Gazetelerdeki, “Ankara’da içkili restoranlarda denetim yaparak ailelerin yanındaki çocuklarla ilgili tutanak tutan Çocuk Şube’den sorumlu emniyet müdür yardımcısı, Çocuk Şube müdürü ve yardımcısı görevinden alındı… Parkta el ele gezen gençlere GBT uygulaması yaptıran Çankaya İlçe Emniyet Müdürü’nün görev yeri değiştirildi”, haberlerini duyunca “adalet yerini buldu” diye sevinenler ya da, hani “Laik Cumhuriyet yara alıyordu? Gördünüz mü boşa kaygılanıyorsunuz” diye övünenler, elbette olmuştur olmasına da; söyleyin onlara havaya girmesinler. Ceza denilen atamalar, “al gülümü, ver gülümü” o kadar… Ödül sayılamaz. Ancak ceza olup olmadığı rahat sorgulanır bir durum. Yine de olaylar karşısında, siyasi ve idari makamların gösterdiği “tepki” taktire şayandır da, enteresan olan bu haberlerin; laikliği muhalefet tarafından bile tehlikede görülmeyen bir ülkenin başkentinde, “el ele gezen gençlerin veya devletin ruhsat verdiği mekanlarda aileleri ile birkaç kadeh içenlerin”, nasıl “tehdit altında oldukları” onaylamasıdır… Aslında gariptir ama “kolluk kuvvetlerinin” bu tür yasadışı nedenlerle “halkı huzursuz etmesinin” bir cezası falan yoktur ve olmayacaktır da. Çünkü “asıl eksen kayması” onların görev anlayışında olmuştur. Artık esas görevlerinin “halkın güvenliğini sağlamak” olmadığı ortadadır. Ve inanın özellikle halka açık parklarda bira falan içmeye kalkmak son derece tehlikelidir. Devlet, kendi kolluk kuvvetlerinin bu tip “bireysel” olduğu iddia edilen “yasadışı tepkilerini” engelleyemiyorsa; parkları koruyan belediyelerin özel güvenlik görevlileri ve onların sivil uzantılarının yasadışı tepkilerini hayal bile edemezsiniz…
Ankara’da ayrıldığı eşi İstikbal Yetkin tarafından önce dövülen, sonra tecavüze uğrayan ve 7 Aralık’ta 10 yerinden bıçaklanarak öldürülen Ayşe Paşalı’nın büyük kızı Burcu Paşalı, başlarından geçenleri şöyle anlatıyor. "Annemi sürekli dövüyordu. Yanında ben ve kardeşlerim de şiddete maruz kaldık. En son 2009’da annem hastanelik oldu 2 ay yürüyemedi. Belinde sandalyeler kırıldı. Pencereden aşağı sallandı silkelendi. Hiçbir şey yapamadık. Defalarca savcılığa dilekçe verdik, mahkemeden koruma kararı çıkartmak istedik bir türlü ikna edemedik. Yasalar annemi korumadı, mahkeme annemi korumadı, polis korumadı, hiç kimse koruyamadı annemi.” Ve ilginçtir Ayşe Paşalı’nın ölümüne sebep olan bıçak, Emniyet Kriminal dairesi raporuna göre kesici kısmı 15, sapı 11 cm olduğu için “silah” bile değildir. Peki sizce, ilgili makamların vurdumduymazlığı ile adeta ölümüne göz yumulan Ayşe Paşalı’nın katili sadece eski eşi İstikbal Yetkin midir?
Bir yandan sıradan yaşantısı içinde insanlar olur olmaz nedenlerle “huzursuz” edilirken, öte yandan eşinden gördüğü zulüm yüzünden “devletin kapısına defalarca gelip şefkatini dilenen” çaresizler, kapı dışarı ediliyor… Bu nasıl bir anlayıştır? Bir fikriniz var mı, bilmiyorum ama eğer varsa, hiç durmayın hemen birilerine anlatmanın bir çaresini bulun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder