EZBERBOZAN DEVREDE

Sanki Türkiye’nin başka sorunları yokmuş gibi, binlerce dolar harcanarak hazırlanan şaşaalı AKP mitinglerinde “ana konunun”, aşağı yukarı 30 senedir iktidar olamamış “CHP ve Genel Başkanını karalama” olduğunu görünce artık ben de, “Ezberbozan’ın” devreye girdiğine inandım. Düşünün bir kere. “Recep beyin ezberini bozacağım. Recep beyin uykularını da bozacağım. Recep beyin ezberini ve kimyasını bozacağım” diyen Kılıçdaroğlu kalabalık bir ortamda, vakit kazanmak için durağan haldeki bir yürüyen merdivene biniyor. Bu sırada birisi merdiveni çalıştırınca “düşme tehlikesi” atlatıyor. “Vay, sen misin Nasrettin Hoca misali merdivene ters binen,” Sn. Büyüklerim bu durumdan bile yararlanmaya çalışıyor ve başlıyorlar dalga geçmeye.

***

Kılıçtaroğlu bu konuda tek kelime etmiyor. Ardından bir hata(!) daha yapıyor ve “Van Gölü’ne Van Denizi” diyor. Bilemiyorum, belki de bir “zarf atıyor”. Alışkanlık ya, Sn. Büyüğüm derhal diline doluyor. “Van Gölü ne zaman deniz oldu, ben bilmiyorum. Kılavuzun doğru olmayınca gölü de deniz zannedersin" falan diyerek dalgasını geçmeye başlıyor. Ancak bu sefer tam bir bozguna uğruyor… Zira “Haritada Van Gölü” yazan bu havzaya, Doğu'da halkın “Van Denizi” dediğini Sn. Büyüğümüz de bilmiyormuş… Üstelik bir de “kılavuz” meselesi var ki, “Tencere tencereye kara demiş, kazan kalkmış oynamış” durumları ortada iken, o meseleye hiç girmeyelim... Kılıçtaroğlu zaten gireceği kadar girdi…

***

Bu kadar da değil. TBMM’de üzerinde “Ankara’da rekor bastı - 100 bin kitap” şeklinde bir ibare bulunan “Dersim Ermenisi Yemuş Hanımın Oğlu Çarkçı Kemal” isimli “necasetle yoğrulmuş” bir kitap, TBMM’de grup başkan vekilleriyle bazı milletvekillerine dağıtılıyor. Bu kitapta Kılıçdaroğlu’nun etnik kökeniyle ilgili ırkçı spekülasyonlar yapıldığı, CHP liderinin içki kullanmasının eleştirildiği, ayrıca PKK militanlarıyla ilişkisi olduğu ileri sürülüyormuş… Yani tam tamına bir “pislik”… Bu kitap meclise kadar nasıl taşınmış, içeri nasıl girmiş, grup başkan vekillerine nasıl ulaştırılmış, bu “hayasız girişimin” kime yararı var, bilemem…

***

Ancak şunu biliyorum ki; bu memlekette herkes “sadrazam çocuğu” falan değildir? Üstelik kendini “paşa torunu” zannedenlerin çoğunun soy-sopunda bir dirhem bile “Osmanlılık” yoktur… Gelgelelim dalavere, desise, hile dendi mi, bazı “beslemelerin” saray entrikaları geleneğini sürdürdüğü de ortadadır. O yüzden bu tür girişimler pek şaşırmıyorum ama bir taraftan da soruyorum: Ne oldu, yoksa ABD’li kardeşlerinizle birlikte, CHP’ye ve Kemalistlere verdiğiniz; “bir avuç gürültücü elitist” imajı, artık kâr etmiyor mu? Sıradan vatandaş bu palavraları yutmuyor mu?

Dedik ya “Ezberbozan” devrede.

“EZBER BOZAN” DEVREDE Mİ?

“Eleştiri” tadına doyulamayan çok lezzetli bir yemek gibidir. Yersin, yersin, yersin de sonra, en azından “şişer kalırsın”, yerinden bile kıpırdayamazsın. Dolayısıyla eleştirirken dikkatli olacaksın, karşındaki adamı sadece “yargılayacaksın”. Küçümsemeyeceksin, aşağılamayacaksın. Çünkü eleştirinin temelinde “düşünce” vardır. Konunun sadece olumsuz yanlarını, neden katılmadığını anlatabilirsin, yalnızca yanlışlarını gösterip doğrularını saklayabilirsin. Ancak, “yoksulluğun” başını alıp gittiği bir ülkede eğer “yoksulluğa çözüm” aranıyorsa, “bir çözüm yolu” önerenle “dalga geçemezsin”. Ha, çözüm işine gelmezse o başka…

***

Bir probleme çözüm üretmeye kafası basmayanların, “çözümü hiç ummadıkları anda karşılarında görünce” yaptıkları ilk işin, kendi “aptallıklarını örtmek” için “çözümcüye” saldırmak olduğunu, herkes bilir. Çünkü o güne kadar “el kesesinden” geçinip “salla başı al maaşı” durumu ile “onurlu bir makamı” işgal edenlerin ipliği pazara çıkmıştır. Sakın böyle durumların bu günlere özgü haller olduğunu düşünmeyin. Cumhuriyetin kurulduğu günden beri değişen bir şey yoktur. Bakın yarım yüzyıl önce 1953’de vefat eden Namdar Rahmi Karatay bu tür “insancıklar” için ne demiş:

İşini uyduranlar tilki gibi kurnazdır,

Silahı hep yalandır, zekası gayet azdır,

Yalanını tutsanız, fayda yok utanmazdır,

Yüzüne tükürseniz, onu kalafat sanır,

Eşeğe gem vurmayın, kendisini at sanır.

***

Son günlerde CHP’nin sosyal paketi üzerindeki tartışmaların Sn. Büyüklerimiz tarafından eleştiriden “hakarete” varan bir mezraya girdiğini görmek üzücü. Bazılarının “İlkokul matematiğini, bütçe okumayı” bilmeyenler deyip küçümsediği şahısların, halk için “bir alternatif” olduğu unutulmamalıdır. Belki de iktidarın bu güne kadar uyguladığı “ekonomik politika” yüzünden çözemediği yoksulluk diye özetlenen probleme, çare üretmek için çabalayanlara, “kimlerle mücadele etmek zorunda kalacakları” düşünülünce “yürekli adamlar” denebilir de, “cahillikle suçlayıp” aşağılanmaları niye? Yanlış bir iş mi yapıyorlar? Kaldı ki, bağlanacak maaşı, yoksul vatandaşın yastık altında biriktireceğini zannederek “bu iş olmaz” diyenlerin, verilecek bu paranın piyasalardaki dolaşım hızını, ekonomiye ve özellikle de dar gelirlilerin alış veriş yaptığı “küçük esnafa” yapacağı katkıyı göz önüne aldıklarını sanmıyorum. Ancak hesapları hatalı olsa bile, ortada bu hakareti gerektirecek bir durum yok ki… Yoksa “ezber bozan” devrede mi?

HAYRET VALLA!

12 Eylül 2010 halk oylamasından sonra %52’nin, ‘evet’çilere verdiği gazla memlekette neler oluyor farkında mısınız? Bu günlerde 12 eylül 1980 darbesi öncesinde askerin provokasyonlar yapıp “darbe için zemin oluşturduğunu” iddia eden aydınlarımız bile; gözünün önünde gerçekleşen sıra dışı olaylar için “makul sebepler” üretmek için uğraşıyor. İstanbul’un göbeğindeki bir sanat galerisinin açılışı, “içki içiliyor” diye basılıp, davetlilerin tartaklanması ile başlayan sıra dışı olaylar, Başkent Ankara’da polisin restoran basıp, aileleri ile içkili lokantaya gelen çocukları fişlemesi ile devam etti ve bir polis müdürünün, Kurtuluş parkında el ele gezen gençlere GBT kontrolü yaptırması ile doruğa çıktı. Vasfını kaybetmiş öğretim görevlilerin son günlerdeki “sapıkça” açıklamaları da cabası. Rahmetli İsmet İnönü boşuna söylememiş; “Bir cemiyetteki en muzur (zararlı) adam ehliyetsiz olduğu halde selâhiyet (yetki) sahibi olandır.”

***

Tüm bu gelişmeler olurken, Tütün Mamulleri ve Alkollü İçkilerin Satışına ve Sunumuna İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelikle alkol satışına büyük sınırlama getirilmesi, bazı “densizler” tarafından eleştirilince bir Sn. Büyüğümüz “Aksırıncaya tıksırıncaya kadar içiyorlar, bir şey mi diyoruz” diyerek alkol tüketen vatandaşlara olan “muhabbetini” özetlerken, “vejetatif üreme” ile çoğaldığımızı düşünen bir başka büyüğümüz “Hayat seks ve alkolden ibaret değildir” diyerek liderine destek veriyordu. Hem de laik Türkiye Cumhuriyetinde İleri Demokrasi çağında.

***

Ardından o güne kadar sanki, Kars Kalesi dibinde Hasan Harakani'nin külliyesi olduğu bilinmiyormuş gibi “imal edilmesinde bir mahsur görülmeyen İnsanlık Anıtı” birden bire “ucube” oldu ve yıkılması için Sn. Büyüğümüz talimatı verdi. Sıkıysa yıkılmasın. Derhal gereken kararlar alındı. Meğer anıt, Kars Belediyesine zorla yaptırıyormuş da haberimiz yokmuş. Herhalde yaşıyor olsaydı bu işe en çok “Allah inancı ile kalbini bütün kötülüklere kapatmış mutasavvıf Ebu’l Hasan Harakani” üzülürdü. Eserlerin “ucube ve latif” diye kategorize etmeleri yetmemiş olacak ki, RTÜK yasasında yapılan değişiklikle artık; millî güvenliğin “açıkça gerekli kıldığı(!)” hallerde yahut kamu düzeninin “ciddî şekilde(!)” bozulması “kuvvetle muhtemel(!)” olduğu durumlarda, Başbakan veya görevlendireceği bakan, “geçici yayın yasağı” getirebilecek. Sıkıysa konuş…Ne güzel değil mi?

***

Düşünün bir kere bu ülkede muhalif yayın yapan internet sitesi OdaTv’nin bürosu 8 ay boyunca dinlenmiş. Yani bir suçun oluşması için, “devlet vatandaşına pusu kurup beklemiş.” Kaldı ki, bu kadar uzun bir süre hangi haber bürosunu izlesen binlerce suç üretirsin. Hele hele “bazı darbe(!) yanlısı tutuklularla”, gelmiş geçmiş ilişkin sorgulanıyorsa yandın. Oysa ileri demokrasilerde, savcıların şüpheli gördüğü kurumlara veya şahıslara karşı uygulayabileceği bir çok evrensel ve insani yöntem vardır. Bırakın ileri demokrasiyi, sıradan demokrasilerde bile kolluk kuvvetlerinin esas görevi suçu önlemektir. Kullandıkları yöntemlerle suçlu yaratmazlar.

***

Oysa bu ülkede “tutukluluk” cezaya dönüşmüştür tutuklu sayısı hükümlü sayısından fazladır. Öyle ki, ordumuzun faal generallerinin %10’ Hastal’da tutukludur…Bu durumda bile, “demokrasinin tutuklanan asker sayısı” ile ölçüldüğünü zanneden “ne yediğinden habersiz” aydınlarımız mazeret üretmeye, büyüklerimiz ise halkı “matematik bilmez muhalefet” masalı ile avutmaya çalışmaktadır. Hayret valla!

ŞEYTAN NE YAPTI Kİ

Günlerden bir gün “şeytanın” yolu bir köye düşmüş. Keyfi yerinde… Sırtını bir ağaca dayamış. Bakmış biraz ileride güzel bir kadın inek sağıyor. İneğin buzağısı da hemen ilerideki çite bağlı. Şeytan kadını epeyce izledikten sonra yerinden kalkıp, çite bağlı duran buzağının ipini gevşetmiş. Zaten anasının memesine koşmak için debelenip duran buzağının boynundaki ip çözülmüş. Buzağı koşarak annesini emmeye giderken süt kovasını devirmiş. Sağdığı sütün ziyan olduğunu görüp sinirlenen kadın eline geçirdiği odunu buzağıya öyle bir vurmuş ki hayvan yere yığılıp kalmış. Yavrusuna saldırıyı gören inek, annelik içgüdüsü ile bir tekmede kadını yere sermiş. Uzaktan geçmekte olan kadının kayınpederi ineğin, gelinini öldürdüğünü görünce, ineği tüfekle vurmuş… Silah sesini duyan koca, karısını yerde cansız yatarken, babasını da elinde tüfekle görünce silahını çekip babasını öldürmüş. Tabii kısa bir süre sonra gerçeği öğrenen genç adam, bu kadar acıya dayanamayıp intihar etmiş… Bütün bu olayları bir kenardan izleyen şeytan; "Bu felaketi de şimdi bana yüklerler, buzağının ipini gevşetmekten başka ne yaptım ben şimdi?” deyip, yavaş yavaş oradan ayrılmış.

Daha 2009 da “yanlış kararlarda hakimlerin tazminat ödemesi” ile ilgili tasarı yasalaşırken, 2010 da Ergenekon sanığı Mehmet Haberal’ın kendini tahliye etmeyen hakimleri, tazminat ödemeye mahkum ettirmesinin hemen ardından 2011 de yasa “metamorfoz” geçirerek, “hakim ve savcıların bir soruşturma veya davayla ilgili işlemleri ve verdikleri her türlü karar nedeniyle ancak ‘devlet aleyhine’ tazminat davası açılabilecek” durumuna dönüştü. Bilindiği gibi artık, kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk nedenlerine dayanılarak hakim veya savcı aleyhine tazminat davası açılamayacak. Sözün özü artık, “insan hak ve özgürlükleri” hakimlerin ve savcıların iki dudağı arasında… Hele hele “Balyoz” gibi büyük davalarda, delilleri yakıp yok etmek varken neden“gizli bölmelere” saklandığı, üstelik bu belgelerin nasıl kolayca bulunabildiği dahi sorgulanmadan yani belgelerin “belge olup olmadığı” dahi belirlenmeden, insanlara “tavuk muamelesi” yapmak pek alâ mümkün olabilecek ve oluyor da. Bu aşağılamanın, karalamanın ne bir masrafı var ne de sorumluluğu…

İleri demokrasinin hüküm sürdüğü söylenen ülkemizde toplumsal kararlar alınırken daima önde tutulması gereken insan hak ve özgürlüklerinin, hakim ve savcılar eli ile olsa bile, “bir otorite tarafından askıya alınabilecek” olması, hikayemizdeki “şeytanın” ta kendisidir. Memleketimizdeki tüm sorunların ana kaynağı önce “insan hak ve özgürlüklerine” sonra da “insan emeğine” yapılan saldırılardır. Bu saldırıların bazen askeri darbelerle açıktan, bazen de bu gün olduğu gibi sivil rejimlerin yasalara uydurulan eli ile gerçekleşmesi, sonucu değiştirmez. Bir ülkede insanlar tavuklar gibi toplanıp gözaltına alınıyorsa, muhalif kurumlar basılıp duruyorsa, insanların Ergenekon sanıkları ile dost olmaları bile sorgulanabiliyorsa, bu şartlar altında durum hiç de iç açıcı değil demektir... Şeytan ne yaptı ki?

BİZDENSEN HER ŞEY MÜBAH, MUHALİFSEN VALLAH GÜNAH

Atatürkçü Düşünce Derneği (ADD) Zonguldak Şubesini de ziyaret eden CHP Başkan Yardımcılarından Süheyl Batum’un, “Koca bir askeri yıktılar, meğer kağıttan kaplanmış, biz bunu asker zannedermişiz, meğer ABD içini oymuş. O koca ağacı hop diye yıktılar. Ancak CHP'yi yıkamadılar'' diye konuşması ortalığı toza dumana boğdu. Ne olduysa? Bu güne kadar askeri yerden yere vuranlar bile birden bire “asker hayranı” oluverdi.

Kendi meşrebinden dört insan bulunca "Geçmişte siyasetçiler böyle muhtıralar ve bildirileri elleri titreyerek okumaya çalışır özür ve af dilerlerdi. Biz, milletin hukukuna sahip çıktık. 27 nisanda internet sitesine bir şey konulmuş. Bu adamı Cumhurbaşkanı seçmeyin, bir de izin vermeyin diye… 28 Nisan'da 'oturun oturduğunuz yerde, bu milleti bu devleti hükümet yönetiyor, hükümet de halkın seçtiklerinden oluşuyor, biz hükümetiz' dedik''… Diye hava basan kimdi acaba? Askere gerçekten saygı duyan insanların duygularını anlatırken “farklı bir üslup” kullanması daha uygun olmaz mıydı? Aslında bu sözler bir şey değil. Tarih 29 Ekim 2009 Perşembe; bir Cumhuriyet Bayramı sabahı. AKP’li bir milletvekilinin eşi olan Mümtazar Türköne’nin Zaman gazetesinde yayınlanan “Bize Nizam-ı Cedit Ordusu lâzım” isimli yazısını okursanız, yapılan hakaretleri duyunca dudaklarınız uçuklar ve Batum’u askere “kağıttan kaplan” sıfatını kullandı diye şikayet edenlerin, dava açanların nasıl bir “iki yüzlülük” içinde olduklarını çok net olarak anlarsınız.

Kaldı ki amacımız kimseyi savunmak falan da değil. “Bülbülün çilesi” nasıl dilinden ise, ne konuştuğunu, ne yaptığını bilmeyenlerin de çilelerini, geciktirilmeyen bir adalet süreci içinde ve yasalar çerçevesinde çekmeleri beklentimizdir. Ancak ben ve benim gibi düşünenlerin itirazı, her zaman ve her işte olduğu gibi “açıkça ve hiç çekinmeden” uygulanan “çifte standart” durumunadır. Silivri’de bu saatten sonra kaçıp da delilleri karartırlar diye askeri, emekli, muvazzaf demeden “ne idüğü belirsiz bir suçlu” gibi tutukluyorsan askeri onurlandırmış sayılmazsın. Kaldı ki, istatistikler de ortadadır. Askeri “itibarsızlaştıran”, bunun için özel çaba harcayan, bu iktidarın ta kendisidir. İktidar ve yakınlarına her şey “mübah” muhalifsen her şey “günah”. Bu anlayış yanlıştır... Sakın büyüklerimizin halkın pek geri gitmeyen “geçmiş hafızasına” sığınıp, zamana ve zemine uygun “bal bıçağı gibi” dönüp durması, içinde bulunduğumuz ileri demokrasinin bir gereği olmasın.

TÜRKİYE CUMHURİYETİ … 09/02/2011

Betül KOTAN’ın Radikal Gazetesinde yayınlanan bir haberi aynen şöyle… Başbakan'ın 'CHP, MHP terör örgütüyle ruh üçüzü oldu' sözünden esinlenip, 'Erdoğan Öcalan ile ruh ikizi' diyen blog yazarına dava açıldı. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, referandum sürecinde yazdığı bir yazı nedeniyle 22 yaşındaki genç bir blog yazarı hakkında suç duyurusunda bulundu.

‘Beyn.org’ adlı blog sayfasında yazı yazan üniversite öğrencisi Barış Ünver, referandum sürecinde AKP ve demokratik açılım sürecini eleştirdi. Başbakan Erdoğan’ın miting meydanlarında söylediği “PKK, BDP, MHP, CHP, YARSAV hepsi aynı cephede, hiçbiri evet demiyor. CHP, MHP terör örgütüyle ruh üçüzü oldu” sözlerine atıfta bulunarak, bir makale kaleme aldı. ‘Öcalan’la ruh ikizi’. Ünver, bu makalede Öcalan’ın devletle olan temasını değerlendirdi ve Başbakan Erdoğan ile aynı kelimeleri kullanarak, “Recep Tayyip Erdoğan da Öcalan ile ruh ikizi oldu” dedi. Ünver yazıya bir de AKP bayrağını PKK bayrağına benzeten bir resim yerleştirdi. Ünver’in yazısı üzerine Başbakan suç duyurusunda bulundu. Bunun üzerine Ünver, yazıyı internet sitesinden kaldırdı. Erdoğan suç duyurusunda, ‘kişilik haklarına saldırı kastıyla fevkalade ağır, katlanılması ve tahammülü gayri kabil hakaretlerde bulunulduğunu’ savundu.

Suç duyurusu üzerine Ankara Cumhuriyet Savcısı Osman Atalay, Ünver hakkında 2 yıl hapis istemiyle Sulh Ceza Mahkemesi’ne dava açtı. Ünver, soruşturma safhasında alınan ifadesinde, ifadelerinin saldırı ve hakaret amaçlı olmadığını belirterek yazının amacının sadece eleştiride bulunmak olduğunu, hakaret amacı taşıyan kelimeleri kullanmadığını vurguladı. Ünver ifadesinde, yazısının demokratik sistemlerde kabul gören ve yer bulan düşünce ve ifade özgürlüğü çerçevesinde olduğunu kaydederek, sadece eleştirdiğini ve yanlış anlaşıldığı için de yazısını kaldırdığını söyledi.

Buraya kadar olanları “Mümkünlüde her şey mümkün” babında değerlendirebiliriz de sonrası vahim. Savcılık iddianamesinde, hakaret iddiasının yanı sıra blog yazarı Barış Ünver’in TCK 53. maddeden de cezalandırılmasını istiyor. 22 yaşındaki Ünver bu maddeden ceza alırsa, kamu görevinde bulunamayacak ve memuriyet haklarını kaybedecek, seçme-seçilme hakkını da kullanamayacak”… Anlıyor musunuz, bu delikanlı “sözün ötesinde bir suç işlese” cezasının belli bir süresi olacaktı. Cezasını çekip kurtulacaktı. Oysa şimdi. cezasının ömür boyu sürme olasılığı var. Neden? İktidardan gelen çatlak seslere örneğin “Anıtkabirde sap gibi duruyorsunuz” lafına kulak tıkayan, kraldan çok kralcıların, birkaç yüz okuyucusu olan bir blok yazarının düşüncesine katılmadığı için… İleri demokrasiyi yaşayan Türkiye Cumhuriyetinde 09/02/2011 Çarşamba günü itibariyle durum budur.

BAŞINA TORBA GEÇİRELEN EMEKÇİ

Türk İş uyurken, Devrimci İşçi Sendikası, Kamu Emekçileri Sendikası, Türk Mühendis ve Mimarlar Odası Birliği ve Türk Tabipler Birliği son günlerde dillere pelesenk olan ve içinde 230 kadar yasa taslağını barındıran, Torba Yasaya ilişkin 27 Ocak 2011 de bir açıklama yapıyorlar. Ve bu tasarıların yasalaşması durumunda, iktidarın tercih ettiği Hindistan, Çin hatta Mısır usulü “sermayeyi emekçinin sırtında yükseltme” politikasının daha da şiddetle ve merhametsizce uygulanacağını anlatmaya çalışıyorlar… Ve diyorlar ki; AKP ne zaman istihdam yaratmaktan, işsizlik ile mücadeleden bahsetse, altından sermayeye teşvik çıkıyor. Ne zaman işsizlikle mücadeleden bahsetse altından “işsizler için oluşan fonun yağmalanması ve çalışanların haklarının gaspları gündeme geliyor”. İstiyorlar ki, işsizlikle mücadele etmek için, ücretler aşağıya çekilsin, işçilerin zaten sınırlı olan iş güvenceleri ortadan kaldırılsın, sendikalar yok edilsin. İstiyorlar ki, kıdem tazminatları gasp edilsin, İşçiler daha az paraya daha çok çalıştırılsın. Hükümetin amacı sermayeye yeni kâr alanları açmak, onları daha besili hale getirmektir.

Eğer işsizlikle gerçekten mücadele etmek isteniyorsa, “çalışma süreleri kısaltılsın”... Dünyanın en uzun çalışma sürelerine sahip ülkelerinden biriyiz. Buna karşın en az ücretli izin hakkı bizde. Avrupalı işçiye göre haftada ortalama 10 saat fazla çalışıyoruz. Kısaltın çalışma sürelerini, bakın patronlar nasıl paşa paşa işçi alıyorlar görün. Gelgelelim çalışma sürelerini gündeme getiren yok. Varsa yoksa esneklik, varsa yoksa ucuz emek sömürüsü. Bir yandan vergi affı, öğrenci affı, emekli maaşlarının iyileştirilmesi; diğer yanda ise daha fazla sömürü anlamına gelen esneklik, gençlere güvencesizlik, stajyer ve çırakların ücretlerinde düşüş, taşeronlaştırma, kadrolu çalışanlara sürgün. Torba Yasa’nın içinde yan yana. Buna ilave olarak patronlara vergi indirimleri, teşvikler ve destekler de yasanın içinde yer alıyor.

Gençlerin, işçilerin, kamu emekçilerinin, işsizlerin haklarına yönelik bu saldırıyı durduramazsak, sırada Özel İstihdam Büroları, kıdem tazminatlarımızın kaldırılması, taşeronlaşmayı kolaylaştıracak uygulamalar, asgari ücreti düşürecek bölgesel asgari ücret var. Tasarıda sözleşmeli çalışanların sendika üyeliğinden bahsedilirken “toplu eylem ve grev greve başvurmaları yasaklanıyor!” Yasa çıkarsa, deneme süresi gençler için, 2 aydan 4 aya çıkacak. Deneme süresi için hak talep edilmesi mümkün değildir. Yasa çıkarsa, küçük sanayi sitelerini küçük omuzlarına alan 360 bin resmi çırağın, denetimsizlik nedeni ile hakları yeterince korunamayan 200 bin stajyerin ücretleri düşecek. Onların asgari ücretleri dikkate alınarak, zaten sersefil, kayıt dışı çalıştırılan yüz binlerce genç işçinin ücretleri de bu durumdan etkilenecek.

657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu’nda yapılmak istenen değişikliklerle, sözleşmeli ve ücretli çalıştırma gibi esnek ve güvencesiz istihdam tüm kamu alanında yaygınlaşacak. Kamu emekçileri de başka kurumlara “ödünç” verilebilecek. Norm kadro fazlası kamu emekçileri “ihtiyaç fazlası personel” olarak 4/C’ye geçirilecek. Kamu emekçisi, esnek çalışacak, geçici görevlendirmeyle yasal olarak 6 aya kadar sürgüne gönderilebilecek. Hak alma şartları zorlaşacak. Yasa ile gönüllü stajyerlik geliyor. İşsizlikten kurtulmaya çalışan yüzbinlerce genç, işyerlerinin dayatması ile ücretsiz, kayıtdışı çalışmayı kabullenecek. Stajyerlik yapılabilecek yerler için işçi sınırı 20’den, 5’e çekiliyor, böylelikle denetimin en az olduğu alanlar stajyer sömürüsüne açılacak. Yine 16-18 yaş arasında çalışan 200 bine yakın genç için asgari ücret geçim indirimi hariç 576 TL’den 486 TL’ye düşecek. İşçiye, işsize gelince kaynak yok ama hükümet torbaya yeni teşvikleri de ilave etmiş durumda. Patronlar SGK’ ya katkı vermekten muaf olacaklar. Onların yerine bu katkı İşsizlik Fonundan kesileceği gibi, ayrıca fondan yeni aldığı işçi için teşvik de alacak.

Bu yasa çıkarsa; onbinlerce belediye ve il özel idaresi işçisi, Milli Eğitim veya Emniyet teşkilatının taşra teşkilatına sürgün gidecek. Atandığı yerde 5 gün içinde işe başlamazsa işini kaybedecek. İhtiyaç fazlası bildiren belediye 5 yıl boyunca yeni işçi alamayacak. Taşeron ile anlaşacak. Taşeronlaşma yaygınlaşacak. Şirketler artık daha az kadrolu istihdamı tercih edecek. Sadece ihtiyacı kadar işçi çalıştıracak. Esneklik artacak. Uzaktan ve evden, çağrı üzerine çalışma yaygınlaşacak. Turizm sektöründe denkleştirme süresi dört aya çıkacak. Bu uygulama ile çalışma koşulları artacak, fazla mesaiden kaynaklı haklar gasp edilecek. Engelliler çalışma yaşamından tecrit edilecek, işyeri denetimleri bakanlık memurlarına devredilerek, yandaşlar için kuralsızlığa daha fazla göz yumulacak…

Ve vatandaş uyurken, muhalefetin barındırılmadığı komisyondan geçti… Gerisinin mesele olacağını da zannetmiyorum… Başkalarına akıl verirken “Halkın haykırışına, son derece insani taleplerine kulak verin. Halktan gelen değişim arzusunu hiç tereddüt etmeden karşılayın. AK Parti'nin rotasını her zaman millet çizmiştir. Bundan sonra da millet çizecektir” diyenlerin, yapılacak haksızlıkları görüp itiraz edenlere, sokaklara dökülenlere kulak vermeyip, “döve döve dayatmasına” ne denir bilemiyorum. Bu masum, bihaber halk sizi, “bizi köle edin”, Japonya’dan bile fazla “dolar milyarderi yaratın” bizim haklarımızı kısıtlayıp, gasp edip, sermayeyi güçlendirin diye mi iktidar yapıyor? Düştüğü geçim sıkıntısı yüzünden başına gelenlerden ve geleceklerden habersiz, geleceğini “yalın bir güven duygusu içinde” siyasilere ve özellikle de iktidara emanet eden halkımıza reva görülen bu mudur?

SEHVEN…

“Sehven” … Bu kelimeyi ilk kez bir resmi belgenin altında görmüştüm. Maaşların “mutemet” tarafından dağıtıldığı yıllarda, maaşımda beklenmeyen kesinti olmuştu. Küsüratlar mutemete kaldığı için “kesintinin” derhal farkına vardık… Tabii resmi bir müracaatımız oldu ve neticede gelen cevap yazısında kesintinin “sehven” yapıldığı ve iade edileceği bildirildi. Yani “yanlışlıkla” yapılmıştı. Konu kapandı… Bu gün aynı yanlışlıkların ne çok yapıldığını ve insanların maaşlarından “sehven” yapılan küçücük kırpıntıların veya faturalara “yanlışlıkla” eklenen minicik miktarların sonuçta “ne miktarda bir yasadışı kazanca” sebep olabileceğini, tahmin edebiliyor musunuz? Gelgelelim “insan hayatında” sehven kazançlar yoktur, sadece ve sadece sehven kelimesine sığınıp çalınan, ümitler ve gelecekler vardır… Ve cezası sadece iki satır yazı ile yalandan bir özürdür. Neymiş de “sehven” yapılmışmış. Sehven diye geçiştirilen “tehacüm ve tecavüzün” maliyetinin sadece bir özür olması ve de öyle de kalması ne acı değil mi?

Çok bilmiş, “kaynağı kendinden menkul”, yalaka bir köşe yazarının Ergenekon Davası tutuklu sanığı Teğmen Mehmet Ali Çelebi hakkında kaleme aldığı makaleyi okuyunca şaşkına dönmüştüm. İçimden pek inanmak gelmiyordu ama “Ya doğruysa!” demedim desem de yalan olur. Ancak aradan 28 ay yani neredeyse 2,5 yıl geçtikten ve bu genç teğmenin hayatı “tarumar” edildikten sonra, yapılan bir itirazlar nihayet bir sonuç vermiş ve İstanbul 13.Ağır Ceza Mahkemesinin talebi üzerine, Telekominikasyon İletişim Başkanlığı(TİB) telefon kayıtlarını inceleyip bir rapor hazırlamış. Bu raporda, Hizbut-tahriri ile ilişkili olduğu bilinen Mahmut Oğuz Kazancı’ya ait rehber bilgilerinin, teğmenliği kaldı ise, “M.Ali Çelebi’nin telefonuna eklenmiş olabileceği” saptanıyor…

Oysa “Eklenmiş olabileceği” falan yoktu. TİB’den istenen kayıtlarda görülüyordu ki Çelebi’nin telefonu bilirkişiye gitmeden 5 saat önce, 19 Eylül 2008 tarihinde, 23:52:42 - 23:54:05 saatleri arasında, neden ihtiyaç duyulmuşsa, 1 dakika 23 saniye süreyle açılmıştı. TİB’in incelediği sinyal kayıtlarına göre telefonun açıldığı yer Fatih’teki Emniyet Müdürlüğü idi. Kısacası polisler bilirkişiye teslim etmeden önce Çelebi’nin telefonunu 1 dakika 23 saniye süreyle yasadışı şekilde açmışlar ve Hizbut-tahriri ile ilişkilendirilen 139 adet telefon numarası, 1 dakika 23 saniyede yüklemişlerdi. Olay açık ve netti ve sehvenliği falan hikayedir.

Peki bu durumda, Emniyetin mazeret beyan etmeyi bırakıp bunu yapanları “derhal tespit edip açığa alması” gerekmez mi? Kaldı ki teğmen suçlu da olabilir. Buna inanmak istemesek de, bilemeyiz… Gelgelelim, mesela; Emniyetin kendini mahkeme yerine koyup müvekkil hakkında “zaten bundan tutuklanmamıştı” diye mazeret üretmesi doğal mıdır? Sanıkların telefonuna delil yükleyerek tutuklanmalarını sağlayanlardan hiç bahsetmemesi normal midir? Madem sehven yapıldı, hatanın 2,5 yıl farkına varılmamasına ne demeli?.. Hele hele fuhuştan casusuluğa kadar her türlü suçtan sanık, emekli Albay İbrahim Sezer'in yeniden dinlenen telefon görüşmelerinde, Ergenekon savcısına gönderilen dökümde geçen “Vika kod adlı kadın satıcısı ve Rus ajanına” uğrayacağı ifadesinin “hiç geçmediğinin” anlaşılmasından sonra, kamuyu “başkalarına da sehven(!) delil eklenmediğine, içeride sehven yatanlar olmadığına” nasıl inandıracaksınız?