MURSİ’ye SEVDANIN YOLLARI ESSED’e KURŞUNLAR

ÖSO… Özgür Suriye Ordusu. Şöyle ya da böyle bir seçimle, Suriye’de iktidara gelen Beşşar Essed yönetimini devirmek için savaşan, silahlı bir örgüt.  Pratikte, PKK kadar olmasa bile teorik olarak tam bir terör örgütü. Bizimkilerin “Mısır’da gerçekleşen kanlı darbeyi” değerlendirirken yaptıkları gibi, sadece “seçimle iktidara gelmeyi” bir ölçü olarak alırsak, yani “seçimin niteliği ile iktidara gelenlerin demokrasi anlayışını” hiç konuşmazsak; ÖSO’na da hiç çekincesiz “seçimle iş başına gelmiş bir hükümeti” devirmek isteyen silahlı, acımasız bir terör örgütü deriz… Sakın yanlış anlaşılmasın, bu satırların kaleme alınmamın sebebi “Gözü dönmüş Beşşar Essed’i ya da Mısır’daki kanlı askeri darbeyi onaylamak” değil, bir zamanlar türeyen Sudan’ın darbeci Devlet Başkanı Ömer El Beşir sevdalıları gibi bu gün de mantar gibi çoğalan “nedeni müphem” Muhammed Mursi sevdalılarının en hafif ifadesi ile “garip” tepkileridir.

***

Şu bilinmelidir ki; iktidarın “Ulu liderinin” ortaya koyduğu ve sadece önümüzdeki seçimlere kadar halkı politize tutma amaçlı “nabza göre şerbet verme”  siyaseti, memleketi “yancılıktan” öte götüremez ve zararımızadır. İktidar güttüğü ne idüğü belirsiz bu dış politika ile çoktan “eşekten düşmüş karpuza” dönmüştür. Bu durumun sebebi ise açıktır. İktidarın “Ülkelerin dostları değil, çıkarları vardır” ilkesini çiğnemesi. İktidar, bilerek ve isteyerek “hayallerine uygun bir İslami coğrafya yaratma” düşüncesi ile bu ilkeyi boş vermektedir. Ancak gelişen olaylar, iktidara bilmem kaçıncı hayal kırıklığını yaratmıştır. Oysa daha dün, olmayan “dış politikamızın” maddi zararını Libya’da, Suriye’de vs. görmüştük, dersimizi alamadık… Kaldı ki; son açıklamaları ile Suudi Arabistan’ın açık açık, ABD ve İsrail’in ise (Türkiye’ye son çıkışlarından da anlaşılabileceği gibi) el altından eli kanlı, darbeci Abdulfettah El Sisi’yi kucaklamaları, herhalde yüksek politikaları icabı beyefendiyi “nasıl çark etsem de vaziyeti kurtarsam” diye düşündürmeye başlamıştır bile…

***

Hadi ülke yararını bir kenara koyalım, “silahsız eylem yapan halka” karşı verilen tepki konusunda da yapılan açıklamalar da tutarsız… Daha dün Gezi Parkı Direnişi sırasında, gaz tüplerini gençlerimizin alnına alnına sıkıp öldürenleri, kör bırakanları “kahraman” ilan eden bizim “ulu liderimiz” değil miydi? O gün içeriden dışarıdan, siyasi iktidarı eleştirenlere ağızlarının payı hatta Gezi eylemcilerini destekleyen bir ilan yayınladı diye kapak bile olduğu The Times dergisini mahkemeye vereceğini ilan ederken bu gün, örneğin Mısır’da M. Mursi’ye yani “hilafet” isteyen bir yönetim için, dünyadan  “demokrasi” adına destek istemek ne menem bir iştir. Yoksa “demokrasi” sizin canınız istediği zaman binip, istediğiniz zaman ineceğiniz bir araç mıdır?

***

Aslında Mısır, “bizim için,” daha doğrusu demokrasisi ve laisizme olan ilgisi Mısır ile mukayese dahi edilemeyecek “bu ülkede” bir taraftan sefa sürüp, bir taraftan ağlayan nankörler için bir laboratuardır ve Mısır denemesi, hiç de beklemedikleri bir sonuç vermiştir. Bu bitmez tükenmez sızlanmalarının asıl sebebi de budur. Hayalleri suya düşmüştür… Öte yandan halkın, devlet yönetiminde söz sahibi olmak, başka değişle “daha çok demokrasi” talebi her gün artmaktadır. Mısır’da Sisi’ye karşı çıkışın temel sebebi de zaten budur. Halk artık İstanbul’un “Palalıları” ile Kahire’nin “Baltacıları” ya da Şam’daki “Cellatların” benzerliğinin farkındadır.  

UYANIYORLAR AMA TEK TEK

Bizimkilerin “jetonu geç düşer”,  saftır benim milletim.

Ne kadar uyanık olduğunu iddia etse de “Yürü be koçum!” dedin mi dakkada kafaya alırsın.

Bunu “siyaset sektörünün” efendileri çok iyi bilir…

Tabii bir süre sonra efendilerimiz “kuyruk savurunca” ne biçim bir tezgâhın içine düştüğümüzü, anlarız anlamasına da “efe’liğimizden” pek taviz vermeyiz, için için “hıçkırmayı” tercih ederiz…

***

Oysa “inanmaya hazır” beklemesek, birazcık “kuşku duysak” bu kadar büyük hayal kırıklıkları yaşamayacağız yaşamasına da nerde!  İstersen allame-cihan ol hiç fark etmiyor, sanki memleketin havasından, suyundan geçiyor “safiyet”. İşin garibi bu hayal kırıklıklarını sadece biz yaşamıyoruz. Başka ülkelerde doğup bu ülkeyi “vatan” edinmişler de aynı mikrobu kapıyor. Mesela Suriyeli Arap olan lakin ömrünün uzunca bir kısmını Türkiye’de geçirmiş, Türk Vatandaşı olmuş, gazeteci, Ortadoğu uzmanı, Hüsni Mahalli bunlardan biri…  Zamanında iktidarın yandaşı idi, bu gün karşıtı… Bu değişimin sebebini gelin bir de onun kaleminden okuyalım… Şöyle diyor:

***

“Kasım 2002’de AKP iktidara geldiğinde Türkiye’nin bölgesel politikalarında yeni bir sürecin başlayabileceğine inandım.  Başbakan olarak Abdullah Gül’ün 4 Ocak 2003’te Irak savaşını durdurmak amacıyla bölge ülkelerini turlaması bu inancımı pekiştirmişti. Daha sonraki süreçte AKP Hükümeti anti-emperyalist ve anti-siyonist  çizgi izleyip komşu ülkelerle dostluk ilişkileri geliştirince ben de, hükümeti Türkiye ve yazıp konuştuğum tüm Arap medyasında savundum… Ben savunurken bugünün dönek ve yalakalarının tümü AKP’ye karşıydı. Türkiye’den hoşlanmayan birçok Arap gazeteci ise o sıralar beni ‘Türkiye’nin adamı olarak’ suçluyordu! AKP Hükümeti, başta Suriye olmak üzere tüm bölge ülkeleri ile inanılmaz ilişkiler geliştirmişti ve neredeyse bu coğrafyayı birleştirecekti. Ben ise Sünni bir Erdoğan ile Alevi bir Esad dostluğu üzerinden bu coğrafyada mezhepsel olarak Şii- Sünni- Alevi ve etnik olarak da Arap-Acem-Türk-Kürt ve diğerleri arasında tarihsel bir uzlaşmanın gerçekleşebileceğine inanıyordum.

***
Bunun içini bir gazeteci olarak 10 yılımı verdim. Verdim ve neredeyse büyük zafer kazanıyorduk. Çünkü Türkiye’nin Suriye, Irak, İran, Lübnan, Libya, Ürdün gibi ülkelerle vizeleri kaldırılmış, Ankara ile Şam, Tahran, Bağdat, Beyrut, Amman ve Trablus arasında stratejik işbirliği anlaşmaları imzalanmış ve Başbakan Erdoğan’ın deyimi ile ‘Batının Schengen’i varsa bizim de Şamgenimiz var’dı. Ancak tam da her şey tamam diyecekken ‘Sopalı Obama’ geldi ve her şeyi berbat etti! Ankara bölgesel dostları ile birlikte karşısında dikilmek istediği Batı'nın, aniden yanında oldu…  ‘Arap Baharı’ ve onun eylemsel planı olan BOP’un başoyuncusu olmaya heveslendi. Bununla ilgili detayları anlatmanın hiç bir anlamı yok. Her şey ortada… Bugün Türkiye olmasaydı Suriye’de durum asla böyle olmazdı. Ankara’nın Irak, İran, Lübnan ve daha birçok Arap ülkesi ile ilişkileri kötü. Türkiye ve AKP artık bölgesel bir model değil. AKP’nin son iki yıllık politikaları orta ve uzun vadede Türkiye için çok büyük riskler içermektedir… Türkiye ve bu coğrafyanın tüm halklarını seven ben, doğal olarak bundan rahatsız oldum, oluyorum.

***

AKP’nin dış politikalarına karşı çıkmamın da nedeni işte budur. Çünkü ben hiçbir meslektaşımın görmediği kadar bu politikanın bölgesel yanlış ve zararlarını yakından görüyorum ve biliyorum. Gördüğüm için televizyonlarda konuşmam ve gazetelerde yazmam yasaklanıyor. Yani ben değil, AKP Hükümeti ve onun politikaları değişti… AKP 10 yıl önce benim tanıdığım AKP değil artık. AKP politikalarına karşı çıkmam ve bunların yanlışlarını yazıp anlatmam benim en doğal hakkım.”

***
Bunca insan, askerimizin başına çuval geçirildiğinde gazetecilerin “Amerika’ya nota verecek misiniz?” sorusuna “Ne notası veriyorsun, müzik notası mı?” diyenlerin, milli ve ülke çıkarına bir siyaset güdemeyeceğini bas bas bağırdı. Gelgelelim insanlar adeta hipnotize olmuş gibi. Geç de olsa artık  uyanıyorlar ama yine de tek tek…  

DERSİM’in NÜANSLARI (Dersimli Atatürk’ü neden sever?)

CHP milletvekili Sebahat Akkiraz bir tweet atıyor. “Sayın Atatürk’ün manevi kızına saygı duymak gerekir. Atatürk’e duyulan saygıdandır bu. Ama Dersim’de insanların üzerine bomba atmak ayrıdır.” Sıradan sayılabilecek bu tweete bazı “son moda” takipçilerinden tepki gelince, bu konuda; yine bir CHP’li, Sn. Kamer Genç’ten kurtulmak için Tunceli bölgesindeki seçim çalışmalarını kendi organize eden “iktidarın ulu liderinden” pek de bir farkı olmadığını gösterdi. “Katil kim ise saygı duymuyorum… Senin benim katilim yok. Halkı öldüren kim ise suçlu. Halkı bombalayanlar da buna dâhil…” 

*** 

Tabii siyasetçi isen bazen inandıklarını ifade etmen zor olabilir. Lakin bazılarına hoş görünmek için, olur olmaz konuşmak; cinsine cibilliyetine bakmadan, herkesin saygı duyduğu “CHP’li bir vekile” ne kadar yakışır bilemem… Biz Akkiraz’ın bu sözlerine, bu ülkeden, Atatürkçü geçinenler de dâhil hiçbir tepki duyamadık… Ancak cevap hiç de beklemediğimiz birinden Kanada’da yaşayan Windsor Üniversitesi yerbilimci, bir Akkiraz’ın hayranı Alevi Prof. Ali Polat’tan geldi…

***

"Uzun yıllardır yurtdışında yaşamama rağmen, sizin söylediğiniz Alevi deyişlerini haftada en az birkaç kez dinleyen biriyim. Pir Sultan Abdal ve Şah Hatayi’den okuduğunuz deyişler ile Türk kültürüne yaptığınız katkıdan dolayı size karşı derin bir saygı duymaktaydım. Fakat aşağıda yazılan konu nedeniyle beni büyük bir hayal kırıklığına uğrattınız." "Gericilerin ve bölücülerin Atatürk’e hakaret etmelerine alıştık artık. Ama ilk defa Alevi kimlikli, hem de Atatürk’ün kurduğu partide ve mecliste milletvekili olan birinin dolaylı yollardan Atatürk’e ‘katil’ ve ‘zalim’ demesine tanık oluyoruz. Alevi inançlı biri olarak, Atatürk’e ve manevi kızı Sabiha Gökçen’e yapılan bu haksızlık beni derinden yaraladı. Görünen o ki, tarih bilgisinden ve vicdandan yoksun bazı Aleviler, AKP’den aldığı güçle ‘Cumhuriyet’imizle hesaplaşma hayalleri’ kurmaya başladılar. Ama unutulmasın ki, Türk Milleti’nin gücü de bu hayalleri kâbusa dönüştürmeye yetecektir. Sayın Akkiraz sizi, dolaylı bir şekilde ‘katil’ ve ‘zalim’ olarak gördüğünüz Atatürk’ün meclisinden ve partisinden istifaya ve Yüce Türk Milleti’den özür dilemeye davet ediyorum. 

YETERİNCE BİLGİNİZ YOK 

 Anlaşılan, Türkiye’deki bölücü ve Kürtçü isyanlar hakkında yeterince bir bilginiz yok. Bu konu hakkında bilgi sahibi olmak isterseniz, size Alevi yazar Sayın Rıza Zelyut’un ‘Dersim İsyanları ve Seyit Rıza Gerçeği’ adlı kitabını okumanızı tavsiye ederim. Öncelikle şunu bilmenizi isterim: Tunceli’de Cumhuriyet’in ilk yıllarında ortaya çıkan isyanların Alevilikle hiç bir alakası yoktur. Eğer bu isyanlar Alevilik adına yapılmış ve isyanın bastırılması Alevi katliamı olmuş olsa idi, Tunceli’nin hemen yanı başında olan Alevi Türkmen köyleri de isyana katılır ve katliama maruz kalırlardı. Tunceli’deki isyancıların Alevilik için hiç bir isteği olmamıştır. İsyancıların tek istekleri, Türkiye toprakları içinde kukla bir ‘Kürdistan’ kurmaktı. Bu isyanların hepsi Türkiye’yi, Türklerin elinden almak isteyen emperyalist güçler tarafından plânlanan ve finanse edilen isyanlardır. 

TÜRKİYE HANGİ MÜCADELELERLE KURULDU 

Bir Türk vatandaşı olarak, size şu gerçekleri hatırlatmayı bir görev biliyorum:

1- Türkiye Cumhuriyeti dünyada en zor şartlar altında kurulmuş olan bir devlettir ve sınırları şehit kanlarıyla çizilmiştir. Türk devleti yedi düvelle ve onların içerideki gerici ve bölücü işbirlikcilerine karşı savaşılarak kurulmuştur. Türk Milleti emperyalizmi savaş meydanlarında yenen dünya tarihindeki tek mazlum milletir.

2- Türkler emperyalistlere karşı cephede ölüm-kalım savaşı verirken, gericiler ve bölücüler isyan çıkararak bizi arkadan hançerlemişlerdir.

3- Şeyh Sait, Seyit Rıza ve PKK isyanları arasında hiç bir fark yoktur. Hepsi emperyalistler tarafından desteklenmiştir. 

4- Tunceli halkı esas itibariyla Horasan kökenli Türkmen boylarıdır. Tunceli’nin Türkmen kökenli vatanseverleri ve Diap Ağa gibi onurlu liderleri Kurtuluş Savaşında Mustafa Kemal’in yanında yeralmışlar ve laik Cumhuriyet’e sahip çıkmışlardır. Fakat, emperyalizmin oyununa gelen ve kendini Kürt olarak gören (sonradan Zazaca öğrenmiş) Seyit Rıza gibi aşiret ağaları ise Cumhuriyet devrimlerine karşı olmuşlardır; çünkü Cumhuriyet ile ağalıklarının ve egemenliklerinin biteceğini biliyorlardı. Bugünkü TBMM’nin bana göre en değerli, en saygın, en vatansever ve Kemalist üyesi Sayın Kamer Genç’in Cumhuriyet’e ve Atatürk ilkelerine sahip çıkması bir tesadüf değildir; bunlar Sayın Kamer Genç’in engin vizyonundan ve tarihi bilgisinden kaynaklanmaktadır. 

5-Tunceli’nin Kürtçü isyanları Cumhuriyet’in aydınlanma devrimlerine karşı yapılmıştır. İsyanı yapanların Sünni veya Alevi olması, onların gerici ve bölücü niteliğini değiştirmez. 

6- Atatürk, Tunceli’deki isyancılara birkaç kez adam göndererek isyandan vaz geçmelerini istemiştir. İsyancılar bu isteklere hep silahla karşılık vermiştir. Yani, Tunceli’deki askeri operasyonlar sizin sandığınız gibi yöre halkı Alevi olduğu için durduk yere yapılmamıştır. Dünya tarihinin en adaletli devlet adamı olan Yüce Atatürk’ün böyle bir haksızlığa izin vereceğini düşünmek büyük bir yanılgı ve O’nun anısına saygısızlıktır. 

7- İsyan edenler askeri karakolları ve kışlaları basmış, 100’den fazla Türk askerini çok acı bir şekilde şehit etmiştir. 

8- Dünyada hiç bir ülke isyancılara gül uzatmamışdır. Yeni kurulmuş ve zar-zor ayakta kalamaya çalışan Türk devleti de isyanları silah ile bastırmak zorunda kalmıştır. 

9- Seyit Rıza ve onu yönlendiren Nuri Baytar, Türk ordusuna yenileceklerini anlayınca kendilerini isyana kışkırtan İngilizlerden ve Fransızlardan yardım istemişlerdir (Bu konu Uğur Mumcu tarafından İngiliz belgeleriyle defalarca dile getirilmiştir. 

10- Atatürk ve Cumhuriyet devrimleri olmasaydı, Anadolu’da Yavuz Sultan döneminde olduğu gibi çok büyük Alevi katliamları olacaktı.

11- Atatürk ve Cumhuriyet devrimleri olmasaydı, siz bir kadın olarak milletvekili olamayacaktınız. 

12- Atatürk ve Cumhuriyet devrimleri olmasaydı, Alevi deyişleri ve cemleri ‘cümbüş’ sayılacak ve siz bu deyişleri söyleyemeyecektiniz.

13- Son olarak, Atatürk ve Cumhuriyet devrimleri olmasaydı, siz bugün Afgan, Pakistan ve Arap kadınları gibi kara çarşaflar içinde olacaktınız; seçme, seçilme, okula gitme ve evden dışarıya yalnız çıkma hakkınız olmayacaktı. 

 *** 

Hala anlamayan varsa ne diyelim…

BU GÜN BAYRAM BİRLİK OLALIM

AKP’nin bu bayram billboardlara astığı “reklam afişlerindeki” slogan bu… 

“Bu gün bayram, birlik olalım.” 

Olmamış…

Bir kere Sn. Demirel’in,“Dün dündür bu gün bu gündür” vecizesi gibi “her kalıba uyan” bir manası yok. Bence; insan zihninde “Bu gün bayram birlik olalım” cümlesinin “Yarın Allah kerim” gibi bir çağrışım yaptırması, iktidarın “ilkelerini” anlatması açısından pek manidardır. Öte yandan bu sloganın, onu ilan tahtalarına yazdıranların “sığlığını” yansıtması bir yana, kurucu babalarına hıyanet eden bir duruma düşürdüğü de inkâr edilemez… Bunda pek şaşılacak bir şey de yok. Malum, baş nereye gidiyorsa ayak da oraya gidiyor. Uzun zamandır “iktidarın sesinde” bir akıl tutulması, bir başıbozukluk olduğu dikkatinizi çekmiştir. Nitekim bu slogan “taş bitti, yapı paydos” durumunun ilanıdır… “Bu gün bayram birlik olalım. Yarın kaldığımız yerden devam ederiz"…

***

Bu başıbozukluk sadece slogan bazında kalsa neyse ne ama kalmıyor ki! Mesela; Uşak’ın AKP’li vekili Meclis’in halkla ilişkiler binasındaki yeni odasını beğenmeyince isyan etmiş. “Yeni odalarımızda banyo olmadığını duydum, ben sporumu yaptıktan sonra duşumu alıp Genel Kurula geçmek isterim” demiş… Malum rahat bir uyku için bir miktar ter atıp ılık bir banyo yapmak gerekir... Beyefendi sanki çalışma odası değil rezidans istiyor. Ya Bülent Bey’e ne dersiniz? Hazret, bir ara 10. Yıl Marşından nefret ediyordu. Hatta benim bulunduğum toplantılarda Mehter Marşını çalın diye talimat bile vermişti. Şimdi de Bursa’da katıldığı bir bayramlaşma töreninde içinde “rakı” kelimesi geçiyor diye Vardar Ovası türküsünü dinlemek istememiş. Sen rakıdan, şaraptan, viskiden gelen vergilerden maaş al sonra,  reklamlar…

***

Eeee baş böyle derse kuyruk durur mu? Muhafazakâr basının malum kalemlerinden biri de Twitter’da yazdığı bir mesajda benzer bir tavır sergilemiş. “İçkiden nefret ediyorum. Kızımı ilkokula kaydettirirken sınıfının 1A olduğunu öğrenince, ifade edilirken ‘birayı’ çağrıştıracağını düşünüp 1B’ye naklettirdim.” Ya Rabbim bu ne ince fikirliliktir… Bu kadar sene öğretmenlik yaptım yemin ederim bu işin şakasını bile duymadım… Ne diyelim Allah bunlara akıl fikir versin. Eğer toplumsal tepkiden çekinmeseler ne hallere düşeceğimizi tahmin edebiliyor musunuz? Eh, bu sözlerin üzerine moda değişle bir de  “çilek”  gerekirdi ki, o da “Kaddafi İnsan Hakları Ödülü” sahibi bir büyükten geldi. Memlekette seslenmediği talimat vermediği kesim kalmayınca, Nobel’e de seslendi ve Mısır’ın geçici Başbakanı Barış ödüllü Muhammed El Baradey’i kastederek;  “Eyyy Nobel, sen nasıl barış ödülleri dağıtıyorsun ki bu kişiler askeri darbe yapanların yanında yer alıyor” dedi. Bu işe sizin ne dediğinizi bilemem ama rahmetli Kaddafi’nin acı acı gülümsediğinden eminim…

SİZİ BU KORKU YER BİTİRİR

Akça pakça bir adam; 1969’da İmam-Hatip’den mezun oldu. Güzel Sanatlara girecekti ama yeteneksiz bulundu. Güç bela İstanbul Ünv. Edebiyat Fakültesi Arap ve Fars Filolojisi Bölümüne girdi. Anca 2 yıl okuyabildi. Bu kez İstanbul Ticari İlimler Akademisinin Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Yüksek Okuluna geçti. Ve nihayet 1980 yılında mezun oldu. Zeki insan, safi yetenek, ama:

Köşe yazarı,

Düziçi Milliyetçi Gençler Derneğinin kurucu üyesi.

Türkiye engeliler Vakfı’nın ikinci başkanı. Basın konseyi üyesi.

Dış Basın Derneği üyesi

İslami Çevre Hareketi Maltepe Çevre Kültürü Grubu üyesi.

Kudüs Derneği Kurucu Üyesi.

***

Herhalde bu seçkin arkadaş, ortada işlenmiş bir suç ve doğru düzgün bir suç delili olmamasına rağmen Ergenekon Davasında “Silivri Hâkimlerinin” insanları insafsızca cezalandırmasından pek memnun olmuş olacak ki, “devamını” da istemiş. Twitter’daki sayfasına şöyle bir not düşmüş…   “Şimdi sıra Ergenekon’a yardım ve yataklık edenlere medyadaki propagandacılarında.” Kendileri gibi düşünmeyenlerden böyle kurtulmayı planlamış aklınca, yancılarına mesaj veriyor…

***

Üstelik bu adam bir de; Mazlum-Der İnsan Hakları ve Mazlumlar Dayanışma Derneği üyesi… Hani şunu demek istiyorum… İnsanın kartvizitinde, insan haklarının, haksızlığa uğrayanların, zulüm görenlerin, sessiz kalanların, mağdur olanların hamisi yazabilir. Mühim olan aslında ne olduğu, ne yaptığıdır. Hani derler ya; “Aynası iştir insanın kartvizitine (lafa) bakılmaz.”

***

Silivri’de insanların hangi şartlarda yargılandığını görmeyecek kadar “kör”, aralarından birçoğunun masum olabileceğini düşünemeyecek kadar “bilgisiz ve kindar”, verilen cezaların ağır mı ağır olduğuna şaşmayacak kadar “kibirli ve yancı”, hatta dün yargı kararlarına uymayıp, bugün “yargı kararına saygıdan” bahsedecek kadar “şaşkın” bir insanlardan beklenen bir yorumdur bu… Ancak bu yorum aynı zamanda “içlerindeki korku yumağının” gün geçtikçe nasıl büyüdüğünün de bir ifadesidir…

***

Anlaşılan, yüreklerinde kalan insanlık kırıntıları, onları rahat bırakmamaktadır… Yarın, yasalar karşısında, hiç olmadı Mahkeme-i Kübra’da delil kabul edilen belgelerin düzmece, isnat edilen suçların iftira olduğu anlaşılacak diye, "esir" tutulan Vatanseverler ile vatan hainlerini bir tutup “Eli kanlı terörist başı ve yancılarını özgür bırakmayı” planlayanların, uykuları kaçmaktadır... Eh durum bu olunca; bu gariplerin, ortada bir tane dahi karşıt fikirli insan görmek istememeleri çok, ama çok normaldir. Ancak, ne yazık ki; daha birçok uykusuz geceler geçireceklerini şimdiden müjdeleyebilirim. Çünkü “karşıt fikirler bitmez” ama bu korku sizi yer bitirir kardeşim… 

HES’LERDE GERÇEK ile TEORİ UYUŞMUYOR

Gökyüzünden gelen hayat, dağlardan, akarsulara, vadilere, ormanlara pompalanır… Akarsular, belli bir coğrafyaya “hayat” veren kan damarlarıdır. Yaşam ve medeniyet akarsular boyunca doğar ve gelişir. Gelgelelim bu gün; Anadolu’nun kan damarlarına yaşama can veren su kaynaklarımıza, akıl almaz bir müdahale söz konusudur. Bu müdahale maalesef insanoğlunun yararına olduğu bilinen HES’ler aracılığı ile yapılmaktadır.

 *** Bir zamanlar, elzem olan enerji gereksinimimizi karşılama amaçlı baraj inşaatları sırasında, bir propaganda özdeyişi bile icat edilmişti… “Su akar Türk bakar…” O günkü iktidar da; bu günkü iktidar bu günkü gibi; “Biz bakmıyor yararlanıyoruz” diyordu… Aslında, “bir tek su zerresinin dahi ekosistemde boşa akmadığı” nasıl bilimsel bir gerçekse, küçük ölçekli hidroelektrik santrallerinin de, nehirlerde önemli bir tahribatının olmadığı bilinir. Hatta bilimsel bir yaklaşımla, küçük ölçekli HES’lerin, nehir yatağının ve nehir suyunun daha sağlıklı kalmasını sağladığından, düzenli su akışının ekosisteme olan yararından, neredeyse bedavaya temiz enerji kaynağı olmasından bile bahsedebilirdik… “Nakte” dayalı baştan savmacı tutumumuz ve çıkarımız için her türlü palavrayı sıkabilecek bir karakterimiz olmasaydı…

*** Anlayacağınız; bizdeki HES gerçeği, her nedense teori ile uyuşmuyor. Her ne kadar %50’miz meseleye hâlâ “Ülkenin enerji gereksinimini karşılamak için yapılması zorunlu tesis” gözü ile baksa da, işin içine “suyun kamuya ait” olduğu bilindiği halde “toplumsal onay alınmadan yapılan özelleştirmeler”, yanlış nehirler, yandaş firmalar, her kademeden taşeronlar, banka kredileri, üretilen enerjiyi alma garantisi veren bir iktidar, dere yatağına akıtılması zorunlu olan ve sadece %10’luk can suyu miktarı ile 2 saate kuruyan nehirler, derenin kalan %90’lık suyunun nakte nasıl çevrileceği meseleleri girince, HES’lerin zaten şartlı ve sınırlı olan yararı da ortadan kalkıyor. İktidar, HES’lerin ekonomik yararlarını öylesine abartmıştır ki; bankalardan kredi almayı garantileyen her yandaş, harita üzerinde bir dereyi sahiplendi bile.

*** Dün olduğu gibi ormanlar bu gün de, taş, çakıl, mermer, maden, kereste çıkarmak için katledilirken, hiç olmazsa ağaçların ayakta kalmasını sağlayan üstelik “kamuya ait” dereleri vardı. Oysa özensiz yer seçimi yüzünden, artık o dereler “şişe suyu” olarak marketlerde satılırken, ormanlarımız ve derelere dayalı ekonomileri olan köyler yani, o suyun gerçek sahipleri yavaş yavaş kuruyacaklar… Bu, her şeyden önce insanların yaşam haklarını elinden almak değil midir? Bu güne kadar Anadolu insanının ekosisteme verdiği zarardan pek çok ders çıkarmamız gerekirken, düne kadar su dolu göllerimiz, şehirlerimizin içinden akan çaylar, arıklar henüz belleklerimizdeyken, bu nasıl bir çapulculuk, bu nasıl bir soygundur… Eğer sebep gerçekten temiz enerji elde etmek ise nükleer santrallere neden gereksinim duyulmaktadır? Kaldı ki, enerji üretimi ve kullanımının özelleştirilmesi ve “su kullanım hakkı anlaşmaları” hukuken tartışılmaktadır. Ne var ki iktidar “memleketi çölleştirirse, altından petrol çıkacağına” inanıyor gibi davranmaktadır.