EL KOYDU!

Cumhurbaşkanı Sayın Abdullah Gül, 4 askerimizin şehit edildiği, 1 mayıs 2010 Sarıyayla karakoluna düzenlenen hain saldırıya el koydu. Gül, Genelkurmay'a 'baskında ihmal olup olmadığı' iddialarını hatırlatan bir dizi soru gönderdi ve bilgi istedi. Sarıyayla baskınının Çankaya tarafından 'sıradışı' görüldüğü için böyle bir yol izlendiği öğrenildi.
***
Cumhurbaşkanı Sayın Abdullah Gül, kamuoyunda tepkiye neden olan Hrant Dink’in öldürülmesiyle ilgili Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine (AİHM) Türkiye Cumhuriyetinin gönderdiği “nazi benzetmesi” içerikli savunmaya el koydu. Bir aydının ölümüyle ilgili mazeret aranıyor gibi bir görüntü içinde olunmasının doğru yaklaşım olmayacağını ifade eden Gül, “Bu adi bir cinayet değil. Bu olay Türk toplumunun vicdanında da tepki gördü” dedi

***
Cumhurbaşkanı Sayın Abdullah Gül, Genelkurmay'ın 16 gündür sessiz kaldığı Hantepe baskınındaki ihmal iddialarına el koydu. 6 askerin şehit edildiği Hantepe baskınını saniye saniye aktaran Heron görüntülerini izleyen “komutanların saldırıya göz yumduğu” iddialarını incelettiğini belirten Gül, “hiçbir şeyin üstünün kapatılamayacağını” söyledi.
***
Cumhurbaşkanı Sayın Abdullah Gül, KPSS’de kopya iddialarına da el koydu.Devlet Denetleme Kurulu’na (DDK) incelenmesi için talimat verdi. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, YÖK'ten Giresun Üniversitesi'nde düşük oy alan rektör adaylarının listeye eklenmesiyle ilgili izahat istediğini söyledi.
Gül, D–8 zirvesi için Nijerya'ya gitmeden önce havalimanında yaptığı açıklamada "Gazetelerde yazılanları okudum. YÖK'ten izahta istedim" dedi.
***
Keşke bu ülkeyi yönettiğini zannedenler, sorunları önceden fark edip, önlemleri alabilecek yetenek ve duyarlılıkta olsaydı da; Sayın Cumhurbaşkanı el birliği ile ürettikleri bu sorunlara "el koymak" ve "çözüm üretiyor gibi görünmek" zorunda kalmasaydı. Sn. Cumhurbaşkanı ve iktidarın, ellerinde büyüyen ve kriz halini alan sorunların, zaten üzerinde olan elini “yeniden koyma” ihtiyacını hissetmesi en azından artık sorunların kontrollerinden çıkmak üzere olduğunu dolayısıyla iktidarın “memleketi yönetmek” yerine “demagoji yapıp halkı aldattığını” göstermez mi?

İLK ŞAİBELİ SINAV DEĞİLDİ SON DA OLMAYACAKTIR

KPSS de şaibeli bir durumun ortaya çıkmasına pek şaşırmamak gerekir. Çünkü bu ve benzeri durumlar, “milli” olma vasfını yitirmiş, “hedefini şaşırmış” eğitim sistemlerinin doğal sonucudur. Ülkemizde uzun yıllardır, “alıştıra alıştıra” uygulanan programlar doğrultusunda Türk ulusunun çağdaşlaşma ideolojisi olan “Kemalizmin” yerini “globalleşme” adı altında “mandacılık” almıştır. Dolayısıyla bu anlayışın kurbanı olan Türk Milli Eğitimi, sıradan bir işyeri gibi yönetilmeye başlandığı, ideallerin boş verilip, tüccar zihniyetinin eğitime sokulduğu, öğrencinin müşteri gibi algılanması gerektiği düşüncesinin resmi olarak eğitime girdiği günden beri bırakın sınavları, eğitim sistemimiz bile kusurludur, ayıplıdır.
***
Kısacası “kökler suya ulaşamamışsa meyveler güdük kalır”. Dolayısıyla amaçları ve hedefleri kağıt üstünde bırakılan eğitim sistemimiz güdük kalmıştır. Ortaya çıkan son olayda, önceki KPSS’dan 60 ve 65 arası puan almış yüzlerce kişi, birden bire nasıl tam puan alabilir? Gazete haberlerine göre sorular birbirlerini tanıyan insanlar arasında dağıtılmış. Soruları elde edenlerin büyük çoğunluğu “özel okul ve dershanelerde öğretmen”. Bunlar arasında, yurt arkadaşları, ev arkadaşları, akrabalar, karı, kocalar varmış. Soruları sınav komisyonundaki bir akademisyen ya da sekreterin eşine dostuna dağıtabileceği ima edilse de, bu devirde hangi arkadaş, hangi akraba böyle bir riske girer. Dolayısıyla olayın altında “daha önce de sahnelenmiş” başka hikayeler olmalı.
***
Aslında KPSS sonuçlarının ortaya çıkardığı “şaibenin” haklı veya haksız olması fazla bir şey değiştirmez. İktidarın bu kadar büyük bir hırsla “kadrolaşmak” istemesi, doğru veya yanlış iktidarı şüpheli durumuna düşürmektedir. Her ne kadar ÖSYM yetkilileri, “toplu kopyayı veya soruların çalınması gibi bir iddiayı kanıtlayacak veri elde edemediklerini, bu nedenle sınavın iptalinin söz konusu olmadığını” bildirdirseler de, işini tüccar zihniyeti ile yapmayan, idealist, yurtsever eğitimcilerle, iktidarın kadrolaşma hırsı yüzünden haksızlığa uğramış yüzbinlerce sıradan vatandaşı “her şeyin normal olduğuna” nasıl inandıracaksın?
***
Özetlersek KPSS de olanların, diğer merkezi sınavlarında olanlardan pek de farklı olmadığı ortadadır. Kaldı ki görev yaparken, bir çok yerde güvenlik güçlerinin bile “anasından emdiği süt burnundan geliyorsa” bu işleri de sabote edecek olanların çıkacağı ortadadır? Kaldı ki, bazı illerde “sınav kuralları”nın, sınav görevlilerinin üzerinde baskı kurularak “ihlal edildiğini” ÖSYM yetkilileri zaten bilmekteydi ve bazı önlemler alınmıştı. Sonuç olarak, öğretmen işini yapamıyorsa, sınav görevlileri baskı görüyorsa, sınav komisyonlarına eş dost gözeterek atama yapılıyorsa, sorular çalınmasa bile kopya çekmenin, soru aşırıp çözmenin yolu mu tükenir?
***
Acıdır ama özellikle Doğu ve Güneydoğuda sınavlarda her türden disiplinsizliğin olduğu yıllardır, gün gibi ortadadır ve Milli Eğitim Bakanlığı ve ÖSYM talimat göndermenin dışında hiçbir şey yapmamaktadır. Çünkü Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da birçok yerde diğer devlet görevlileri gibi öğretmenler de baskı altındadır, korku içindedir, devletin otoritesi lime lime olduğundan bırakın dersi, sınav yapmayı, doğru dürüst bir bayrak töreni dahi yapılamamaktadır. Şimdi görüyoruz ki “balık baştan kokmuş”. Meğer vurdumduymazlık ÖSYM’nin ta sınav komisyonlarına kadar sirayet etmiş ki, vay halimize!

İSYAN BASTIRMANIN ŞEFKATLİ BİR YÖNTEMİ Mİ VAR?

Daha önce de bahsettiğim gibi liderleri güncel konularda bilgilendiren, onlara konu hakkında ayrıntılı ve doğru bilgi ulaştıran ve siyasi görüşleri doğrultusunda bu bilgiyi kullanmasını sağlayacak yönlendirmeyi yapan bir ekibinin olması doğaldır. Muhakkak ki Sayın Başbakan’ın da böyle bir ekibi vardır. Ve maalesef bu ekip, ya Sn. Başbakan’ı yanlış bilgilendiriyor, ya da özellikle kafa karıştıracak laflar etmesini sağlıyor. Bildiğiniz gibi Sn. Başbakan geçtiğimiz nisan ya da mayıs ayında yaptığı “İsmet İnönü’yü Hitler’e” benzetme ayıbını “Dersim’i CHP bombaladı” diyerek devam ettiriyor. Burada, her ne kadar "ceza yasaları karşısında devlet=iktidar" olsa da, AKP'nin sık sık yaşadığı gibi, "iktidarın" bazı konularda her zaman "devlet" olamayacağını anlatacak değilim. Fakat, Sn Başbakan ve ekibinin,1938 Dersim İsyanı ve “Seyit Rıza” ile 1925 Genc Hadisesi yani “Şeyh Said” İsyanını bilerek veya bilmeyerek karıştırdığından bahsetmek gerekir. Bu meselenin sadece bir yanı. Diğer yandan, bu ve benzeri suçlamaları yapanların “bir isyanla karşılaştıklarında nasıl davranacaklarını da” açıklamaları gerekmez mi? Bir isyanı bastırmanın eğer varsa “şefkat dolu” yöntemini biz de bilmek isteriz.

***

Örneğin Şeyh Said isyanını ele alalım; Şeyh Sait çok zengin, Kürt Teali Komitesi üyesi, “Para ve dini öğelerin gücünden” sonuna kadar yararlanmasını bilen, bölgede genellikle “devlete karşı tavırları” ile tanınan sıradışı biridir. 1921 de Kürt Teali Cemiyeti kapandıktan sonra, kayınbiraderi Cibranlı Albay Halit, Rêxistina Azadî adı verilen bölücü örgütü kurar. 1923’de devlet daha kuruluş aşamasında iken “fırsat bu fırsat deyip” Bitlis mebusu Koçzade Yusuf Ziya, Kürt ayaklanmasını örgütlemek ve hızlandırmak için Şeyh Said’i de bu yeni kurulan örgüte davet eder. Tabii bu çalışmalar çok geçmeden Hükümetin kulağına vardı. Şeyh Sait’e haber gönderip ifadesinin alınacağı duyuruldu fakat o ifade vermeye gitmeyip 27 Aralık günü Hınıs'tan ayrılıp Çapakçur'a doğru yola çıktı. 4 Ocak 1925 günü çok sayıda Kürt lider ile Kırkan köyünde bir toplantı yaptılar. Bu toplantıda Şeyh Said’in fetvası şuydu: "Bizler ve Türkleri bağlayan sadece din kalmıştı, Türk Hükümeti dini de kaldırdı ve artık bizi birbirimize bağlayan hiçbir şey kalmadı." Kısacası; isyan…

***

Şubat 1925 de Hasanan aşireti reisi Albay Halit Bey derhal Muş'u kuşattı. Hınıs'ı, Varto, Ergani ve Maden’i zaptetti. Şeyh Sait, “Kıyam Birlikleri” adını verdiği 7000 isyancı ile birlikte Kığı, Eğil üstüne yürüdü. Hani, Lice ve Piran'ı zaptederek 14 Şubat günü Darahini'yi tamamen ele geçirdi ve buraya Modan'lı Feqi Hesen'i vali olarak tayin etti. Darahini, Kürdistan'ın geçici başkenti ilan edildi. Toplanan vergiler ve tutsak alınanlar Darahini'ye gönderilmeye başlandı. Çapakçur da ele geçirildikten sonra, bütün Harput ele geçirildi. Kısa bir süre sonra da çevre aşiretlerden yardımcı kuvvetler alınarak derhal Diyarbakır (Amed) üstüne yüründü. Ve tabii dini öğelerle kutsanan "bu Kıyam birliklerinin fetih günleri" pek uzun sürmedi. 3 mart 1925’de TBMM’de kabul edilen “Takrir-i Sükun Kanununun” verdiği yetki ile hükümet gereğini yaptı. O yıllarda TKP'nin bile bu büyük isyanın arkasında İngiliz parmağı olduğu tespitini yaptığını ve Şeyh Sait isyanına karşı Kemalist rejimi desteklediğini de hatırlatmak gerekir.

***

Uzatmayalım…Durum budur. Yıl 1925 Mustafa Kemal ATATÜRK Cumhurbaşkanı ve İsmet İnönü Başbakandır… İşte “1925 deki hükümetin” suçlandığı, Sn. Başbakan’ın miting meydanlarında ağzına sakız ettiği olay budur. Acı olan, o şartlarda bile TBMM’nin verdiği bir yetki ile hareket edildiği halde bu gün kendine siyasetçi diyenlerin, basit çıkarları uğruna “85 yıl önce yaşanmış bir olayı” polemik konusu yapabilmesidir. O günkü şartları bir kenara bırakalım. Bu gün, devletin başına böyle bir olay gelse Devletin başındakiler acaba ne yapardı? Verir kurtulur muydu? Yoksa Sn. Başbakanın “şehit ailelerini” kabulünde söylediği “Tek bayrak, tek millet, tek vatan, tek devlet anlayışı” kocaman bir yalan mıdır? Bakalım… Kuşkusuz, tarih bir gün hükmünü, bu iktidar için de verecektir.

TİRYAKİ TİRYAKİ OLALI BÖYLE ZULÜM GÖRMEDİ

Önce paket üzerinde “Sigara bağımlılık yapar” “Cilde zarar verir” falan yazardı.

Sonra “malum büyüğümüz” önce çevresine sonra her önüne gelene müdahale etmeye başlayınca, uyarılar sertleşmeye başladı.

“Sigara içenleri yavaş yavaş öldürür.

Sigara öldürür.

Rahmetli de içerdi.”

***

Anlaşılan tiryakiler bu uyarılara da pek aldırmamış olacak ki bu kez, zararın “öyle sadece kendisi ile sınırlı olmadığını” anlatan daha başka uyarılar ortaya çıktı. “Sigara içenlerin yakınındakiler de zarar görür. Sigara çocuklarınıza da zarar verir. Sigara cinsel gücü düşürür, sonra rezil olursunuz” gibi.

Yetmedi ! Tütün ve alkol piyasası düzenleme kurumu TAPDK, tütün mamullerinin zararlarından korumaya yönelik üretim şekline etiketlenmesine ve denetlenmesine ilişkin usul ve esaslar hakkında yönetmelikte değişiklik yaparak, paketin % 65’ini kaplayan (yazı + resim) kompleksinin kullanılmasını zorunlu hale getirdi. Yani tiryaki için tam bir felaket olan “birleşik uyarı sistemini.”

***

Sigara içmek ölümcül akciğer kanserine neden olur. Sağlıklı ve kanserli bir akciğer resmi. -Sigara içenler genç yaşta ölür. Morgda bir ölü resmi. -Sigara içmek damarları tıkar kalp krizine ve felçlere neden olur. Kalp krizi geçirip müdahale edilen bir hasta. -Sigara dumanında benzen nitrozamin formaldehit ve hidrojensiyanit gibi kanser yapıcı maddeler bulunur. Solunum cihazına bağlanmış bir gencin resmi… Fotoğraflar bırakın tiryakiyi normal insanı bile rahatsız ediyor. Öylesine itici ki, yemek yiyen bir insanın karşısına “dumanı tüten dışkı resmi” koymak gibi bir şey. Doğrusu tiryaki olmayanların bu duyguyu tatmasını isterdim. İsterdim ki insanoğlu “demokrasilerde” nasıl aşağılanıyor görsün.

***

“Bu eziyet tiryaki de olsa insanoğluna reva mı?” diye söylenmeye başlamıştık ki, işkencenin sebebi anlaşıldı. Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), ''Sigara İle Küresel Mücadele Özel Ödülü''nün Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'a verilmesini kararlaştırdı. Tam da, “Ohhh kurtulduk” hedefe ulaşılmış diyecektik ki, sigaraya yapılan bu kadar zamdan sonra bir de SGK, sadece sigaraya bağlı hastalıkların tedavisi için harcanan paranın yıllık 5 milyar lirayı aşması üzerine (ki tiryakiler zaten bütçeye bu paranın 3-4 misli katkı yapıyor), bu giderlerin karşılanması için, içki ve sigara satışlarından yeni bir fon oluşturmanın yanı sıra, yeni bir vergi üzerinde de çalışmaya başladı. Bunun anlamı, zaten sigaradan alınan ücretin %73’üne tekamül eden vergilerin en kısa zamanda %80’e çıkacağı dolayısıyla ücretinin biraz daha artacağı ve devletin bu işten elde ettiği karın bir kısmından bile asla vazgeçmeyeceğidir.

***

2010’da 286.9 milyar lira olarak öngörülen bütçenin 16.4 milyar lirasının yani bütçenin % 5,7 sinin, sırf "sigara içiyor" diye tiryakilerinden alındığını biliyor muydunuz? Bir taraftan yatırımların yapılması için “garanti vergi” kaynağı olacaksın, bir taraftan “örneğin dağıtılan kömürün, pahalı mazot yerine 10 numara yağ yakan araçların, fabrika bacalarının” hiç hesaba katılmadığı, “dumanlı hava sahasının” sebep olduğu hastalıkların tedavi giderleri için fon oluşturacaksın, bir taraftan ülkenin başbakanına ödül kazandıracaksın ama bu ülkenin üzerinde parazit olanların yanında sigara içtiğin için “ikinci sınıf vatandaş” olacaksın. Tiryaki, tiryaki olalı böyle zulüm görmedi…

A.Metin AKPINAR: FETHULLAH GÜLEN, “HİLE YAPIN” MI DİYOR?

“Fethullah Gülen bir internet sitesine konuşmuş, “referandumdan ‘Evet’ oyu çıkmasının zorunlu olduğunu anlatmış, mümkünse ölülerin bile oy kullanmasını istemiş. Gülen’in mesajı cemaatin denetimindeki gazetelerde, televizyon kanallarında ve internet sitelerinde geniş bir biçimde yer aldı.

Bakın Fethullah Gülen ne diyor?

“Değil sadece kadını erkeğiyle, çoluğu çocuğuyla ve dünyanın dört bir yanına dağılmışıyla hayatta olan insanları, imkan olsa mezardakileri bile kaldırarak o referandumda 'Evet' oyu kullandırmak lazım. Mezardakiler bile kalksın. Ben zannediyorum kalkarlar da, ben zannediyorum ruhları koşar da. Çünkü demokrasi adına çok önemli bir adımdır.”

***

Gülen’in anayasa değişiklik paketini desteklemesinden daha doğal bir şey olamaz, hiç kimse de ondan başka türlü bir tavır beklemiyor zaten. Ancak, “İmkan olsa mezardakileri bile kaldırarak o referandumda 'Evet' oyu kullandırmak lazım” sözleri bir temenni değil, milyarlarca dolarlık sermayeyi yönlendiren cemaatine, TC kurumları içine sızmış militanlarına çok açık bir talimattır.Şu ifadeye herkes dikkat etsin.Fethullah Gülen, “ölü diri, herkes ‘Evet’ oyu kullansın” demiyor, “ölü diri, herkese ‘Evet’ oyu kullandırılsın” diyor. Yazıdaki edebi bir metin yaratma özenine baktığımızda, bunun bir dil sürçmesi olmadığını hemen anlarız.

***

Gülen’in talimatı şudur:

Referandum cemaatimiz için bir ölüm kalım meselesidir. Paketin geçmesini halkın kararına bırakamayız. Anayasa değişiklik paketinin geçmesi için, ölüler ve diriler adına oy kullanmak da dahil, her türlü hileye başvurmamız caizdir. Geçmişte Gülen cemaatinin bildiğimiz bir özelliği vardı. Uzun vadeli düşünür, hiçbir partiye açık destek vermez, iktidara gelme ihtimali olan hiçbir partiye açıktan muhalefet yapmaz, onlarla da iyi ilişkiler kurmaya çalışırdı. TSK’ya karşı bile tavır almaz, laiklik karşıtı söylemlerde bulunmaz, hatta komutanları memnun etmek için kızların üniversiteye başı açık gitmesinin dinen hiçbir mahsuru olmadığı şeklinde fetvalar verirdi.Çünkü cemaat ister darbeyle olsun, ister demokratik yoldan olsun, iktidar değiştiğinde elde ettikleri kazanımları kaybetmek istemezdi.

***

Ancak bu tavırları AKP iktidara geldikten, özellikle AKP son genel seçimleri % 47 gibi yüksek bir oyla kazanıp Cumhur Başkanlığı koltuğunu da ele geçirdikten sonra tamamen değişmiş, cemaat AKP’ye açık destek vermekte bir sakınca görmemiştir. Bu değişimin nedeni bellidir. Gülen hareketi ABD ve AB’nin de destek verdiği Ergenekon davasıyla tüm AKP muhaliflerinin susturulacağı, TSK içindekiler de dahil tüm Kemalistlerin tasfiye edileceği, rejimin, sonsuza dek öyle kalmak üzere ılımlı İslam rejimine dönüşeceği düşüncesine kendilerini fena halde kaptırmıştır.Cemaat için muhalefet partileriyle ve TSK ile iyi geçinmenin önemi kalmamıştır. Nasıl olsa, son muhalefet kırıntıları da yüksek yargının AKP’nin ele geçmesiyle yok olacaktır.

***

Ancak son dönemdeki gelişmeler cemaatin büyük bir yanılgı içine düştüğünü göstermiş, kendileri de bu yanılgının farkına varmıştır.Terör olaylarının artışına, Kürt açılımına, PKK’nın muhatap alınmasını savunan yandaş liberallere, yolsuzluklara ve yoksulluğa duyulan tepkiler, ABD ve AB desteğine rağmen AKP’nin halk desteğini eritmeye başlamıştır.CHP’nin Kılıçdaroğlu ile atağa geçmesi, MHP tabanının referandumda firesiz “hayır” oyu vereceğinin görülmesi Gülen cemaati için kabusa dönüşmüştür. Çünkü AKP ile omuz omuza görüntü veren, muhalefete saldıran, TSK’ya olmadık iftiralar atan Gülen cemaatinin oya işler gibi büyük bir sabırla kurduğu sermaye imparatorluğunun yıkılma, TC kurumları içindeki örgütlerinin dağılma olasılığı ortaya çıkmıştır.” Fethullah Gülen’e, “İmkan olsa mezardakileri bile kaldırarak o referandumda 'Evet' oyu kullandırmak lazım” dedirten işte bu ölümcül olasılıktır.Kabuslar görmeye başlayan Fethullah Gülen, cemaatine ve yandaşlara, AKP’yi iktidarda tutacak her yolun mubah olduğunu bildiren bir fetva yayınlamıştır. Köşeye sıkışmış kedinin ne yapacağı belli olmaz derler, ama bu kedi ne yapacağını kendisi söylüyor. Başta muhalefet partileri olmak üzere, demokrasiye inanan herkes Fethullah Gülen’in yayınladığı fetvayı çok iyi anlamalı, sandığa militanca sahip çıkmalıdır. A. Metin Akpınar”…

Ne diyelim…Keşke aynı düşüncede olmasaydık da bu satırları paylaşmasaydık.

NASIL YIKILIR?

Mine G. KIRIKKANAT öyle bir yazmış ki, gel de katılma.

***

-Bu ülkede yaşayan ve hangi din, hangi ırk, hangi renkten olup, hangi dilden konuşursa konuşsun ezici çoğunluğu “Türk’üm” demekten -henüz- utanç duymayanlara, “Türklük; Kürtlük, Çerkezlik, Lazlık gibi bir alt kimliktir. Üst kimliğiniz Türkiyeli Müslüman olmalıdır...” dersiniz.

-Güneydoğu bölgesi, aşiret ve dalaletin pençesinde kıvranırken siz Kuzey Irak’a gider, ABD’nin uşağı Kürt hükümetinin elini eteğini öpersiniz.

-Yetmez, sizin Kürtleriniz aşiretin beslediği cehalet, cehaletin beslediği töre vahşetinin kucağında işsizlik ve yoksulluktan kıvranırken, siz düşmanın çakma Kürt devletine 500 iş adamıyla çıkarma, milyarlarca dolarlık yatırım yaparsınız. Güneydoğu’da yaşayan Türklere ve Kürtlere kesintisiz veremediğiniz elektriği, Irak’taki Kürtlere verirsiniz. Kurmadığınız altyapıyı, yolları, köprüleri, yurtları, hastaneleri, fabrikaları Irak’taki Kürtlere kurarsınız.

-Yetmez! “Kürt açılımı” diye sınırı açar, çakma Kürt devletinde konuşlanan çocuklarınızın katillerini PKK bayrağıyla karşılatır, davul zurna vurdurur, ayaklarına kadar götürdüğünüz adliyeye, temenna çaktırırsınız.

-Yetmez! İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nde meclis üyesiyken “kadın personele cinsel taciz”den kovulan demokrasi biti ve sair sülükleri, TV’lerde açılım savunmakla görevlendirir, hatta ağzından salyalar saçarak Kürtçülük propagandası yapan biti, ABD’ye “arabulucu” olarak atarsınız.
-Sekiz yıl önce “sıfır”lanan terörü azdırmaya bu kadarı yeter. Ama devleti yıkmaya yetmez. Kolları sıvar, devletin parçalanması önündeki en büyük engel, orduyu ufalamaya başlarsınız.

-Yıllarca PKK’ya karşı savaşan halk kahramanlarını , çakma tanıklar, çakma tutanaklar, çakma iddialarla “terörist” diye tutuklar, yargılarsınız. Bu ülkenin Türk, Kürt, Çerkez, Laz demeden, ayrım yapmadan yetiştirdiği halk çocuklarını, gencecik, vatansever teğmenleri düzmece darbe senaryolarıyla biçer, ne olur ne olmaz diye, iyice karalamak için de bizzat bulanlar tarafından konulmuş uyuşturucu bulundurmaktan içeri tıkarsınız.

-Böylece PKK’ya karşı savaşacak olan subaylar, canlarını dişlerine takarlarsa, o dişlerin savundukları devlet tarafından söküleceğini gayet iyi anlarlar!Anlamayacak kadar kalın kafalı subaylar hâlâ savaşır gibi mi yapıyor? Bu halk hâlâ oğlunu onlara emanet ediyor, askere gönderirken davul zurna mı çalıyor? Çaresi kolay: Çıkar kürsülere, Filistinli çocuklara ağlarsınız. Gazze’ye cihat gemileri kaldırır, Türkiye PKK’nın öldürdüğü 13 askerine gözyaşı dökerken, siz İsrail’in öldürdüğü 9 mücahide hıçkırırsınız. Özbeöz çocuklarınız, askerleriniz, sizin vatanınız için her gün ölürken ilan edilmeyen yasları, Gazze için ölenlere tutarsınız. Baktınız tık yok, PKK’nın 7 asker daha öldürdüğü gün, 30 yıl önceki askeri cuntanın astırdığı 4 gence ağlarsınız.

-Yine mi anlamadılar? Güney Doğu’da savaşan Mehmetçiklere sahip çıkan vakfın başkanı başta, 102 generali sorgusuz sualsiz, beş ay süreyle mahkemeye çıkarılmamak üzere tutuklarsınız. Bir yandan 30 yıl önceki hukuksuz zulme ağlar, 30 yıl sonraki hukuklu zulmü de eline balyoz verdiğiniz yargının üstüne atarsınız. Bütün bunlar, bir halkı çıldırtmaya yeter. Hatta halkın bir bölümünün öteki bölümüne duyduğu hıncı katlayarak ulusu birbirine düşürmeye de yeter.Ama devleti yıkmaya yetmeyebilir.

-Baktınız yıkılmıyor, hakkaniyet duygusunun dibini oymaya azimle devam edersiniz.
Sizin ihaleciler ticarette yükünü tutar, borsada oynar, şakşakçıları da onları medyalamaktan beslenirken, halkın çocukları dağlarda ölür. Siz de çulsuz ailelerine cenazede ayıp olmasın diye sadaka üst baş düzersiniz.
-İki ayağına platin çakılı işsiz gaziyi, mevsimlik işçi olmak için orman müdürlüğüne başvurunca 1500 metre koşturur, koşamayınca da işsiz bırakırsınız. Sonra da çıkıp, iş çok, çalışan yok gibi yapar, iş beğenmeyen işsizleri güzelce azarlarsınız.

-Ardından afili bir mümkünse kaz- tüyü bulursunuz. Tarar, parlatır, İkinci 12 Eylül Anayasası geçerken, üstüne dikmeye hazırlarsınız. Böylece elinizden gelen her şeyi yapmış, artık ok yaydan çıkmış, günah sizden gitmiş olur. Seyrine oturup, hazırladığınız yıkımı beklersiniz. Bir şeyler mutlaka yıkılacaktır, çünkü. Devlet yıkılırsa ne âlâ. Yıkılmazsa da siz yıkılırsınız zaten..... Mine G. KIRIKKANAT

TEAMÜLLERE UYMAMAK

Son yapılan Yüksek Askeri Şura toplantılarından sonra “çoook” şeylerin değişeceğini ifade edenler, bu değişikliklerin özde olabilmesi için özellikle siyasilerin “diktacı tutumları”nı terk etmeleri gerektiğinden hiç bahsetmiyorlar. Oysa, bu kafayla, dün kendini “Atatürkçü” olarak taktim edenlerin, “yaptığı darbelerin” yerini, başkalarının alabilecek olması neyi değiştirir ki? Birkaç komutanı, “yargının da inkar edilemez katkıları” ile terfi ettirmeyince, demokrasiye olan bağlılığımız mı arttı? Artık, ülkenin siyasi ve ekonomik yapısı, özellikle ABD’nin Orta Doğu’da Türkiye’ye biçtiği role göre şekil almayacak mı? Ülkedeki “manda tutkunu politikaların” artan gücü, her gün daha da şiddetle hissedilmeyecek mi? Siyasetçilerimizin diktacı, uzlaşmaz tutumları yumuşayacak, “demokrat tutum” yaygınlaşacak mı?

***

Aslında bu tür girişimlerin yani “teamül” denen ve öteden beri olagelen davranışlara, geleneklere uymamanın, süreç içinde siyasilere de bir faydası yoktur. Zamanında başka bir büyüğümüz de benzer numaralara baş vurup, orduyu disipline sokmuştu da, bir süre sonra önünü açtığı Evren’in, yaptığı darbeyle “şapkasını alıp” gitmişti. Gelelim bu güne… Eğer mesele, askerin sözümona “demokrasiye müdahalesini” önlemek ise, ülkede en azından demokratik tutumun gelişiyor olması gerekmez mi? Eh böyle bir emare de ortada gözükmediğine göre, bu atraksiyonlar, büyüklerimizin görkemli “egolarını” tatminden öteye gidemez. Çünkü, yasal bir engel yoksa “teamüller” herkesin rızası ile gerçekleşen durumlardır. Bunları değiştirmekle ancak “kendi teamüllerini” ortaya koyabilirsin. Eğer amaç askeri müdahalelerin önlenmesi ise, mühim olan toplumu oluşturan tüm kesimlerin mutabakatı ile “milli politikaların” üretilip, bu politikaların hayata geçilirmesi ve “demokrat tutumun” topluma benimsetilmesidir.

***

Gelgelelim özellikle iktidar “demokrasi kelimesini” ağzından düşürmüyor da, iş “demokrat tutum göstermeye” yani eyleme geldi mi, düz yolda şaşıyor. En basitinden Anayasa değişikliğinde bile “dayatma” içinde olması, iktidarın ne kadar demokrat bir anlayışa sahip olduğunu anlatmıyor mu? İktidar, halkın karşısına çıkınca “demokrasi havarisi” kesilirken, Mehmet Haberal, Mutafa Balbay Tuncay Özkan gibi insanları suçunu bile söylemeden 22 aydır tutuklu olarak “içerde” tutulmasına göz yumuyor. Mahkemede kendine yapılan haksızlığa “feryat etti” diye Tuncay Özkan’ın 5 oturum “savunma hakkının” elinden alınmasına, ses çıkarmıyor. Bu adam nerede feryat edecek, onun haklarını hakimler korumayacaksa kim koruyacak? Bu insanlar muhalif olsa da senin vatandaşın değil mi? Kim koruyacak onların haklarını? Bu cezalandırma yöntemi yani, hukuksuz, belgesiz, “hele bir içeri atalım sonra birşeyler ayarlarız” anlyışı, “adaletin teamüllerine” uyuyor mu?

***

Özetlersek bu günkü şartlarda teamüllere uysan ne olur, uymasan ne olur? Önemli olan, bu ülkede söz sahibi olanların “diktacı veya ortayolcu” tutumlarını bırakıp “demokrat tutum” sergilemeleridir. Anayasanın hazırlanmasından kabulüne kadar her türlü icraatlarında, çekinmeden kullandıkları, akla hayale gelmez madrabazlık ve duygu sömürüsü ile halkını bile bile aldatanların, demokrasiyi sakız gibi çiğneyip sonra da tükürüp atanların kimler olduğu ortadadır. Öyleyse herkes kendine bir çeki düzen vermelidir. Bugün de, sıkıyönetim veya olağanüstü halin ilan edilmediği Yüksekova’da “tanklar yürüyorsa” iktidarın da teamüllerini bir an önce değiştirmesi gerekiyor..

UFUKTAKİ BUĞDAY KRİZİ

Gıda Güvenliği Hareketinin internet sayfalarında okuduğum yorumlarına aşağıdaki gerçekleri göz önüne aldığımız zaman katılmamak mümkün değil. Malum, mercimek, prinç, süt, et derken Rusya’nın buğday ihracını yasaklaması ile şimdi de başımıza “buğday krizi” sarıldı. Neredeyse her faaliyetinde kendi üreticisini ezen, hor gören, hele hele “et krizini” kördüğüme çevirip, çözümü “gergedan mı, manda mı belirsiz” ithal etle çözmeye çalışan Tarım Bakanı Sn. Mehdi Eker ve AB’nin her önerisini onaylamayı bir iş zanneden bürokratları, gıdanın bir silah olduğunu ve zamanında “çaplı”, “kalıcı” ve “doğru” önlemler alınması gerektiğini acaba ne zaman anlayacak?

***

AKP’nin “daima kâr güden” ekonomi poitikaları yüzünden, ülke tarımının aleyhine gerçekleşen köklü değişiklikleri şimdilik pek fark edemesek de bunun bedelini, hergün “ithal edilebilecek ürünler” listesine bir yenisi eklenen “GDO’lu ürünleri” yedirdiğimiz çocuklarımız elbette ödeyecek. Neden mi? Çünkü, Tarım ve Köy işleri Bakanlığı'nda 115 bin kişi çalışıyor, 70 tane üniversitemiz, 30 tane ziraat fakültemiz, 50 tane tarım araştırma enstitümüz, 10 bin işsiz ziraat mühendisimiz var. Buna rağmen Türkiye tohumda ve tarımda artık tamamen dışa bağımlı. Başka bir ifade ile tohumun da tarımın da patronu İsrail.

***

İsrailli araştırmacıların, istediğiniz şekle hatta kokuya sahip domates yetiştirdiğini bilirsiniz. Çekirdeksiz, kalp şeklinde, dilimli vs. yani genlerle oynama meselesi yüzde yüz doğru. Gelelim başka doğrulara. Bu tohumların“bir ekimlik” olduğunu bilmeyen yok. Yani İkinci nesilden ürün alamıyorsunuz. Çünkü bunlar genetik yapıları ile oynanmış tohumlar. Bu tohumları toprağa bir ektiniz mi artık isteseniz de yerli tohuma dönemiyorsunuz. Artık hep bu tohumu kullanmak zorunda kalıyorsunuz. Hem de altın fiyatına aldığınız bu tohumların toprağa zarar verdiğini, toprağın kansorejen maddelerle doldurduğunu bile bile.

***

Buna en güzel örnek Türkiye'nin patates deposu olan Niğde ve Nevşehir bölgelerinde yetiştirilen patateslerde kanserojen maddeye rastlandığı için artık patates ekimine izin verilmemesidir. Yani İsrail tohumu tek başına satmıyor. Tohum alana hastalığı bedava veriyor... İsterseniz Antalya bölgesindeki domateslerin başına gelenleri bir izleyin. Tohumların içine hastalık yapan virüsleri yerleştiren İsrail bu sayede zirai ilaç satımını da garanti altına almış oluyor.

***

Bütün bu acı tabloya rağmen Türkiye'de “yabancıların menfaatine çalışan bir patent sistemi” işletiliyor. Ve “yerli tohumlarımız” göz göre göre ortadan kaybediliyor. Bu sisteme göre, yakın bir zamanda köylü kendi bahçesine ektiği üründen bile tohumluk bırakamayacak. Kendine tohum üretmeye kalkarsa, uluslararası mahkemelerde yargılanacak! Hiç kuşku yok ki önümüzde bir de “buğday krizi” var. Egemen küresel şirketler, bu krizi de yeni bir siyasi ve ekonomik ranta dönüştürüp, toplumların geleceğine yeni ipotekler koymaktan geri durmayacaklardır. Hiç olmazsa bu krizin kendi "öz varlıklarımıza" sahip çıkacağımız kararlara vesile olması en içten dileğimizdir. Malum bir musibet bin nasihatten iyiymiş.

“HALK ÇOCUĞUYUM” DİYENDEN…

Vatandaşların bir çoğunun, iktidarın her tutumuna şüphe ile yaklaşmasının elbette ki, yine “onlardan kaynaklanan” birçok sebebi vardır. Bunların en önemlisinin “açılım fiyaskosu” olduğu konusunda herhalde herkes hemfikirdir. Ancak bunun kadar önemli başka bir sebep, iktidarın bu güne kadar “laiklerin ve elitlerin” elinde olduğunu söylediği, fakat irdelendiğinde hiç de öyle olmadığı görülen “devlet yönetimine” sahip olma arzusu ile yaptığına inanılan “ideolojik işgallerdir”. Bir diğeri iktidarın tüm itirazlarına rağmen “kendi elitlerini” yaratmasıdır. Üstelik iktidarın, yanlış değilse bile toplumu zaman zaman “eksik bilgilendirmesi”, toplumun saygı duyduğu kurumlarla ilişkilerindeki “hoyrat tutumları”, sıkıntıya düşünce derhal “kefen edebiyatına” sığınarak “duygu sömürüsü” yapması, bitmez tükenmez “darbe ve suikast söylentileri”, kefenle yola çıkan siyasilerin güvenliğini sağlayan “yüzlerce koruma”, güvensizliğin tuzu biberi olmaktadır. Halkın, yalınayak okula gittiğini söyleyip “halkın çocuğu” olduğunu iddia edenlerden beklentisi bu değildi.

***

Meydanlarda IMF’ye 7 milyar dolar borcumuz kaldığını, hazinenin dolu olduğunu terennüm ederken, sağlık kurumlarında alınan katkı paylarının neden devamlı arttığı ya da emeklilere neden ayda 5-10 TL gibi komik zamlar yapılabildiği konusunda çıt yoktur. Aylardır gündemde olan darbe planları ile ilgili tutuklamaların neden Yüksek Askeri Şura çalışmalarına denk getirildiği düşündürücüdür. Adana Belediye Başkanı Aytaç Durak, şak diye görevden alınırken, “küfürbaz” Diyarbakır Belediye Başkanının o makamda nasıl oturduğu bir muammadır. Neden bir uzlaşma aranmadan ya da yeni bir anayasa yapabilmenin yasal şartlarını oluşturulmadan Anayasa değişikliklerine ihtiyaç duyulmuştur, cevabı yoktur. Yeni değişikliklerle yürürlükteki Anayasanın “ehveni şer” haline gelmesi, halk oylamasında vatandaştan “evet “ demesini istemek “hak” mıdır? Açıklayan yoktur…Zaten vatandaşın dolaylı vergilerle, katkı payları ile soyulduğu göz önüne alınırsa, “adam yerine” konduğu da yoktur…

***

Aslına bakarsanız AKP’ye muhalif olanlar bile ülkede bir takım olumlu değişikliklerin olduğunu inkar edemez. Ancak onlar bu güzelliklerin “çağın bir gereği” olduğunu ve adı üstünde “gelişmekte olan ülkeler” kategorisindeki ülkemizin gelişmesinin, doğal sonucu olduğunu bilirler. Ceğiz’lerle, cağız’larla vatandaşın iş, güç sahibi olmayacağından emindirler. Üstelik iktidarın bu tutumu devam ederse tünelin sonunda, yine başımıza tahmin edilebilir “şer’lerin” gelme ihtimalinin, yüksek olduğunu bilirler. Bu yüzden şüphecidirler, kaygılıdırlar. Bir zamanlar Çoban Sülü iktidarı da “müreffeh Türkiye” yaratma sevdası ile önce eşe, dosta, yeğenlere, köşeyi döndürmüş, sonra da herkesi “milyoner” ede ede, ülkeyi “on sente muhtaç” hale getirmişti. Fazla söze gerek yok. Durum ortadadır… “Halk çocuğum” diyenden ödümüz kopar oldu.

TESTİ KIRILDI !

18 Kasım 2002 den beri İçişleri Bakanımız olan AKP Ankara milletvekili Sayın Beşir Atalay yüksek deneyimi ile İnegöl’de meydana gelen üzücü olaylardan bahsederken, “Aslında bir olay özü itibariyle Türkiye’nin her tarafında olabilecek türden bir asayiş olayıdır… Polis merkezimize bira şişeleri fırlatmışlardır. Bir kısım kışkırtıcıların halkı tahrik etmeleri konusunda açık ve net beyanlar vardır. İnegöl’de sporla ilgili amigolar grubunun burada önemli rolü olmuştur.” Deyip işi bağlıyor. Neymiş…Amigolar halkı kışkırtmışmış…İnandık!

***

Ardından pusuya düşürülen polislerin şehit edilmesi üzerine, BDP binasının yakılması ile devam eden Hatay Dörtyol’daki olaylar için de “Olayların ideolojik olmadığını, halkı galeyana getiren bir grubun kaos amaçladığını” söylüyor da, neden BDP’nin bürosunun ve bazı dükkanlarının yakıldığını ve ertesi gün meydana gelen olayları açıklamıyor. Beşir Beye göre olaylar siyasi değilmiş… BDP liderinin “Dörtyol’da devlet yok” deyip, Diyarbakır’dan 300 araçla “devlet olmak için” yola çıkışı üstelik "Dörtyol’a sokulmaması" ortada duruyor, Beşir Bey hala “12 Eylüle kadar güvenlik güçlerinin izinlerini kaldırdık mı olay biter” anlayışında. Kısacası, başbakan da dahil tüm iktidar ve yanlıları, basiretsiz tutumlarını gizlemek için, “muhalefetin” 12 eylül halkoylaması öncesi AKP’yi yıpratmak için ortalığı karıştırdığını, söylemek istiyor, o kadar!

***

Oysa daha dün, size olayların “dananın kuyruğunun kopacağı yere” doğru tırmanmakta olduğunu, anlatmaya çalışanlara “statükocu” damgası vururken, bölücü terör örgütü üyelerine “Ha-burdan buyurun” demiştiniz. O sizin düşman belledikleriniz, “bu ülkede demokratik adımlara ihtiyaç olduğunu” gelgelelim, etnik farklılıkları su üstüne çıkaran, insanların kendini ezilmiş horlanmış göreceği “açılımlara” ihtiyaç olmadığını söylemişti de başına gelmeyen kalmadı? İşte sonunda olan oldu! Ulusu oluşturan farklı etnik kökene sahip insanlar arasında, farklılıklar derinleşti, ayrılıkçı duygular kabarmaya, bir arada yaşama arzusu yıpranmaya başladı. Kim bilir belki de bunlar “iyi günlerimiz.”

***

Netice olarak, son zamanlarda daha sık meydana gelmeye başlayan bu ve benzeri olayların müsebbipleri, ne 12 Eylül halk oylaması kaygısı ile hareket eden muhalefet, ne de bira şişesi ile saldıran sarhoş amigolardır. İstanbul da dahil Adapazarı’ndan Trabzon’a ülkenin dört bir yanında gerçekleşen bu son derece tehlikeli bu olaylara sebep olanlar aslında yukarıdaki uyarıları dikkate almayan, halkın nabzını iyi tutamayan, sadece “açılım lafı” altında yanlış politikalar izleyen iktidar ve demokrasi kavramının ardına sığınıp, “küstah talepleri” belki de, halkın tepkisi yüzünden karşılanamadığı için yeni oyunlar tezgahlayan “eski kankalarıdır”.

***

Dikkat edin! Diyarbakır’dan tantana ile Dörtyol’a hareket eden araç konvoyunun başındaki Türkiye Cumhuriyeti’nin vekili, bir partinin genel başkanı, “Orada devletin olmadığını ve Kürt kökenli vatandaşlarının can güvenliğini sağlamak için oraya gittiklerini” ifade ediyor. Aynı partiden bir başka vekil, ”Türklerle bir arada yaşamak için artık biz de ısrarcı olamayacağız” diyebiliyor. Kısacası bu olaylar Sayın Beşir Atalay Bey’in bir dünya laf salatası arasında anlatmaya çalıştığı gibi “halkoylaması yüzünden gerçekleşen, önemsenmeyecek, ideolojik olmayan olaylar” falan değildir. El birliği ile ekilen tohumlar yeşermekte, olaylar “kendiliğinden” fakat “maalesef tahmin edildiği” gibi gelişmektedir. “Testi” kırılmıştır. Şimdi parçaları toparlayıp testiyi tamir etme zamanıdır ama, nasıl?

EVET Mİ, HAYIR MI?

Referandum turları başladı başlamasına da, liderlerin yaptığı konuşmalar referandumun içeriğini halka anlatmak yerine liderlerin birbirine bağırıp çağırmasına dönüşünce, halkın “referandumun getiri ve götürüler” üzerindeki “dikkati” de dağılmış oldu. Bu hengame arasında, “iktdarın aksine” muhalefetin, binbir zorluk ve emekle düzenleyebildiği mitinglerin, “Anayasa değişikliklerinin sakıncalı yanlarını halka anlatmak” olan amacından, neredeyse vazgeçilmiş görüntüsü ortaya çıkıyor. Böylece muhalefet ve özellikle “sakin güç” olarak bilinen Sayın Kemal Kılıçdaroğlu, iktidarın uyguladığı, “köşeye sıkıştığında” konuyu değiştirme, uzlaşma havasına girme ve “masum” pozları takınma “taktiğinin” maalesef kurbanı durumuna düşmektedir..

***

Şu bir gerçek ki “Evet mi hayır mı?” kampanyasının bu güne kadar en başarılısı AKP’dir. Bunun en belirgin örneği de bir CHP’li milletvekili ve bir belediye başkanına “evet” dedirtmeleridir. AKP’nin bu hamlesi ile her ne kadar CHP içindeki, “AKP’den nemalanan Truva atları” yavaş yavaş ortaya çıkıyorsa da, bu tür insanların ortaya çıkartılması ve “renklerini tercih etmek zorunda bırakılması” AKP’nin ne kadar ciddi bir sorunla karşı karşıya kaldığının en önemli belirtisidir. AKP için “kalenin içinden haber getiren posta güvercinlerini” kesip yemek gibi bir şey… Özetlersek “evet” başarılı fakat “hasar” büyüyor.

***

Şu durumda muhalefetin, iktidarla yaptığı boş muhabbetlerden kaçınıp, miting meydanlarında “Halk oylamasının sakıncalarından” başlayıp, Anayasa değişiklikleri arasında, demokrasinin gereği olan “dokunulmazlıkların kalkması ve lider sultasını kaldıracak, seçim sistemi değişikliklerinin” neden olmadığının daha etkin bir biçimde işlemesi gerekir. Yüzde 10 barajının kalkması dile getirildiğinde, Tayyip Bey’in “koalisyonlar döneminde istikrar olmadığını” söyleyerek “reddetmiş” olmasının ne kadar “demokrat” bir yaklaşım olduğu da halka anlatılmalıdır. Öte yandan özellikle CHP’nin hedeflediği Anayasa değişiklikleri örneğin, demokrasinin ve iç huzurun tesisinde önemi inkar edilemeyecek bir beklenti olan “seçim barajının %7’ye çekilmesinin” neden gerekli olduğu üzerinde durulmalıdır.

***

Darbe Anayasası ile zaten iktidara “yarı bağımlı” olan yargının, yapılacak değişikliklerle iktidar partisine nasıl tam bağımlı hale getirilmeye çalışıldığı, memura toplusözleşme adı altında “ebedi olarak grev yasağı” konduğu gibi, toplu sözleşme hakkının iplerinin de bu günkü gibi yine iktidarın elinde kalacağı anlatılmalıdır. Bunun yanında “Greve katılan işçilerin ve sendikanın kasıtlı veya kusurlu hareketleri sonucu grev uygulanan iş yerinde neden oldukları maddi zarardan sendikaların sorumlu tutulmaması” hatta “sendika” lafının yasadan kaldırılması yani bir grev sırasında işyerinde doğacak zararların doğrudan işçiye ödetileceği konusu da miting meydanlarında açılmalı devletin “resmi olarak grev kırıcı”lığını yüklendiği anlatılmalıdır.

***

Liderlerin konuşmalarını, lider ya da danışmanlarının talepleri doğrultusunda bir ekip hazırlar. Sayın muhalefet liderlerinin de muhakkak ki böyle bir ekipleri vardır. Önemli olan bu ekibi yönetenlerin, mitingin yapılacağı illerin nabzını iyi tutması, amacı ve günceli kaçırmaması, liderini yakından takip ederek, “boş tartışmalardan ve gereksiz konuşmalardan” çekip çıkarması gerekir. Tabii ki bu günlerde liderler birşeyler anlatıyor. Gelgelelim bu anlatılanların kürsüden söylenip unutulmaması için en az iktidar kadar yaratıcı taktikler uygulamak gerekir. Oysa ortalıkta “çözümsüz tartışmalar” dışında, farklı bir durum örneğin, anayasa değişiklikleri kabul edilirse, vatandaşı maddi olarak etkileyecek çarpıcı bir örnek ortaya atılamamıştır. Eğer bu günlerde olduğu gibi muhalefet liderleri ağızlarına geldiği gibi didişmeye devam ederlerse, “sempatizanları karşısında” korkarım ki inandırıcılıklarını kaybedeceklerdir.

MESİRE ALANLARI DENETLENİYOR MU?

Antalya… Türkiye’nin turizm cenneti, tatil beldesi, mavi bayraklı plajları, berrak suları ile tüm ülkenin gurur kaynağı… Gelgelelim işin aslını görüp, bu sloganların hikaye, bütün meselenin “bölgeye turisti çekmekten” ibaret olduğunu, turist geldikten sonra “ne hali varsa görsün” anlayışının hüküm sürdüğünü anlayınca sadece, “medyanın gücüne” hayret etmekle yetinmeli miyiz? Yoksa bu aç gözlü soygunu önlemek için bir şeyler yapmak mı gerekir? Her ne kadar bu tür yazıların, genellikle eleştiriden “gıcık” alan yöneticilerimiz tarafından, pek dikkate alındığını düşünmüyorsam da doğrusu gördüklerimi yazmanın bir vatandaşlık görevi olduğu düşüncesindeyim.

***

Örneğin Topçam, Küçük-Büyük Çaltıcak ve Beldibi’ne kadarki tüm mesire alanlarına giriş ücretli olmasına rağmen alınan ücretin karşılığı verilen “bir hizmet” var mıdır? Daha adım atar atmaz, “işletmeciliği” bu alanlara girişi üç beş hırpani kılıklı adam tutup, para toplamak sanan “kerameti kendinden menkul” şahıs ya da şirketlerin işlettiği “izlenimi edinilen” bu alanları, denetlemeye belediyelerin yetkisi yok mudur? Buraya ücret ödeyip girenlerin, doğaya saygılı bir mesire alanı, bu tür yerlerin olmazsa olmazı temiz bir tuvalet, suyu doğru dürüst akan duş alanları, tertemiz soyunma odaları, mangalını yapacağı bir ocak, oturabileceği sağlam bir masa ve çöplerin oraya buraya atılmadığı temiz bir piknik alanı bulmak hakkı değil midir? Hakkı ise neden bulamamaktadır?

***

“Temizliğin imandan geldiği” dillerde pelesenk olan ülkemizde, 40-50 TL masraf edip “imansızların” pislik içinde bıraktığı, bu mesire alanlarına gitmeye değer mi? Güdülen “her şeyden gelir elde etme politikası” yüzünden Antalyalının elinden aldığınız ve şahıslara kiraladığınız bu mesire alanları niçin doğru dürüst denetlenmiyor da Antalyalı bu mezbeleliklerde, “parası ile rezil olmaya” mahkum ediliyor? “Belde halkının sağlık, mutluluk ve huzuru için gereken önlemleri almak” Belediyelerin görevi değil midir? Konyaaltı Belediyesi halka açık Konyaaltı Plajlarında temizlik çalışmalarını yaparken, özel sektöre kiralanan mesire alanlarını denetlemeye, oralarda da halkın sağlığını ve soyulmasını önleyici önlemler almaya yetkisi veya talep etmeye hakkı yok mudur?