PARALEL İŞLER

Milleti oluşturan farklı inanç ve etnik kökene sahip unsurlar arasında, farklılıkları derinleştirip, kendi inancından olmayanları Allah’ın kulu dahi saymayan, insanların ortak yanlarını değil de birbirlerinden farklı olan yanlarını “zihinlere kazıyan”, hatta birbirine düşürerek “böl yönet” taktiği uygulayan bir “yürütücü”… İleri demokrasi sloganı ile işe başlayıp, “açılım” üstüne açılım yapıp “laftan” başka bir şey üretemeyen garip bir “kuramcı”… Hüküm sürdüğü 11 yıllık dönemde, PKK terör örgütünün polis gücü kurmasına, şehitlikler açmasına, kaymakam atamasına, üstelik bunların, o ilçelerdeki devlet görevlilerini tehdit etmesine göz yuman, “ülkenin bir kısmını adeta PKK’ya teslim eden” fakat bunun farkına bir türlü varamayan “özürlü”… Eski Genel Kurmay Başkanı “terörist başı” ilan edilirken “yargıya güven” yandaşlarının yargılanması söz konusu olunca “bu yargıya güvenilmez”  diyen “tuhaf bir adam”… İnşaat mafyası ile işbirliği içinde olduğunu bildiği bir belediye başkanını sadece halka şikâyet etmekle yetinen, yargının ne işe yaradığını “bilmeyen bir adam”… Türkiye’nin bütün “anayasal müesseselerini” elden geçirip en az 8 yıl “hükümran” pozisyonda hüküm sürdükten sonra, “yürütme görevini” farklı yorumlayan bakanları, bürokratları olduğu anlaşılınca, “icat ettiği paralel devlete” kendi bakanını bile inandıramamış bir “başbakan.”

***

Ve bir başka adam… “Tam özünüzü bulacağınız kıvama ereceğiniz ana kadar, dünyayı sırtınıza alıp taşıyabileceğiniz güce erişeceğiniz ana kadar o kuvveti temsil eden şeyler emrinizde olacağı ana kadar Türkiye’deki devlet yapısı ölçüsüne göre bütün anayasal müesseselerdeki güç ve kuvveti cephenize çekeceğiniz ana kadar her adım erken sayılır.” Diye öğütler veren ölümüne bir dost, iktidarı sonuna kadar desteklemeyi vaat etmiş bir “cemaat lideri”…

***

Hal bu… Üstelik biri konumu ve elbette amacı icabı halkın gözünde yanlışlar yapan bir etkin yürütücü, diğeri edilgen bir ombudsman…   Özellikle de yukarıda öğütlenen taktiği ve Ağustos 2014’de Cumhurbaşkanını halkın seçeceğini düşünürsek, Başbakan “cemaati” suçlu ilan ederek “hesabına göre” çıkan her türlü aksiliğin hakkından gelmeyi başardı… Artık yine masum, yine mağdur, yine hakları gasp edilmiş, yine pürü-pak propaganda yapma fırsatı yakaladı. Ve böylece “tam özlerini bulacakları bir vakitte” çıkan aksilikleri def etmiş oldu… Elbette eski dost, kadim yoldaş, Cemaat sayesinde… Gümrük ve Ticaret Bakanı Hayati Yazıcı “paralel devlete” bir masal diyor ve ciddiye almıyor. Hal bu olunca, bu çatışma aslında “bütün anayasal müesseselerdeki güç ve kuvveti cephelerine çekmek” için atılan son bir fedakârlık, birilerinin paralel devlet diye isyan ede ede bir “paralel devlet kurma hevesi” olmasın.

HEM KEL, HEM FODUL

Eskiden memleketi yalayıp yutanlar kategorisinde pek görünmezlerdi… Onlar genellikle işbirlikçi-aracı sınıfını oluşturur sadece aldıkları komisyon ya da yönetim kurulu üyeliği ile falan yetinirlerdi. Bu gün işler tepe taklak oldu… Artık, ancak birilerine “biat” edersen siyasetçi olabiliyorsun… Ortada milletin vekili falan da kalmadı… Şimdiki anlayış, kime biat ettiysen onun “taşeronu” olmak. Hal bu iken bile, bir öğreniyoruz ki; iktidarda hangisi, hangisinin paraleli olduğunu bilemediğimiz iki de “hükümet” varmış. Ehhh; ikisi de obur, ikisi de iştahlı olunca, ülkenin ne kadar milli serveti varsa, biri bir ucundan, diğeri diğer ucundan saldırıp tam 11 yıl boyunca iştahla kemirmişler… Ortada yalayıp yutacak bir şey kalmayınca da, aralarında öyle bir dalaşma çıktı ki, sormayın...
***

Önce Pensilvanya’dan ithal beddualar geldi:“…Dinin ruhuna aykırı bir şey yapmışlarsa, yaptıkları şey Kuran’ın temel disiplinlerine aykırıysa, Sünnet-i Sahiha'ya aykırıysa, İslam hukukuna, modern hukuka aykırıysa, günümüz demokratik telakkilere aykırıysa… Allah bizi de onları da yerlerin dibine batırsın, evlerine ateş salsın, yuvalarını başlarına yıksın. Ama öyle değilse, hırsızı görmeden hırsızı yakalayanın üzerine gidenler, cinayeti görmeyip de masum insanlara cürüm atmak suretiyle onları karalamaya çalışanlar... Allah onların evlerine ateşler salsın, yuvalarını yıksın, birliklerini bozsun, duygularını sinelerinde bıraksın, önlerini kessin, bir şey olmaya imkân vermesin…” Âmin! Aslında; Müslümanlığı kendi hegemonyaları altında sanan bu “totemist-harami” takımının yerinde kim olsa bu bedduaya  “âmin” diye cevap verirdi… 

***

Ama onlar ne hikmetse, sokak, sokak, kanal, kanal gezip “abuk subuk bahaneler” üretmeyi tercih ettiler. Meselâ; “Milletim içini ferah tutsun, bize güvensin. Halkın önünde hesaba çekileceğimizi biliriz. Mahşer gününde hesaba çekileceğimizi de biliriz. Bu makama bizi getiren en başta yolsuzluklar karşısındaki sert kararlı duruşumuzdur. Yolsuzluklara göz yummayız.” Dediler… İşte “Allah ile aldatma” tam da budur… Meselâ;  “Bize hocalarımız ‘sizin hayat şeridiniz bembeyaz’ derlerdi. Bembeyaz, ak bir süt gibi yürüyoruz. En ufak siyahlık dikkat çeker. Gereği neyse hemen yaparız. Biz böyle hassasiyetle yürüyoruz. Sicilimizin bembeyaz olması için aramızdan kötüleri ayıkladık. ” Dediler… Gel de inan… Tuz kokduysa hoca ne yapsın… Meselâ; “Fotoğraflar, bilgiler, ses kayıtları, iddialar her gün manşetlerde, her gün ekranlarda. Bakıyorsunuz ki montaj. Bunlar, bundan sonra da bunu yapabilecek karakter, kabiliyettedir. Bu mudur hukuk?” Dediler... Yaşamın cilvesine, hukuktan şikâyet edene bakın… Ya saymayı bilmiyor ya da iki yıldır içeride tutulan terör örgütü lideri ilan edilmiş eski Genel Kurmay Başkanından haberi yok? Hâsılı “Hem kel hem fodullar.” 

***

Bu arada “memleket” okkanın altına girmiş kimin umurunda… Bir bakan çocuğunun yatak odasında 6 adet para kasası bulunuyor. Bir bankanın genel müdürünün evinde ayakkabı kutularının içinde 4,5 milyon dolar bulunuyor… 5 bakanla ilgili fezlekeler sumen altı edilmiş… Tık yok.. Biz yaptık fıstık gibi de oldu havasındalar. Bu arada pazarda garip-guruba yiyeceği kurufasulya 12 TL’ye satılıyor… Ödemiş patatesi  “ithal muzdan” daha pahalı bir fiyata 4,0-5,0 TL’ye satılıyor… Dolar tavan yapmış, altın tavan yapmış, benzin, ekmek tavan yapmış, ekonomi de vatandaş gibi apışıp kalmış kimin umurunda… 

GERÇEK MAĞDUR TÜRK ULUSUDUR...

Türk Ulusu bu günlerde, 17 Aralık 2013 gününe kadar “halktan özenle gizlenmiş fakat savcılık makamı da dâhil birçoklarının, haberdar olduğu halde göz yumduğu” şok edici, birçok sıra dışı, anayasa ve hukuka aykırı olaya şahit oluyor… Şöyle ki; laik ve demokratik bir cumhuriyet olduğu söylenen ülkemizde artık kolluk güçleri savcıların verdiği yazılı talimatları yerine getirmiyor, bakanlar ve çocukları suçlanıyor hatta gözaltına alınıyor, onlar pişkin, pişkin sırıtıp poz veriyor. Oğlunu sorgulayan polisi, adı iddianamede geçen bakan görevden alıyor… İstifa edip giden bir bakan yaptığı doğru-yanlış tüm işleri “başbakanın talimatı ile” yaptığını söylüyor ve onun da istifa etmesi gerektiğini ifade ediyor... Daha neler, neler, ama tık yok. Ve… Bu kaosun ortasında ülkeyi çekip çeviren adam dalga geçer gibi “Haşhaşiler'den, mağduriyetten” yakınıyor. Oysa gerçekten mağdur, “mazlum” olan; aldatılan, soyulan, hakları gasp edilen, birikimleri çarçur edilen, tüm değerleri ayaklar altına alınmış olan Türk Ulusu’dur…

***

Başbakanın “Polis ve yargıya yerleşmiş çetenin hükümete karşı giriştiği en ahlaksız darbe girişimi” diye özetlediği sıra dışı olayların faili olarak işaret ettiği "çete", daha düne kadar yoldaşı, yandaşı idi.  Bu ülkede 50 yıldır faaliyet gösteren bu gruba açık çek veren, amaçlarına ulaşması için basamak olan yegâne hükümet de, bizzat AKP iktidarıdır…  Bu desteklerin en bilineni; 2000 yılının 8. Ayında Ankara DGM savcısı Nuh Mete YÜKSEL’in, Fethullah GÜLEN hakkında “Laik devlet yapısını değiştirerek yerine dini kurallara dayalı bir devlet kurma amacıyla yasadışı örgüt kurup bu amaç doğrultusunda faaliyette bulunma” suçu ile açtığı davanın neticesidir… 2007’de beraat etti… Dün yargıda değişiklik hamlelerini, Gülen’in beraatı için yapanların, bugün o günlerin DGM savcısı ile aynı suçlamayı yapması ne yaman bir çelişkidir… Bu kadar da değil, Deniz Feneri Davasında da bu benzer işbirliğini gördük. Ayrıca, Cemaatin referansı ve de destekçisi iş adamlarının uçakları ile yapılan dertsiz, tasasız, engelsiz, hazırlop yurtdışı, özellikle de Afrika seyahatleri ve tabii el ele girdikleri “Dünya Lideri” pozları da, bu ittifakın, bu iş birliğinin sonucudur… Şu durumda eğer ortada bir ihanet varsa bunun mağduru elbette bu iktidar olamaz ve olmamalıdır.

***

İşin aslına bakacak olursak bu “ortak olmayan çıkarlar” üzerine kurulu, aynı duyguları yaşayan, aynı benlikteki liderlerin önderlik ettiği ortaklıklar çökmeye mahkûmdur… Çünkü bu tür örgütlü güçlerle baş etmek, zavallı demokrasimizle “demokrasi bir amaç değil araçtır” diyerek dalga geçmeye benzemez. Cemaatin arabasına bindin mi, ineceğin yeri belirlemen zor olur…  Aslında bu basit kuralı, en iyi bilenler de, bugün halkın oyu ile “muktedir” olanlardır… Kaldı ki; çaresiz de değiller. Madem bunlar çete, polise ve yargıya yerleşmiş en ahlaksız darbeciler o zaman, bunların ortaya çıkartılması ve cezalandırılmaları için iktidar, bir adım atmalıdır… En azından Başbakanlık Teftiş Kurulunu devreye sokmalıdır? Ver talimat, iş bitsin! Ortaya çıksın, şu şebeke, paralel devlet, rüşvet çetesi kimlermiş biz de görelim…

KISSADAN HİSSE

I.Kıssa: Bir zamanlar ulu bir kavak ağacının yanında, bir kabak filizi boy göstermiş. Bahar ilerledikçe bitki kavak ağacına sarılarak yükselmeye başlamış. Yağmurların ve güneşin etkisiyle müthiş bir hızla büyümüş ve neredeyse kavak ağacı ile aynı boya gelmiş... Tabii koca koca yaprakları sapsarı çiçekleri ile şıkır şıkır ve havalı... Bir gün dayanamayıp sormuş kavağa:

-Sen kaç ayda bu hale geldin ağaç? -On yılda, demiş kavak. -On yılda mı? Diye gülmüş ve çiçeklerini sallamış kabak, bak ben neredeyse iki ayda seninle aynı boya geldim! -Doğru, demiş kavak bizde böyle… Günler günleri kovalamış ve sonbaharın ilk rüzgârları başladığında, kabak üşümeye başlamış. Ardından yaprakları buruşmaya ve kurumuş. Soğuklar arttıkça da yavaş yavaş gücü azalmaya sarıldığı kavak ağacından aşağı doğru kaymaya başlamış. Sormuş endişeyle kavağa: Neler oluyor bana ağaç? -Ölüyorsun, demiş kavak... -Niçin? - Çünkü, benim on yılda geldiğim yere, iki ayda gelmeye çalıştığın için…

Kıssadan hisse: Hem cahil ve kibirli, hem de ağzından çıkanı duymayacak kadar ukala isen başka bir son bekleme zaten…

***

II. Kıssa: Denizli'de araştırma yapmak için kamp kuran bir grup üniversite öğrencisi, kamp yakınına tüneyen bir Denizli horozunun sabahın erken saatlerinde yüksek sesle ötmesinden çok rahatsız olmuşlar... Sabahın köründe ortaya çıkan horoz, önce dikleniyor, sonra dakikalarca ötüyormuş... Tabii ekipte ne uyku ne de huzur kalmış. Sonunda sabırları tükenmiş... "Ulen şunu kesip de yiyelim bari." Demişler. Yakalamak için başlamışlar horozu kovalamaya.. Horoz önde, gençler peşinde... Mahalle arasına dalmışlar... Kovalamacayı gören, fakat bir anlam veremeyen yaşlı bir dede seslenmiş: Hey, evlatlar! Bırakın zavallı horozu niye ürkütüyorsunuz? –  Gençler: Sabahın köründe ötmeye başlıyor, kampı ayağa kaldırıyor. O yüzden kesip yiyeceğiz! Dede:  Yazıktır evladım, baksanıza ne kadar güzel, yapmayın! Demiş… Ve devam etmiş “Bana bırakın, ben onun sesini keserim, bir daha da sizi rahatsız etmez”... Gençler bunun üzerine kovalamayı bırakmışlar... Ertesi sabah, hafif 'gak - guk' sesleri dışında horozdan kayda değer hiçbir ses çıkmadığını görünce de şaşırıp dedeye koşmuşlar… “Yahu dede, ne yaptın da bu horozun sesini kestin?” İhtiyar gülmüş: Kıçına biraz zeytinyağı sürdüm. Horoz kabararak ötmeye yeltendiğinde, gerisi tutmuyor ki, kuvvet alsın... Ancak 'gak - guk' edebiliyor...

Kıssadan hisse: Arkan sağlamsa, istediğin kadar kabarır, diklenir, sözünü dinletirsin. Arkan bir gevşemeye görsün, şimdiki gibi anca  'gak-guk' edersin...

DİNAMİK, GÜVENLİ ve İSTİKRARLI

“Başbakan: Türkiye ekonomisi hükümetimiz döneminde, son derece dinamik, güvenli ve istikrarlı bir yapı sergilemektedir… Geçmiş hükümetler döneminde olduğu gibi belli bölgelere, belli zümrelere, belli çevrelere değil, tüm Türkiye’ye hitap edecek bir teşvik anlayışını hâkim kıldık…” Dedi… Bakıyoruz; “dinamik, güvenli ve istikrarlı”   Türkiye ekonomisi Taksim’deki Gezi Parkının AVM’ ye tahvilini engellemek isteyen vatandaşlar direniş yapınca sallandı…  Bir banka müdürünün ayakkabı kutusundan “cami yaptırmak(!)” için topladığı  “2,5 milyon dolar” çıktı diye de çöktü… Başbakan hala bıkmadan, usanmadan bütün medya kanallarından kulağımızı tırmalıyor: Türkiye ekonomisi hükümetimiz döneminde, son derece dinamik, güvenli ve istikrarlı bir yapı sergilemektedir… Kuru fasulye 12 TL, patates 5 TL, simit 1 TL, dolar tavan yaptı vs. vs… Diyeceğim; “kral çıplak”… Sen ne anlatırsan anlat!

***

Dış borcumuz bitti: Vatandaş aslında IMF’den en fazla para çeken AKP’nin, IMF’ye olan borcun son taksitini ödediği günden beri, artık dış borcumuz kalmadığına inanıyor. Oysa AKP’nin ekonomi politikası icabı devlet ya tahvil vs. çıkartarak içeriye borçlanıyor ya da vatandaşı dolaylı- dolaysız vergilerle soyup, açığını kapatıyor.  Özel sektör ise dışarıya borçlanıyor… Sonuç; Merkez Bankasının dış borcu 22 milyar dolardan 7,7 milyar dolara gerilerken özel sektörün borcu 2002-2012 döneminde 43,1 milyar dolardan %425 artarak 226 milyar dolara yükseliyor… Güya dış borcumuz yokmuş… Peki, o zaman neden, “açlık sınırının 1082 TL” olduğu resmen açıklanan ülkemizde, “işveren zorda kalır” düşüncesi ile asgari ücret ancak 846 TL’ye çıkartılabiliyor? Madem ülkenin borcu yok, neden devlet asgari ücreti vergi dışı bırakmıyor? Diyeceğim; istikrar, güven içi boş kulağa hoş gelen laflar…

***

Tutarsızlıklar sadece ekonomide olsa neyse… Olaylar öyle gelişiyor ki; bu günlerde ortalıkta ne istikrar kaldı ne de güven! Kibrinden kendini arş-ü âlâ’da zanneden iktidarı adeta, “Allah” çarptı… Daha dün, Ergenekon Davasındaki başarısını gözyaşları ile izlediği, “süper savcı” deyip sırtını sıvazladığı Zekeriya Öz’e, zülfiyare dokununca bizden çok hiddetlenmesine, kimsenin ona “Başbakan maaşı ile bu kadar gemi nasıl alınır?” diye sormamasına rağmen, onun  “Savcı maaşı ile nasıl Dubai’ye gidilir?” diye sormasına, doğrusu pek de şaşırmamıştım. Ancak, başbakanın ağzından süper savcısı Öz’ün yaptığı 77 bin 500 TL’lik Dubai tatilini, ekonomik işlerini bakanlık makamlarında şıkır, şıkır yürüten Ali Ağaoğlu’nun ısmarladığını duyunca valla bir fena oldum… Çünkü o günlerde, Başbakanın da söylediği gibi, ülkede “tüm Türkiye’ye hitap eden bir teşvik anlayışı”  hâkim idi. Dedik ya! Güven hoştur da, bir o kadar da içi boştur...

YOLSUZLUK VAR MI, YOK MU?

Başbakanın “yedirtmem” dediği MİT müsteşarının hem de; Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin  “İslami terörün finansörü” olarak ilan ettiği günlerde “Yasin el Kadı” ile görüşmesini ve de bu şahsın Başbakanlık ve MİT makam odalarına girip çıkmaya başlamasını Cumhuriyet Halk Partisi gündeme taşımış, bu müphem ilişkinin açıklanmasını istemişti… Başbakan da kendince “cuk” diye oturan bir cevapla “ Ben Yasin el Kadı’ya kefilim” diyerek olayı çözmüştü… Tam da o gün, başbakanın egosunun artık “eren ya da yalvaç” seviyesine ulaştığını fark ettiysem de; ileride kefil olduğu vatandaş için, savcılığın başlatmak istediği “17 Aralık yolsuzluk ve rüşvet operasyonunun ikinci dalgasının” bir şekilde durdurulmasını onaylayacağını, savunacağını hatta dosya kendinden alındığı için teamülleri ayaklar altına alıp basın bildirisi yayınlayan Cumhuriyet Savcısını “militan” ilan edeceği, aklımın ucundan bile geçmezdi… Çok şükür sayesinde, “devletin” omurgasının nasıl çürüdüğünü, nasıl kokuştuğunu, her makam sahibinin “kendi Kim Jong’unun” talimatına uyarak hareket ettiğini, Türk Milletinin kimsenin umurunda olmadığını gördük…  Tamam da, “Yolsuzluk var mıydı, yok muydu?” Bu soruya henüz bir cevap alamadık.

***

AKP’den istifa eden eski İçişleri Bakanının da ilginç açıklamaları oldu… Şöyle diyordu İdris Naim Şahin: “Emniyet ve yargı personeline yapılan uygulamalar, değerlendirmeler akıl, hukuk ve adalet anlayışı ile izah olunamamaktadır…  Son dönemde artan bir şekilde ülke ve millet varlığı ve çıkarlarıyla uğraşmayan, milli değer, anlayış ve duyarlıklar ile örtüşmeyen ulusal bütünlüğü güçlendirici olmayan söylem, politika ve uygulamalara tanık olunmaktadır. Yerel ve genel politikaların oluşumunda ve uygulanmasında ortak akıl ve toplumun samimi istek ve beklentilerini dikkate almak yerine, özel akıllı kişiler(!)  ve /veya sorgulanabilir anketlere itibar eden bir yönetim tarzının benimsendiği görülmektedir. Hükümet etmede niyetlerinden emin olunmayan bürokratik ve politik dar bir oligarşik (siyasi gücün bir ya da birkaç kişini elinde toplandığı bir yönetim biçimi) kadronun tavsiye, yönlendirme ve etkinliğinin tercih edildiği anlaşılmaktadır. Bölücü terör örgütünün unsurlarıyla yürütülen ancak milli vicdan ve haysiyeti inciten ve hukuku zorlayan sürecin çözüm özelliği – belki istemeden- çözülme hayalcilerine fırsat ve olanak sağlar duruma evrilmiştir…” Belki de birçok şeyi açıkladı; “seçkin %50’nin” pek de önemsemediği… Ama o da; “yolsuzluk var mıydı yok muydu?” Bundan hiç bahsetmedi…

***

Elbette bizler sıradan insanlarız. Yeni yetme imtiyazlılar sınıfının bu karışık ilişkilerine pek aklımız ermez… Yalnız bunları söyleyen de, daha düne kadar bu memleketin içişleri bakanıydı. Herhalde durumu bizden çok daha iyi biliyordur. Burada enteresan olan Başbakanın da devletin içindeki paralel devletten, çetelerden bahsetmesi… Bu kadar da değil; çiçeği burnunda İçişleri Bakanı Efkan Ata; devlet içindeki bir çetenin valiler de dâhil herkesi dinlediğinden, “kendi ittifakları ile devlete ayar vermeye” çalışanların varlığından bahsetmedi mi?  “Tuzak kurarak siyaseti dizayn etmek istiyorlar… Tuzak öncesinde kimler dolar satın aldı? Bunu açıklayacağız.” Demedi mi?  Bu sözler elbette öyle “ağzı olan konuşuyor” babından kabul edilebilecek sözler değil… İşin daha da enteresanı bunları söylerken adeta suç vatandaşdaymış gibi bir tafra içindeydi… Oysa bu ifadelerle iktidar sahipleri, bu güne kadar “inlerine gireceğiz“ diyerek inlerini bile bildiklerini ifade ettikleri “devlet içindeki bu çetelerle” işbirliği yapmış olduğunu itiraf etmiş olmuyor mu? Bu güne kadar bu kirli işlere göz yumanların bu gün “Evladım olsa prim vermem, babamızın oğlu olsa dinlemeyiz, şucuymuş bucuymuş bizi enterese etmez” muhabbetine girmesi ile bir çelişki oluşturmuyor mu? Peki; bu kadar lafın arasında biz  “milyonlarca doları kimlerin cukkaladığını” öğrenebildik mi? Hayır…