BAŞBAKANLAR DA AĞLAR

Başbakan “hangi sebeptendir bilinmez”, partinin meclisteki grup toplantısında aşağı yukarı benzer suçları işleyen Kurtuluşçu Necdet Adalı ile Ülkücü Mustafa Pehlivanoğlu’nun idamları öncesinde, ailelerine yazdıkları mektupların ve Şafak Türküsü isimli şiirin bir bölümünü kürsüden okuyor. Bu özel mektupları okumak için bu ailelerden izin alınıp alınmadığını bilmiyoruz ama idama giden insanların ailelerine yazdığı “en son ve tabii olarak da en içten” satırların, sadece Başbakan’a değil, insan olan herkese hüzün vereceğini biliyoruz. Dolayısıyla, Sn. Başbakan’ın gözyaşlarını tutamamasına şaşmamak gerekir. Kaldı ki bu büyüklerimizin kültürlerinde göz yaşlarının ve hamaset edebiyatının önemli bir yer tuttuğu bilinen bir gerçektir.

***

Şair Nevzat Çelik’in 1980 yılında cezaevinde yazdığı Şafak Türküsü isimli şiir, sonradan PKK’ya yardım ve yataklıkla suçlandığı için yurtdışından yurda geri dönmeyen Kürtçü Ahmet Kaya tarafından besteleyip okununca dillere pelesenk olmuştu. Şair Nevzat Çelik, cunta günlerde idamla yargılanan yüzlerce kişiden biriydi ve Şafak Türküsünü cezaevinin zor şartlarında yazmıştı. Dolayısıyla Şafak Türküsü de, şairin o zamanki psikolojik durumunu yansıtan duygusal, her insanın yüreğini burkacak, hüzünlendirecek bir şiirdir. Burada asıl dikkat edilmesi gereken şey muhalefetin yaptığı gibi “Başbakan'ın göz yaşları’ falan değildir. Sn. Başbakan 2 mektup ve 1 şiir okuyarak, “üzülerek” de olsa “hem sağcı hem solcu hem de futbolcu” olduğunu göstermiş ve muhalefete “sert bir salvo” çekmiştir. İşte muhalefetin asıl kızması gereken durum budur.

***

Zaten dikkat ederseniz “iktidarın göz yaşlarına ve muhalefetin buna isyanına rağmen” siyasiler, 12 Eylül Cuntasının ülkeye egemen olmasının bütün günahını vebalini, yaptıkları bu atraksiyonlar ile yine “askerin” üzerine yıkmışlar ve kendilerini sütten çıkmış kaşık ilan etmişlerdir. Üstelik de “TSK İç Hizmet Kanunu 35’inci maddesi” yürürlükte iken. Oysa o günlerin yaşanmasının yegane sebebi, “cunta günlerinde” bir çoğu eziyet çektiği halde bu gün bile çıkarları uğruna her türlü taklayı atmaktan, rol yapmaktan asla vaz geçmeyen, “siyasiler” ve onların her zaman çevresinde pervane olan sahte demokatlardır. Her yaptıklarının demokrasiye hizmet olduğunu zanneden bu zavallılar, üç kuruşluk makam uğruna ürettikleri yalanlarla kendi kuyularını kazdıklarının bile farkında değildirler.

***

Öte yandan mahkemeleri, insan hayatıyla oynama pahasına, üstelik Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesini ihlal ederek, kısa aralıklarla bir tutuklama bir salıverme kararı veren, hukuksuzluğun kol gezdiği, telefon dinlemelerinin, zalimce suçlamaların gırla gittiği, sahte CD’lerin, düzmece ihtilal ve suikast hikayelerinin seri olarak üretildiği, Cumhuriyet ve kurumlarının beş paralık oturumlara meze edildiği, birçok insanın hayatının alt üst edildiği, üniversite mezunlarının bile iş bulamadığı, işsizlik ve yoksulluk yüzünden gençlerin evlenemediği, hatta “her şeyin fiyatı tavan yapacak” diye insanların “Mübarek Ramazan ayından” bile korktuğu bir ülkenin, bu şartlarda bile yeni evlenenlerden ısrarla üç çocuk isteyen, tuzu kuru, Allah’ın “Yürü ya kulum!” dediği Başbakanıysan, ağlamak az bile gelir.

IRAK SINIRINI KİM KORUYACAK?

Son günlerde, sanki bu güne kadar Patagonya askeri korumuş gibi “Irak sınırını kimin koruyacağı” ile ilgili olarak iktidar, yeni bir polemik konusu yarattı. Ve her zaman olduğu gibi toplum, yine hükümetin “ilginç propaganda” yöntemlerinden biri ile karşı karşıya kaldı. “Alt yapısı”, kendi görüşleri ve düşünceleri doğrultusunda oluşturulan bu ve benzeri konular, eskiden olduğu gibi uygulamaya geçilmeden önce, beklenmedik bir biçimde tartışmaya açılıp, toplumda konu sıradanlaştırılıyor. Toplumda doygunluk hatta bıkkınlık yaratılıp, beklentileri yönlendiriliyor yani, “insana ölümü gösterip, sıtmaya razı ediyorlar.” Tabii gerisi malum, “isteklerini istedikleri gibi” uyguluyorlar .
***
Hüseyin Çelik’in “MHP militanı bıyıklı özel harekatçıları” diline dolar dolamaz hakkı olan cevabı bizzat Sayın Bahçeli’den “Sizinkiler fındık bıyıklı mı olacak?” şeklinde alması ile birlikte, artık sınırda görev yapması düşünülen “ fındık bıyıklı özel birliklere” de, başı dertte demektir. Çünkü bir süre sonra, “siyasilerin verdiği görevi” icra ederlerken, belki de yapmak zorunda kalacakları davranışlar yüzünden, başlarına ne dertler açılacak Allah bilir. Zaten, Tayyip Bey konuya şöyle bir açıklık getiriyor. “Özel bir ordu kurmuyoruz, bunlar özel hudut birlikleri olacak. Mevcut bünye içinde, farklı statüde, 5 yıl veya daha uzun süre görev yapacak uzmanlaşmış personelden oluşacak.” Bu personel yüksek maaş alacakmış ve 5 yıl sonra devletle ilişkisi kesilecekmiş falan, filan. Yani beş yıl sonra, bu adamlar kucağına düşecek, istersen idam et…Demek ki bu şekilde oluşturulmaya kalkılırsa bu birliklerde çalışacak “eneyi” bulmak zor öyleyse, tek bir çıkar ol kalıyor. Tayyip Bey’in değimiyle “Profesyonel özel hudut birliklerinin”, sadece özel güvenlik şirketleri tarafından oluşturulabileceği.
***
Kaldı ki, iktidarın “propaganda yöntemine” uygun olarak, önce “Özel güvenlik şirketleri, özel güvenlik hizmetlerine” dair 5188 nolu kanun 26/06/2006 da yürülüğe girdi. Ardından,TOKİ’ler aracılığı ile sınır boyuna yaklaşık 250 karakolun inşa edilmesine başlandı. Şimdilerde elektronik gözlerle, sismik alıcılarla vs. sınırın donatılması gündemde, Heron denen insansız hava gözlem araçları da işin cabası. Geriye ne mi kaldı? Bu kurulu düzenin işletilmesi için yabancı olması muhtemel bir özel güvenlik şirketi ile anlaşmak.. Hele hele “Özel güvenlik şirketleri, özel güvenlik hizmetlerine” dair kanunda pek de dikkat çekmeyen küçücük bir paragraf ile “yabancı kişilerin” özel güvenlik şirketi kurabilmesi ve “yabancı şirketlerin” Türkiye'de özel güvenlik hizmeti verebilmesi de mümkün kılınıyor ki daha ne olsun?
***
Zaten insanın aklına, yetkililerin zaman zaman yaptıkları “Amerika Birleşik Devletleri'ne gittiğimizde cephaneliği bile özel şirket korur. Neticede cephaneliğin yeri herkes tarafından bilinir. Ama içeriye nüfuz edilmesi imkânsızdır” şeklindeki açıklamaları, Blackwater ve benzeri bir çok özel bir güvenlik şirketinin Irak’ta ABD ordusu adına çalıştığı falan gelince; Acaba diyorum, “Irak sınırı parsel parsel bölünüp özel güvenlik şirketlerine mi emanet edilecek?”

ALLAH BU DAHİLERİ BAŞIMIZDAN EKSİK ETMESİN

Toplumda “çatışma halinde olan çıkarların uzlaştırılması” faaliyetine, her ne kadar “siyaset” dense de bizim ülkemizde, “bozunmuş bu icraat” yüzünden; büyük ihtimalle akraba evliliği sonunda doğan ve maalesef akıl fakirliği çeken bir ağa çocuğunun “baş” olduğu sıkça görülür. Dolayısıyla, bugün, ittifakların ve perde arkası dümenlerin gırla gittiği “siyaset meydanında”, bu insanların bir şekilde, memleketin kaderine hükmedebileceği makamlara yükselmesi malesef mümkündür. Öyle ki, bunların yanında, Osmanlı Padişahı 1.Mustafa’nın ya da IV. Murat’ın yerine geçen oğlu Deli İbrahim bile aklı başında kalır.

***

AKP’nin “Deneme yanılma yolu”ndan başka bir, bilimsel yöntem bilmeyen, Genel Başkan Yardımcısı Sn. Hüseyin Çelik, Irak sınırı boyunca alınacak tedbirlerden bahsederken “oluşturulması yeniden düşünülen” özel kuvvetlerle ilgili olarak sorulan bir soru üzerine Habertürk TV’de şöyle konuşmuştu: “Asker içinde mi olmalı ordu içinde mi olmalı bilemem ama doğuda ‘faili meçhullere imza atmış, ben devlet adına kurşun sıkıyorum, millet adına kurşun sıkıyorum’ diyen zihniyet olmayacak. İşkenceyle alakası olmayacak. Özel Harekat timleri içinde çok yanlış adamlar vardı. Bıyıkları aşağıya sarkık, tipik MHP militanı görüntüsü veren insanlar vardı. Ellerinde uzun namlulu silahlar, özel arabalarla gezen... O insanların yanlış davranışları bölge halkı üzerinde müthiş olumsuz etki yarattı ve bölge halkından bir çok insanı PKKnın safına itti. Bunun farkında olmalı, yapılan yanlışları çok iyi analiz etmeliyiz.”

***

Sn. Çelik’in, yukardaki cümleleri bu güzelim memleketi kimlerin idare ettiğini açıklamaya yeter de artar bile. Üç beş seçmene selam göndermek için, bölücü terör örgütünün bu millete yaptığı zulmü, “kundakdaki çocukların bile öldürüldüğü katliamları” unutup, bu belaları savmak için, o günlerde Sayın Çelik’in bulunduğu makamları işgal eden siyasilerin, “yetki verip” dağlara sürdüğü ve oralarda teröristlerle aynı şartlarda yaşamaları için eğitilen Özel Harekatçıları “bıyıklarına bakarak” elinde doğru dürüst kanıtlar ve mahkeme kararları olmadan “faili mechullerle, işkence ile” suçlamak, “emrinde oldukları siyasiler ortada dolaşırken” hangi akla hizmettir. Bölücü terör örgütünün kendi iç meseleleri yüzünden ortadan kaldırdığı elemanlarını, köylerinden kaçırarak katledilip kaybettiği insanları, hiç hesaba katmadan tüm faili mechulleri, sarkık bıyıklı Özel Harekatçılara yüklemekle, bölücü terör örgütünü aklamak arasında ne fark vardır? Kaldı ki, iktidarda tek başınıza kaldığınız bunca zamandır, terörle mücadelede “yeni, barışçıl bir yöntem” buldunuz, uyguladınız da biz mi fark edemedik.

***

Öte yandan, Sayın Devlet Bahçeli’nin “Hüseyin Çelik Türk düşmanıdır” suçlamasına verdiği cevapta geçtiğimiz dönemin Milli Eğitim Bakanı Sn. Çelik, “kendisinin Kürt asıllı da olsa, Türk Milletinin bir ferdi olduğunu” bile ifade edemeyerek Türk Halkını son derece üzmüştür. Anlaşıldığı kadarıyla Sn. Çelik’in “Türk” kelimesine düşmanlığı yoksa bile “bir allerjisi” olduğu açıktır. AKP hükümetinin Türk Milli Eğitimini kimlere teslim ettiği gün gibi ortadadır. Çocuklarımızı “sınav manyağı” yaptığı yetmiyormuş gibi, şimdi de insanların bıyıklarına bakarak onların partilerini, siyasi görüşlerini, hatta psikolojik durumlarını teşhis edip, tedavi bile uygulayabilen bu “dahi siyasileri (!)” Allah başımızdan eksik etmeyecek anlaşılan.

ÖLÜM KUYULARI

Edirne'nin Keşan ilçesinde bağlı Küçükdoğanca köyündeki maden ocağında çıkan yangın sonucu mahsur kalan 3 maden işçisinin yaklaşık 60 saat sonra cesedine ulaşılabildi. Edirne Valisi Gökhan Sözer “Madenin 850'nci metredeki bölümünde meydana gelen 30 metrelik göcüğün açılmasından sonra 3 madenciye ait cesetlerin 900'ncu metrede bulunduğunu söyledi.” Acı haberi alan “Volkan Hamarat, Yunus Akbaş ve Halil Açıkgöz'ün” yakınları gözyaşlarına boğuldu. Bakanlık kazadan hemen sonra, her zaman yaptığı gibi “madende her türlü denetimin yapıldığını, uluslararası standartlarda üretim yapabilmek için tüm imkanların kullanıldığı” veya benzeri sıradan bir açıklama yaptı yapmasına da, bizim madenlerin nasıl “ölüm kuyuları” haline geldiği hakkında, bir açıklama duyamadık…

***

Bir süre sonra öğrendik ki, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü, Keşan'daki maden hakkında havalandırma sistemlerindeki eksiklik nedeniyle 'üretimin durdurulması' yönünde karar vermiş. Ancak kararın, kazadan bir gün sonra dün Edirne Valiliği'ne ulaştığı ve iş işten geçtikten sonra, şirkete faksla tebliğ edildiği belirtildi. Maden İşleri Genel Müdürlüğü'nün, son bir ay içinde Türkiye'deki 241 özel maden işletmesini denetimden geçirdiği ve 85'i hakkında üretimi durdurma kararı verdiği belirtildi. Gelgelelim bunların hangilerinin kaç gün sonra kapandığını veya hala kapanıp kapanmadığını Allah bilir.

***

Ne anlıyoruz demek ki ülkemizde madencilerin ölümünü hiçbir şey engelleyemiyor. Çünkü denetlemeyi yapanlar, denetlemeyi yaptıkları madeni anında kapatamıyorlar veya kapatmıyorlar. Denetlemeyi yapanlar, önce Ankara’ya dönüyorlar. Sonra, ne zaman toplanacağını sadece “Allah’ın bildiği” bir komisyon topluyorlar, orada karar alıp “makul bir zaman aralığında” madenin bulunduğu ilin valiliğine, oradanda yine aynı şartlarda madene “üretimin durdurulması” kararı iletiliyor. Bu arada “bizim madencilerimiz” ölmüş kime ne? Buna “ne yapalım, kaderleri böyleymiş” diyebilir miyiz? Üretimi durdurulma kararı alınması muhtemel, bir madenin bir dakika dahi çalışması, onlarca kişinin hayatını riske atmak değil midir?

***

Ancak bir süre sonra madenle ilgili başka sakıncaların olduğu da ortaya çıktı. Maden Mühendisleri Odası Başkanı Mehmet Torun, ocakta yangın söndürme sisteminin bulunmadığını, galeri kesitlerinin dar olduğunu, özel sanayi tüpü yerine piknik tüpü ile kaynak yapıldığının tespit edildiğini söyledi. Bu tespiti yapanların “madeni kapama kararını” anında alıp, anında madeni kapatmış olsaydı bugün 3 delikanlımız yaşıyor olacaktı. En azından doğrudan insan hayatını etkileyebilecek bu tür yerlerde bürokrasiyi azaltacak, kararların anında uygulanmasını sağlayacak “yetki” veya “teknolojik donanım” verilemez mi? Maden ocaklarımızın “ölüm kuyularına” dönüşmesinin hesabını sorumlu bakan vermeyecekse, kim verecek?

HEMŞERİM, DEMOKRASİNİN KIYMETİNİ BİLİN!

10 Eylül 1980… “Siirt, Eskişehir, Ankara, Ordu, Trabzon, Gaziantep, Malatya,Zonguldak, ve Urfa'da meydana gelen olaylarda toplam 27kişi öldü. CHP TBMM Grubu yayınladığı bildiride, «10 ayda 3 bine yakın yurttaşımızın canına kıyan ve yer yer katliam boyutlarına ulaşan terör, her gün rastlanan olağan olaylar ara sına girmiştir.» dedi.” 11 Eylül 1980… “Adana'da meydana gelen olaylarda 6, Eskişehir, Gaziantep ve Bursa'da birer, Ankara, Malatya ve İstanbul'da ikişer kişi öldürüldü… Farklı görüşleri yüzünden kardeşlerin bile birbirini vurduğu korkunç bir ortamda bir Eylül sabahı, yataktan “esas duruşta” uyandık…12 Eylül 1980.
***
Bu dönemde, her askeri rejimde olduğu gibi, suçlu suçsuz binlerce kişinin evlerinden toplandığını ve pek çok acının yaşandığına şahit olduk. Muhakkak ki, darbelerin eleştirilecek pek çok yanı vardır. Özellikle toplum üzerinde kurulan baskının, “illegal örgütlerin yandaşlarını” arttırmaktan başka bir yararı olmadığı ortadadır. Ve gördüm ki, “darbelerin esas hedefi” olduğu söylenen, zaten güdük kalmış, “Demokrasi anlayışımızın” daha da gerilemesi meselesi, bu kayıpların en kolay telefi edilebilecek olanıdır.
***
12 Eylül askeri darbesinin bu kadar olumsuzluğu yanında inkarı mümkün olmayan bir yararı da oldu. Terör eylemleri darbe ile birlikte “şak” diye kesildi ve “toplum rahat bir nefes” aldı… Bu konu, özellikle yakın dönemde çok tartışıldı. “Terör olaylarını bile bile engellemiyorlar!”dan başlayan türlü hakaretle TSK, “kurum olarak” doğrudan suçlanırken, darbeyi yapanlardan hesap sorulması ne hikmetse devamlı engellendi. En önemli askeri sırların koruma altında tutulduğu “kozmik odalar” bile resmen basılıp, talan edildi, önüne gelen tutuklandı, suçlandı, “kurum” adeta bir şer odağı olarak halka takdim edilmeye çalışıldı. Gelgelelim 13 Eylül de, olayların nasıl şak diye kesildiğinin sırrına bir türlü ulaşılamadı.
***
Bu gün maalesef, 12 Eylül öncesine benzer günler yaşıyoruz. Yine izinsiz yürüyüşler, güvenlik güçlerine, kamu kurumlarına saldırılar, soygunlar, gırla gidiyor. Bingöl, Malatya, Diyarbakır, Hakkari, Şırnak, Van, Tunceli ve daha birçok şehirde, hatta küçücük ilçelerde her gün olaylar çıkıyor. Dağdan görevini yapıp şehre dönen askeri birliklere “pusu” kuruluyor, polis karakollarına, güvenlik güçlerine, trenlere, otobüslere, şantiyelere hatta halı tezgahlarına saldırılar oluyor. Peki siz bunu yapanların Kuzey Irak’tan kilometrelerce yolu, sırtına teçhizatı, silahı yüklenip gelmiş teröristler olduğuna inanıyor musunuz? Peki güvenlik güçleri inanıyor mu? Hayır… Güvenlik güçleri, aynen 12 Eylül öncesinde olduğu gibi yine yataklık yapanları da, kurşun sıkanları da, çocukları kullananları da, terör örgütüne adam temin edenleri de aklınıza gelebilecek her şeyi yine biliyor. Çünkü terör örgütü üyeleri ve yandaşları eylemlerini, aynı o günlerde olduğu gibi, hiçbir şeyden çekinmeden, sakıntısız ve gözler önünde gerçekleştiriyor. Tıpkı meclisteki uzantıları gibi. Çünkü, o gün olduğu gibi devlet, açılım falan filan derken bugün de, bu bölgelerde“otoritesini” kaybetmiştir.
***
Yaz gününe denk gelmiş bir ramazan günü Erzurumlu, tarlasında çalışmış, aç, susuz, kan ter içinde şehre dönerken yolda, bir pınarın başında, yumuşacık bir pidenin içine “çağ kebabı” doldurmuş iştahla yiyen turisti görmüş. Kendisi oruç, sıcaktan, susuzluktan buruşmuş. Dayanamamış ve yanından geçerken hasetle sırıtıp “Hemşerim dininizin kıymetini bilin” demiş. Demokrasi şemsiyesi altında dilediği haltı karıştıran bu insanlar üç beş saatte toplanmasına toplanır da, devletin bunu yapmamak, “diktacı bir görüntü” sergilememek için “demokratik sınırları” bile zorladığı ortadadır.. Öyleyse herkesin ve tabii ki öncelikle, “Vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğünü korumak için, and içmiş” vekillerin, “demokrasinin” kıymetini bilmesi ve demokratik sınırlar içinde kalması gerekmez mi? Özetlersek, tarih tekerrür etmekte, siyasilerimiz bakmaktadır. Sonra… En kolay olanı suçu birinin üzerine atmaktır.

TUTARSIZ İNSAN

Hürriyet eski genel yayın yönetmeni Ertuğrul Özkök bir yazısında “Türklerle Kürtler birlikte yaşamak zorunda mıdır? Eğer bu ortak iradeyi gösterip yaşayabileceksek, tabii ki yaşayalım.Tabii ki hem Türkler, hem Kürtler için en iyisi budur. Ama yaşayamayacaksak? Yaşayamayacaksak, artık adını koyalım.Bakın Özal 20 yıl önce “Federasyon dahil her şeyi konuşmalıyız” dediğinde yer yerinden oynamıştı.Şimdi bu soruyu soruyoruz, yer yerinden oynamıyor, yaprak bile kımıldamıyor.Demek ki, 20 yılda mesafe kat etmişiz” deyince, siyasi cepheden tek cevabın, “etnik farklılıkların derinleşmesi için elinden geleni ardına koymayan” BDP’nin, Şırnak Milletvekili Hasip Kaplan’dan gelmesi enteresandır.

***

Antalya’da yaptığı basın açıklamasında; “Türkiye’de Kürtler ayrılmayı konuşmalıdır” denmesi, bu halka, bin yıllık tarihimize, Çanakkale’de, Dumlupınar’da yan yana yatan şehitlerimize yapılacak en büyük saygısızlıktır” diyen Hasip Kaplan’ın “başına bir saksının falan düşmüş olabileceğini” düşünüyorum. Sanki bu güne kadar, bölücü terör örgütünün çocuk katili liderini baş tacı yapmamış, bölücü örgütün halkın evlatlarını kandırıp dağa çıkarmasına göz yummamış, öldürülen teröristlerin cenazelerine katılmamış, şehirlerde terör yaratmak için masum çocukları kullananlarla hiçbir ilgisi yokmuş havasında birden bire “dostluk kardeşlik havalarına girmesi” doğrusu çok yanıltıcı ve maalesef tutarsız.

***

Sn. Hasip Kaplan keşke “gerçek fikirlerini” ifade edebilmiş olsaydı. Belki o zaman daha saygıdeğer olurdu. Çünkü, Mehmetçiği pusuya düşürüp öldüren, mayın tuzakları kuran, roketatarlarla karakolları basan, kamu kurumları dağıtan, araçlarını yakan teröristlere “idaelleri için ölüme yatan gerillalar” diyenler, teröriste “resmi cenaze törenleri” düzenleyenler siz değil miydiniz? Diyarbakır’da emniyet güçlerine 2 gündür süren saldırılar nedendir? Arkanıza “terör örgütünün halkı ikna gücünü (!)” alıp, devlete karşı halkı terörize ederken, teröristlerle, şehitleri aynı kefeye koyarken, Çanakkale’de, Dumlupınar’da yan yana yatan şehitlrimize ayıp olmuyor mu? Ne oldu da, birden bire “birlik ve beraberlikten bahseder oldunuz? Bu sonu belli mücadelede, “aklını aldığız delikanlıların” dağlarda, mağaralarda "heder olan yaşamları" vicdanınızı mı sızlattı? Topu topu bir köşe yazarı “bu ölümlere bir son verelim, ne istiyorsunuz açık konuşun anlayalım, gerekirse halka soralım” diyor. Bu yaygara niye?

***

Ertuğrul Özkök ortaya görüşünü koymuştur ve ona hak verenler de çıkabilir. Gelgelelim bu görüş öncelikle Anayasaya aykırıdır. Dolayısıyla “eylem haline gelmesi” söz konusu bile olamaz. Ama medeni insanlar fikirlerini ortaya koyar, toplumu zorlamaz, olması mümkün olmayan taleplerini zorla, tehditle gerçekleştirmeye çalışmaz. Dolayısıyla fikri olan birinin fikrini ifade etmesi ile fikri belli birilerinin inanmadığı bir görüşü savunması arasında dağlar kadar fark vardır. Dolayısıyla Sn.Vekllin davranışı en basit anlamı ile “tutarsız”dır. Ve davranışlarında kendi kendisiyle uyum kuramayan insanlara uygun bir sıfattır...

SN. BAŞBUĞ MİLLETİN SESİDİR.

Geçen hafta partisinin meclis grup toplantısında konuşan Selahattin Demirtaş, Orgeneral Başbuğ'un Uğur Dündar’ın programında teröristlerin cenaze törenlerine katılıp “intikam” yazan bir pankartın altında "terörist cenazesine" saygı duruşunda bulunup poz veren bir vekil için söylediği “Ya yeminine sadık kalsın ya da dağa çıksın” anlamındaki sözleri “ciddiyetsiz ve mesnetsiz” açıklamalar olarak değerlendirdi. Milletvekillerinin (teröristlerin) cenazelerde pankart taşımadığını ve taşıtmadığını, sadece ailelerin acılarını paylaştığını ve barış söylemlerinde bulunduğunu ifade eden Demirtaş, bundan sonra da milletvekillerinin (teröristlerin) cenaze törenlerine katılacaklarını söyledi. Sözlerine “Bir milletvekiline emir verir gibi konuşamazsınız. Burası kışla değil, biz de senin emir erin değiliz, ” diye devam eden Sn.Vekil, yandaşlarından bir “aferin” kaptı kapmasına da, Sn. Başbuğ’un, Demirtaş ve benzerlerine oy verenlerin on katı kadar olan, "Türkiye Cumhuriyeti'nin sıradan vatandaşlarının duygularına tercüman olduğunu" hiç unutmamalıdır… Sn. İlker Başbuğ’a bir çok konuda karşı çıkabiliriz, ancak bu konuda “milletin sesidir.”

***

"Genelkurmay Başkanı insanların dağa çıkmasını tavsiye etmez, savcıları göreve davet ediyorum" diyen Sn.Demirtaş çok incinmiş olacak ki; her fırsatta, ülkenin bölünmez bütünlüğünü tehditden tutun da, hakaret, bölücü terör örgütüne destek vermek, halkı isyana teşvik etmek, yasadışı eylemlere karışmak gibi elli çeşit suçu bir çırpıda işleyip ağzına geleni söylerken umursamadığı “yasalar ve savcılar” aklına gelivermiş. Sormak lazım bu beyefendilere, sizlere “Türkiye Cumhuriyeti'nin bir milletin bir vekili olduğunuzu hatırlatacak”, ikaz edecek ve yemininize sadık kalmanızı isteyecek, mücadelelerini demokrasi sınırları içine çekmeye çağıracak olan başka kim kaldı ki? Cumhurbaşkanı, Başbakan, muhalefet liderleri kim varsa size gereken uyarı ve çağrıları yapmadı mı? Sevildiğinizi bilin. Şimdi Sayın Genel Kurmay Başkanı da çağrısını yapıyor. Türk Milleti adına, “gerçekten demokrasiden, barıştan, kardeşlikten bahsediyorsanız öyle davranın” diyor. Ne var bunda?

***

Bir Genelkurmay Başkanı'nın görevinin 'dağa göndermek değil dağdan indirmek' derken aynı zamanda “Kürtçülük sorununda” bütün işi M. Ali Şahin gibi “askere” havale eden Demirtaş, herhalde Sn Başbuğ’un görevinin 30 Ağustosta sona ereceğini hatırlayıp, "Görevi bitmiştir ya istifa etmeli, ya Başbakan görevden almalıdır. Bu ülkede iki başbakan fazla, ya da iki Genelkurmay Başkanı fazla. Ülkeyi kim yönetecek, muhatabımız kim olacak karar versinler" diyerek de, dağda bayırda okuma yazması olmayan, bölücülerin sahte propagandası ile gözü boyanmış yandaşlarını kazıklamak için yeni bir propaganda malzemesi daha üretti. Yarın bir gün Sn. İlker Başbuğ'un görevi sona erince “Bizim karşımızda kimse duramaz, gönderdik” derlerse hiç şaşırmam doğrusu.

ŞEHİT İSTATİSTİKLERİNE Mİ BAKIYORSUNUZ?

“Irak’ın kuzeyinde başta Kandil Dağı ve Hakurk bölgesi olmak üzere tespit edilen bölücü terör örgütüne ait hedefler, Türk Hava Kuvvetlerine ait uçaklar tarafından dün gece (01-02 temmuz 2010) ateş altına alınmıştır.” Genel Kurmay Başkanlığının bilgi notlarındaki bu cümleyi okurken aklımdan neler geçmedi ki? Madem yapılabiliyor niye bekliyorsunuz? Böyle bir harekat havadan yapılabildiğine göre karadan da niçin desteklenmiyor? Caddelere üst geçit yapılırken belediyelerin “kaza istatistiğine” baktığı gibi, siyasi iktidar da “şehit istatistiklerine” bakıp mı, askere talimat veriyor?

***

Terör örgütünü alenen destekleyen ve “demokrasi şemsiyesi” altına sığınıp, Türkiye Cumhuriyetine meydan okuyan adı belli bazı vekillerin yaklaşımları, maalesef bizlere bir kez daha “askeri yöntemlerin yetersiz fakat vazgeçilemez” olduğunu göstermektedir. Bu gerçek ortada iken siyasi iktidarın, üstelik eylemlerin artacağını bilindiği halde, askeri yöntemlerin neden verimsiz ve dikkatsiz kullanıldığını, şehit sayısındaki üzücü artışın sebebini açıklaması gerekmez mi? İnsanların yatak odalarını bile dinleyen teknolojiye sahip bu ülkedeki istihbarat birimlerinin düştüğü aczi kim açıklayacaktır?

***

CNN Türk’te Ahmet Hakan’ın geçen hafta yaptığı programda, Sırrı Sakık’ın konuşmalarını izlerseniz, terör örgütünü “Türk halkını yıldırmak ve yaratacağı baskı ile hükümeti bölücü başının kuklası olmaya zorlamak” için kullandığını yani, bölücü terör örgütünü “kendi askeri güçleri” olarak kabul ettiklerini net olarak hissedersiniz. Örneğin, bölücü terör örgütünün üyelerini, halkının özgürlüğü için “ölüme yatan kahramanlar” olarak değerlendirmesinin altındaki gerçek, terör örgütünü, “sonuna kadar” Türkiye’yi masaya oturtmak ve taleplerini elde etmek için kullanmak istemesinden başka ne olabilir? Oysa çözüm, öncelikle terör örgütünün “kayıtsız şartsız silahlarını teslim etmesinden” geçmektedir.

***

Şu durumda “Askeri yöntemlerin” devletin otoritesini kabul ettirmenin ve tarafları bir araya getirmenin ve en kestirme yolu olduğu dikkate alınmalıdır. Ve dağlarda tehdit sürdüğü müddetçe, devletin askeri yöntemleri sonuna kadar kullanması en doğal hakkıdır. “Boş testiyi dolu testiye vurmaktan” çekinmediklerini yani idealleri uğruna ölümü bile göze aldıklarını ilan edecek kadar gözü dönmüş, şaşkın, ne dediğinden habersiz bazı vekillerin bu “umursamaz” tavırlarının altındaki “güvendikleri gücü” ortadan kaldırmak için, yeni siyasi mücadele yöntemleri bulunmalıdır, ayrıca topraklarını “komşuları için tehdit oluşturan bölücü terör örgütünden” arındırmak zorunda olan Irak Merkezi Yönetimini ve bölgesel Kürt Hükümetine karşı, ciddi askeri zorlamalar da dahil olmak üzere siyasi, ekonomik, psikolojik akla gelebilecek her türlü “demokratik” önlemin daha etkin olarak kullanılması artık elzem olmuştur.

BAYRAMLAŞMANIN BİLE BİR USULÜ VARDIR

Türkiye’de bu saatten sonra “terörün” sadece güç kullanılarak bitirileceğini düşünen kaldı mı bilmiyorum. Sadece silahla bu iş sona ermeyeceğine göre yapılacak en basit işin, öncelikle meclis çatısı altındaki “farklı görüşlerin” asgari müşterekte birleşmesini, moda deyimi ile “ortak aklın” üretilmesini sağlayacak,“bir tartışma ve uzlaşma ortamının” yaratılması olduğunu da, herhalde kabul etmeyecek yoktur. Sayın Kılıçtaroğlu’nun bu ortamı yaratmak için hazır olduğunu duymak, bu güne kadar muhalefetten duyduğumuz seslere “hiç benzemediği için”, tabii ki vatandaşı sevindirdi. Ha bu arada muhalefetin bu tür durumlarda her türlü itirazını haklı bulduğumu da belirtmeliyim. Malum, iktidar “oğlan evi” ise muhalefetin “kız evi” olduğunu unutmamak gerekir. Muhalefetin katkısını istiyorsan nazını da çekeceksin.

***

Aslında Sayın Başbakanın yaklaşımı da olumluydu. Gelgelelim Meclis Grup Toplantısında yine “usule aldırmaz” tavrı ile “Başbakan olarak en kısa zamanda davet edeceğim. Bakalım(!) kimler gelecek.” deyip, “Uzlaşı arayışını” bile, bir “lütuf” haline getirince, sular yine bulandı. Başbakanın çağrısına “çözüm üretmek” için bir araya gelmeyi kabul eden Sayın Kılıçtaroğlu’nun haklı bir itirazı oldu. Bu itirazın iki nedeni vardı. 1) Sayın Başbakan Muhalefet liderlerini davet edemez, böyle bir konuda onları “ziyaret” edebilirdi. 2) “Bakalım kimler gelecek?” Cümlesi ile Sn. Başbakan bir taraftan muhalefetten kuşkusunu belirtirken, diğer yandan “tatil uzatma eylemi” ile konuya ne kadar önem verdiğini ve bu buluşmaya ne kadar istekli(!) olduğunu gösteriyordu.

***

Burada vatandaşın kafasına takılan, “daha basit ve geleneksel yöntemler” ortada iken, Sn. Başbakan farklı yöntemler kullanarak, ülke sorunlarını ve en az kendisi kadar halkı temsil edenleri, niçin küçümsemektedir? Almanya’da Merkel veya İtalya’da Berlusconi ülkesinin böylesine önemli bir meselesinin çözümü sırasında muhalefet liderlerine, en azından “eşitleri küçümseyen” böyle bir çağrı yapar mıydı? Her ne kadar bu iktidarla birlikte “sıra dışı” pek çok olayla karşılaştıksa da, bu konuda “çözüm, çözümsüzlükten geçer” gibi bir sıra dışı bir yöntem, daha icat edilmedi. Öyleyse her gün evlatlarımızı kurban ettiğimiz “terör” konusunda özellikle soruna çözüm üretmesi gereken iktidarın, daha dikkatli, daha yapıcı, daha kucaklayıcı olması gerekmez mi?

***

Malum, Osmanlı Saraylarında bayramlaşmanın bile, Fatih Sultan Mehmet zamanında konulan “usulleri” vardı. Uzun uzun anlatmaya gerek yok ancak, “Padişahın bayramını tebrik edecek olanlar, sabah namazını Ayasofya Camii’nde kılarlar, namazdan sonra da saraya gidip Kubbealtı’nda toplanırlardı. Bir süre sonra padişah tahtın önüne gelir, Nakîbüleşraf efendi (soy kütüklerini kaydedip koruyan görevli), yüzü padişaha dönük, ayakta ellerini kaldırıp bir dua okuduktan sonra padişahın bayramını kutlardı. Bu sırada Enderun Ağaları yüksek sesle “Aleyke avnullah!” (Allah’ın yardımı üzerine olsun),“Mağrur olma padişahım senden büyük Allah var!” haykırışları arasında tahta oturur ve bu sırada da Mehterân Bölüğü tarafından hünkar marşı çalınırdı”. Neticede, bayramlaşmanın bile bir usulü vardır ve “usule” dikkat etmek gerekir.

REFERANDUMU UNUTSAK DA !

Malumunuz, Sayın Başbakan, Anayasa paketinin madde madde değil de, bir bütün halinde halk oylamasına götürülmesi konusunda, görüşünün anayasal bir dayanağı olup olmadığına bakmaksızın, “Tek tek oylama referandum mantığına aykırı" açıklamasında bulunmuş ve paketin milletin huzuruna hazır olarak getirildiğini, "hap" gibi sunulduğunu söylemişti. Ancak “hapı nasıl yutacağımızdan” hiç bahsetmedi. Çünkü bu büyüklükteki “hapı yutmak” o kadar kolay değil. Referanduma sunulması planlanan değişiklik teklifi 20’nin üzerinde maddeyi kapsayacak ve yaklaşık olarak 80-85 satırlık sıkışık yazılmış bir metinden oluşacak. Ve biz, tüm bu 20’nin üzerindeki maddenin, hepsini birden okuyup, anlayıp, düşünüp, taşınıp, danışıp, ya evet ya da hayır diyerek cevap vereceğiz. Hapa bakın… Hem de, KPSS dahil yıllarca hazırlanılan bir çok sınavda, yüz binlerce kişinin “sıfır” çektiği Türkiye’de..

***

Bir zamanlar, muhalefetin “ipe un serdiğini” falan söyleyen Başbakan, "Birisi diyor ki, bunları tek tek oylayalım. Bir defa bu referandumun mantığına ters, böyle bir şey olmaz. Milletin vekilleri zaten bunu tek tek oyluyor, Parlamento'da bütün değerlendirmesini yapıyor, milletin huzuruna bunu hazır olarak getiriyor, bunu adeta bir hap gibi size sunuyoruz ey milletim!” demişti. Her zaman olduğu gibi Tayyip Bey doğru söylüyor da, gördük ki bazı vekiller de bazı maddelere verecekleri cevapları henüz kararlaştıramamışlardı. Değişiklik paketinin 6. maddesi yani Anayasanın, siyasi partilerin uyacakları esaslar başlıklı 69. maddesi”, “gizli oylama gerektiği gibi yapılınca” yani Tayyip Bey elini “gizli oylamadan” çekince, düştü. Demek ki, bazen parti aynı olsa da, fikirler başka başka olabiliyormuş.

***

Bakın, dünya çapında, “tek soruluk” basit bir “anket” yani “kamuoyu yoklaması” yapılmış. Soru şu; "Lütfen dünyanın geri kalan kısmındaki yiyecek eksikliğine bir çözüm ile ilgili kişisel görüşünüzü dürüstçe belirtiniz." Sonuçta anket öyle başarısız olmuş ki, araştırıcılar şaşırıp kalmış. Sebep araştırılınca, ortaya çok ilginç bir durum çıkmış… Meğer; Afrika'da insanlar "yiyecek" kelimesinin ne anlama geldiğini bilmiyorlarmış. Batı Avrupa'da insanlar "eksiklik" kelimesinin, Doğu Avrupa'daki insanlar "kişisel görüş"ün, Orta Doğu’da insanlar "çözüm"ün ne anlama geldiğini bilmiyorlarmış. Ayrıca,Güney Amerika'daki insanlar "lütfen" kelimesinin, İsrail'deki insanlar "dürüstlük" kelimesinin ve Amerika’daki insanlar "dünyanın geri kalan kısmı”nın ne anlama geldiğini bilmiyorlarmış.

***

Şaka bir yana bu ülkede bazı şeyler yapılırken “halkın ne kadar yararına” olduğunu iyi düşünmek gerekir. Anayasa Mahkemesinin sonucu ne olur bilinmez ama, gerçekler ortada iken, demokrasi anlayışları gelişmiş toplumlarla; yarısı “Ali okulu mezunu”, birçok köyünde su, elektrik hatta yol bile olmayan, mezralarda yaşayan halkımızı, aynı kefeye koyuyormuş gibi davranıp, onların zaaflarından yararlanıp, çaktırmadan, “toplumsal uzlaşma süzgecinden geçmeyen düşünceleri” referandumla onaylatmaya kalkmanın, iktidarın “demokrasi anlayışını yükseltmek” olarak izah ettiği, “ulvi amaca” ne kadar hizmet edeceği, iyi düşünülmelidir.