Başbakan
Erdoğan; CHP Tunceli Milletvekili Hüseyin Aygün'ün kaçırılmasının ardından,
yaptırdıkları 5 bin kişilik ankete katılanların yüzde 54,7’sinin Aygün'ün
kaçırılmasını, karşılıklı olarak “planlanmış
bir olay” olarak gördüklerini, kendisinin de “kaçırıldığına inanmadığını” ifade etti. Bir ülkenin Başbakanı elindeki
bu kadar imkâna rağmen, Aygün’ün “kaçırılmadığını”
belgeleyemeyip, çakma bir anketin sonucuna
dayanarak “çamur atabiliyorsa”
yanlış yapıyor demektir. Kendini yargıya talimat verecek kadar “yetkili” gören
Ustanın, Selahattin Demirtaş'ın Şemdinli bölgesinde "400 kilometrelik alan PKK'nın denetiminde" sözlerini
eleştirirken “Yalanın ötesinde, sen
kimden yanasın? Terörden yana mısın, terörü yok etmek isteyenlerden yana mısın?
" diye soracak kadar “saf” olması, teröristlerle neredeyse halvet olan
açılımcı yoldaşlarının “Domuzdan yana”
olduğunu bilmemesi mümkün müdür? Peki, neden böyle davranıyor?
***
Nedeni
basit… İktidarın izlediği politikanın
temelinde, bu tür çelişkili davranışların toplumda yarattığı zihin bulanıklığı
ve polemikler yatıyor. Mantığa aykırı, her tarafa yazan bu tutum, benzer
değerleri paylaşmayan topluluklar karşısında bile, mazeret üretilmesine
ve gerçeklerin gizlenebilmesine olanak sağlıyor. Mesela; “Hüseyin Aygün’ün kaçırıldığına doğrusu ben inanmıyorum” diyerek,
iktidarları döneminde “devletin bırakın
sıradan vatandaşı, milletvekilini dahi korumaktan aciz bir duruma düştüğünü”
gizlemeye çalışıyorlar… Kendini dev aynasında izlerken terör örgütü milletvekilini bile dağa kaldıracak güce ulaşmış,
efendi hala; “Komplo kardeşim devlet ne
yapsın?” Havasında…
***
Aynı
durum kucağımıza bırakılan Suriye meselesinde de var. Dışişleri Bakanı Ahmet
Davutoğlu, BM Güvenlik Konseyi'ndeki Suriye toplantısında konuştu: Bir insanlık sınavından geçiyoruz ve bu
toplantıdan sonuç çıkmayacak; BM sistemi işlemiyor... Dedi mi? Dedi… Peki,
bu durumda izlediğimiz politikayı gözden geçirmemiz gerekmiyor mu? Gerekmez.
Neden? Çünkü biz hatamızı alışılmadık yollarla da telafi edebiliriz. Mesela; Başbakan
çıkar ve “Beşar siyasi bir mevtadır… CHP’liler gidemez ama inşallah biz en kısa
zamanda Şam'a gidecek, oradaki kardeşlerimizle muhabbetle kucaklaşacağız. O gün
de yakın. İnşallah Selahaddin Eyyubi'nin kabri başında Fatiha okuyacak, Emevi
Camii'nde namazımızı da kılacağız. Bilali Habeşi'nin, İbn-i Arabî’nin
türbesinde, Hicaz Demiryolu İstasyonu'nda kardeşliğimiz için özgürce dualar
edeceğiz." Der olur biter…
***
Dedik
ya, İktidarın izlediği politikanın temelinde, bu tür çelişkili davranışların, sıradışı çözümlemelerin toplumda
yarattığı zihin bulanıklığı ve polemikler yatıyor. Bir taraftan eski TOKİ’ci,
Çevre ve Şehircilik Bakanı Erdoğan Bayraktar, “Kaçırılma korkusu yüzünden işçi bulamıyoruz, ondan karakollar
gecikiyor” diyor, öte yandan Usta, "O bölgeye defalarca gittim. Alışılmış Başbakan değilim. Helikopterle ve
karadan çok gezdik" derse, biz ne diyebiliriz ki ! Gelgelelim olayları
saklamanın ya da çarpıtmanın bir süre idare etmeye faydası olabilir de, çözüme
faydası olacağını hiç zannetmiyorum
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder