MEŞHUR KABATAŞ SALDIRISI

“Gezi provokatörleri iyice kudurdu. Kadıköy Göztepe’de azgın grubun saldırısına uğrayan başörtülü öğretmenin kızı şöyle çığlık attı: Anne aç başını yoksa bizi öldürecekler…” 23 Temmuz 2013 tarihli Yeni Akit gazetesinde böylesine provokasyon kokan bir haberin manşet olduğunu görünce, Gezi eylemleri sırasında Başbakanın gündeme getirdiği “Kabataş saldırısını” bir hatırlamamız gerektiğini düşündüm. Malum bizim gibi “büyüklerine saygı” öğretilen toplumlarda sıradan vatandaşın inancı şudur. Başbakan konuşuyorsa, “bir bildiği” vardır… Tamam da şunu da unutmamak gerekir; ya bildiklerini konuşmuyorsa? Sözleri ile topluma ilaç olması gerekirken ya yalanları ile zehir saçıyorsa?

***

Neyse biz konumuza dönelim… Oda tv’nin geçenlerde geçtiği bir haberde; Kabataş saldırısı ile ilgili ‘yok’ denilen görüntü kayıtlarının aslında var olduğunun ortaya çıktığı anlatılıyor. Malum; Gezi eylemleri esnasında “Kabataş'ta bir kadının kucağında çocuğuyla saldırıya uğradığı ve saldırganların kadının üzerine idrarını yaptığı” iddiası ile ilgili olarak “Gezi eylemlerine” destek verenler belge istenmiş, iddia sahipleri de,  "göstericiler bölgedeki mobese kameralarını bozmuşlar" vs demişti… Ancak polisin aynı yer ve saatte çekilen görüntülerden, orada bulunanları tespit edip ifadeye çağırdığı ortaya çıktı. Hürriyet gazetesi yazarı Mehmet Y. Yılmaz Kabataş saldırısı ile ilgili,"saldırıya uğrayan" kadının yakınında olduğu gerekçesiyle Emniyet'e çağırılan bir gencin hikâyesini yazdı. Meğerse ifadesi alınan o genç, iki arkadaşı ile birlikte olayın olduğunun iddia edildiği günde saat 19.48’de, saldırıya uğradığını iddia eden kadının yanından geçmiş… Yani polis, o saatte kadının yanından geçen kendi halindeki gençleri "şak" diye tespit edip ifadeye çağırmış. Gençlere "böyle saldırganlar gördünüz mü" diye de sorulmuş.

***

Mehmet Y. Yılmaz olayı şöyle özetliyor: "GEZİ Parkı protestoları sırasında ortaya atılan en büyük yalan, bir türbanlı kadının saldırıya uğraması ile ilgiliydi. Amaçları toplumda kargaşa yaratmak, kardeşi kardeşe kırdırmak ve memleketin mütedeyyin insanlarını tahrik etmekti. Cinsel fantezilerle süslü bir halüsinasyonu, gerçekmiş gibi pazarlamaya çalıştılar. Bellerinden üstü çıplak, ellerinde deri eldivenler olan, başlarına siyah bantlar takmış, sayıları 70’ten fazla bir grup erkek! Kadını taciz etmekle kalmıyor, bir de üzerine çişlerini yapıyorlardı. Hatırlayacaksınız, önce “Elimizde bu saldırının görüntüleri var” demişlerdi. Sonra “Hayır, görüntü filan yok” dediler. MOBESE kameraları bozukmuş vs. Geçen gün ilginç bir şey oldu. Aynı binada çalıştığımız bir genç, emniyete çağrıldı. Gayrettepe’deki binaya gittiğinde çağrılma nedeninin, “Kabataş’ta taciz edilen türbanlı kadın” ile ilgili olduğunu öğrendi.

***

Meğerse bu genç, iki arkadaşı ile birlikte olayın olduğunun iddia edildiği gün saat 19.48’de saldırıya uğradığını iddia eden kadının yanından geçmiş. Polis onları kolayca bulmuş, çünkü üzerlerindeki Beşiktaş formasında isimleri de varmış. Polis, gençlere kadının anlattığı türden giyimleri olan kişiler görüp görmediklerini, yardım çağrısında bulunulduğunu duyup duymadıklarını filan sormuş. Başa dönüyorum: Hani MOBESE kameraları bozuktu? Hani saldırının olduğunun iddia edildiği saatte kayıt yapılamamıştı? Üzerlerinde Beşiktaş formasıyla yürüyüp giden, kendi halindeki üç genci tespit edebilen kameralar, sayıları 70’ten fazla, üstleri çıplak, elleri eldivenli, başları bantlı cinsi sapıkları nasıl olup da tespit edemedi? Bu Ali Cengiz oyununu kim tezgâhladı? Kim mütedeyyin insanları çileden çıkaracak ve memleketi belki de ateşe verecek bir yalanı uydurdu? Daha da önemlisi Başbakanı kim aldattı, kim onu bu yalanı halka duyurmaya ikna etti? ? Bunu merak eden bir tek savcı yok mu bu memlekette?" 

HAVADA “GENEL AF” KOKUSU VAR…

Başbakanının Yargıtay’da görülen Balyoz Davası kararı ile ilgili olarak “Süreç şu anda bitmiş değil, son nokta konulmuş değil, devam ediyor. Onun için takip edeceğiz…” demesini hayra mı, şerre mi yormalı anlayamadım… Kaldı ki; Kalfalık Döneminde başlattığınız bu dava, yine kendi yaptığınız düzenlemelerle neredeyse atadığınız üyelerinin “blok oy” kullanma alışkanlığı içinde olmasına özen gösterdiğiniz bir yüksek mahkemede görülüyorsa (aralarında bu davaya bakan hâkimler olmasa da), üstelik de bu duruma nazire eder gibi, ortaya “oy birliği” ile alınmış bir karar çıkarmışsa; bu kararların iktidarın başında bir “hayal kırıklığı” yaratması, mümkün müdür?  Hayır… Çünkü en azından artık Ustalaştılar... Öyleyse bu sonuçların ve bu sözlerin manası nedir? Bunu anlamak için, sanıklar hakkında kararlar alınırken hangi kriterlerin göz önüne alındığına bir bakmak yeterlidir.

***

Hiçbir sanığın evinde ve işyerinde ele geçmediği için tartışmalı sayılabilecek belge ve delillerle töhmet altında bırakılan 361 sanıktan, Yargıtay’ca onaylanan 237 mahkûmiyet için alınan kıstasın “5-7 Mart 2003’deki Balyoz Güvenlik Harekât Planı’nın değerlendirildiği seminere ‘örtülü darbe gündemini’ bilerek katılmaları” olduğu anlaşıldı. Ayrıca 36’sının adliye mahkemesince verilen beraat kararını onayladı… Gelgelelim, 25 sanığa “şüphe unsuru sanık lehine işler” diyerek, 63 sanık için ise “Sanıkların eylemlerinin suç için anlaşma suçu” kapsamında kalması nedeni ile ceza verilmemesi kararlaştırıldı… Kısacası; Yargıtay 88 sanığın tutuklu olanlarının da beraatını istedi. Bu durumda aynı suçla yargılanan şahıslar hakkında kararlar alınırken, mahkeme kafasına göre takılmış dersek herhalde bize darılmazlar çünkü 88 sanık için alınan kriterlerin 237 sanık için esamesi okunmamış…

***

“Hukuk suçu sabit bulunca, kimsenin bir itirazının olamayacağı” gerçeği ortada olsa bile, Yargıtay’ın kıstaslarına bakınca onaylanan mahkûmiyet kararlarının kamu vicdanını rahatlatmayacağı ortadadır. Oysa bana sorarsanız, verilen beraat kararları bile gereksizdir. Çünkü içeride daha çok vatanseverin tutulması, eski Genel Kurmay Başkanı ile eski terörist kıdemli mahkûm Apo’nun aynı suçla yargılanması gibi taa başından beri hedeflenen ortamı yaratmak için çok daha iyi olurdu. Şimdi de “saçmalama” diyorsunuz, değil mi? Saçmalamıyorum…  Çünkü olay çok daha önceleri de yazdığım gibi bir “rehin alma” eylemidir. Ve bu tutukluluklar bir süre sonra toptan sona erecektir. Nasıl derseniz sahnelenen ortaoyunu bir “genel affın” temellerinin hızla atıldığını işaret etmektedir. Çünkü siyasi iktidar belki de seçim öncesinde “toplumsal barışı sağlama” bahanesi ile her ne kadar “demokrasi paketinden” ucu görünmese de genel affın yolunu açacaktır… Sonucunu tahmin edebilirsiniz…

***

Ha bu arada, yiğidi öldürecek lakin hakkını yemeyeceksin… BDP Muş milletvekili Demir Çelik şöyle diyor: “Darbeye teşebbüs eden kişiler olmuştur ama Genelkurmay Başkanından, orgeneralinden binlerce personeli terör örgütü üyesi olarak tutuklayıp, onlarca yıl ceza öngörmek abesle iştigaldir. Siz daha 12 Eylül Anayasasını kaldıramamışsanız kaldıramadığınız anayasa ile darbeye teşebbüs eden generalleri yargılayacaksınız. Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu”. Her ne kadar Demir Çelik ile kıstaslarımız faklı da olsa Bunu da diğer partilerin “sallabaş vekilleri” okusun diye ekledim…

HAK İÇİN KURBAN…

70’li yıllarda üniversite yaşamım sırasında öyle arkadaşlarım oldu ki, taraftarlarına “ateist” demeyi çok sevdiğimiz bazı sol partilerin sempatizanı olmalarına rağmen bir protesto bir eylem sırasında bile Cuma namazını eda ediverirlerdi. O yüzden hangi düşünceyi savunursa savunsun, şahsi görüşler ve inançlar üzerinden yapılan tartışmalardan haz etmem. Herkesin inancına, fikrine saygı duyarım… Zaten Allah ile kulun arasına girmenin etle-tırnağın arasına girmekten beter olacağını, bilen bilir. Gelgelelim bizdeki kurban etme, ritüeli “Kıyamet günü haklar sahiplerine verilecektir. Hatta boynuzsuz koyun için boynuzlu koyuna kısas yapılacaktır” hadisine rağmen geleneklerin dışında, “kurban” bile olsa “bir canlıya” saygısızca ve çevreyi kirletecek biçimde icra edilmeye başlanınca “Kurban’ın” kimlere; dikkat edin “vacip” olduğu konusunda, özellikle de halkın dikkatinden kaçırılan bir tartışma başladı. Bu durumda “sıradan bir vatandaş olarak” biz de fikrimizi söyleyelim istedik…

***

Malum “bayram namazı kılmak, kurban kesmek” gibi eylemler vaciptir yani  “şer’an kat’i derecede bir delil ile sabit olmamakla beraber” yapılması gerekli olan ibadetlerdendir. Özellikle kurban kesme eylemi, maddi güce dayalı bir ibadettir ki, kredi kartı ile kurban alıp, kestirmenin Allah’ın indinde, insana faydasının ne olabileceğini tartışma konusudur. Hele hele ortada “Onların etleri ve kanları asla Allah’a ulaşmaz. Allah’a ulaşacak olan sizin O’nun için yaptığınız gösterişten uzak amel ve ibadettir” (Hacc 22/36;37) ayetleri var ise… Dolayısıyla bizim gibi yıllık et tüketimi dünya standartlarının çok çok altında olan bir toplumda Kurban Bayramı olsa, olsa “ucuz et”, bir başka değişle “Hak için kurban küp için kavurma” demektir.

***

Halimizin bu olduğunu fark eden din adamları da var elbette. Bunlardan biri de Taksim Gezi Parkı direnişçilerine destek veren hatta bizzat direnişe katılan İhsan ELİAÇIK… Diyor ki; “Kurban kesme geleneği ile İslam arasındaki ilişki sadece Türkiye’de yanlış biçimlenmiştir. Dinayet’in ‘Hacca gitmeyenlerin kurban kesmesine gerek yoktur.’ demesi lazım. Ama bunu diyemiyorlar. Hacca gitmeyenlerin kurban kesme gibi bir vecibesi yoktur.  Sadece Hanefi Mezhebine bağlı küçük bir gruba göre herkesin kurban kesmesi gerekir ama devleti yönetenler illa ki ben de onlara katılmak istiyorum diyorlarsa kurbanın parasını fakir fukaraya vermesi gerekir. Asıl farz olan budur.”

***

Gözlerimizin önünde gerçekleşen ve neredeyse hiçbir dini vecibe dikkate alınmadan adeta katledilen hayvanlara, olur olmaz yerlere atılan sakatat ve artıkların sebep olduğu çevre kirliliğine rağmen yıllardır süren “deri ve sakatat savaşlarına” bakarsak özellikle Diyanet’in “Hacca gitmeyenlerin kurban kesmesine gerek yoktur” açıklamasını yapamamasına pek de şaşmıyoruz. Çünkü memleketi işgal altında tutan “oy pınarı" cemaatlerin, en önemli gelir kaynaklarından birinin kurban bağışları olduğu ayan beyan ortadadır. Eh hal bu olunca kurban kesmeyi azaltacak açıklamaların yapılması elbette Diyanet’in sağlığını bozar… Öte yandan etin bu kadar pahalı olduğu bir ekonomik sistemde elbette ailelerin de tutumları değişti… Eskiden “Allah korusun!” yanlışlıkla “meze” falan olur diye evde barınamayan “kurban etleri” bu günlerde dipfrizlerin müdavimi oldu…  Allah kabul eder inşallah…

İŞGALCİ TÜRKİYE

Demokratikleşmemizin önündeki en büyük engel olan, ilk okullarımızdaki “Andımızın” okunması uygulanması kaldırılmadan hemen önce 23 Eylül 2013 Pazartesi günü, “Barışın İnşasında Yerel Yönetimler Buluşması” adı ile Diyarbakır’da düzenlenen bir konferansın sonuç bildirgesi açıklandı. Diyarbakır, Batman ve aynı telden çalan bazı belediyelerin düzenlediği bu konferansa; Avrupa Konseyinden, Almanya, Belçika, Filistin, Hollanda, İrlanda, İsveç, Katolanya, Lübnan, Güney Afrika ve Türkiye’den birçok yerli ve yabancı delege katılmıştı. Yani enternasyonal bir konferans düzenlenmişti... Acaba neden?

***

Bildirgede elbette Türkiye Cumhuriyeti hükümeti hedef alınarak, halkların kendi kaderlerini tayin hakkına saygı duyulması uyarısından tutun da, toplumsal barışın sağlanması için yerinden ve özerk yönetimlerin oluşturulması gerektiği, halkların kendi kendilerini ve bölgelerini yönetebilmesi gerektiğine kadar birçok uyarı ve talep yoğun olarak yerini almıştı. Hem de; bir parçası olduklarının belki de farkına varamadıkları, Türkiye Cumhuriyetinin 1923’den beri üniter parlamenter sistemle yönetilen bir cumhuriyet olduğunu bile bile…

***

Hatta küresel bir mesaj olarak kullandıkları “… Halkların verdiği mücadele dolayısıyla Fransa, İngiltere, İspanya, İsrail, Suriye, Türkiye ve diğer tüm iktidar güçleri tarafından hapsedilen siyasi tutsakların serbest bırakılması, egemen devletlerin işgallerine son verilmesi…” Cümlesine radikal bir anlam yüklersek; (Balyoz Davasında olduğu gibi)  “işgalci Türkiye” vurgusu yapılıyor bile diyebiliriz… Hem de enternasyonal bir ortamda, öyle saklı gizli değil aynı Balyoz Davasına konu olan “plan tatbikatında” olduğu gibi her şey göz önünde olup bitiyor. Bir farkla biri; “bir zamanlar iç tehdit olarak değerlendirilen” bölücü ve irticai faaliyetleri önleme amacına yönelik emniyet ve asayiş planları çerçevesinde ele alınması muhtemel bir senaryo diğeri ise adım adım ülkenin üniter yapısına yapılan bir kasıt…

***

Durum bu olunca şunu da hatırlatmadan geçemeyeceğim… Birleşmiş Milletler Keyfi Tutuklamalar Çalışma Grubu (UNGWAD) Balyoz davasındaki tutuklulukların keyfi olduğuna hükmederek Türkiye Hükümeti’nden hakkında başvuru yapılan 250 tutuklunun durumunun düzeltilmesini talep etti. Ancak olumlu bir tepki göremedik. Oysa bu bildiri en azından şimdilik, ülkemizdeki demokrasinin önündeki yegâne engel olan “Andımızın” kaldırılmasına yetti de arttı bile.