SAZAN

Zararlı çıkacağımızı bile bile, çoğu zaman sırf kendimizi göstermek için, “körü körüne” bir işe bulaşmayı “misyon” zanneden bir karakterde olduğumuzdan mıdır, nedendir bilinmez, “tokatlandıkça tokatlanmalara” doyamayız vesselam! Zaten bu yüzden sadece bizim toplumumuzda, insanların bu hallerini anlatan “özgün sıfatlar” türemiştir ki, bunların en temizi “sazan”dır. Hem de “Aynalı Sazan.” Örnek mi? Geçenlerde belediye otobüsünde gereğinden fazla konuşan iki kişiyi ister istemez dinlemek zorunda kaldım. Biri diğerine “milli gelirdeki artış üzerinden” iktidarı övüyordu. Belli ki, kişi başına düşen milli gelirin bir gecede birkaç bin dolar, “yeniden artması” sazan’ı baya bi sevindirmiş.

Nerede çalışıyorsa?.. Herhalde yıllık geliri 15 bin 392 doların üzerinde. Yani bekarsa, aylık geliri yaklaşık 2500 TL’ye geliyor ki, iyi para. Eşi de çalışıyorsa mesele yok da, çoğu “tavsiye üzerine 3 çocuklu”, üstelik eşi çalışmayanların aylık geliri 10.000 TL civarında olmazsa, “bu hesap yatar”. Sayın Büyüklerimin bütçe görüşmeleri sırasında “ağzından bal damladığına” göre, herhalde onlara meclis kürsüsünden öyle geliyor… Oysa 2002 de bankaya yatırdığımız 15.392 TL hiç de öyle demiyor. Paramızın alım gücünün ne hale geldiği de, onca zamandır bankada duran paramıza verilen faizin kayıplarımızı karşılayıp karşılayamadığı da, buna karşılık bankaların kârlarını her yıl nasıl katladığı da ortada. Hadi bunları da boş verelim, “adam” biraz etrafına, eşin dostun haline baksa, kendi kredi kartı borçlarını nasıl kapattığını hatırlasa, “sazana” dönüştüğünü anlayacak da… Nerdeee? Belki de garibim, açıklanan bu rakamdan herkese pay verilecek zannediyordur. Hani “sazan” dedik ya, ne görürse, ne duyarsa, ne söylenirse atlayan, kabul eden saf, “Allahlık” anlamında…

Aslında milli gelirin artması elbette önemlidir de, daha da önemlisi onun nasıl dağıldığıdır. Düşünün ki, bir ülkede çalışan ve üretenlerin milli gelirden aldığı pay gitgide azalırken, hükümetler; işveren diye isimlendirdiğimiz sermeye sahiplerine hoş görünmek için, vergi afları çıkarıyor, tüm yasal zorunluluğa rağmen vatandaşının “sigortasız” veya “asgari ücretin altında” çalışmasına göz yumuyor, üstelik dolaylı vergileri sürekli arttırarak halkı soyuyor… Böyle bir ülkede “haktan, adaletten” bahsedilebilir mi? Vicdan sahibi yöneticileri olan hangi ülkede, üstelik asgari ücret net 600 TL bile değilken, ekmek 1 TL, et 25-30 TL’dir… Hangi vicdan sahibi yöneticileri olan bir ülkede bir litre “benzinden alınan vergi 2,5 TL’dır” . Bir ülkenin büyümesi “kendi vatandaşının kanı, teri ve emeğinin sömürüsü” üzerinden olacaksa ona büyüme gelişme değil “sömürü ve esaret düzeni” denir.

Göz önünde gerçekleşen her şeye rağmen halâ yapılan yollar, çehresi değişen şehirler, modern AVM’ler ile gözleriniz kamaşıyor, bakar kör oluyorsanız siz de “sazanlaşıyorsunuz” demektir. Neden mi? Eğer bir iktidar, geçen bunca hükümetin biriktirdiği, en sıkışık durumlarda bile gözden çıkarmaya kıyamadığı ülke servetini; bankalarımızı, büyük kurumlarımızı, günü kurtarmak için, tek tek yabancılara satıyorsa, üstelik bu yabancı şirketlerin, doğrudan “dünyanın en yüksek faizi ile” bankalara yatırdıkları büyük miktardaki “sıcak paradan” elde ettiği faizle, ülkenin en güzel arazilerine konmasına göz yumuyorsa ve üstelik satılan kurumlarımızda hiç olmazsa yeni istihdam yaratılmasına ön ayak olacağına, çalışanların kapı dışarı edilmesi için, yasalarda düzenlemeler yapıp destek veriyorsa ve sen hala uyanamadıysan hakkaten sazanlaşmışsın demektir.