12 eylül 1980 öncesi ülkemizde neredeyse “bir iç savaş” çıkması için yapılan “kampanya ve propagandaya” alet olmanın acısını yaşamıştık. Tabii aradan 30 sene geçti kolay değil, unutmuş olabiliriz… Benzer bir kampanya ABD’nin Irak’ı işgalinden kısa bir süre önce de hayata geçirilmiş, Saddam’ın kimyasal ve biyolojik silahları ile dünyayı tehdit ettiği safsatası ortaya atılıp, neredeyse tüm dünya “aldatılmıştı”. Evet aldatılmıştı çünkü görüldü ki, ortada idam edilen, lakabını ABD’nin taktığı “Kimyasal Ali” dışında, adı kimyasal veya biyolojik olan bırakın bombayı, hiç bir şey yoktu. Demek ki “düzmece hikayelerle” bütün dünyanın aldatılması mümkün ve biz buna şahit olduk. Bugünlerde yeniden gündeme düşen Balyoz Eylem Planı Davasının da benzeri bir kampanya ile ABD ile işbirliğine yanaşmayan ve ABD’nin bölgedeki siyasi amaçların tek karşı koyabilecek güç olan “TSK’nın canına okunması eylemi” olduğu düşüncesi oldukça yaygındır.
Bunun makul sebepleri de vardır. Bir kere dava konusu olan seminerin, 2003-2006 Tatbikatlar programında yer aldığını Genelkurmay açıklanmıştır. Bu bilinmesine rağmen, üstelik “sahte” olduğu ısrarla söylenen belgeler ve kimliği belirsiz ihbarcı “gizli tanıklar” eşliğinde, “12 eylül öncesini hatırlatan senaryolar” üzerinden “ahmakça” fikirler üretseler bile; asla herhangi bir eyleme girişmemiş, iktidara muhalif olma dışında bir suçu olmayan onlarca asker, tutuklanarak ne zaman sona ereceğini bilmeden Silivri’ye istifleniyor… Sonları ne olacak Allah bilir. %58’lik referandumla Anayasa’da yapılan değişiklikler de düşünülürse işleri hakikaten zor.
Buraya kadar gerçekleşenler normal olmasa da mümkündür ve bazı siyasi çevre tarafından makul da karşılanabilir. ancak ülkede askeri ve sivil çevreden onlarca gözlemcinin kontrolünde gerçekleşen yasal bir plan seminerinde suç unsurları bulup askeri içeri tıkabilen hukuk, aynı hassasiyeti “Buna başkaldırı diyorsanız, evet biz başkaldırıyoruz” diyenlere karşı nedense gösterebilmelidir. Demokratik Toplum Kongresinin (DTK) çalıştayında üretilen bildiri, Öcalan’a özgürlük başta olmak üzere arkadaşların sınırlarını çizdiği Türkiye’nin belli bir bölgesinde, ayrı bayrak ve semboller, ayrı güvenlik ve savunma gücü, bölgedeki ekonomik kaynakların kullanım ve tüketim hakkı, özerk bir yapı” gibi talepleri içermesi, üstelik bazı talepler örneğin “öz savunma birlikleri” kurma konusunda eyleme bile geçilmesi, Balyoz eylem Planı diye isimlendirilen davadan daha mı önemsizdir.
Demokrasilerde elbette ki herkes dilediği gibi konuşabilmelidir. Eğer fikirleri “yasalarla çatışıyorsa” söylediklerine değil, fikirlerinin ne kadarını hayata geçirmeye kalktıklarına bakmak gerekir. Bu açıdan bakınca Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarına uygulanan hukuki tutumla, Demokratik Toplum Kongresi mensuplarına uygulanan hukuki tutumun farklı olduğu ortadadır. Bir taraf, özel savcılar, son anda atanan hakimler, bir sürü kafa karıştıran belge ve gizli tanıklarla kurgulanmış bir dava ile tutuklanıp Silivri’ye istiflenirken, Demokratik Toplum Kongresini toplayan, “siyasi yasaklı ağalar” yaptıklarının bir “başkaldırı” olduğunu bilerek ve üstelik hedeflerinin özerk bir Kürt devleti kurmak olduğunu alenen ifade ederek yasalara karşı çıkıyor ve halkı kışkırtmaya devam ediyorlar.
Acaba başında “Demokratik” kelimesinin bulunması, bizim hukuk sistemimizde örgütlenmenin demokrasiye uygun işler yaptığını gösteren bir emare olarak mı kabul edilmektedir? Yoksa “özerk bir Kürt devleti” yumurta atarak mı kurulacaktır? Önderimiz dedikleri teröristbaşının salıverilmesi tutun da, “marta kadar ilerleme kaydedilmezse” diye başlayan tehditlerine kadar her şey alenen ortadayken, askerimizin evlerine iş yerlerine yaptığımız, baskınları, tutuklamaları göremiyoruz. Bundan ne üzgünüz ne de şikayetçi. Ancak, bu yasadışı faaliyetleri bilerek ve isteyerek icra edenlere uygulanan demokratik yöntemlerin ve gösterilen hoşgörünün, en azından adı geçen plan seminerine kadar “ülkesine göğsünü siper etmiş askere” de uygulanmasını istemek her halde hakkımızdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder