ONLAR “DEJAVU” DEDİ

Bizde bu “yabancı mal” hayranlığı varken, “söğüşlenmekten” kurtulamayız. Sıkıyı gördük mü atar tutar, ertesi gün ağzımıza bir parmak bal çaldılar mı, unuturuz gideriz. Toplumsal hafızamız yok… Böyle olunca da, bugün Fransa, yarın ABD, öbür gün kim bilir hangi soysuz, “bizim acılarımızdan” nemalanır, Allah bilir… Maalesef bu hep böyle oldu. Onlar dilediğini yaptı biz unuttuk gitti! Onlar “Dejavu” dedi, biz “Tarih tekerrürden ibarettir” deyip kendimizi “keklik” kalmaya alıştırdık. Peki ne yapmalı? Önce vaz geçeceğiz bu batı hayranlığından… Bizim, bizden başka dostumuz olmadığını kabul edeceğiz. Ermeni Meselesi de dahil her gün çığ gibi artan sorunların çözümünün “amentüsü” budur. Tabii bu da yetmez…

***

Ermeni sorununa bakalım… Devlet nedendir bilinmez, “uluslararası tarafsız bilim kurulları” teşkil edip arşivleri didik didik etmeye yanaşmıyor. “Arşivleri açtık ya!” Gelip okusunlar havasındayız… Nedense kendilerine çeşit çeşit uçaklar, zırhlı araçlar alacak parayı bulan büyüklerimiz, kimsenin itiraz edemeyeceği bir tarafsız kurulu finanse edemiyor. Böyle olunca da çözüm yerine daha kolay olan, sorunları ötelemeyi tercih ediyor. Bu kadar mı? Hayır… Bir de soykırımın mucidi Batılıların ve yerli işbirlikçilerinin “Geçmişle hesaplaşma” gibi masum bir eşkale büründürdükleri pusuları var. Özellikle bu külliyen hiledir. Çünkü bunu önerenler, Osmanlı’nın isyancı deyip, idama mahkum ettiği Mustafa Kemal ve arkadaşlarının önderliğinde bu halkın, Türkiye Cumhuriyetini kurduğunu, böylece Osmanlı İmparatorluğu dönemi defterinin kapatıldığını bizden iyi bilir.

***

Öte yandan, “yerli özürcülerin” bile en azından, Ermenilerin, daha dün Hocalı’da yaptıkları katliamı,  tehcir yasası çıkmadan hemen önce, nisan 1915 Van ayaklanmasında kaç Türk’ü katlettiğini, tehcir yasasının çıkmasında etkin rolü olduğu söylenen Mehmet Talat Paşa, Ahmet Cemal Paşa ve onlarca dışişleri temsilcimizin, koruması altında oldukları Avrupa ülkelerinin göbeğinde katledilmesini hiçbir zaman dillendirmiyor olması, işin içinde bir “katakulli” olduğunun ispatıdır. Bunu da bir tarafa koyalım, madem geçmişle hesaplaşılacak, 1877-78 yani 93 Harbinde Anadolu’da Ruslar ve doğal işbirlikçisi Ermeniler çok daha büyük bir tehcirin müsebbibi olmamış mıdır? Sonra; neden sadece biz geçmişimizle hesaplaşmalıyız, Rusların, Fransızların, İngilizlerin, İspanyolların, Portekizlilerin, Almanların, Yunanlıların ve Ermeni işbirlikçilerinin geçmişleri çok mu temiz?

***

Hepsi bir yana, soykırımcıların şahı Fransa’nın Milli Meclisinde, “soykırım iddialarını kabul etmeyenlerin cezalandırılmasıyla” ilgili yasa, her şeyden önce Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesine aykırıdır. Ancak; bu madde “Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir…” dese de bizim dünyada haklılığımızı ortaya çıkaracak kapısını çalacağımız bir makam kalmadı ise kabahati kendimizde aramalıyız. Neden mi? Biz, acilen çıkarttığımız yasalarla “şikecileri” ferahlatırken, yıllarca Rus-Sovyet devlet arşivlerinde “Ermeni meselesi” üzerine araştırmalar yapan bilim insanlarını tutuklamayı marifet sayarız. Bizim insanımıza “Ermeni tehciri nedir?” diye sorsan aval aval bakar, Ermeniler ise İngilizlerin yandaş bulmak için ürettiği Mavi Kitap denen hikaye kitabını ezbere anlatır. Biz, Mustafa Kemal ve arkadaşlarının kurduğu meclisin kürsüsünden onları, “Dersim’de katliam yapmakla” suçlayıp milleti, aşiretlere, ırklara, cemaatlere bölmeye çalışırken, Ermeniler, yalan yanlış da olsa  bir hedef tutturmuşlar, tutturdukları yolda adım adım ilerliyorlar. Daha ne olsun.