İÇİMİZDEKİ KURTLAR
Memleketin aydını, âlimi, düşünürü olduğunu zannettiğimiz ve saygımızı esirgemediğimiz insanlarının, özellikle kendilerini etnik bir grubun temsilcisi gören milletvekillerinin eylem ve söylemleriyle halkı karamsarlığa, paniğe, güvensizliğe, ortamı kaosa sürüklemeye hakkı var mıdır? Bunun için, kimi zaman küçücük çocukları ön saflara koyup devletin temsil eden, etmeyen, her şeyi taşlatarak, kimi zaman Viranşehir’de “bir çocuk kaçırma girişimi”nde olduğu gibi, sıradan bir olayı kullanarak, kimi zaman, zavallı bir kız çocuğunun teröristlerin sakladığı bir patlayıcı ile oynarken, parçalanması gibi acı bir kazayı, toplumda şok yaratıp devlete karşı kışkırtarak, kendi çıkarları için hiç düşünmeden kullanmaları hangi dini, ahlaki veya toplumsal yasa ile açıklanır.
Tabii ki hiçbir yasa ve gerekçe bu davranışları onaylamaz. Öyleyse toplumda karışıklığın, keşmekeşin, huzursuzluğun beslenmesinin yararı nedir?
Bir Kızılderili kabilesinde kabilenin ileri gelenleri Büyük Şef’e sormuşlar. “Dost ve kardeş bildiğimiz halde komşu kabilenin tahrikleri artık dayanılmaz bir hal aldı, sarı benizlilerle işbirliği yaparak, tehditler savuruyor, her türlü edepsizliği yapıyorlar hatta savaşçılarımızı tuzağa düşürüp katlediyorlar, güçlüyüz, cesuruz, gözükarayız ama nedense biz her türlü tahriği sineye çekiyoruz, bu sabır, bu metanet nereye kadar?”
Büyük Şef, çubuğundan bir nefes çekmiş, uzun uzun düşünmüş ve şunları söylemiş. ”İçimizde iki kurt ve bunlar arasında korkunç bir savaş vardır. Kurtlardan biri, öfkeyi, düşmanlığı, kıskançlığı, açgözlülüğü, bencilliği, yalanı, sahtekârlığı, kendine acımayı, küskünlüğü, kibiri, edepsizliği, çıkarı uğruna her türlü işbirliğini ve şerefsizliği temsil eder, diğeri ise; huzuru, sevgiyi, paylaşmayı, cömertliği, dinginliği, umudu, kardeşliği, dostluğu, anlayışı, merhameti ve sadakati temsil eder.”
İleri gelenler Büyük Şef’e, “Peki bu tahrik ortamında hangisi kazanacak?” diye sorarlar, cevap gayet net ve açıktır. “Hangisini beslerseniz.”
Evet… “Hangisini beslerseniz.” Ve nedendir bilinmez hep içimizdeki kötü kurdu besliyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder