NASIL KORUNUYORSA, TANIMAYAN YOK !
“Tanık Koruma kanunu” 27/12/2007 tarih 26747 sayılı resmi gazetede yayınlanmış. Zamanlamasına bakınca, sanki 2008 de, Silivri’de halâ süren davanın başlatılacağı biliniyormuş da, kanun bilinçli olarak çıkartılmış izlenimi uyandırsa da yasa çıkmış. Her ne kadar “gizli tanığın ifadesi” tek başına pek bir şey ifade etmez gibi yorumlansa da, tanığın hayatının “risk altında” olduğu düşünülerek her türden tedbir yasada belirlenmiş. Şöyle bir göz atarsak, kimlik ve adres bilgilerinin gizli tutulması, ses veya görüntüsünün değiştirilmesi.Tutuklu veya hükümlü olanların durumlarına uygun yerlere nakli, fizikî korunmalarının sağlanması. Adlî sicil, askerlik, vergi, nüfus, sosyal güvenlik, nüfus cüzdanı, sürücü belgesi, pasaport, evlilik cüzdanı, diploma ve her türlü ruhsat gibi resmî belgelerin uygun şekilde yeniden düzenlenmesi. Maddî yardımda bulunulması. Gerektiğinde yurt içinde veya yurt dışında yaşamasının sağlanması. Fizyolojik görünümün gerekirse estetik cerrahi yoluyla değiştirilmesi, buna uygun kimlik bilgilerinin yeniden düzenlenmesi.
***
Koruma kararı alınmasında, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile mahkemelerin uygulayacağı usuller de ortada ve kanunun bu bölümünde; “Tanık koruma tedbirlerinin uygulanmasına ilişkin karar ve diğer belgeler, soruşturma evresinde Cumhuriyet başsavcılığınca, kovuşturma evresinde mahkemece bu kararlara mahsus yerlerde gizlilik esaslarına uygun olarak saklanır. Cumhuriyet başsavcılığınca veya mahkemece tanık koruma tedbirinin uygulanmasına ilişkin verilen karar ve diğer belgeler, soruşturma veya kovuşturma konusu suç dışında başka bir makam veya mercie gönderilemez” deniyor. Yani tanık korunma kararı alınmasından itibaren devletin yasal koruması altına giriyor. Buraya kadar tamam da, örneğin Erzurum’daki bir gizli tanığın bırakın adını, tüm sülalesini Türkiye nasıl öğreniyor?
***
Bu kadar koruma önlemine rağmen nasıl oluyor da insanlar bu gizli tanıklara ulaşabiliyor. Gazetelerde “gizli tanık” haberleri nasıl yapılabiliyor? İnsanın aklına olmadık sorular geliyor. Meselâ, belli bir davanın yönünü değiştirmek için bazı adamlar, bir şekilde davaya dahil mi ediliyor, ya da birileri, önce bir şekilde gizli tanık olup sonra para kazanmak için kendini deşifre mi ediyor? Bunlar öyle boş, vesvese falan da değil. Geçenlerde duyduk ki, bir şekilde deşifre olmuş, “Munzur” isimli gizli tanığa ifadesini değiştirmesi için 200 bin liranın bir çanta içinde verilmek istendiği şeklinde söylentiler var. Doğru olup olmaması ayrı bir hikaye ama para, iyi para… Şimdi, ilk andan itibaren güya özenle korunan “ gizli tanıklar” ikide bir deşifre oluyorsa, bunda bir gariplik yok mu? Bu işte bir davanın gizli tanığını, “Saldım çayıra mevlam kayıra” deyip, piyasaya salan resmi çevrenin hiç günahı yok mu?
***
Bir de işin başka bir yönü var. Gizli tanık aslında olayın sanıklarından da biridir. Gizli tanıkla birlikte, işlenen basit bir suç, örgütlü suç haline gelmekte sonuçta, ceza katlanırken, ihbarcı yani gizli tanık genellikle paçayı kurtarmaktadır. Üstelik işin duruma göre ödülü de vardır. O halde bütün iş, Cumhuriyet Savcısının vicdanında bitmektedir. Eğer o, bu üç kişinin arasında geçen konuşmada bir suç unsuru görürse yandın! Savcının vicdani kararı, hayatımızı karartan bir kabus halini alabilir. Bu da Türk usulü insan hakları olsa gerek; “Ne çıkarsa bahtına"… Gizli tanıkların piyasayı Çin malları gibi doldurması maalesef yargının uluorta tartışılmasına, belki de haksız yere suçlanmasına sebep olmaktadır.
ANTALYA HÜRSES GAZETESİ 23/03/2010
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder