Hiç birimiz dünyaya, Türk, Kürt, gibi etnik kökenini, ya da dinini bilerek gelmiyoruz. İnsanın anasını babasını, akrabalarını belirleme hakkı nasıl yoksa, ırkını, hadi onu da geçelim, tüm hayatı boyunca kendisinin yaşayacağı dinini bile, maalesef seçme hakkı yoktur.
Öyleyse bu sıfatlar hakkında yetişkinlerin gençlere bilgi aktarması, benimsetmesi gerekir. Çünkü; gelişimi evresinde çevresinde çocuğa örneğin, dininin gereklerini öğretecek birileri yoksa, nüfus kağıdında ne yazarsa yazsın, bir süre sonra unutur ve bir ateist gibi yaşamaya başlar. Bu diğer sıfatlar için de böyledir. Demek ki çevresel etkenler, öğrenme söz konusu olunca, en etkili silah. Ülkenin milli değerleri, çevreden ne kadar çok ayıklanır, yozlaştırılır veya sıradanlaştırılırsa, bu değerler bütünün topluma verdiği “milli ruh” o kadar körelecektir ve dikkat edin Türk Ulusu için sahnedeki oyun, budur. Örneğin, memleketin en yüksek tepelerinde, en güzel kalelerinde bayrağımızı görmek hoş bir duygu idi , fakat öyle bir zamanı yaşıyoruz ki olay abartıldı. Hemen her benzinlikte, tepede, derede, rengi soluk, sağı solu yırtılmış, bayrakların gönderde bırakılması “Al Bayrağımızı” bile insanların zihninde sıradanlaştırdı. Dikkat edin bölücülerin sıklaşan bayrak yakma eylemlerine bile toplumsal bir tepki yok artık. Ve maalesef ilköğretim kitaplarından başlayan bir süreç içinde, bu sıradanlaştırma işlemi Türk Ulusunun tüm değerlerine karşı demokrasi ve daha çok özgürlük, globalleşen dünya safsatası adına ve sinsice uygulanmaktadır. Düşünürseniz, burada yazmak istemediğim onlarca örneği zihninizde derhal bulabilirsiniz. Buna; Türk büyüklerinin resmi, hatta Atatürk portresi diye okullara asılan abuk subuk gerçeği ile alakalı olması imkansız resim ve tablolardan başlayabilirsiniz.
Bugün, Türk Ulusunu oluşturan, etnik kökeni farklı birçok topluluk varsa da, bunlardan bir grup vatandaş için daha özel bir politikanın izlenmekte olduğu dikkat çekicidir. Son yıllarda, yasalara aykırı olmasına rağmen, devletin radyo televizyon kurumunun Kürtçe yayın yapması, tüm kanallarda bol bol, “Kürt Sorunu” panellerinin yapılması veya yaptırılması, bilerek çarpıtılmış, saptırılmış, dev aynasında şişirilmiş, tehditkar söylemlerin, bilgilerin ortalıkta cirit atması boşuna değildir. Boşuna değildir ordumuza karşı bizzat siyasiler tarafından yürütülen asimetrik savaş. Hedef, kendini “Türk ulusunun bir parçası hissedenler” ve onların, kutsiyetine inandıkları her şey hakkında, şüphe uyandırmak, onları zayıf düşürmek, kendi tarafının ise güçlü, güvenilir ve “amaçlarına ulaşmak üzere” olduğu düşüncesini oluşturmaktır. Ve maalesef insanoğlu öğrendiklerini, kullanmadığı durumlarda bir süre sonra nasıl unutuyorsa, propaganda denen yöntemlerle toplum, aslında olmayan hikayelere de kolayca inandırılabilir.
Cumhuriyetten sonra oluşan yeni Türk Ulusunun ayrıştırılması, etnik duyguların hortlatılması projesidir bu yaşananlar. Bir arada yaşamaya karar vermiş farklı inanç ve etnik kökene sahip ulusların yeni ve güçlü bir ulus yaratmak için adımlarını sıklaştırdığı her dönemde çıkarı zedelenen emperyalist, sömürgeci güçler ile, bölgesinde emek ve geleceklerinin ırzına geçtiği insan topluluklarını elinden kaçırmak istemeyen işbirlikçi feodallerin bir tezgahı ve maalesef etkisi gittikçe artan propagandadır bu. Ve üstelik, devleti yöneten, siyasetçilerin, aydınların birçoğu, dün bireysel hak ve özgürlükleri askıya alıp devleti yöneten sivil ve askeri diktatörlerin derinleştirdiği sorunları çözme adına yola çıkıp, bilerek veya bilmeyerek, milli duygularımızı ve birliğimizi tahrip ederken, aynı anda Kürt milliyetçiliğinin yükselmesine de hizmet ederek, bu acımasız propagandanın bir parçası olmaktadır.
Dini ve ırkı ne olursa olsun bu topraklarda yaşayanlar adına bu acımasız propagandaları yapanlar ve alet olanlar, “analar ağlamasın” hikayesi ile çıktıkları bu yolda, korkarım ki; aldattıkları insanların analarının gözyaşlarından oluşan sellerde boğulacaklardır.
Öyleyse bu sıfatlar hakkında yetişkinlerin gençlere bilgi aktarması, benimsetmesi gerekir. Çünkü; gelişimi evresinde çevresinde çocuğa örneğin, dininin gereklerini öğretecek birileri yoksa, nüfus kağıdında ne yazarsa yazsın, bir süre sonra unutur ve bir ateist gibi yaşamaya başlar. Bu diğer sıfatlar için de böyledir. Demek ki çevresel etkenler, öğrenme söz konusu olunca, en etkili silah. Ülkenin milli değerleri, çevreden ne kadar çok ayıklanır, yozlaştırılır veya sıradanlaştırılırsa, bu değerler bütünün topluma verdiği “milli ruh” o kadar körelecektir ve dikkat edin Türk Ulusu için sahnedeki oyun, budur. Örneğin, memleketin en yüksek tepelerinde, en güzel kalelerinde bayrağımızı görmek hoş bir duygu idi , fakat öyle bir zamanı yaşıyoruz ki olay abartıldı. Hemen her benzinlikte, tepede, derede, rengi soluk, sağı solu yırtılmış, bayrakların gönderde bırakılması “Al Bayrağımızı” bile insanların zihninde sıradanlaştırdı. Dikkat edin bölücülerin sıklaşan bayrak yakma eylemlerine bile toplumsal bir tepki yok artık. Ve maalesef ilköğretim kitaplarından başlayan bir süreç içinde, bu sıradanlaştırma işlemi Türk Ulusunun tüm değerlerine karşı demokrasi ve daha çok özgürlük, globalleşen dünya safsatası adına ve sinsice uygulanmaktadır. Düşünürseniz, burada yazmak istemediğim onlarca örneği zihninizde derhal bulabilirsiniz. Buna; Türk büyüklerinin resmi, hatta Atatürk portresi diye okullara asılan abuk subuk gerçeği ile alakalı olması imkansız resim ve tablolardan başlayabilirsiniz.
Bugün, Türk Ulusunu oluşturan, etnik kökeni farklı birçok topluluk varsa da, bunlardan bir grup vatandaş için daha özel bir politikanın izlenmekte olduğu dikkat çekicidir. Son yıllarda, yasalara aykırı olmasına rağmen, devletin radyo televizyon kurumunun Kürtçe yayın yapması, tüm kanallarda bol bol, “Kürt Sorunu” panellerinin yapılması veya yaptırılması, bilerek çarpıtılmış, saptırılmış, dev aynasında şişirilmiş, tehditkar söylemlerin, bilgilerin ortalıkta cirit atması boşuna değildir. Boşuna değildir ordumuza karşı bizzat siyasiler tarafından yürütülen asimetrik savaş. Hedef, kendini “Türk ulusunun bir parçası hissedenler” ve onların, kutsiyetine inandıkları her şey hakkında, şüphe uyandırmak, onları zayıf düşürmek, kendi tarafının ise güçlü, güvenilir ve “amaçlarına ulaşmak üzere” olduğu düşüncesini oluşturmaktır. Ve maalesef insanoğlu öğrendiklerini, kullanmadığı durumlarda bir süre sonra nasıl unutuyorsa, propaganda denen yöntemlerle toplum, aslında olmayan hikayelere de kolayca inandırılabilir.
Cumhuriyetten sonra oluşan yeni Türk Ulusunun ayrıştırılması, etnik duyguların hortlatılması projesidir bu yaşananlar. Bir arada yaşamaya karar vermiş farklı inanç ve etnik kökene sahip ulusların yeni ve güçlü bir ulus yaratmak için adımlarını sıklaştırdığı her dönemde çıkarı zedelenen emperyalist, sömürgeci güçler ile, bölgesinde emek ve geleceklerinin ırzına geçtiği insan topluluklarını elinden kaçırmak istemeyen işbirlikçi feodallerin bir tezgahı ve maalesef etkisi gittikçe artan propagandadır bu. Ve üstelik, devleti yöneten, siyasetçilerin, aydınların birçoğu, dün bireysel hak ve özgürlükleri askıya alıp devleti yöneten sivil ve askeri diktatörlerin derinleştirdiği sorunları çözme adına yola çıkıp, bilerek veya bilmeyerek, milli duygularımızı ve birliğimizi tahrip ederken, aynı anda Kürt milliyetçiliğinin yükselmesine de hizmet ederek, bu acımasız propagandanın bir parçası olmaktadır.
Dini ve ırkı ne olursa olsun bu topraklarda yaşayanlar adına bu acımasız propagandaları yapanlar ve alet olanlar, “analar ağlamasın” hikayesi ile çıktıkları bu yolda, korkarım ki; aldattıkları insanların analarının gözyaşlarından oluşan sellerde boğulacaklardır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder