Eski Antalya Lisesi Resimleri (2)

ETKİSİZ ELEMAN

ETKİSİZ ELEMAN
Geçenlerde Milli Eğitim Bakanlığının bir genelgesi yayınlandı ve tüm ilk ve orta okullara gönderildi. Bu genelgede Filistin’de yıllardır süren bir insanlık ayıbı ile ilgili ve bu dramı yaşayan insanlarla, çocuklarımızın dayanışma içinde olduğunu göstermek amacı ile topluca saygı duruşunda bulunulması istendi.
İlk bakışta masumane bir talep.Belki de iyi bir şey yapılıyormuş gibi algılanabilir. Oysa bir de madalyonun öteki yüzü var. Ben onlarca şehit verdiğimiz zamanlarda bile böyle bir genelgenin, bırakın okullara, hiçbir bakanlık personeline gönderilmemesini eleştirmeyeceğim. Benim derdim, bu faciaların, büyüklerinin yediği haltlar yüzünden uykusundan sıçrayarak uyanan minicik yavrularımızın, zihinlerinde yaratacağı yaraları kapatmaya çalışmamız gerekirken, aynı acı olayları tekrar tekrar yaşasınlar, hafızalarından silinmesin diye saygı duruşları anma toplantıları icat edip, bir de üstüne ödüllü resim ve kompozisyon yarışması düzenliyorlar ki, ne demeli bilmem.
Akıllara zarar, bir kere diğer Arap ülkelerinin kazımadığı hatta kendilerinin yani FKÖ’nün bile neredeyse sessiz kaldığı gerçeği ortada iken ve bu ayıbın sahibi İsrail yerine, aklıselim olduğunu düşündüğümüz binlerce kişiye hitap eden değerli büyüklerimizin, Yahudiler demesinde bir ard niyet yoksa, mantığı nedir? Bizim ülkemizde yaşayan ve her biri Türk vatandaşı olmaktan gurur duyan hatta Türk Yahudilerin günahı ne? Amerika’nın 11 eylül 2001deki ikiz kuleler faciası ardından yıllardır tüm suçlu-suçsuz ayrımı yapmadan tüm Müslümanlara uyguladığı eziyeti protesto eden bizler, nasıl böyle bir hataya düşebiliriz? Kaldı ki küçücük yavrularımızın zihinlerinden silmemiz gereken insanlık ayıplarını zihinlerine kazımaya çalışmayı, din, dil, ırk ve benzeri ayrımcı fikirleri zihinlerine sokmaya çalışmayı an-la-ya-mı-yorum. Ardından sayın Başbakanımız buyurdu: Hiçbir zaman güçlü haklı değildir, haklı güçlüdür. Biz bunu biliriz. Bunu İsrail'e de anlattık.
Peki ne oldu anladı mı? Seni hiç umursadı mı, seni haklı bulup ertesi gün yapacağı saldırıyı durdurdu mu? Yoo… Öyleyse atıp tutmakla, gençlerimizi, minicik yavrularımızı, pravakatörlere yem edip, küçücük kızlarımızın başlarına poşu bağlayıp, ellerine yeşil bayraklar vererek yollara dökmekle, küçücük masum, daha büyüklerini adam sanan çocukları, saygı duruşuna dikmekle, ne siyaseti ne de İsrail’in “Hamas’a saldırıyorum” deyip katlettiği çocukları kurtarabiliriz. Bu işler hepimizin çok iyi bildiği gibi ciddi siyasi güç ister. Siyasi güç, seçimlere girip iktidar olmuş, en nazik ifade ile, mazisinde terör izleri taşıyan Hamasın uydusu olmakla elde edilemez. Bak ne oldu? Gazze Zirvesi'nden sonra, İsrail Başbakanı Ehud Olmert, zirveye katılan Avrupalı liderleri akşam yemeğine davet etti fakat davetliler listesinde Cumhurbaşkanı Gül'ün ismi maalesef yoktu. Yani Türkiye’nin Ortadoğu’daki siyasi pozisyonu açıkça ilan edildi, “Etkisiz eleman”.
Öte yandan, Sn. Erdoğan’ın dış politika danışmanı Prof. Dr.Ahmet Davudoğlu bölgede Hamas’ın ateşkes ilan etmesini Türkiye sağladı demiş. Bu gariban milletin nasıl avutulduğunu gösteren bir cümleyi ağzıylan ürettiği için kendine teşekkür ederim.

“Bir devlet adamı kendi insani hislerine tabi olarak devlet meselelerini halledemez, o yetkiye sahip değildir. ” (1918 M.E.G.S.B.1988 Atatürkçülük 1. kitap sayfa 129) M.K.ATATÜRK
Ne yazık ki memleket ve milletin iradesini alanlar, memleketi kendi malı, mülkü gibi görmeye devam ettiği müddetçe bu işgüzarlıklar da değişmeksizin devam edecektir.

NAR

NAR

“Sadece konuştular önceleri
Bir ara yanlışlıkla
Birbirine değdi elleri...
Bu gizemli bir temastı
Hoş bir titreşim, tüm vücudu dolaştı”


Gözlerinin deniz mavisine vuruldu
Deniz mavisinin harelerine vuruldu
O hareli bakışlardan kalbine doğru
Bir şeylerin ılık ılık akışını
Gizli gizli bakışını
İçin için yanışını
Kimselere kimseciklere söyleyemedi.

Kimselere hatta ona bile söyleyemedi
Tek başına büyüttü sevgisini
Yüreği yavaş yavaş yerini
Önce sevgiye sonra aşka bıraktı
Artık bir tuhaftı
Şimdi yüreği yok, yalnızca aşkı vardı
Olsun varsın, O da tek başına yaşardı !


Ağacın en üst dalındaydı
Üzeri yemyeşil yapraklarla örtülü
Dallar arasında tek
Ne tomurcuk olduğu görüldü
Ne de ateş rengi bir çiçek

Ne kuşlar, ne insanlar gördü
Bir yaprak gibi
Dallar arasında,
Yavaş yavaş büyüdü.

Tüm meyveler toplandı “o” yerinde kaldı
Olsun varsın . O da tek başına yaşardı!

Ancak öyle olmadı,
Kuzey rüzgarları başladı birden
Tüm yaprakları kopardı yerinden...
Şimdi;
Ağacın en üst dalında
Yapayalnız kalakalmıştı Nar
Yaşamda ortada kalmak da var.


“ Ne mutlu sana
Hiç yalnız kalmayacaksın
Ne zaman yalnızlık hissetsen
Beni yanında bulacaksın.”



M Metelik

DÜŞMANIM SANA KALSAM DA BİR KİŞİ

“Özellikle bizim milletimiz, milliyetini bilmez görünmesinin çok acı cezalarını çekmiştir. Osmanlı imparatorluğu içindeki çeşitli toplumlar hep milli inançlara sarılarak, milliyet idealinin kuvvetiyle kendilerini kurtardılar. Biz ne olduğumuzu sopa ile içlerinden kovulunca anladık. Kuvvetimizin zayıfladığı anda bizi hor ve hakir gördüler. Anladık ki kabahatimiz kendimizi unutmaklığımızmış. Dünyanın bize saygı göstermesini istiyorsak öncelikle bizim kendi benliğimize ve milliyetimize saygıyı hissi, fikri ve fiili olarak bütün davranış ve hareketlerimizle gösterelim, bilelim ki milli benliğini bulmayan milletler başka milletlerin avı olur. Milli varlığımızla düşman olanlarla dost olmayalım. Böylelerine bir Türk şairinin (*) dediği gibi, “Türküm ve düşmanım sana, kalsam da bir kişi.” Diyelim.
Düşmanlarımıza bu gerçeği anlattığımız gün, fikrimize, idealimize geleceğimize yan bakan her kişiyi düşman kabul ettiğiniz gün, milli benliğe uzanacak her eli şiddetle kırdığımız, milletin önüne dikilen her engeli derhal devirdiğiniz gün, gerçek kurtuluşa ulaşacağız. Ve sizler gibi aydın, azimli, imanlı gençler sayesinde bu kurtuluşa ulaşacağımızdan emin olabiliriz.”
Etrafınıza bir bakın, ne yapılmak isteniyor? Örneğin, bu güne kadar Türk Gençlerine onurla, gururla öğrettiğimiz Ergenekon Destanı, Göktürklerin yeniden doğuşunu, türeyişini anlatan bir Türk destanı değil midir? Türklerin Ergenekon denilen yüksek bir dağ tepesindeki ovada bir kurttan yeniden türeyip tekrar eski yurtlarına dönerek düşmanları ile çarpışmalarını anlatmaz mı? Peki düne kadar Türkler için onur duyulan bir destanın adı olan Ergenekon, bu gün neden ayaklar altındadır?
Geçelim. Askerimizin başına çuval geçirenlerin veya birçok iç sorunumuzu uluslar arası ilişkilerde tehdit unsuru olarak kullanan şerefsiz, sahte dostların hatta kıytırık, daha dün ortaya çıkmış ve çoğu da Türk milletinin zilliyeti altında semirmiş aşiret reislerinin verdiği direktiflerle dünyadaki durumumuzu belirlemeye çalışmak, globalizm denen illet yüzünden kırmızı çizgilerimizin her gün paçavraya dönüştürülmesi, milli benliğimize uzanmış kırılası eller değil midir?
Sosyal yaşamımızın en saygıdeğer kurumları ve o kurumların muhakkak ki hak ederek en yüksek mertebelerinde görev yapmış saygın, üyelerinin çeşitli suçlamalarla, güzelim elmalarla, çürük, hastalıklı patateslerin aynı sepete atılması gibi bilinçli olarak yapılan ve ulusun gözünden düşürülmeye yönelik çalışmaların, memleketin bin bir güçlüklerle var ettiği ekonominin temeli kurumların ve en güzel vatan topraklarının özelleştirme adı altında yabancı holdinglere bedavaya satılmasına ne ad verilir.Olmadık ülkelere nedendir bilinmez, milyonlarca dolarlık maddi yardımlar yapılırken ülkemizde halkımızın bin bir zorlukla okutup üniversite mezunu ettiği genç, dinamik, yurdundan başka gideceği yeri olmayan yavrularının, işsiz, aç, sefil, karamsar geleceksiz bırakılması,
“ideallerimize, geleceğimize yan bakma” değil midir? İkide bir tutuklanan ve bu yüzden konuşmaktan tartışmaktan korkan, sallabaş haline getirilmek istenen ve getirilen, gazeteciler, rektörler, bilim insanları, düşünce adamları, bu milletin hayal gücü önüne konulan engeller, değil midir? Bu mudur, bu vefakar, cefakar ve her şeye rağmen sadık Türk Milletine reva görülenler?
Ben bir şey demiyorum…
Atatürk 20 mart 1923 Konya’da gençlerle yaptığı uzun konuşmanın bir bölümünde ne diyorsa, o.
(*)Emin Bülent SERDAROĞLU

MAL DEFOLU İSE

MAL DEFOLU İSE


Hepimizin bildiği gibi bazı dünya markası olmuş firmalar zaman zaman defolu yani özürlü üretilmiş ürünlerini piyasadan geri çekerler. Bu daha çok otomobillerde dikkati çeker. Çünkü dünyanın en gelişmiş teknolojilerini kullanan bu süper fabrikalarda, yapılan onlarca testten sonra, defolu araçlar nasıl çıkar, nasıl dağıtımcı firmaya ulaşır, inanılır gibi değildir. Ve işin enteresan tarafı, aracı kullanan değil de aracı üreten o özrü fark eder ve aracı utana sıkıla düzeltmek üzere geri çağırır vs.
Ne oldu, nerden çıktı bu defolu mal muhabbeti diyebilirsiniz. Etrafınıza bakın onca defolu adam, sadece parti liderlerinin etkisi ve görüşü ile seçilen, işten anlayıp anlamadığına, eğitimine bakılmadan atanan yeteneksizler ordusu. Bunlar zaten domates tarlasının ortasında yetişmiş balkabağı gibi sırıtıyor.
Ben diyorum ki acaba seçmen olarak bizler üretimimizden memnun muyuz? Acaba ürettiğimiz yöneticilerden defolu olanları çıkarmamız mümkün olur mu?
Örnek mi, koca bir genel müdürün sözlerine bakın, cumaya giderken son bir hamle ile söylediği o son cümle hiç ağızdan çıkmışa benziyor mu? Nasıl çıkacaksın bu günahla Allah’ın huzuruna be adam! Bir taraftan acı bir sahneden bahsederken, bir taraftan gençlerin bazılarının yarı çıplak olduğunu söyleyerek olaya çok iyi bildiğimiz bir hava vermeye çalışmadı mı? ”Yılbaşı kutlarsanız, içki içerseniz, şunu yaparsanız bunu ederseniz, böyle olursunuz havası.” Oysa çocuklar giyinik haldeydiler. Ayıptır, ayıp… Hak etmediğin bir mevkiden istifa etmen seni Allah’ın huzurunda temize çıkarır mı?
Zaten çıplak olsalar ne yazardı. Keşke çıplak olsalardı da, senin ekiplerin işlerini baştan savmayıp kapıları çalsalar, açılmayanları kırsalar ve o çocukları kurtarsalardı. Nerede o uzmanlık, nerede o insanlık, havagazı dağıtımında çalışanların havagazının en basit özelliklerinden haberi var mı acaba?
Maalesef bu cıvıklık her yerde. Bankalar bir taraftan köşe başlarında kredi kartı dağıtırken, diğer taraftan işletmelere verdiği kredileri kısıp, yeni ödeme planları için işletmeleri sıkıştırıp, ve kredi kartlarına olan talebi körükleyerek, ülkede çıkan ekonomik krizi daha da çıkılmaz hale getirmiyor mu? Bir taraftan ülkedeki dolar milyonerleri çığ gibi büyürken, diğer taraftan ekonomik durgunluğu bahane edip yüzlerce işçisini sokağa atan işletme sahipleri yok mu?
Düşünün bir kere, Avrupa’da bile ilk kez kullanılan ön ödemeli sayaçları getirip vatandaşı kaz gibi yolan zihniyet, fazladan tahsil edilen paraların yatırımda yani fakir- fukara, garip- gureba, ilan ettiği yüz binlere, sadaka olarak dağıtmıyor mu?
“Dumansız hava sahası imiş” Nerde? Gören var mı? Hükümet bir taraftan “Türkiye’nin havası dumansız hava sahası” diye ilanlar verirken, bir taraftan seçim yatırımını bol kükürtlü kömürle yapmıyor mu? Neymiş dumansız hava sahasıymış..
Bu durumda vatandaş ne bekler, haklarının korunmasını, yanlış yapanın cezalandırılmasını, öyle mi? Peki, bunu yapacak bir makam, bir merci, vatandaşını koruyacak bir babayiğit var mı? Yok.
Aferin Mehmet, sen bu işe devam et…Neymiş memleketi yönetiyorlarmış.
Kaldırım yaptıracağız…Bölün hane sayısına su parasına ekle, havuz yaptıracağız havagazına ekle, milletvekiline zam. KDV ye ekle, memleket idaresi buysa, memleketi ben de idare ederim.
Uzatmayalım…
Malın defolu kardeşim çeksene piyasadan… Tık yok, kimsenin çıtı çıkmıyor. Defolu araçlar defolu yollarda ki of anam of… Kaza geliyorum demez.
Akıllara zarar.
Ne diyelim…Her ülke, hak ettiği şekilde idare edilirmiş.