MASUM MU, SUÇLU MU?

3 öğrenci birleşip tanıdık esnaftan 30 TL’ ye bir radyo almış. Öğrenciler dükkândan ayrıldıktan sonra, satıcının aklına 5 TL fiyatta indirim yapıldığı gelmiş. Çocuklar zaten gurbette okuyorlar diye düşünüp, çırağına 5 TL yi vermiş ve götürüp iade etmesini söylemiş. Çırak da uyanık biri aklından “Ulen 3 kişi bu parayı doğru paylaşamaz.” Deyip 2 TL yi cebine atıp 3 TL iade etmiş. 25TL+3TL+2TL= 30 TL. Buraya kadar her şey güzel. Sadece çırak biraz üçkâğıtçı ama ne yapsın çocuk her vatandaş gibi beleşten kazanmayı seviyor.Dönelim evdeki hesaba, herkes birer TL geri aldığına göre 9’ar TL ödedi ödemektir. 3 x 9 = 27 TL+ 2 TL de çırak aldı, 29 TL eder. Peki 1 TL nerede?

Bir lira yok. Ara, ara, bulman da mümkün değil. Olaya bir taraftan bakarsan sonuç tamam da, başka taraftan bakınca, bir TL eksik, yani bambaşka, 30 elemandan bir yok oldu. Tabii olay bu problemde 1 TL . Sorun yok, hallederiz, gerekirse yerine koyarız olur biter.

Farklı bakış açıları ve basit insan davranışları işin içine girince matematiğin bile sessiz kaldığı problemler ortada iken; sosyal hayatın düzenlenmesini sağlayan, hukuk problemleri gibi muğlâk sonuçları olması muhtemel durumlarda kayıplar ne olacaktır? Çünkü, bu durumda kayıplar ceplerden çıkacak sarı liralar değildir ki. Sosyal problemlerde her eleman; bir insanı, onun çocuklarını, eşini, ana babasını, arkadaşlarını işaret eder. Hâsılı kayıp, TL ile ifade edilebilecek boyutları aşar. Ülkemizde yaklaşık iki yıldır gözaltına alınan insanların durumu yukarıdaki problemin tamamen bir benzeridir. Sakın ola bu girişimizden suç işleyenler cezasız kalsın anlamı çıkarılamasın. Buradaki eleştirilerim sadece uygulanan yöntemin acımasızlığı üzerinedir.

Çeşitli zamanlarda, çeşitli nedenlerle pek çok insan bu ülkede, gözaltına alınmıştır ve alınmaktadır. Örneğin bir zamanlar meclis kürsüsünden Kürtçe konuştukları için hiç gerekmediği halde inanılmaz bir hoyratlıkla gözaltına alınan vekiller bugün yine mecliste ve yine eğer suçsa, daha ağırlarını işlemektedirler. Sakın üzerinden geçen yılların ülkemizde demokrasi anlayışını falan geliştirdiğini düşünmeyin onlara gösterilen tolerans sadece AB ve ABD kaynaklıdır. Oysa Ergenekon diye isimlendirilen davada böyle bir toleransa gerek yoktur.

Bugün gözaltındaki insanların, neyle suçlandıklarını bile öğrenemeden hastalanıp vefat etmeleri, para kasası diye suçlanan insanların cenazelerinin belediyelerce kaldırılması, dedikoduları ve yapılan hakaretleri onuruna yediremeyip nedenini bile bilmedikleri bir gözaltında iken, hastalanan, komaya giren, intihar eden insanların varlığı, bu kayıpların, yapılan hesaplamalarda, etkisiz elemanlar olarak ele alındığını göstermektedir ki yıkmak için örgütlendikleri söylenen devletin güçleri tarafından bu adamların sadece karizmaları yerle bir edilmiştir ki bunlar şanslı olanlarıdır. Bakın; kısa bir süre önce, ekonomik ve siyasi eleştiriler yapan, çıkış yolu gösteren bu ülkenin saygın insanlarına ne oldu? Bu şahısların sesleri farenjit oldukları için mi kısıldı?

Bu nasıl bir davadır ki, ilgili ilgisiz yüzlerce isim, itiraf, ifade, telefon dinlemesini, içeren, binlerce sayfalık devekuşu misali iddianamelerden oluşuyor. Ne kuş, ne deve . Neyin, nasıl olduğunu anlamamamız için, neredeyse bilinçli olarak yaratıldığına inanacağımız bilgi kirliliğini, bazılarına malûm olan göz altıları, ne yaptığı her zaman denetlenebileceği halde talan edilen dernekler, el konulan ve kimlerin eline geçeceği belirsiz kişisel öğrenci dosyaları, acilen gözaltına alınan rektörler, hocalar vs. bunların vicdanlarda kabulü mümkün müdür? Bu nasıl usuldür ki, bağımsız yargının zaten elinin altında olan halkın saygısına mazhar olmuş muteber insan, hoyrat ve vicdanları rahatsız edici bir şekilde gözaltına alınıyor, incitiliyor.

Öte yandan onlarca yıldır taşları bağlayıp itleri serbest bırakan gücün, sessiz sessiz, evlatlarını yemek için belge toplamasına ne diyeceğiz? Devlet yönetimleri, zaman zaman çocuklarınca hor görülmesine rağmen, onları her türlü kötülükten koruyan melek gibi bir anne değil midir? Devlet yönetimini, ona her karşı çıkan veya eleştiren evladını, küçük düşüren, utandıran, çocuklarına atılan her türlü iftiraya rağbet eden, onların hatalarına engel olmak yerine, önce hata yapmaya teşvik eden, sonra da biriken hataların suç haline gelmesini sağlayan, bir cadı haline getiren nedir. Yeterince düşünme ve muhakeme imkanları olduğu halde, suçlanacakları akıllarının ucundan geçse ve isteseler, hayatlarını en iyi şekilde yurtdışındaki herhangi bir ülkede geçirebilecek fırsatları ve imkanları olan saygın insanlar, nezarethanelerde sürünürken, Almanya’dan gönderilen bir dava dosyasının iki aydır tercüme edilememesini hadi bunu geçelim, kafası vücudundan hunharca koparılmış gencecik bir yavrunun katilinin anında kayıplara karışmasını ve en önemlisi siyasilerin kaldırılamayan “dokunulmazlık zırhı”, hangi vicdan ve hangi hukuk kavramı ile açıklanabilir? İşte operasyonların esas eleştirilen yönü budur.

Yaptığımız hatalardan hiç ders almayacak mıyız? Devlet olarak, bir taraftan, bir zamanlar terörist, vatan haini vs. gibi suçlamalarla astığımız, kovduğumuz, süründürdüğümüz bu ülkenin değerli varlıkları için eziklik duyup, yaptığımız hatalar için özür dileyeceğiz, bir taraftan aynı hataları bıkamadan usanmadan ve utanmadan tekrarlayıp duracağız. Tarih ancak ders almasını bilmeyen zavallılar için, bir tekerrürden ibarettir.

Kısacası, vatandaşının hayatını oyuncak eden adı her neyse o gücün, gözaltına alınanların bir çoğuna yönettiği suçlamalara artık inanmıyorum. Kaldı ki; Anayasa Mahkemesi Başkanı Haşim Kılıç "Yargı kararı olmadan suçlu ilan edilen kişilere karşı işlenen suç insanlık suçudur." dedi.

Ve 21. yüzyılda başımızda kim olursa olsun ve hangi hatayı işlerse işlesin vatandaşını, adam yerine koymayan, onlarla ilgilenmeyip suçlu haline getiren, kişisel hak ve hürriyetlere saygı göstermeyen, baskıcı ve bunaltıcı bir siyasi gücün kısacası her türlü dikta rejiminin ülkemizde hüküm sürmesinden, geleceğimiz adına kaygı duyuyorum. Ülkemizde adaletin doğru dağıtılmadığı düşüncesini zihinlerden silecek davranışları görmeden ölüp gidecek miyiz?

Evet , bazı mantıksal işlemlerde 1 TL hem var hem yok olabilir, ama adalet bazen var bazen yok, insanlar bir suçlu bir masum olmamalıdır.

Masum mu, suçlu mu ?

ETKİSİZ ELEMAN

ETKİSİZ ELEMAN
Geçenlerde Milli Eğitim Bakanlığının bir genelgesi yayınlandı ve tüm ilk ve orta okullara gönderildi. Bu genelgede Filistin’de yıllardır süren bir insanlık ayıbı ile ilgili ve bu dramı yaşayan insanlarla, çocuklarımızın dayanışma içinde olduğunu göstermek amacı ile topluca saygı duruşunda bulunulması istendi.
İlk bakışta masumane bir talep.Belki de iyi bir şey yapılıyormuş gibi algılanabilir. Oysa bir de madalyonun öteki yüzü var. Ben onlarca şehit verdiğimiz zamanlarda bile böyle bir genelgenin, bırakın okullara, hiçbir bakanlık personeline gönderilmemesini eleştirmeyeceğim. Benim derdim, bu faciaların, büyüklerinin yediği haltlar yüzünden uykusundan sıçrayarak uyanan minicik yavrularımızın, zihinlerinde yaratacağı yaraları kapatmaya çalışmamız gerekirken, aynı acı olayları tekrar tekrar yaşasınlar, hafızalarından silinmesin diye saygı duruşları anma toplantıları icat edip, bir de üstüne ödüllü resim ve kompozisyon yarışması düzenliyorlar ki, ne demeli bilmem.
Akıllara zarar, bir kere diğer Arap ülkelerinin kazımadığı hatta kendilerinin yani FKÖ’nün bile neredeyse sessiz kaldığı gerçeği ortada iken ve bu ayıbın sahibi İsrail yerine, aklıselim olduğunu düşündüğümüz binlerce kişiye hitap eden değerli büyüklerimizin, Yahudiler demesinde bir ard niyet yoksa, mantığı nedir? Bizim ülkemizde yaşayan ve her biri Türk vatandaşı olmaktan gurur duyan hatta Türk Yahudilerin günahı ne? Amerika’nın 11 eylül 2001deki ikiz kuleler faciası ardından yıllardır tüm suçlu-suçsuz ayrımı yapmadan tüm Müslümanlara uyguladığı eziyeti protesto eden bizler, nasıl böyle bir hataya düşebiliriz? Kaldı ki küçücük yavrularımızın zihinlerinden silmemiz gereken insanlık ayıplarını zihinlerine kazımaya çalışmayı, din, dil, ırk ve benzeri ayrımcı fikirleri zihinlerine sokmaya çalışmayı an-la-ya-mı-yorum. Ardından sayın Başbakanımız buyurdu: Hiçbir zaman güçlü haklı değildir, haklı güçlüdür. Biz bunu biliriz. Bunu İsrail'e de anlattık.
Peki ne oldu anladı mı? Seni hiç umursadı mı, seni haklı bulup ertesi gün yapacağı saldırıyı durdurdu mu? Yoo… Öyleyse atıp tutmakla, gençlerimizi, minicik yavrularımızı, pravakatörlere yem edip, küçücük kızlarımızın başlarına poşu bağlayıp, ellerine yeşil bayraklar vererek yollara dökmekle, küçücük masum, daha büyüklerini adam sanan çocukları, saygı duruşuna dikmekle, ne siyaseti ne de İsrail’in “Hamas’a saldırıyorum” deyip katlettiği çocukları kurtarabiliriz. Bu işler hepimizin çok iyi bildiği gibi ciddi siyasi güç ister. Siyasi güç, seçimlere girip iktidar olmuş, en nazik ifade ile, mazisinde terör izleri taşıyan Hamasın uydusu olmakla elde edilemez. Bak ne oldu? Gazze Zirvesi'nden sonra, İsrail Başbakanı Ehud Olmert, zirveye katılan Avrupalı liderleri akşam yemeğine davet etti fakat davetliler listesinde Cumhurbaşkanı Gül'ün ismi maalesef yoktu. Yani Türkiye’nin Ortadoğu’daki siyasi pozisyonu açıkça ilan edildi, “Etkisiz eleman”.
Öte yandan, Sn. Erdoğan’ın dış politika danışmanı Prof. Dr.Ahmet Davudoğlu bölgede Hamas’ın ateşkes ilan etmesini Türkiye sağladı demiş. Bu gariban milletin nasıl avutulduğunu gösteren bir cümleyi ağzıylan ürettiği için kendine teşekkür ederim.

“Bir devlet adamı kendi insani hislerine tabi olarak devlet meselelerini halledemez, o yetkiye sahip değildir. ” (1918 M.E.G.S.B.1988 Atatürkçülük 1. kitap sayfa 129) M.K.ATATÜRK
Ne yazık ki memleket ve milletin iradesini alanlar, memleketi kendi malı, mülkü gibi görmeye devam ettiği müddetçe bu işgüzarlıklar da değişmeksizin devam edecektir.