Her
ne kadar bazıları; ancak “şehitlerimizin
cenaze namazlarında” bir araya gelen liderlerin, sanki bir dahaki
buluşmalarında terörün biteceği beklentisini topluma telkin ediyorsa da;
aslında mümkün görünmeyen bu halin gerçekleşmesi durumunda bile, elbette böyle
bir sonucu olmayacaktır.. Çünkü aralarından bir babayiğidin çıkıp da; “terör örgütü ve meclisteki uzantılarının”
sonu gelmez taleplerini “açık açık” kabul edebileceğini sanmıyorum. Öte yandan “ulusun vekillerinin” izlenen yol ve
yöntem üzerine elbette söyleyecek sözü vardır, olmalıdır da. Gel gelelim iktidar,
elinde tuttuğu “sınır ötesi harekat
yetkisi” ile bile bu güne kadar Şemdinli/Umut Kitapevi’den-Oslo’ya-
Kandil’den-Habur’a- açılımdan-saçılıma öylesine saçma sapan bir politika izlemiştir
ki, milletin huzuruna çıkmaktan kaçmıştır. Oysa, bugün inkar edilemez biçimde “tırmanan terörle” de mücadelenin nasıl
yapılması gerektiği hakkında, ulusun fikrini ifade edebileceği yeğane kürsü, TBMM’sindedir.
***
Her
ne kadar sorunun esas muhatabı “iktidar”
olsa da halkı umursamayan faşist ruhlu liderlerle demokrasi amaç değil araç olmanın ötesine gidemez… Kaldı ki, izlenen iç ve dış politikalar
yüzünden kördüğüme dönen bir ortamda özellikle Kuzey Irak ve Suriye kaynaklı
terörist faaliyetlere muhatap kalmamız bizi haklı çıkarmaktadır. Bizim ise yapabildiğimiz tek mücadele şekli,
halkı oyalayan lakin, terör odaklarının kıs kıs gülerek izlediği “hava harekatları”. Neden? Çünkü
biliyoruz ki; hiçbir savaşı hava kuvvetleri ile kazanamazsınız. Nihayi zafer
kara harekatı ile elde edilebilir. Ve PKK’ya karşı elde edilen başarıların
altında maalesef bu gün “darbe
suçlamaları ile tutuklanan komutanların” terör yuvalarına yaptığı onlarca
sınır ötesi oprerasyon yatar. Anlıyacağınız kalekollar falan hikayedir.
Kalekollar ile yapılacak baskınlardaki can kayıplarını elbette önlersin de amaç;
o karakola baskın yapılmasının önlenmesi değil midir? Peki, iktidar sınır ötesi operasyonları neden
yapamıyor? Çünkü Org. Özel’in de ifade ettiği gibi “ABD’nin izni olmadan Kandil’e operasyon yapılmaz.” Aslında
hikayenin özeti de bu.
***
Gelelim
Sn.Bahçeli’nin son atraksiyonuna… “Korkma
Kandil’i yerle bir etmek için Ülkücüler arkanda” feryatları her zaman
olduğu gibi “olmayacak duaya amin”
deyip iktidara, ileride gerçekleşebilecek mutlu birliktelikler için şimdiden
selam çakmaktan öte bir anlamı yoktur. Çünkü; garip bir mazeretin ardına
sığınıp meclisin toplanmasını engelleyenlerden biri de o idi. Bu çağrıyı “terör çerçevesinde” olaganüstü
toplanan bir mecliste yapabilseydi belki de terör örgütü, 1 şehit- 5 gazi
verdiğimiz Umurlu Karakolu’na 2 günde 3 kez saldırma cesareti bulamayacaktı. Belki
de “1 Mart tezkeresinde” olduğu
gibi TBMM’nin yeni bir tarih yazacağını
görecektik. Ne eylersin ki; muhalefet partisi lideri olmasına rağmen meclisin olağanüstü
toplanmasına o da karşı çıktı. Ne de olsa direktifi veren adam, elinde beyzbol
sopasıyla konuşuyordu…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder