GEL DE İSYAN ETME!

Ayrıntıları öğrendikçe yüreğimizin daha da çok yandığını söylemeden edemeyeceğim… Yüzlerce kişi, ağır silahlarla ve sekiz ayrı hedefi aynı anda vuruluyor. Evlatlarımız uykudayken lanet olası teröre kurban gidiyor… Sonra vatandaştan itidal, sabır, sukûnet bekleniyor… Bebek katili İmralı’da bey gibi yaşarken, millete Arap Baharında açan “kanlı çiçeklerinden” sadece biri, Kaddafi’nin linç edilmesi ile falan avutup “memleketin girdiği ekonomik kriz”unutturulabilir de, üç günde verdiğimiz 35 şehitle “bizim linçimiz”, nasıl unutturulacak? Yanlış anlaşılmasın bizim hiçbir siyasi parti veya duruşla bir problemimiz yok… Ben ve benim gibi düşünenlerin isyanı, iktidarın yanlış tutumu ile “terör örgütünün, legal hale getirilmesinedir.” Böylece toplumun düşünsel kaosa girmesine çanak tutulmasınadır.. Bizim itirazımız, terör örgütüne açık açık destek verenlerin meclise girmesinde bir beis görülmezken, 24 şehidin verildiği gün, “bir tuğamiral’i” tutuklayacak kadar kendini bilmezlerin tutumunadır... Bizim itirazımız, milletin vekllleri içeride tutulurken, “fırsat bu fırsat deyip” Deniz Feneri davası tutuklularının tahliye edilmesinedir…   

***

Aslında hiç de haksız değiliz. Kendi elimizle düştüğümüz bu kaosu yaşıyoruz. Bakın, “açılımdı, ileri demokrasiydi” deyip terör örgütünün “legalleştirilmesi” çalışmaları sürerken, Genel Kurmayın “kozmik odasının aranması” ile  başlayan,  “askeri itibarsızlaştırma” faaliyetine göz yumuldu. Bir çok komutan, özellikle Türk adet ve gelenekleri ile hiç de bağdaşmayacak şekilde derdest edilerek tutuklandı. Bu da yetmemiş gibi, sınır boylarındaki birliklere  giden “terörist olduğundan emin olmadan ateş etmeyin” emirleri ile “gündüz külahlı gece silahlıların”  işleri kolaylaştırıldı. “2005 te yapılan düzenlemelerle “askerin insan odaklı istihbarat üretmesi” de suç haline getirildi… Böylece askerin, yerli halktan istihbarat için yararlanması bizzat devlet tarafından engellenmiş oldu. Üstelik hareketli, arazide yatıp kalkan, pusu kuran, gerilla gibi yaşayan birlikler “açılım” muhabbetine, “batı aferim desin” diye feda edildi. Sonuç;  askerin eli kolu bağlandı, bölge halkı vatan hainlerinin oyuncağı oldu. Gel de isyan etme.

***

Durum böyle olunca acı son kaçınılmazdır ve bunun yegane sorumlusu, bu gün muhalefete “çözüm için öneride bulunmuyorlar” diye sitem eden beyefendilerdir. Bakın bugüne kadar bu kadar şehit verdik. Şuraya yazıyorum. Bölgede askeri hereket yavaşlasın, ortalık bir sakinleşsin yine aynı acılarla yüz yüze kalacağız. Çünkü anlaşılan o ki, bölgedeki “istihbarat faaliyetlerimiz” SIFIR’ın bile altındadır… Bölgedeki bazı birlikleri, daha dün Cumhurbaşkanı ziyaret etmişti… Ziyareti gizli tutulsa da elbette bir istihbarat taraması yapılmıştır. Söylentilere göre 200 ile 800 arasındaki teröristin sınırlarımızdan geçişinden, “tesadüfen bile olsa” bir ize rastlanmamış olması size garip gelmiyor mu? 200 kişi sınırdan kimseden habersizce geçiyor 1,5 saat  sınırlarımızın içinde yürüyor, hedeflerine ulaşıyor, saldırıyor… Sonra işte şuradan girdiler şöyle yaptılar, böyle yaptılar…Ne bu? İstihbarat mı?

***

Düşünün bir kere en az 200 kişi… 200‘ü bir arada girmeyebilirler ama bunlar madem ağır silahlar da taşıyorlar azından 15-20 kişi ve birkaç katırdan oluşan gruplar halinde olmalılar. Bunlar ancak Zap suyunu takip edip Çukurca’ya kadar gelebilirlermiş ki, biz bu güzergahı öğrenip sizlere aktarabildiğimize göre, eğer kaldıysa devletin istihbarat birimlerinin bilmemesi ve o güzergah üzerinde gereken önlemleri almaması ayıptır. Ha, “teröristlerle ile biz bu işi  konuşarak hallediyoruz”modundalar ise onu da bilemeyiz...Ne demiştik? Gel de isyan etme!