Daha önce de birkaç köşe yazarı, Siyasal Bilimler Fakültesinde, CHP Genel Sekreteri Prof. Süheyl Batum ile AKP’li Prof. Burhan Kuzu’nun başına gelenleri garipsemiş, “Altı kaval üstü şeşhane” bir eylem, manasında yorumlar yapmışlardı. Tabii “deli-kanlıların” nasıl “tahmini imkansız davranışlar” gösterebileceklerine, mesleğim icabı bir çok kez şahit olduğum için, bu görüşleri “komplo teorisi” diye yorumlayıp pek kulak asmamıştım. Ancak yine de özellikle Sn. Burhan Kuzu’ya yapılan yumurtalı saldırı ile ilgili kafamı kurcalayan bazı sorular vardı.
***
Acaba polisin, öğrencileri göz yaşartıcı gaz ile böcek gibi ilaçlayıp ezenlerine, bile AKP “kayıtsız şartsız sahip çıkmışken”, SBF’ne, AKP’li bir Anayasa profesörünün, yaklaşık 100 polisin oluşturduğu koridordan “koruma altında” girmesinin, tepki göreceği kimsenin aklına gelmedi mi? Elbette geldi. Geldi ki, şemsiyeleri hazırladılar. Biraz geç açsalar da, omlet olmaları öyle önlendi… Demek ki aralarında “tedbirden” anlayanlar vardı. Peki o zaman, Süheyl Batum konuşmasını yapamayıp, salonu terk etmek zorunda bırakılmışken neden dinleyiciler salona kontrolsüz alındı? Yoksa kontrol yapıldı da, onca yumurta salona “insan kılığında mı” girdi? Bunlar aklıma gelen saçmalıklar…Ortada bir başka gariplik daha var. Madem bu eylem, “bir kolektif icraat”, neden her iki hocaya da bir araya gelen gruplar, “benzer tepki” göstermedi?.. Eylemler neden farklıydı.
***
İktidarın “ehil” insanların yapması gereken işleri, daha çok eşe dosta yaptırması yüzünden “hayal kırıklığı yaşamaya” alışkın olduğumuzdan, “olur böyle şeyler” deyip, önceleri cevapları pek de fazla önemsememiştim. Ta ki, Güncel Meydanda Mahiye Morgül’ün yazısını okuyana kadar. Yazarın gözlemlerine göre, eylemci gençlerin “siyasi duruşlarının” enteresan bir değişim süreci içindedir. Tabii bu durum, bir çok sorunun cevabına da zemin oluşturuyor. Ve maalesef “eski tezgahların” yeniden kurulmaya çalışıldığı düşüncesi insanı rahatsız ediyor.
***
“Kolektif Yumurta Şenliği pankartı açan grup basında Genç-Sen’li (Öğrenci Gençlik Sendikası) öğrenciler olarak tanıtıldı. SBF öğrencilerini düşündüm. Genç-Sen, SBF’de değil, Eğitim Bilimleri Fakültesinde kurulmuştu. Bunda bir tuhaflık vardı. Genç-Sen, öğrenci sendikası… Okula giden bir genç, çalışan işçi gibi sendika nasıl kurardı? Buna sendika denmez, postmodern bir ad bu. Öğrencilerin muhtemel tepkilerini burada eritmek maksadıyla özellikle kurdurulmuş gibi. Grubun Tekel direnişine destek vermeye Sakarya’ya getirdikleri pankartları anımsamaya çalışıyorum. Eşcinsellere özgürlük, Kürtçe ana dilde eğitim, türbana serbestlik, kadına şiddete hayır, YÖK’e hayır, parasız eğitim… Bilimsel eğitim gibi akademik talepleri hiç olmadı. Ne mühendislik diplomaları kaldırılırken, ne 5544 sayılı MYK yasası çıkarken, ne Roma Hukuku gibi temel dersler kaldırılırken hiç ses çıkartmadılar, ya da ben duymadım. Basın daha önce bunlarla hiç ilgilenmezken ne oldu da birden manşete çıkartıldılar? Galiba Genç-Sen’i itibarlılaştırma seanslarına tanık oluyoruz. Bu grubun Türkiye Gençlik Birliğine karşı panzehir olarak kullanılacağını düşünmeye başladım. Çünkü Atatürkçü, ulusalcı, devrimci, Amerikan karşıtı olan Türkiye Gençlik Birliği, halen 70 ilde örgütlenmiş haldedir. BOP eşbaşkanı Tayyip Erdoğan’a karşı en etkili protestoları TGB yapmaktadır. Başbakanın gideceği illerde akşamdan bu gençler gözaltına alınmaktadır. Yumurta seremonisinden bir gün sonra İzmir'de, Genç-Sen’lilerin de aralarında olduğu birileri TGB'lilere saldırdı. TGB öğrencileri ise devrim şehidi Kubilay'ı anma masası açmışlardı, Atatürk ve Kubilay posterleri satıyorlardı.”
***
Yazarın yukarıdaki yorumları, eylemin neden farklı tepkilerle ortaya konduğunun da, güvenlik kuvvetlerinin ihmalci tutumunun da açıklanması açısından önemlidir. Özellikle “Tepki koymak öğrencinin neyine. Komünistlik yapacağına evde dersini çalışsın” diyen, bundan 20-25 yıl sonra kemiklerinin bile toprak olacağını unutup, “gençleri yaşayacakları dünyanın şekillenmesine karıştırmak istemeyen” toplumun en azından “%40 oyluk” kesimini, kafaya almak için, yeni mazlumların yaratılması ve muhafazakar düşüncenin yükseltilmesi hamleleri en zalim biçimde ortaya konmaktadır.
***
Acaba polisin, öğrencileri göz yaşartıcı gaz ile böcek gibi ilaçlayıp ezenlerine, bile AKP “kayıtsız şartsız sahip çıkmışken”, SBF’ne, AKP’li bir Anayasa profesörünün, yaklaşık 100 polisin oluşturduğu koridordan “koruma altında” girmesinin, tepki göreceği kimsenin aklına gelmedi mi? Elbette geldi. Geldi ki, şemsiyeleri hazırladılar. Biraz geç açsalar da, omlet olmaları öyle önlendi… Demek ki aralarında “tedbirden” anlayanlar vardı. Peki o zaman, Süheyl Batum konuşmasını yapamayıp, salonu terk etmek zorunda bırakılmışken neden dinleyiciler salona kontrolsüz alındı? Yoksa kontrol yapıldı da, onca yumurta salona “insan kılığında mı” girdi? Bunlar aklıma gelen saçmalıklar…Ortada bir başka gariplik daha var. Madem bu eylem, “bir kolektif icraat”, neden her iki hocaya da bir araya gelen gruplar, “benzer tepki” göstermedi?.. Eylemler neden farklıydı.
***
İktidarın “ehil” insanların yapması gereken işleri, daha çok eşe dosta yaptırması yüzünden “hayal kırıklığı yaşamaya” alışkın olduğumuzdan, “olur böyle şeyler” deyip, önceleri cevapları pek de fazla önemsememiştim. Ta ki, Güncel Meydanda Mahiye Morgül’ün yazısını okuyana kadar. Yazarın gözlemlerine göre, eylemci gençlerin “siyasi duruşlarının” enteresan bir değişim süreci içindedir. Tabii bu durum, bir çok sorunun cevabına da zemin oluşturuyor. Ve maalesef “eski tezgahların” yeniden kurulmaya çalışıldığı düşüncesi insanı rahatsız ediyor.
***
“Kolektif Yumurta Şenliği pankartı açan grup basında Genç-Sen’li (Öğrenci Gençlik Sendikası) öğrenciler olarak tanıtıldı. SBF öğrencilerini düşündüm. Genç-Sen, SBF’de değil, Eğitim Bilimleri Fakültesinde kurulmuştu. Bunda bir tuhaflık vardı. Genç-Sen, öğrenci sendikası… Okula giden bir genç, çalışan işçi gibi sendika nasıl kurardı? Buna sendika denmez, postmodern bir ad bu. Öğrencilerin muhtemel tepkilerini burada eritmek maksadıyla özellikle kurdurulmuş gibi. Grubun Tekel direnişine destek vermeye Sakarya’ya getirdikleri pankartları anımsamaya çalışıyorum. Eşcinsellere özgürlük, Kürtçe ana dilde eğitim, türbana serbestlik, kadına şiddete hayır, YÖK’e hayır, parasız eğitim… Bilimsel eğitim gibi akademik talepleri hiç olmadı. Ne mühendislik diplomaları kaldırılırken, ne 5544 sayılı MYK yasası çıkarken, ne Roma Hukuku gibi temel dersler kaldırılırken hiç ses çıkartmadılar, ya da ben duymadım. Basın daha önce bunlarla hiç ilgilenmezken ne oldu da birden manşete çıkartıldılar? Galiba Genç-Sen’i itibarlılaştırma seanslarına tanık oluyoruz. Bu grubun Türkiye Gençlik Birliğine karşı panzehir olarak kullanılacağını düşünmeye başladım. Çünkü Atatürkçü, ulusalcı, devrimci, Amerikan karşıtı olan Türkiye Gençlik Birliği, halen 70 ilde örgütlenmiş haldedir. BOP eşbaşkanı Tayyip Erdoğan’a karşı en etkili protestoları TGB yapmaktadır. Başbakanın gideceği illerde akşamdan bu gençler gözaltına alınmaktadır. Yumurta seremonisinden bir gün sonra İzmir'de, Genç-Sen’lilerin de aralarında olduğu birileri TGB'lilere saldırdı. TGB öğrencileri ise devrim şehidi Kubilay'ı anma masası açmışlardı, Atatürk ve Kubilay posterleri satıyorlardı.”
***
Yazarın yukarıdaki yorumları, eylemin neden farklı tepkilerle ortaya konduğunun da, güvenlik kuvvetlerinin ihmalci tutumunun da açıklanması açısından önemlidir. Özellikle “Tepki koymak öğrencinin neyine. Komünistlik yapacağına evde dersini çalışsın” diyen, bundan 20-25 yıl sonra kemiklerinin bile toprak olacağını unutup, “gençleri yaşayacakları dünyanın şekillenmesine karıştırmak istemeyen” toplumun en azından “%40 oyluk” kesimini, kafaya almak için, yeni mazlumların yaratılması ve muhafazakar düşüncenin yükseltilmesi hamleleri en zalim biçimde ortaya konmaktadır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder