İNSANIN HÖDÜKLÜK HALİ

Toplum bilimciler, kaza gibi can sıkıcı vakalarda “İnsan Faktörü” denen bir kavramı olumsuzluğun en önemli etmenlerinden biri olarak gösterir. Elbette biz işin ayrıntısına girecek falan değiliz ancak “ortamın şartları” ile insanın herhangi bir olumsuzluğa sebep olabilecek hataları yapmaya başlaması arasında bir doğru orantı olduğunu söylemeliyiz. Çünkü minimal şartlar her canlının fizyolojisini alt üst eder. Özellikle de insanoğlunun, dikkatsiz, sorumsuz ve baştan savmacı bir tutum sergilemesine neden olur ki; neticede “beşer şaşar” ve kendi bindiği dalı kesen Nasrettin Hoca’ya döner. Hal bu olunca, sosyologların nezaket sınırları içinde “insan faktörü” diye ifade ettiği bu davranış biçimine, aslında “insanın hödüklük hali (i.h.h.)” demek gerektiğini herhalde taktir edersiniz. Meselenin en acı yanı ise, bu günlerde bizim toplumumuzda i.h.h’ne çok sık rastlanması… Hem de hiç beklemediğimiz kurum ve şahıslardan…

***

Mesela; İstanbul’da bir üniversite, öğrenciler için hazırlattığı meslek tanıtım kitapçığına Türkiye’nin güneydoğusuna bir Kürdistan kondurup geçmiş… Sonra birileri uyandırmış tabii… Hemen bir açıklama ile vaziyet kotarılmaya çalışılmış. Üniversitenin mütevelli heyeti başkanı “Bu kabul edilmez bir hata… İnsan faktörü.” Aralarından bir tanecik olsun, kendin sorumlu hisseden “bir adam” çıkıp kitapçığı incelemediği halde hemen bir şeyler uyduruveriyor… Sen böyle bir skandala imza atıyorsun, üstelik baştan sona sorumsuz, ya art niyetli ya da hödüklerle çalışıyorsun sonra, “insan faktörü.”  Peki, diyelim ki, bir kişi böyle bir hata yaptı, geri kalanlara ne demeli? Çoru çocuğu “memlekete hayırlı olsunlar” diye teslim ettiğimiz adamcıkların içinde bir tane memleket sevdalısı çıkmaz mı? Yoksa sizde “hödüklük” damlacık enfeksiyonu ile mi yayılıyor? Elbette hak ettikleri gibi, bu işin sorumlularına her sıfatı yakıştırırız da, ortamı bu duruma getirenlere ne diyeceğiz… Kimsenin ağzından çıkanı duyduğu yok.

***

Bu ve benzeri hatalar artık çok sık tekrarlanmaya başladı. Onlara göre bu tür  hataların düzeltmesi ise çok basit. “Ben onu kastetmemiştim.” Yahu koca adamsın neyi nasıl ifade edeceğini bilmiyorsan konuşmayacaksın. Bu güne kadar memleketin medarı iftarı saydığımız adamların ağzından çıkanı kulağı duymuyor. Milletin vekili olmuş, “Büyük Türk Milletinin önünde namusum ve şerefim üzerine ant içerim” diye yemin ediyor, ettiği yeminin ne manaya geldiğinden haberi yok… Sonra, saçmalıyor,  “Bende aslında Türk değilim.” Eeee ne yapalım? Türk mü edeceğiz seni, senin gönlün, ruhun bunu kabul etmiyorsa kim ne yapabilir ki? Zaten biz de seni Torino’lu Şaban olarak biliyorduk da inanmıyorduk… Sana bu ismi koyanların babasına rahmet. İşin özü bir kara mizahın tam da ortasındayız, üstelik bu oyunda rol kapanlar seçkinler ve onlara kayıtsız şartsız biat eden yancıları… Bizler m? Mangalın etrafında dolaşıp kuyruk sallayan kediler gibi, bir pay kapma derdindeyiz… Bu vıcık vıcık yağ damlayan biat kültürü içinde… 

HAŞİN ERKEK MODELİ

Sanki BDP’de de eşbaşkan… Beyefendi, İmralı’ya “teröristlerin başı” ile görüşmeye, meclisteki yandaşlarından hangisinin gideceğini bugün, yarın açıklayacakmış… Ağzında, “Terörist başı ile görüşen şerefsizdir” den,  “Devlet görüşüyor” a, oradan da “Birkaç arkadaşımız görüşme fırsatı buldu” ya dönüşen süreçte nereden aklına esti ise bu kez de “kırmızı bir çizgi” peydah etti. Lakin bir taraftan ; “Biz dağdaki ile kucaklaşanı İmralı’ya göndermeyiz” diye hava atarken, diğer yandan; ‘terörist’ yerine, ‘dağdaki’ kelimesini, ‘teröristbaşı’ sıfatı yerine de ‘İmralı’ kelimesini kullanarak ve de Mardin’de “Kimse bizim karşımıza Kürtlükle, Türklükle çıkmasın. Her türlü milliyetçiliği ayaklarının altına almış bir iktidarız” diyerek, siyasette şimdiye kadar kimsenin akıl edemediği, kot üzerine don giymiş bir “haşin erkek” modeli yarattı…

***

Aslında büyük bir çoğunluğun, gelinen bu noktada iktidarın hiçbir girişimini yadırgamayacağını biliyoruz. Öyle ki terörist başının, Ergenekon’dan tutuklanmış emekli generallerimiz ile takas edileceğinden tutun da ev hapsine çıkartılacağı söylentilerinde bile bir acayiplik aranmadı… Ortam o kadar vıcık vıcık ki;  bir yarışma programında adamın biri, Türk Bayrağına sansür uyguladı diğeri, Türk Milliyetçiliğini ayakları altına aldı… Ne oldu? Yapan yaptığı ile diyen dediği ile kaldı… Bu hallere cevap vermesi beklenen muhalefet derseniz; “ne olacaksa olsa da, bir görsek” havasında. Bakmayın siz esip savurduklarına, bacaklarında derman yok, Meireles gibi bir an önce kırmızı kart görüp, oyun dışında kalmaya bakıyorlar. Hal böyle olunca, yani meydan boş kalınca ağalar, bir gün ulusalcı, bir gün enternasyonalist… Vatandaşa gelince her gün değişen gündemin sahte tartışmaları arasında şaşkına dönmüş… “Kraldan daha kralcı” fikirsizlerin rağbet gördüğü bu ortamda, terör örgütü kontenjanından milletvekili olanların, liderleriyle buluşmak ya da kucaklaşıp, koklaşmak istemesi ne ki? Beyefendiyi, böyle şeyler neden bu kadar celallendiriyor vallahi anlamadım!

***

Kaldı ki; adamlar en azından bazılarından daha dürüst bir tavır içinde. Açık ve netler. “Ben Şemdinli’de düşmana sarılmadım. Ben çözüm için ölümü göze almış, dağa çıkmış birine sarıldım. Onlar benim için düşman değil.” Daha ne desinler… Sen onları böyle kabul etmedin mi? Terörist demeye kıyamadığın “İmralı‘daki” evliya mıdır? Müsaade ettin dağdakiyle kucaklaştılar, şimdi de müsaade et, bağdaki ile kucaklaşsınlar… Kaldı ki; teröristle kucaklaştığından şikâyet ettiğin Kürtçüler, bir an önce hayata geçirilmesi için şeytanla bile işbirliği yapmayı göze aldığın milleti, “Sivillerin yaptığı ilk anayasa olacak” masalı ile uyutup, içinden “Türk” kavramını çıkartmaya çalıştığın yeni anayasanın kabulü sırasında, “yancın” olmayacak mı? Diyeceğim bu dengesiz tutumlar, bir felsefenin ürünüdür. Bizimkiler kendine ne kadar yakıştırır bilmem ama bu düşünce sistemi “Dünya dokuz kulplu kazan tut ucundan sende kazan” sözü ile özetlenir…

RUS RULETİ SÜRECİ

Hani bir hikâye vardır. Hükümdarlığın sürdüğü 18.yy Almanya’sında kral bir saray yaptırır ama yakınlarındaki bir değirmenin görüntüsü ve sesinden rahatsız olur, yıkmak ister. Değirmenciye yüksek bir fiyat vererek oraya satın almak istediğini söyler. Fakat değirmenci teklifi kabul etmez. Bunun üzerine Kral kızarak “Bilmiyor musun ben kralım, istersem değirmeni elinden alırım.” Bunun üzerine değirmenci dillere pelesenk olan o meşhur cümleyi yapıştırır. Hem de o devirde, o şartlarda… “Evet, sen kralsın ama Berlin’de hâkimler var.” Ve bu güne dönelim… Bu gün ülkemizdeki “ileri demokrasinin” mimarları dışında “Ankara’da hâkimler var” diyecek kadar hukuk sistemimize inancı olan kaldı mı, bilmiyorum. “Evet, bizde kaldı,”  diyorsanız, yegâne suçu “türbanla karşı olmak” olan Ergenekon davası tutuklu sanık İnönü Ünv. Eski rektörü Prof. Dr. Fatih Hilmioğlu’nun 22.11.2011 tarihinde yaptığı savunmadan yaptığım, şu alıntıya bir göz atın…

***

Hilmioğlu savunmasına zor durumdaki tutuklulardan bahsederek başlıyor. Kâşif Kozinoğlu’nun daha vefatından önce mahkeme heyetine, tansiyonunun çok yüksek olduğundan söz ettiğini ve Kozinoğlu’nun “kalp enfarktüsü veya beyin kanaması” geçirebileceği hakkında bilgi verdiğinden fakat ciddiye alınmadığından bahsediyor. Bu kadar da değil, savunmasında Mehmet Haberal’ın “ölümcül kalp ritmi bozukluğundan” dolayı hayati riski olduğundan da söz ederek, savunmasına şöyle devam ediyor… “Yine burada şahit olduğum başka bir hasta Yusuf Erikel’dir. Burada tanıdığım ve sizlerin de meslektaşı olan bu kişi şikâyetleri nedeni ile götürüldüğü Silivri Devlet Hastanesinde “grip vs.” tanıları ile geçiştirilmiş, geniz tümörü 6-7 cm yani bir portakal büyüklüğüne ulaştıktan sonra ve ancak sayın mahkemenin huzurunda kan kusunca tahliye olabilmiştir. Yargılama sürecinde yatalak hale gelen Levent Ersöz’ün durumunu anlamak içinse hekim olmaya bile gerek yoktur… Sayın Başkan; bu dava sürecinde yaşananlar aslında bir yargılama sürecinde değil, bir Rus ruleti sürecinde olduğumuz izlenimi vermektedir.”

***

Dün içerde tanıdığı kişilerin hayatından endişe eden Prof. Dr. Fatih Hilmioğlu bugün aynı akıbetle karşı karşıyadır. İnsan için en kutsal hak olan “yaşam hakkı ve özgürlüğü” mahkeme heyetinin tümüyle akıl ve mantıktan uzak tutumu ile tehlike altındadır. O kadar ki; Ahmet Hakan durumu “Olası Hilmioğlu Cinayeti” adı altında kaleme aldığı yazısında şöyle diyor. “Tam dört yıldır içerde. Kaçacak dermanı yok ama tutuklu. Karartacak delili yok ama o bir tutuklu. Bu dört yıl içinde siroz başlangıcı vardı siroza döndü. Karaciğerinde kanser riski vardı kanser oldu. Şekeri yoktu şeker oldu. Böbreklerinde bir sorunu yoktu, böbrek hastası oldu. İçerdeyken 22 yaşındaki oğlu trafik kazasında öldü. Bu kadar hastalığa bir de aşırı depresyon eklendi. Raporlar ‘Tutukluluğunun devamı kesinlikle hayati tehlike teşkil eder’ derken, hâkimler bıkmadan usanmadan, ‘Tutukluluğunun devamına’ diyor.”

Söyleyin bakalım hala ‘Ankara’da hâkimler var’ diyebiliyor musunuz?    

HELÂLLİK ALMAYI HAK ETTİN Mİ Kİ?

Elbette her alanda olduğu gibi sağlık alanında da bu memlekette güzel şeyler yapıldı. Ancak güzel icraatlar, çirkin bir düzende, çirkin tavırla ve iğrenç bir kibirle yapılıyorsa, demek ki insanlar mutlu olmuyor.  Aynen Kaddafi’nin Libya’sında olduğu gibi… “Otokrat” Kaddafi ülkenin milli gelirini halkına; bizim “ileri demokrat” liderlerden çok daha adaletli dağıtıyordu ama neticeyi gördük. İşin aslı; memleketi bayındır hale getirmenin, vatandaşın ihtiyaçlarını karşılamanın hiç biri, kibrin getirdiği “zilletin” açtığı yaralara merhem olamıyor… Onun için büyüklerimiz son dakikada yapacakları “şirinliklerle” kendilerini temize çıkarmak isteseler de, bunların nafile cabalar olacağını peşinen kabul etmeleri gerek… Men Dakka dukka!

***

Ama nankörlük etmeyelim… Sağlık alanında da, vatandaş gözüyle bakınca “güzel görünen” birçok iş yapılmaya çalışıldı. Sağlıkta dönüşüm programı kapsamında yapılan düzenlemelerle insanlar kolayca özel hastaneler de dâhil, her yerde muayene olabiliyor. Sabahın 5’inde, hastane önlerinde kuyruk oluşturma olayı sona erdi. Artık “Hasta hakları” denen bir nosyonun varlığından, hastalar da haberdar. Hastanelere, sağlık ocaklarına çeki düzen verildi. Temizlendi paklandı. Hastabakıcısı, hemşiresi, doktoru Allah var daha anlayışlı ve sevecen görünmeye başladı. Hele hele sağlık karnelerinin kalkması, e-reçete, sigaraya, alkole karşı propaganda yok mu? Süper oldu… Artık, reçetelere yazılan ilaçların yerine, şişme bot, terlik, kuş kafesi, alma devri de bitti gitti, vs, vs... Aslında olaya dışarıdan, özellikle de “hasta gözü ile” bakınca pek güzel görülen bu düzenlemelerin, milletin başına sardığı az buz bela yoktur. Yine de  “vazifesini”  elinden geldiğince icra etmeye çalışanlara bir teşekkürü çok görmemek gerekir. Her ne kadar, maddi ve manevi olarak bu millet karşılığını kat be kat ödüyorsa da, “teşekkür etmek, kibirden arınmanın en sağlam yoludur.”

***

Gelgelelim bizim ağalar, makamlarını ağlaya sızlaya terk ederken bile, vatandaştan bir şeyler koparma peşindedir… “Hakkınızı helâl edin” falan diyerek hak edip etmediklerine bakmadan ister, isterler… Milletin bahşettiği görevlerini yaparken gösterdikleri; “millete ulufe dağıtıyor, babasının hayrına iyilik yapıyor tavrı” unutulsun isterler… Nitekim bu gün, “helâllik isteyen” eski Sağlık Bakanının da, daha düne kadarki tavrı buydu.  Şöyle bir hatırlayalım; Batman’da bir engellinin “Asgari ücretle çalışıyoruz, koşullarımızın düzeltilmesini istiyoruz” demesine sinirlenip, sanki babasının servetinden harcıyormuş gibi “Gözlerin görmediği halde sana iş vermişiz daha ne istiyorsun?” diyecek kadar “kibirliydi”… Tecavüzcülerin itina ile aklandığı, her türden cinsel istismarın yapıldığı, çocuk istismarının gırla gittiği bu ülkenin, üstelik de doktor olan eski Sağlık Bakanı, zorla tecavüz edilip hamile bırakılan bayanların da kürtaj olmasına,  “Gerekirse, öyle bir bebeğe devlet bakar” diyerek karşı çıkmıştı… Anlayacağınız, başkalarının kadınları, kızları söz konusu olunca, onları bir “kabak tarlası” gibi görecek kadar “vurdumduymazdı.” Sonra “Hakkını helâl et!” Helâllik almayı hak ettin mi ki?   

DÜNYANIN CENNET ADALARI

SENİ GİDİ OYUNBAZ

Hani Cem Yılmaz, “açık büfe”  yiyecek servisi yapılan otellerde, tatile çıkmış emeklinin halini anlatırken, bir tabağa daha fazla çeşitte yiyecek sığdırmanın en sağlam yolunun, “temelini Amerikan salatası” ile atmaya dayandırmıştı ya! İşte tam da bu hikâyeyi izlerken, aklıma bizim iktidarın da sırtını Amerika’ya dayayarak baya bir yol aldığı takıldı… 

***

Tabii arada bir gaza getirmek için,  eskilerden Menderes’in, Özal’ın gittiği yoldan gidip “cilve-naz” da yapıyor ama elin sığır çobanı anlar mı? Daha geçenlerde Usta’nın Rusya Devlet başkanı, Vladimir Putin’e; “Bizi de Şanghay Beşlisi’nin içine alın, AB’ye Allahaısmarladık diyelim” dediğini açıklamasını da pek hoş karşılamadılar.  Hoş bu iki kurumun faaliyet alanı birbirinden farklı gibi görünse de, elbette büyüklerimiz bizden daha iyi bilir… Kaldı ki, “Asya’yı yiyemezsiniz” babından, Nato’ya karşı oluşturulan Şanghay Beşlisine girmek istemenin “gırgırına” olduğunu anlamak için, “patriot bataryalarına” bakmak yeterdi…  12 askeri üsle Nato’ya arkanı daya, sonra “Şanghay Beşlisine bizi de alın”…  Bu durumda iktidara söylenecek tek bir cümle var o da; rahmetli Neşet Ertaş’ın çalıp, söylediği gibi “Seni gidi oyunbaz, cilvesine doyulmaz.”

***

Dedik ya ne anlar elin sığır çobanı cilveden nazdan… Bu güne kadar, bu memlekette demokrasinin, insan haklarının, basın ve yayın özgürlüğünün ve de yargı bağımsızlığının ırzına geçilmesi konusunda tık demeyen; milletvekilleri, emekli askerler, gazeteciler, bilim insanları hatta emniyet görevlileri, ABD kaynaklı ihbarlar ve düzmece belgelerle derdest edilirken, “Türkiye terörle mücadele ederken demokrasi ve hukukun üstünlüğünü yerine getirmeye çalışıyor” diyen Büyükelçi Ricciardone’nin ağzından; “faul” yaptılar… Herhalde, “BOP denen kan gölünde” Eş Başkanlık bahşedilen Ustanın, Putin’le cilveleşmesi ABD'nin canını sıkmıştı…

***

Ancak bizimkiler altta kalır mı? Hükümet sözcümüz; “Büyükelçi haddini aşmıştır. Dışişleri derhal uyaracak” diye lafı çaktı… Hem de, bu sözlerin sadece "Ricciardone’nin ağzından" söyletildiğine bakmadan… Tabii lafın menşeine kafa yormadıklarından durum daha da karıştı. Çünkü ABD Dışişleri bakanlığı Sözcüsü;  Ricciardone’nin sözlerine aynen katıldıklarını, daha önce de benzer uyarılar yaptıklarını açıkladı. Anlaşılan yiyemeyeceğimiz bir muzu soymuştuk… Durum karışınca bizimkiler Ricciardone’nin bir “yanlış anlaşıldığını belirten” bir özür mektubu gönderdiği muhabbetini ortaya attı. Hem de; ABD’den gelen bu açıklamadan hemen sonra... “Anlayan anladı, gereği yapıldı” falan da dediler ama henüz “ABD haddini aşmıştır” falan diyen yok ortada…  Eh… Ağa babamıza da fırça çekecek değiliz ya! 

ŞAPTAN ŞEKER OLMAZ

Bunların Kürt halkının hak ve çıkarlarını düşündüğü falan yok, bunların derdi; avanta, talan, sömürü düzeninden pay kapma, bunların fikri ile zikri birbirini tutmaz, dediğimiz zaman bunları “gerçek bir muhalefet” olarak değerlendirip sempati duyan dostlarımızdan ağır eleştiriler alıyoruz. Oysa hemen hepsi destekledikleri partinin, terör örgütü ve onların sokak avenesinden beslendiğine, daha da önemlisi otuz yıldır bu millete çektirdiklerine bir baksalar, en azından eleştirilerinden utanacak kadar aklı başında insanlar… Bunların söke söke alırız dedikleri hak, adalet ve eşitlik; sadece işledikleri terör eylemlerinde vardır… Çünkü sokak ortalarında patlattıkları bombalar “senden- benden” ayrımı yapamaz. Dolayısıyla bu eleştiriler bizi pek etkilemez. Zaten bir iddiamız da yok, başkalarına doğru ya da yanlış gelebilecek, kendimize göre tutarlı bulduğumuz bir fikrimiz var ve onu paylaşıyoruz, o kadar! Ve biliyoruz ki; ben ve benim gibi olaylara “eleştiriyel pencereden” bakanlar,  efendileri nasıl uygun görürse öyle söyleyen  “çok sesli koronun”  fikirsiz takımı tarafından(sözüm meclisten dışarı) pek sevilmez…

***

Dedik ya! Demokrasi bunlar için bir amaç değil, araçtır. Gün geldi, bunlardan biri Sırrı Sakık Beyefendi, kendini tutamadı, ağzından tükürükler saça saça, hem CHP’yi ırkçılıkla suçluyor, hem de  “Sonradan bu ülkeyi kendisine vatan edenler, Kafkaslardan, Boşnak’lardan gelenler, siz bu ülkenin sahipleri değilsiniz, haddinizi bileceksiniz!”  diyerek güya CHP’li vekil Birgül Ayman Güler’e gönderme yapıyordu… Güler misin, ağlar mısın? Dün devlete yalakalık yapmak için “Türk” soyadını dahi alan bu günün Kürtçü ağaları,  “meydanı boş bulunca” nasıl da desteksiz atıyor. Nankörlük böyle bir şeydir … Bir de; yeni Anayasa için kurulan alt komisyona çağırılan ve Sakık’ın bu ülkeyi “kendisine sonradan vatan edenler” sınıfında gördüğü Fener Rum Patriği Bartholomeos’un vatandaşlık tanımına bakın… “Türk devletine vatandaşlık bağıyla bağlı olan herkes, din, mezhep, dil ve etnik köken gözetilmeksizin Türk’tür. Türklük bütün Türk vatandaşlarının beraberce varlığının ve dayanışmasının ifadesidir…”  Anlayana sivrisinek saz gelir, eğer bozgunculuk, kafatasçılık ruhuna işlemişse ne anlatsak az gelir.

***

Beyefendi daha sonra, bir basın toplantısı yaparak, yanlış anlaşıldığından, sözlerinin farklı noktalara çekildiğinden bahsediyor. Sanki ilk kez duygularını dışa vurmuş gibi. Oysa bir süre önce de, “Diyarbakır’a abdestsiz giremezsiniz… Haddinizi bileceksiniz!” diye bas bas bağırıyordu…  Kaldı ki, bu ve benzeri horozluklar bu arkadaşlarda alışkanlık haline geldi… Nasıl olsa iktidar, dostluğu, yakınlığı, umudu İmralı’da buluyor, “Medet ya Apo” konumunda… İktidardan aldıkları bu gazla, dün de Viranşehir’de, Suriyeli Kürtlere destek vermek için yaptıkları bir etkinlikte, PKK sempatizanları polise taşla, molotofla saldırınca, gazla müdahale eden polise Şanlıurfa’nın BDP’li vekili silah gösterip “Şerefsizler” diye hakaret yağdırmış. Bu da yetmemiş olacak ki; sorulan bir soru üzerine “silah çekseydim çakardım gözüne” gibi bir cevapla ruh halini de ortaya koyuyor. Ona oy verenler bu tavrı onaylar mı onaylamaz mı bilemem ama bir milletvekili böyle “tımarhanelik bir tavır” ortaya koyarsa, polisi doğru davranmaya nasıl ikna edeceksin? İşin özü, şaptan, şeker olmaz.      

BEN SİZİ BUNUN İÇİN SEVMİYORUM!

Çünkü çıkarınız söz konusu olunca karşınızdaki insanların bilgisi, görgüsünü hiç umursamadan yalan söyleyip, çok iyi bildikleri bir konuda bile, kuşkuya düşürebiliyorsunuz… Onlar, kuşkularından kurtuluncaya kadar, siz amacınız uğruna her şeyi ezip geçebiliyorsunuz. Yeter ki; işinize gelsin…  Henüz ele geçiremediğiniz belediyelerde,  İzmir’de,  daha dün sıradan bir Anadolu şehri iken, bu gün modern bir kente dönüşen Eskişehir’de ve en son güzel Antalya’mda olduğu gibi özellikle, “yandaş basının” tantana ile duyurduğu soruşturma ve kovuşturmalarla “çamur at izi kalsın eylemleri yapıyorsunuz.  Çünkü sizin için “bu yolda her şey mubah”. Mesela; Antalya’da daha önce “Danıştay’ın suç unsuru yok” kararı verdiği bir konuda, yeni bir soruşturmanın amacının “seçim öncesi bir itibarsızlaştırılma eylemi”  olduğunu bilmeyen yok ama elden ne gelir? Kim bu azametle, kibirle mücadele edebilir ki? İşte sizi, bunun için sevmiyorum…

***

Memlekette belediye var; hizmet ettiğini ispat etmek için mahkeme mahkeme dolaşıyor. Belediye var dayamış sırtını iktidara pişkin pişkin sırıtıyor. Bu konuda favorimiz, Fener Davası, bilemedin Ankara B.Belediyesi idi ama bir Üsküdar Belediyesi çıktı ki, akıllara zarar. Adam vergi borcunu ödemek için 4 camiyi elden çıkarmış kimse aldırmıyor. Sen bu borcu nasıl yaptın, senin hesabın kitabın yok mu diyen yok. Neden? Çünkü efendilerine benziyor. O da, satıp satıp yemeye alışmış… Bütçe mi açık veriyor? Yap zammı, çak vergiyi… Olmadı mı? Sat savuştur, kalem oynat, evele gevele idare et… Sistem bu değil mi? Adam meseleyi kavramış. Öte yandan vatandaş üzerinden haksız kazanç sağlanmasına sebep olan bir ihaleyi iptal edip, yerine başka bir şirketle, vatandaş yararına daha iyi şartlarda bir antlaşma yapıyorsan bittin… İşte sizi, yandaşlarınızı böyle koruduğunuz için sevmiyorum.

***

Sizin için yaptığınız haksızlıklara, hatalara kılıf uydurmak da sorun değil… Kolayca; “Bu soruşturmalardan çekinmemek gerekir. Eğer ihalelerde bir yolsuzluk yoksa oradaki arkadaşlarımızın aklanmasına sebep olur…” diyebiliyorsunuz. Lakin biraz da “yandaşlarınızın” aklanmasına asla müsaade etmiyorsunuz… Allah aşkına siz, baştan sona takip edilip, haksızlık yapılmışsa şikâyetçilerin kınandığı bir soruşturma duydunuz mu? Koca Ergenekon Davasında bile;  bir gazetecinin bir bavul belgeyi savcılara verdiğini herkes hatırlar da acaba, o belgelerin birçoğunun düzmece olduğunu ispat etmeye çalışan avukatların, mahkeme heyetince bile adam yerine konmadığını, acaba hatırlayan var mıdır? Daha dün “bu ordu ile iyi ki savaşa girmemişiz” deyip genelkurmay başkanına “terör örgütü lideri” yaftası vurulmasına el ovuşturanların, bu gün bu yapılanları “tarih affetmez” demesi, Allaha aşkına nasıl bir çark etmedir? Bir gün ayaktayız, bir gün kucakta… İşte ben sizi bunun için sevmiyorum.