NAR
“Sadece konuştular önceleri
Bir ara yanlışlıkla
Birbirine değdi elleri...
Bu gizemli bir temastı
Hoş bir titreşim, tüm vücudu dolaştı”
Gözlerinin deniz mavisine vuruldu
Deniz mavisinin harelerine vuruldu
O hareli bakışlardan kalbine doğru
Bir şeylerin ılık ılık akışını
Gizli gizli bakışını
İçin için yanışını
Kimselere kimseciklere söyleyemedi.
Kimselere hatta ona bile söyleyemedi
Tek başına büyüttü sevgisini
Yüreği yavaş yavaş yerini
Önce sevgiye sonra aşka bıraktı
Artık bir tuhaftı
Şimdi yüreği yok, yalnızca aşkı vardı
Olsun varsın, O da tek başına yaşardı !
Ağacın en üst dalındaydı
Üzeri yemyeşil yapraklarla örtülü
Dallar arasında tek
Ne tomurcuk olduğu görüldü
Ne de ateş rengi bir çiçek
Ne kuşlar, ne insanlar gördü
Bir yaprak gibi
Dallar arasında,
Yavaş yavaş büyüdü.
Tüm meyveler toplandı “o” yerinde kaldı
Olsun varsın . O da tek başına yaşardı!
Ancak öyle olmadı,
Kuzey rüzgarları başladı birden
Tüm yaprakları kopardı yerinden...
Şimdi;
Ağacın en üst dalında
Yapayalnız kalakalmıştı Nar
Yaşamda ortada kalmak da var.
“ Ne mutlu sana
Hiç yalnız kalmayacaksın
Ne zaman yalnızlık hissetsen
Beni yanında bulacaksın.”
M Metelik
