar artık “vaka i adiyeden” sayılıp haber bile yapılmıyor. Diğer karakollara yapılan baskınları da düşünürsek 84’den bu yana karakollarımıza herhalde en azından toplamda 100 kadar saldırı düzenlenmiştir. Hem de bir Genelkurmay Başkanının ifadesi ile insansız hava araçları Heronlar sayesinde, “PKK kampları BBG evine döndüğü” halde… Demek ki, “palavra sıkmak” ile “önlem almak” başka başka şeylermiş…  

***

Büyüklerimiz ise şöyle demeçler verdiler… “Türkiye asla taviz vermeden kalıcı bir şekilde terörü bitirmeye kararlıdır. Ya beraber yaşarız ya da beraber batarız…”  “Bu güne kadar atılmamış adımlar varsa bunları belirler sorunu çözeriz…” Allah aşkına 28 yıldır karakol baskınlarına engel olacak askeri bir yöntemi geliştiremeyenlerle, 10 yıl iktidarda olup da hala “havanda su dövenler” arasında bir fark bulabilir misiniz? Adeta belediyelerin üst geçit yapmak için o bölgedeki “ölümlü kaza sayısını” baz aldığı gibi herhalde bu büyüklerimiz de önlem almak için belli bir şehit sayısına ulaşmamızı bekliyor… 

***

Muhalefete dönersek: CHP’nin, “teröre” meclis çatısı altında çözüm üretilmesi gerektiği önerisini “vatan hainliği” ile eşdeğer görenlerin; son verdiğimiz şehitler üzerine; “Meselenin küçümsenecek ihmal edilecek tarafı kalmadı. Sabrımız taşıyor” deyivermesine ne dersiniz… Ancak en “münafık soruyu” ana muhalefet lideri sordu? “Uludere’yi hatırlayın. İnsansız hava araçlarının tespiti ile bombalamışlardı. Bir de Dağlıca’ya bakalım… Ağır silahlarla geliyorlar, hazırlık yapıyorlar, ateş ediyorlar, 8 asker şehit oluyor ve ellerini kollarını sallaya sallaya gidiyorlar… Peki, biz sormayacak mıyız ‘senin insansız hava araçlarına ne oldu, sana istihbarat verilmedi mi?’ Diye.” Ama yine de halkımızı “en rahatlatıcı” cümleler iktidardan geldi… Sayın Bülent Arınç olayı netleştirdi… “Terörle mücadele ediyoruz. Dağlıca’da saldıran PKK’lıların hem sayıları fazlaydı hem de silahlıydılar.” Ne kadar haklı değil mi?

ZİNA SERBESTSE KÜRTAJ KAÇINILMAZDIR

Bu ülkede mahalle baskısı da denilen “ele güne rezil oluruz” duygusu ile hareket edip, piyasadan reçetesiz temin edilebilecek basit ağrıkesicileri veya kan dolaşımını hızlandıran ilaçları aşırı miktarlarda tüketerek, kusarak, onu bunu kaynatıp içerek, ağır eşyalar kaldırarak, sallanarak, ip atlayarak, karnına ağılık koyarak, hatta döl yatağına kaz tüyü, şiş vb. alet sokularak yaratılan mekanik bir etki ile daha da acısı hamile kalmasını istemeyen partnerinin attığı tekmelerle dövülerek, kaç kadının düşük yapmaya çalıştığını, acaba kendine usta sıfatı yakıştıranlar biliyor mu?

***

Neymiş de devlet çocuğa bakarmış… Peki, geride kalan anaları, kadınlar ne olacak? Vatandaşı “modernizmin” gelenekselliğe karşı koyan cazibesi ile “dindarlık” yani inandığı dinin yüzlerce yıl önce konmuş kuralları arasında bırakıp serseme çevirenlerin, bu soruya cevap vermelerini beklemek biraz garip olmaz mı? Bir taraftan kürtaja savaş açıp bir taraftan zinayı serbest bırakanların, evlilik yaşını küçültmeye kalkışanların bu konuda iyi niyetli oldukları düşünülebilir mi? Kürtaj olaylarında bir patlama yaşanıyorsa kesinlikle zinanın serbest olmasından ve sağlık hizmetlerin yaygınlaşmasındandır.  Kaldı ki; bu hizmeti alanların eğitim seviyesinin yüksek kişiler olduğunu rahatlıkla iddia edebilirim. Peki, hala eski yöntemleri kullananlar veya kürtajın toptan yasaklanması halinde eski yöntemlerle başının çaresine bakacak olanların hali ne olacak?

***

Dahası da var… Kürtaj yasaklandı diyelim. Zenginler yine bastırıp parayı bir şekilde işlerini gördürürken başına bir kaza gelen gariban ya canını kaybedecek ya kötü yola düşecek. Gerçek bu değil mi? Avrupa Birliğine gireceğiz diye her türlü şaklabanlığı yap, zinayı serbest bırak; baktın olmuyor tornistan yapıp “Aman bunları kabul etmezsek din devleti olurlar” diye korksunlar da bizi AB’ye alsınlar diye bu kez de atraksiyon üstüne atraksiyon yap… Biz ne biçim bir ülkede yaşıyoruz kardeşim! Yok, mudur bu işleri ağzına yüzüne bulaştırmadan yapacak bir aklı başında adam… 

ÖĞRETMENE HOCA DA DENİR

Bazı  “çıktığı yumurtanın kabuğunu dahi beğenmeyen” kibir abidelerinin, ancak “fahri” olarak yani yalandan ulaşabilecekleri toplumun en saygıdeğer mesleklerini hedef alıp, mensuplarını itibarsızlaştırmaya çalıştığına alışmıştık da;  “öğretmenlik”  gibi muazzez ve bir o kadar da kutsal bir mesleğe mensup öğretmenlerin “Bir öğretmen haftada 15 saat çalışıp 1624 lira alıyor. Üstelik 2 ay da tatili var. Bu haksızlık değil mi?” falan diyerek suçlayacağını, maaşlarını kırpmak için yöntem geliştirileceğini, hiç düşünmemiştik. Bunu da gördük…

***

Öncelikle şunu belirtmek isteriz ki; öğretmene “hoca” da denir ama o mesaisini iş yerinde eda edip bitiren, cami hocalarına benzemez. Öğretmenin vazifesi, günün 24 saati peşlerini bırakmaz. Çünkü işleri sadece bir konuyu anlatıp çıkmak değildir. Ders verdikleri yüzlerce öğrencinin binlerce problemini her an her yere taşır ve çözmek için uğraşır. Aslında fazla söze de gerek yoktur. İşin özü; bir çocuğu hazırlayıp okula göndermenin dahi ne kadar zor olduğunu, çocuk sahibi olanlar bilir. Hele hele 3 çocuk sahipleri daha da iyi bilir. Gelgelelim, ustanın sık sık ifade ettiği gibi; “Hafızayı beşer nisyan ile maluldür” yani, insan hafızası unutma hastasıdır, yeri ve zamanı gelince özellikle de çarşafa dolaşmaya başlıyorsanız bir yerlere saldırmak gerekir. Bu sefer de piyango maalesef öğretmenlere vurdu.

***

Kaldı ki; bir de işin aslı var… Öğretmenler gerçekten az mı çalışıyor? Bakın; okul öncesi ve sınıf öğretmenleri haftada 18 saat, genel bilgi ve meslek dersleri öğretmenleri haftada 15 saat, atölye ve laboratuar öğretmenleri haftada 20 saat maaş karşılığı derse girmektedir. Ancak öğretmenlerin iş yükünü girdiği ders saati sayısına göre değerlendirmek doğru değildir. Çünkü öğretmenler eğitim-öğretim saatleri dışında da çalışmaktadır. Öğretmenlerin derse hazırlanması, veli toplantısı, sınav kâğıdı hazırlama, sınav kâğıtlarını okuma, bilgisayara not girme, öğrencilere danışmanlık hizmetinde bulunma, idare ile yapılan toplantılar, Bakanlık tarafından düzenlenen toplantılara ya da seminerlere katılma, üst amirler tarafından görevlendirilerek çeşitli programları hazırlama veya bu programları organize etme, nöbet tutma ve unuttuğun onlarca görev öğretmenlerin ders saatleri dışında yaptığı çalışmalardır.

***

Uzatmayalım en üst kademedeki bir öğretmenin yan, 1 derecenin 4. kademesinde görev yapan öğretmenin aldığı maaş 2100 TL civarındadır.  Eh bu derece ve kademeye ulaşmak için de en azından bir 15 yıllık kıdeminin olması gerekir. Ek ders ücreti meselesine gelince, sınıf öğretmenlerinin dışındaki öğretmenlerin bir çoğu ek ders ücreti alamamaktadır. Alsa bile çok küçük miktarlardadır kaldıki ek ders ücreti sadece eğitim-öğretim döneminde ödenmektedir. Çocuklarımıza örnek olması, düzgün giyinmesi, düzgün davranması, her şeyden haberdar olması beklenen öğretmenlerimizin durumu budur. Dolayısıyla, memurlarla birlikte iş bırakma eylemi yaptıkları için Demirel’vari taktiklerle memurlarla öğretmenleri birbirlerine düşürmeye çalışmanın kimseye bir yararı yoktur.

KATKI SAĞLAMAK ELZEMDİR

Yaşadığımız “terör belasını” menfaatlerine olduğu için kışkırtan, hatta teşvik primi veren uyuşturucu baronlarının, silah tüccarlarının, insan tacirlerinin veya kaçakçıların olması elbette mümkündür. Ancak sıradan vatandaşların kâbus gibi üzerimize çöken bu beladan kurtulma adına sağlam, tutarlı ve halkın “onay vereceği adımların” atılmasını istediğini görmek için de, kâhin olmak gerekmez… Geniş halk kitlelerinin, sorunu bu güne kadar izlediği garip politik yaklaşımlarla “kör düğüme” çevirme başarısı gösteren iktidardan, bir an önce ve “gerçek bir çözüm” talep ettiklerini biliyorum… Çünkü, kendini “insan” sayan herhangi birinin;  bırakın “mevzu bahis vatansa gerisi teferruattır” deyip vatani görevlerini yaparken şehit olan evlatlarımızı; yine bu topraklarda doğup büyüdüğü ve de herkese verilen haklardan eşit şekilde yararlandığı halde “vatandaşlık hakları” için mücadele etmek yerine  “şovenizmin” azgın dalgalarına kapılıp, bu umutsuz yolda “hiç” yoluna giden gencecik insanları dahi kaybetmekten memnun olması beklenemez…

***

Peki, böyle bir durumda CHP’nin terör sorunuyla ilgili, yapılacak her türden suçlamayı, tepkiyi ve de eleştiriyi göze alarak masaya koyduğu “tespitler ve önerilerden oluşan paketin” MHP’nin yaptığı gibi görmezden gelinmesi doğru mudur?  Kaldı ki ; “ben yaparım ben ederim” havası ile işe başlayıp bir süre sonra “yaptığı işin” üzerine oturup kalan “güçlü iktidarlar ve karizmatik başbakanların”  bile bu sorunu tek başına çözmesinin mümkün olmadığını görmek ve çözümü ABD’nin katakullileri yerine,  “TBMM’de” aramayı önermek belki de CHP’nin son yıllardaki en doğru ve önemli girişimidir; desteklenmelidir… Ayrıca toplumda, bilinen tüm olumsuzluklara rağmen iktidarla muhalefet partilerinin gerektiğinde “bir çözüm üzerinde en azından oturup bir fikir yürütebileceklerine, hatta uzlaşabileceklerine” olan inancın yeşertilmesi de son derece önemlidir.

***

Elbette CHP’nin çözüm için çizdiği yolun sorgulanması gerekecektir. Aslında Kılıçdaroğlu’nun her gün kendisiyle alay eden bir liderin kapısını çalması bile, CHP’nin önerilerinin önemsenmesi için bir sebeptir.  Kaldı ki; önerilere en sert muhalif durumundaki MHP’nin, Kürt Açılımı hikâyesiyle körüklene körüklene iyice alevlenen terör belasından kurtulmak için öyle ya da böyle bir önerisi var mıdır? Mesela; zor ama MHP tek başına iktidar oldu. Terörü,  teröristleri tek tek öldürerek bitirebileceğini mi sanmaktadır? Kaldı ki; bir önerisi varsa o da, bu masada olmalıdır… Sayın Bahçeli hiç hak etmediği halde, anlamadan, dinlemeden baştan kestirip atan tutumunun, MHP’yi, adeta çözümü istemeyen taraf pozisyonuna soktuğunu görmüyor mu? Hal bu olunca; muhalif tüm partilerin iktidarın karizmasını çizdirmemek için yapacağı her türlü tahrike karşı koyup, “vatandaşlık hakları bazında” varılabilinecek toplumsal bir mutabakat metninin TBMM çatısı üretilmesi ve halk oylamasına sunulması için katkı sağlamasının elzem olduğu düşüncesindeyiz.

VATANDAŞIN KAYNANASI

Özellikle “mugalâta”da üstat mertebesinde olduklarından, kendilerini kalfalıktan ustalığa terfi ettirdikleri gün doğrusu özlemlerini çok mütevazı bulmuştum… Çömezliklerinde bir icraat yaparken nezaketen de olsa “halkın talebi olduğu” bahanesine sığınma nezaketini gösterenler, ustalık rütbesini takar takmaz,  siyasette bu bahanenin “ne kadar gereksiz olduğunu”  görüp, din, milliyetçilik, eğitim, cinsel hayat, gibi popüler ve geniş halk kitlelerini ilgilendiren konu ve kavram üzerinden politika yapmanın dozunu arttırdı. O kadar ki; bu büyüklerimiz artık kendilerini bir siyasetçi değil de “vatandaşın kaynanası” zannediyor…

***

Aslında; “cehaletin verdiği derin güvenle desteklenmiş laf cambazlığından” başka bir şey olmayan bu tip siyasi yaklaşımlar,   Demagoji adı altında siyasi literatüre girmişse de, iktidarları döneminde gerçekleşen sanığı mimli, tanığı gizli, suçu meçhul akla gelebilecek her tür vukuattan siyasi malzeme çıkarma yetenekleri ile Allah var bizimkiler, bu kavrama bambaşka bir mana getirdi… Bu yeteneklerinin son örneğinin de, mayıs ayının son grup toplantısında yaşandığını öğrendik. Usta; 18 yıl önce 1994’de Şırnak’ta Şehit olan Piyade Astsubay Çavuş Serhat Gencer’in kaleme aldığı inanç ve duygu dolu “lakin cepheye sürülen her gencin aklından, her an geçenleri” kaleme aldığı mektubu, grup toplantısında gürül gürül akan gözyaşları arasında okumuş. Ya “bize her şey mubah” mantığı ile hareket ettiğinden ya da gerçekten kendisini vatandaşın kaynanası falan zannettiğinden, Gaziler Derneğinin yayınladığı bir kitabın arka kapağında gördüğü bu mektubu ailesinden lütfedip bir izin dahi almadan grup toplantısında okuyor… Okuyor okumasına da; bu durum ortaya çıkınca Şehit Serhat Gencer'in babası Mehmet Gencer, bakın neler söylemiş.

***

“Sn. Başbakanın o mektubu orada okumasını ailecek hoş karşılamadık. Çünkü Sn. Başbakan birçok şeyi siyaseten kullandı, bu gün de şehitliği kullanıyor. 10 yıllık iktidarı döneminde ne şehit ailelerine, ne de şehit derneklerine değer vermemiş, 2005 den beri yaptığımız görüşme taleplerimizi kabul etmemiştir.  Geçmişte şehitlerimize “kelle” diyen de, “Bu şehit annesi ile ben ne konuşacağım?” diyen de, “PKK’lı annesi de Yasin okuyor, şehit annesi de” diyen de, bu başbakan’dır… 81 vilayette kurulu Şehit aileleri derneklerini görüşmeye dahi kabul etmemektedir… Biz onu tanıyoruz. Önüne ne gelirse kendi siyasetin için malzeme yapmasını kabul edemeyiz.”  Ve daha neler neler… Gelgelelim bol reklamlı, bol sayfalı şakşakçı medyada bu mektup okunurken ağlaşanları dakikalarca izledik de şehit babasının haklı isyanından bahsedildiğini maalesef göremedik…

BU İFADELERİ BİLMELİYİZ Kİ;

İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen Ergenekon Davası’nda tutuklu CHP İzmir Milletvekili gazeteci Mustafa Balbay konuştu: “Tarihi dilim dilim bölüp pay çıkarmaya çalışmak yerine herkesi tarihi, bütün olarak ele alıp ders çıkarmaya davet ediyorum. Tarihten vazife çıkarmak yerine herkesi birleşmeye, olağanüstü dönemlerin hukuksuzluk olduğunu anlamaya davet ediyorum. 1960’taki üç idam 1970’deki üç idamı getirdi. İkisinin çarpımı 12 Eylül’ü doğurdu… Bugünlerde 1960 sonrası dönemin yargılamalarına ilişkin yayınlar medyada geniş yer tutuyor. Medyada yarın da Ergenekon yargılamalarının nasıl yapıldığı tartışılacak” diye konuştu… Balbay: “…Siz sık sık ‘Davanın geldiği aşamada’ diyorsunuz. Sayın Başkan mahkemenin gelmiş olduğu aşama nedir? Biz bilmiyoruz. Burada birbirinden farklı o kadar insan var ki; işkence ile bile bir araya getirilemeyecek insanlar bu iddianamelerle bir araya getirildi…”

***

Davalarda gizli ve açık birçok tanığın dinlendiğini belirten Mustafa Balbay, “…Bizdeki gizli tanık uygulaması ‘açık oy gizli sayım’a benziyor. Burada tanıklar sanıkları suçlayıp gidiyor. Tanıklar, ’Şunu da söyleyecektim aklıma şimdi geldi’ diyor ve eklemeler yapıyor. Nereden geldiğini bilmediğimiz kurşun yağmuru altındayız. Siz de ’Sakin olun isabet edip etmediğine sonra bakacağız’ diyorsunuz” şeklinde konuştu. Balbay, “Tanık geliyor, faili meçhul cinayetleri anlatıyor, buraya bağlıyor. ‘Deliliniz var mı’ deniliyor. ’Yok, bunlar benim analizlerim’ diyor. Biz bir de, buraya gelen tanıkların analizlerini çürütmek için çaba sarf ediyoruz” dedi. Eline sadece askerlik yaptığı 1982 yılında silah aldığını vurgulayan Balbay “Ben Cumhuriyet Gazetesi yazarıyım ve Cumhuriyet Gazetesi’ni bombalayanlarla birlikte yargılanıyorum” dedi. Tutuklu milletvekillerinin tahliyesine ilişkin tartışmalar sırasında AKP’nin bir anket yaptırdığını anlatan Balbay, “Siz buna hukuk devleti diyebilir misiniz? Bu tablo Türk filmlerindeki kötü adamların elleri kolları bağlı birine su gösterip sonra dökmesine benziyor. Filmlerde dahi o zalimler kazanmamıştır. Özgürlüklerin pazarlık konusu yapıldığı bir dönemdeyiz” dedi.

***

Sadece Balbay değil, Ergenekon Davası ile birleşen İnternet Andıcı Davası’nın tutuklu sanığı Tümgeneral Hıfzı Çubuklu da 2009 tarihli andıçla, illegal olduğu iddia edilen sitelere hukuk koruması sağlandığı iddiasının elle tutulur bir yanı olmadığını ifade ederek düşürüldüğü duruma isyan ediyor. Çubuklu konuşmasında “Bana söyler misiniz illegallik nerede? Geçmişte işlendiği iddia edilen bir suç nedeniyle, sitelerden haberi bile olmayan görevlilerin daha sonra bu konuyla da bağlantılı olmaksızın 2009 tarihinde yeni site kurulmasına ilişkin bir yazıya paraf atmaları sebebiyle suçlanmaları mümkün müdür?” dedi.

***

“Apronda Namaz Şov” isimli haberin 27 Eylül 2007 tarihli Cumhuriyet Gazetesi’nde çıktığını ve kaynak gösterilmek suretiyle 23 Ekim 2007 tarihinde “irtica.org” sitesine konulduğunu söyledi. “Bu haberin tarihine baktığınızda, AKP’ye kapatma davasının açıldığı tarihe ve Anayasa Mahkemesi’nce verilen kararın tarihine bakıldığında bunların hepsi benim yeni parafladığım andıç tarihinden çok önceki tarihlerdir. O tarihteki görevliler (Yaşar Büyükanıt) hakkında hiçbir işlem yapılmadan, bu olaydan haberi olmayan kişiler hakkında dava açılması ceza hukukunun şahsiliği prensibi ile bağdaşmamaktadır.” Dedi. Ayrıca; söz konusu sitelerin 1998 yılında, “irtica.org’un” ise 1 Nisan 2006 tarihinde kurulduğunu ifade ederek ve siz Dönemin Genelkurmay Başkanını (Hilmi Özkök) bildiğiniz halde sadece bizi yakaladınız.” Dedi…

***

Bu ifadeleri bilelim ki; “ileri demokrasinin” yaşandığı iddia edilen bir toplumda, demokrasinin ne demek olduğunu ve de iktidarın ağzından eksik etmediği “Kararı hukuka bırakmak lazım” cümlesinden, neden “Olacak böyle şeyler, alışın!” anlamı çıktığını anlayabilelim...