BAY İHSAN

Mustafa Kemal ve arkadaşlarının kurduğu Türkiye Cumhuriyetinde; Başbakanlık Devlet Arşivleri Uzmanı, Bakan Danışmanı, Özelleştirme İdaresi Başkanlığında Yönetici, Radyo Televizyon Üst Kurulu (RTÜK) Bölge Müdürü, Uzman Denetçi, Eğitim Dairesi Başkanı, İdari ve Mali İşler Daire Başkanı olabilmiş “ilahiyatçı” Bay İhsan; üstelik iktidar partisinden milletvekili.  Malum; nankörlüğün, seviyesizliğin kariyerle, karizmayla bir işi olmaz… 28 Kasım 2011’de TBMM İnsan Hakları Komisyonunda bir açıklama yapıyor. “…Yunan tarihinde bir Ege Savaşı yok. Bunu biliyor musunuz? Yunan tarihinde Ege’de Türklerle bir savaş yok. Bizim tarihimizin en önemli savaşlarından biri Yunanlılara karşı verilmiş olan savaştır. Biz milli güvenlik akademisinde oralardaki şehitlikleri dolaştık. Bütün şehitlikler temsili” demiş. Keşke Yüce Rabbim bu kuluna, azıcık “beyin” ihsan etseydi de, Yunan generali Hacıanestis’in neden sandalyeye ters oturtulup, sırtından vurularak idam edildiğini sorup, öğrenebilseydi…

***

Ve devam ediyor bay İhsan, “…Bunlar çok önemli, anlayış olarak bir yere gelmek istiyorum. Burada Ankara Hükümetinin meşruiyetiyle bazı şeyler yapılmış süreç içinde “bazı şeyler”. … Ama ben yine konumuzla ilgili olmak üzere şunu söylemek istiyorum. 1991 ile 1996 arasında Türkiye genelinde batıda da doğuda da faili meçhul cinayetler olmuştur. Sonra 1997’de Aczimendiler ve Hizbullah gibi bir takım örgütler ortaya çıkmıştır. Bunlar kendiliğinden toplumun tepkisel hareketleri değildir. Bunlar devletin yine bazı organlarından gayri resmi olarak örgütlenerek, toplumu dehşete düşürmek amacıyla olaylar meydana getirdi. Nerde şimdi Aczimendiler? Sakallı adamlar? Hiç biri yok! Nerde Hizbullah? Her gün cinayet işleyen! Yok. Dolayısıyla bu ittihat terakki algısı devlette şeffaf müdahaleye geçtiğinde ben öyle zannediyorum ki daha rahat istatistiği de tutulacak, daha çıplak şekliyle milletle paylaşılacak. Yani şeffaf devlet olduğumuzda biz, bazı sorunların ortadan kalktığını izleyebileceğiz.” Nereden nereye?

***

“İstiklal Savaşı olmadı, şehitlikler semboliktir” diye başlayıp, konuyla ilgisiz bazı doğrularla, kendini maalesef bu makamlara yükselten Laik Cumhuriyetin  “yakın tarihini inkâra” zemin yaratmaya çalışıyor. Bu memleketin Harp Tarihi Enstitüsü arşivlerinde İstiklal Savaşı cephelerinde cereyan eden savaşlarla ilgili detaylı belgeler ve bilgilerin mevcut olduğunu bir tarafa koyalım... Bütün dünyanın gözleri önünde “sahte bir İstiklal Savaşı Destanı” yazılabilir mi? Hele hele en az bu günkü meclis kadar laik Cumhuriyeti ve Mustafa Kemal’in liderliğini inkâr edenlerin doldurduğu mecliste… Bütün dünya aptal da, bir uyanık sen mi kaldın? Kaldı ki; sahte başarılar, kurtuluş için, ortaya “canlarını” koyan halkın, Mustafa Kemal ve arkadaşlarının arkasına düşmesine yetmez… Hal böyle iken; bu söz olsa olsa “laik Cumhuriyete”  duyulan “kini” ifade eder. Ve ne yazık ki bugün gözde olan, işte bu; sapık fikirler, inkâr ve intikam duygusudur.  

***

Artık politika deyince akla, bölücü, yobaz ve mandacıların, kitleleri uyutmak ve sapkın fikirlerini kabul ettirmek için hazırladıkları “doğru ile yanlışın, gerçekle, rüyanın birbirine sokuşturulduğu”, kanlı elleri ve zehirli dilleri ile düzdükleri hikâyeleri kitlelere yutturmak için bomboş buldukları bir meydan geliyor. Ve maalesef bizim ülkemizde, bu hikâyelerdeki; gerçekle-sahtekârlığı birbirinden ayırt edemeyecek, bu düşüncede olanların kirli emellerine alet olabilecek pek çok insanımız var…