BAŞBAKAN Recep Tayyip Erdoğan, Dokuz Eylül Üniversitesi'nin (DEÜ) yeni akademik yılı açılış töreninde yaptığı konuşmada “…2010 yılından itibaren pozitif büyümeye geçileceğini öne sürerek, “Vaatlerimizi açıkladık krizin sona ermesiyle gençlerin işsizlik kaygısı azalacak.” Deyip umutlandırırken, “Gençler bakınız; her üniversiteyi bitiren veya tüm halk iş sahibi olur diye bir kural yok…” Diyerek de “Okuyalım mı diye, bana mı sordunuz?” mesajı veriyor. Dolayısıyla her zaman yaptığı gibi, bir taraftan kaşıkla umut dağıtırken diğer taraftan sapı ile gözümüzü çıkarmaya devam ediyor.
Aslına bakarsanız Sn. Büyüğüm her zaman olduğu gibi doğru söylüyor. “Her üniversiteyi bitirenin iş sahibi olması diye bir kural yoktur.” Bizim canımızı sıkan, bu ülkede, “Fakir fukaranın garip gurabanın hakkını yedirmem” diye siyaset sahnesine çıkıp halkın teveccühünü kazananların, bugün uyguladıkları ekonomik ve politik tutumlar yüzünden, garip gurabanın “yoksulluktan kurtulmasının” tek yolu olan “çocuklarını okutup, iş güç sahibi yapma umudunu” da söndürmeleridir.
Tüketici bir toplum yaratarak “ekonominin canlanacağı” veya özelleştirmeden elde edilecek gelirlerle, “ülkenin kalkınacağı” düşüncesindeki mirasyedi zihniyetlerin, bugün olduğu gibi vatandaşına “İstediğin kadar eğitim al, sonuçta senin çalışacağın üreteceğin bir alan kalmayacak ki.” demesi doğaldır. Çünkü teknolojik ve bilimsel gelişim modellerin olmasa olmazı, “belli aşamalarda bazı rolleri doğrudan kamu kurumlarına yüklemekten” vaz geçip, eldekileri satıp savar, özel sektörden medet umarsan, ancak montaj sanayi gelişir ve ürettiğiniz mala, ucuz işgücünüzden başka bir değer katamazsınız. Şu durumda ülkede böyle bir ekonomik anlayış olduğuna göre, yüksek eğitim alan çocuklarımıza, Türkiye için bitme şansı hiç olmayan ekonomik krizlerin sonu gelince lokantalarda bulaşıkçı olarak mı, iş vereceksiniz?
Bir taraftan her şehre, ders görecek binası bile yokken yüksek okullar açıp, daha çok öğrencinin üniversitelere girmesi için kontenjanlar arttırılırken amaç; mezun olduktan sonra işsiz kalan gençleri, okurken aldıkları devlet kredileri yüzünden devlete borçlandırıp, daha baştan “kapının kulu” yapmak mıdır? Her konuşmasında çok çocukluluğu savunan hükümet mensuplarının, iş bulma umutlarını her gün törpüledikleri ana babalardan “üç çocuk” istemeye hakları var mıdır?
Seçilen gelişim modeli şimdiki gibi, ucuz işgücüne dayalı olunca tabii ki çok sayıda çocuk, çok sayıda bedava çalışan işçi demektir. Hele bir de bunlar, iyi kötü eğitilmiş, eğitilirken devlete borçlandırılmışlarsa, aileleri fakirleştirilmiş, burunları sürtülmüşse, daha ne ister bu emek soyguncusu zalim mirasyedi zihniyet. Anlaşılan boşuna okuyorsunuz. Büyüklerimizi örnek alıp başka yollar denemelisiniz…
Aslına bakarsanız Sn. Büyüğüm her zaman olduğu gibi doğru söylüyor. “Her üniversiteyi bitirenin iş sahibi olması diye bir kural yoktur.” Bizim canımızı sıkan, bu ülkede, “Fakir fukaranın garip gurabanın hakkını yedirmem” diye siyaset sahnesine çıkıp halkın teveccühünü kazananların, bugün uyguladıkları ekonomik ve politik tutumlar yüzünden, garip gurabanın “yoksulluktan kurtulmasının” tek yolu olan “çocuklarını okutup, iş güç sahibi yapma umudunu” da söndürmeleridir.
Tüketici bir toplum yaratarak “ekonominin canlanacağı” veya özelleştirmeden elde edilecek gelirlerle, “ülkenin kalkınacağı” düşüncesindeki mirasyedi zihniyetlerin, bugün olduğu gibi vatandaşına “İstediğin kadar eğitim al, sonuçta senin çalışacağın üreteceğin bir alan kalmayacak ki.” demesi doğaldır. Çünkü teknolojik ve bilimsel gelişim modellerin olmasa olmazı, “belli aşamalarda bazı rolleri doğrudan kamu kurumlarına yüklemekten” vaz geçip, eldekileri satıp savar, özel sektörden medet umarsan, ancak montaj sanayi gelişir ve ürettiğiniz mala, ucuz işgücünüzden başka bir değer katamazsınız. Şu durumda ülkede böyle bir ekonomik anlayış olduğuna göre, yüksek eğitim alan çocuklarımıza, Türkiye için bitme şansı hiç olmayan ekonomik krizlerin sonu gelince lokantalarda bulaşıkçı olarak mı, iş vereceksiniz?
Bir taraftan her şehre, ders görecek binası bile yokken yüksek okullar açıp, daha çok öğrencinin üniversitelere girmesi için kontenjanlar arttırılırken amaç; mezun olduktan sonra işsiz kalan gençleri, okurken aldıkları devlet kredileri yüzünden devlete borçlandırıp, daha baştan “kapının kulu” yapmak mıdır? Her konuşmasında çok çocukluluğu savunan hükümet mensuplarının, iş bulma umutlarını her gün törpüledikleri ana babalardan “üç çocuk” istemeye hakları var mıdır?
Seçilen gelişim modeli şimdiki gibi, ucuz işgücüne dayalı olunca tabii ki çok sayıda çocuk, çok sayıda bedava çalışan işçi demektir. Hele bir de bunlar, iyi kötü eğitilmiş, eğitilirken devlete borçlandırılmışlarsa, aileleri fakirleştirilmiş, burunları sürtülmüşse, daha ne ister bu emek soyguncusu zalim mirasyedi zihniyet. Anlaşılan boşuna okuyorsunuz. Büyüklerimizi örnek alıp başka yollar denemelisiniz…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder