Her ne kadar, son günlerde Sayın Büyüklerimin, açılım karşıtları duysun diye, büyük harflerle yazıp altını da çizdikleri laflarla, birlikten beraberlikten bahsetmeye başlaması, açılımcılara da “bireysel hak ve özgürlüklerle” ilgili düzeltmeler yapıyoruz babından “selam çakmaları”. Başbakanın da video konferans sistemi ile katıldığı, AKP’li Kocaeli Büyükşehir Belediyesince, öğrencilere 26000 dizüstü bilgisayarın dağıtımı ile “hediye kampanyalarının” başlaması. "Mazlum ve mağdur" rollerinin sahnelerde sıkça oynanmaya başlaması, seçimlerin yaklaştığı hakkında net bir fikir vermiyorsa da, aslında “Seçimler yaklaşıyor” lafı, bahanem. Esas söylemek istediğim Türkiye’deki seçim sandıkları ve oy kullanılan kabinlerin durumu. Avrupa ülkelerini bırakın, seçimlerini televizyon haberlerinde izlediğim hiçbir ülkede tahta sandıklar kullanılmıyor. Atılan zarfın görülebildiği plastik veya başka dayanıklı bir maddeden imal edilmiş “saydam” kutular kullanılıyor.
Oysa bizde, tahta seçim sandıkları belki de daha ucuza üretildiğinden, Cezaevi atölyelerinde, cinayet suçlularının da aralarında bulunduğu hükümlüler tarafından üretiliyor. Yani zaten hamurunda zorbalık var… İşçilik olmadığı gibi, imalatında kullanılan malzeme de zaten, bilmem kaçıncı sınıf kereste olduğundan, “sandık” olarak bile kalitesiz olacağı daha baştan garanti. Üstüne üstlük bu sandıklar bir de, seçimde kullanılmak üzere getirildiği merkezlerden, kirin pasın içinde aylarca bekledikten sonra toplanır ve bir dahaki seçime kadar, üzerinde biriken katman katman toz ve pislikle getirip tekrar kullanılmak üzere teslim edilir. Eh oy verme işlemi, genellikle okulların sınıflarında gerçekleştiğinden, işi başından aşkın idareciler ve olmayan okul hizmetlileri sandıkları temizlemek şöyle dursun, kırılıp dökülmesine bakmadan adeta sınıflara atar. Eğer sandık başkanı bir gün önceden gelip sınıfı düzenlerken sandığı da temizleyip tamir ederse ne alâ, yoksa kırık, dökük bir seçim sandığı ile oy verme işlemi yapılır ki; bu aynı zamanda “demokrasi” ye verdiğimiz değerin de bir ifadesidir.
Kaldı ki bu sandıklarla ilgili bir çok efsane de vardır. Ve en çok bilineni içinde önceden atılmış oyların bulunmasıdır. Tabii bu biraz zordur fakat, sandık şeffaf olmadığından, seçimin sonucunun da şeffaflığı üzerinde tartışma,neden olmasın? Öyleyse öncelikle “demokrasi aşkına” şeffaflığı ve saydamlığı ön plana çıkaracak, seçimin güvenirliğini arttıracak, seçim sandıkları için gerekli bir çalışmanın yapılmasını hasretle bekliyoruz.
Ha… Bu arada; acaba bu 26000 dizüstü bilgisayarın bedelini, Kocaeli Belediyesi kendi bütçesinden mi karşılanıyor?
Oysa bizde, tahta seçim sandıkları belki de daha ucuza üretildiğinden, Cezaevi atölyelerinde, cinayet suçlularının da aralarında bulunduğu hükümlüler tarafından üretiliyor. Yani zaten hamurunda zorbalık var… İşçilik olmadığı gibi, imalatında kullanılan malzeme de zaten, bilmem kaçıncı sınıf kereste olduğundan, “sandık” olarak bile kalitesiz olacağı daha baştan garanti. Üstüne üstlük bu sandıklar bir de, seçimde kullanılmak üzere getirildiği merkezlerden, kirin pasın içinde aylarca bekledikten sonra toplanır ve bir dahaki seçime kadar, üzerinde biriken katman katman toz ve pislikle getirip tekrar kullanılmak üzere teslim edilir. Eh oy verme işlemi, genellikle okulların sınıflarında gerçekleştiğinden, işi başından aşkın idareciler ve olmayan okul hizmetlileri sandıkları temizlemek şöyle dursun, kırılıp dökülmesine bakmadan adeta sınıflara atar. Eğer sandık başkanı bir gün önceden gelip sınıfı düzenlerken sandığı da temizleyip tamir ederse ne alâ, yoksa kırık, dökük bir seçim sandığı ile oy verme işlemi yapılır ki; bu aynı zamanda “demokrasi” ye verdiğimiz değerin de bir ifadesidir.
Kaldı ki bu sandıklarla ilgili bir çok efsane de vardır. Ve en çok bilineni içinde önceden atılmış oyların bulunmasıdır. Tabii bu biraz zordur fakat, sandık şeffaf olmadığından, seçimin sonucunun da şeffaflığı üzerinde tartışma,neden olmasın? Öyleyse öncelikle “demokrasi aşkına” şeffaflığı ve saydamlığı ön plana çıkaracak, seçimin güvenirliğini arttıracak, seçim sandıkları için gerekli bir çalışmanın yapılmasını hasretle bekliyoruz.
Ha… Bu arada; acaba bu 26000 dizüstü bilgisayarın bedelini, Kocaeli Belediyesi kendi bütçesinden mi karşılanıyor?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder