28 Nisan 2014 Pazartesi
TÜRKLER Mİ ERMENİLER Mİ?
27 Nisan 2014 Pazar
TAZİYE
1915 olaylarından dolayı,
torun Ermenilere taziye dilemenin ilk bakışta ne anlama geldiği pek
anlaşılamadı. Hatta “aslında nazik bir davranış, ne kötülük var bunda”
diyenlerde oldu.
Ardından ise vaktiyle ülkemiz toraklarında yaşayanların çocuklarına/torunlarına
vatandaşlık hakkı verileceği açıklandı. Ve bizim vatandaşımız, dananın
kuyruğunun tam da burada koptuğunu (sanıyorum)hala anlayamadı.
Eğer bir başka ülkenin vatandaşına, vaktiyle ataları ülkemizde yaşamıştır gerekçesi ile vatandaşlık verilirse; o (yeni) vatandaş, hem
ulusal, hem de uluslararası hukuka göre, atalarının mal (bağ, bahçe, tarla,
bina, vb. her tür taşınmaz) varlığından doğan mirasını alır.
Peki, bu miras o kişiye nasıl ödenir? Tabii ki 2
şekilde ödenir:
1- Eğer şahsın (yeni vatandaşın) mirasçısı olduğu
mallar sonraki dönemde (cumhuriyet döneminde) devletimizce, başka
vatandaşlarımıza tapulanmış ise, yeni vatandaşımıza devletimiz tarafından
tazminat olarak ödenir. Ki bu zaten yıllardır istenendir. Yani Erminiler e bir
şekilde tazminat ödenmiş olur.
2- Eğer yeni vatandaşın mirasçısı olduğu mallar
halen sahipsiz ise, yani şuanda sahibi olan bir vatandaş yok ise (mal zaten
hazinenin gözükmektedir) ; bu mallar mirasçı olan yeni vatandaşın üzerine
tapulanır. (ya da vatandaşa kamulaştırma bedeli ödenir. Yani yine tazminat)
Peki, tazminat ödenmezde
mal verilirse ne olur? Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan bir şahıs, tapulu
malı üzerinde hangi haklara sahipse, yeni vatandaşta o haklara sahip olur.
İsterse malını satar - ki bilindiği gibi ülkemizde yabancıya mülk satışı
serbest- mesela tüm bu yasalara rağmen T.C vatandaşı olamayan diğer Ermenistan
vatandaşlarına satabilir. İsterse kiraya verir, isterse kendisi işletir,
isterse de hiçbir şey yapmaz karşısına oturur seyreder...
Diyeceğim demesine de, ben
şahsen bu yeni vatandaşın; mal varlığının karşısına geçip gözyaşları içinde
yıllar yılı 1915 i ve atalarını anacağı kanısında değilim. 1915 i her yıl
anacağı kesin de, hangi şartlarda, hangi anıtların ve hangi uluslararası
örgütlerin gözetiminde anar orasını tahmin etmek biraz güç.
Şeref SARICA
19 Nisan 2014 Cumartesi
14 Nisan 2014 Pazartesi
ADAM GÖZÜMÜZÜN İÇİNE BAKA BAKA YALAN SÖYLÜYOR...
Lütfen dinleyin... Konu : İslam.
Adam gözümüzün içine baka baka yalan söylüyor...
Ne dersiniz?
Adam gözümüzün içine baka baka yalan söylüyor...
Ne dersiniz?
ÇOCUĞUN ELİNDEN MAMASINI ALIR GİBİ
Kadın basketbolunun en prestijli kupası Euroleague’de Galatasaray Odeabank, Fenerbahçe'yi 69-58 mağlup ederek Avrupa'nın en büyüğü oldu... Euroleague’de 18 maçın 18'ini de kazanınca havalara giren; kupayı görmeden kaldırmak için kolları sıvayan Fenerliler, elinden maması alınmış bir bebe gibi kalakaldı... Hehh... Hehhhh. Heh. Çok üzüldük valla...
11 Nisan 2014 Cuma
HİLE SADECE SANDIKTA SANIYORSANIZ YANILIYORSUNUZ
Barış Terkoğlu yazdı...
Hile sistemin kendisinde. Seçimden 15 ay önce çıkarılan "bütünşehir yasası"ndan söz ediyorum.Yasayla, büyükşehir sayısı 30'a çıkmakla kalmadı. Büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarına, ilçe belediye sınırları da ilçe mülki sınırlarına eşitlendi.
Belediye başkanını bütün ilin seçilmiş başkanına dönüştüren yasa, seçimlerin kaderini de değiştirdi. Eskiden büyükşehir belediye başkanını metropol ilçelerde verilen oylar belirliyordu. Ancak yeni yasayla belki de hayatı boyunca şehir merkezini bir kez bile görmemiş taşralı vatandaşlar, büyükşehir belediye başkanını seçmek için oy kullandı.
Aslında AKP ne yaptığını gayet iyi biliyor.
Toplum şehirleştikçe, kent kültürüyle tanıştıkça AKP'den uzaklaşıyor.
Twitter'ı kapatan kafanın, bütünşehir yasasını getirmesini tesadüf mü sanıyorsunuz?
Haliyle iktidarını sayısal çoğunluğa dayandırmak isteyen parti, gözünü taşraya dikiyor. Kent merkezlerinde eriyen parti, bu kalabalıkları merkezin kaderini belirlemeye çağırıyor.
Durum öyle ki Türkiye'de yasanın geçmesiyle 16 bin köyün tüzel kimliği sonlandı. Köylü nüfus bir gecede yüzde 22.7'den, 8.7'ye düştü. Kısacası AKP, sadece oylarını alabilmek için Türkiye'nin yüzde 14'ünü bir yasayla "şehirli" yaptı.Gelelim seçim sonuçlarına...
ANKARA VE ANTALYA CHP'NİNDİ
Eğer bütünşehir yasası olmasaydı tablo çok farklı olacaktı.
Ankara'da yasa öncesi 18 ilçe oy kullanıyordu. Yasayla AKP ağırlığı olan 7 ilçe eklendi. Eğer bütünşehir yasası olmasaydı -oyları bugünkü gibi bile kabul etsek- Mansur Yavaş, Melih Gökçek'e 16 bin 184 oy fark atacaktı.
Antalya'da 2009'da 530 bin olan seçmen sayısı, yasayla 1 milyon 160 bine çıktı. 5 ilçe büyükşehir için oy kullanıyordu, şimdi 19'u kullandı. Yasa çıkmamış olsa CHP 37 bin 500 fark atacaktı.
Sadece bu kadar değil.
ELLERİ KOLLARI BAĞLANDI
Yasayla birlikte muhalefet kazansa dahi birçok ilde eli kolu bağlandı.
Şöyle ki büyükşehirlerde daha önceki seçimlerde oy verilen "il genel meclisleri" ortadan kaldırıldı. Belediye meclisleri de, ilçe belediyelerinin nüfus ve oy oranlarına göre belirlenen üyelerden oluşturuldu.
Ancak belirlenen temsil sistemi, nüfusu az olan ilçeler lehine. Örneğin nüfusu 9 bin olan bir ilçe 9, 19 bin olan ilçe 11, 49 bin olan ilçe 15 belediye meclis üyesi seçiyor. Bu durumda nüfusu büyük bir ilçe yerine küçük olan iki ilçe kazanmak daha avantajlı hale geliyor.
AKP'nin taşrayı kazanarak, merkezi belirlemeyi hedeflediğini hatırlarsak tablo yine AKP'ye yarıyor. Eskiden il meclislerini metropol ilçeler belirlerken, artık taşra hem de daha büyük bir etkiyle meclislerin hakimi oluyor.
Mesela Eskişehir ve Hatay Belediyelerini CHP, Manisa'da MHP kazanmasına rağmen; il genel meclisinde çoğunluğu AKP oluşturuyor. Bu durumda zaten iktidarın baskısı altında olacak muhalif belediye başkanının birçok projesi, il meclislerinde takılacak.
HIRSIZLIK HER YERDE
Sonuç olarak şunu söyleyebiliriz.
AKP'nin kazandığı 2014 yerel seçimleri sadece sandıktaki çalmalarla, çırpmalarla anılmayacak.
Görülüyor ki sistem hırsızlık üzerine kurulu.
Çünkü iki oy birbirine eşit değil.
Kırsalda yaşayan bir çobanın oyu, şehir merkezindeki bir mühendisin oyundan çok daha önemli.
2014 seçimi "demokrasiye son veren seçim" olarak tarihe geçecek.
Hile sistemin kendisinde. Seçimden 15 ay önce çıkarılan "bütünşehir yasası"ndan söz ediyorum.Yasayla, büyükşehir sayısı 30'a çıkmakla kalmadı. Büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarına, ilçe belediye sınırları da ilçe mülki sınırlarına eşitlendi.
Belediye başkanını bütün ilin seçilmiş başkanına dönüştüren yasa, seçimlerin kaderini de değiştirdi. Eskiden büyükşehir belediye başkanını metropol ilçelerde verilen oylar belirliyordu. Ancak yeni yasayla belki de hayatı boyunca şehir merkezini bir kez bile görmemiş taşralı vatandaşlar, büyükşehir belediye başkanını seçmek için oy kullandı.
Aslında AKP ne yaptığını gayet iyi biliyor.
Toplum şehirleştikçe, kent kültürüyle tanıştıkça AKP'den uzaklaşıyor.
Twitter'ı kapatan kafanın, bütünşehir yasasını getirmesini tesadüf mü sanıyorsunuz?
Haliyle iktidarını sayısal çoğunluğa dayandırmak isteyen parti, gözünü taşraya dikiyor. Kent merkezlerinde eriyen parti, bu kalabalıkları merkezin kaderini belirlemeye çağırıyor.
Durum öyle ki Türkiye'de yasanın geçmesiyle 16 bin köyün tüzel kimliği sonlandı. Köylü nüfus bir gecede yüzde 22.7'den, 8.7'ye düştü. Kısacası AKP, sadece oylarını alabilmek için Türkiye'nin yüzde 14'ünü bir yasayla "şehirli" yaptı.Gelelim seçim sonuçlarına...
ANKARA VE ANTALYA CHP'NİNDİ
Eğer bütünşehir yasası olmasaydı tablo çok farklı olacaktı.
Ankara'da yasa öncesi 18 ilçe oy kullanıyordu. Yasayla AKP ağırlığı olan 7 ilçe eklendi. Eğer bütünşehir yasası olmasaydı -oyları bugünkü gibi bile kabul etsek- Mansur Yavaş, Melih Gökçek'e 16 bin 184 oy fark atacaktı.
Antalya'da 2009'da 530 bin olan seçmen sayısı, yasayla 1 milyon 160 bine çıktı. 5 ilçe büyükşehir için oy kullanıyordu, şimdi 19'u kullandı. Yasa çıkmamış olsa CHP 37 bin 500 fark atacaktı.
Sadece bu kadar değil.
ELLERİ KOLLARI BAĞLANDI
Yasayla birlikte muhalefet kazansa dahi birçok ilde eli kolu bağlandı.
Şöyle ki büyükşehirlerde daha önceki seçimlerde oy verilen "il genel meclisleri" ortadan kaldırıldı. Belediye meclisleri de, ilçe belediyelerinin nüfus ve oy oranlarına göre belirlenen üyelerden oluşturuldu.
Ancak belirlenen temsil sistemi, nüfusu az olan ilçeler lehine. Örneğin nüfusu 9 bin olan bir ilçe 9, 19 bin olan ilçe 11, 49 bin olan ilçe 15 belediye meclis üyesi seçiyor. Bu durumda nüfusu büyük bir ilçe yerine küçük olan iki ilçe kazanmak daha avantajlı hale geliyor.
AKP'nin taşrayı kazanarak, merkezi belirlemeyi hedeflediğini hatırlarsak tablo yine AKP'ye yarıyor. Eskiden il meclislerini metropol ilçeler belirlerken, artık taşra hem de daha büyük bir etkiyle meclislerin hakimi oluyor.
Mesela Eskişehir ve Hatay Belediyelerini CHP, Manisa'da MHP kazanmasına rağmen; il genel meclisinde çoğunluğu AKP oluşturuyor. Bu durumda zaten iktidarın baskısı altında olacak muhalif belediye başkanının birçok projesi, il meclislerinde takılacak.
HIRSIZLIK HER YERDE
Sonuç olarak şunu söyleyebiliriz.
AKP'nin kazandığı 2014 yerel seçimleri sadece sandıktaki çalmalarla, çırpmalarla anılmayacak.
Görülüyor ki sistem hırsızlık üzerine kurulu.
Çünkü iki oy birbirine eşit değil.
Kırsalda yaşayan bir çobanın oyu, şehir merkezindeki bir mühendisin oyundan çok daha önemli.
2014 seçimi "demokrasiye son veren seçim" olarak tarihe geçecek.
2 Nisan 2014 Çarşamba
KAYDIRAN KAYDIRANA
Bu memlekette, “paralellerin” el ele, kol kola birbirlerine ikram ettiği “süper oylamalar” döneminde yani daha
dün; 2 saatte seçim sonucu alınır, kimse
de sonuçlara tık diyemezdi… Değiştirilen “siyasi
haritanın” da etkisi ile garantiye alındığı sanılan “siyasi
tercih”, bu ülkenin “başbakanını” bile, kabinedaşlarının
bulaştığı her mahkemelik “sıkıntıdan”
sonra, çözümünün sandıkta olduğunu işaret
eder hale getirdi… Seçim geldi geçti…
Gelgelelim, seçimin üzerinden geçen 4 gün bile, birçok il ve ilçede “kesin sonuçların” açıklanmasına
yetmedi… Düne kadar AKP için “sandıkta %60”
adeta garanti görünüyor ve başta “27
ilde %1-6 arası oy alan CHP” olmak üzere herkes buna inanıyordu… Oysa şimdi,
ileri demokrasimiz gibi, %60’lık seçmen desteği ve de “tek lider” olma hayalleri de Hayal Kırıklıkları Müzesindeki yerini
aldı… Üstüne üstlük artık Beyefendi “Çoğunluk
ne derse o” havası da atamayacak…
***
Her ne kadar özellikle CHP bunun
farkında değilse de iktidar bu “güç
kaybının” ve de eskisi gibi bir merkezden seçmenine “ulufe” dağıtamayacağının farkında... İktidarın hem rüşvetten fezlekeli,
hem de “Bakara-makara” ikilemesinin
mucidi ile çıktığı balkondan seslendirdiği “balkon
talimatları” ile cümle âleme verdiği “gözdağının”
en önemli sebebi de budur. İnanın kaybettiği oy’un acısı, yüreğine oturmuştur… Çünkü
“%44”, Beyefendi’nin kendi sebep olduğu “bizden olmayanlar” siyasetinde onu azınlığa
düşürmüştür.
***
Kaldı ki; bu oran bile tartışılabilir
durumda… Mesela Bursa Osmangazi 1402 nolu sandıkta: Seçmen sayısı 304… Geçerli
oy: 253. AKP’ye çıkan oy sayısı 827… Yüzlerce listede özellikle AKP lehine rakamlarla
oynandığı iddia ediliyor… Ankara, Antalya malum, tek sorumlunun kurul başkanı
olan “hâkimin” olması gereken “Seçim
Kurullarına” bakanların, belediye başkanlarının müdahalesini gördük… AKP’nin itiraz ettiği Kartal’da bile CHP’ye
400 oy eklenmiş. En son Yalova 5 oyla farkla CHP’ye geçti. Demek ki bu seçimde
tutanağı düzenleyenler oyları kaydırmış da kaydırmış, hatta kaydıran, kaydırana
gitmiş…
***
Gelgelelim muhalefet partilerinin,
özellikle de CHP’nin ne seçmenine güveni var, ne de kendine… İtirazlarını bile “kerhen” yapıyorlarmış gibi bir his var
içimde. Hele, hele İstanbul’da… Ama ne olursa olsun, ortada bir gerçek var…
Artık o çok güvenilen sandık da “17 Aralık operasyonunu ve bakanların
fezlekelerini” örtemeyecektir… Başbakan bile bazı “sıkıntılar” ve bu sıkıntılarla ilgili olarak hazırlanan fezlekeler
hakkındaki kararı eninde sonunda “yargının”
vereceğini fark etmiştir… Balkondan yaptığı o garip konuşmada “rejime” ayar vermeye kalkmasının
sebebi de, işte bu gerçekle karşı karşıya geleceği “o günden” çekinmesidir…
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
