UFUKTAKİ BUĞDAY KRİZİ

Gıda Güvenliği Hareketinin internet sayfalarında okuduğum yorumlarına aşağıdaki gerçekleri göz önüne aldığımız zaman katılmamak mümkün değil. Malum, mercimek, prinç, süt, et derken Rusya’nın buğday ihracını yasaklaması ile şimdi de başımıza “buğday krizi” sarıldı. Neredeyse her faaliyetinde kendi üreticisini ezen, hor gören, hele hele “et krizini” kördüğüme çevirip, çözümü “gergedan mı, manda mı belirsiz” ithal etle çözmeye çalışan Tarım Bakanı Sn. Mehdi Eker ve AB’nin her önerisini onaylamayı bir iş zanneden bürokratları, gıdanın bir silah olduğunu ve zamanında “çaplı”, “kalıcı” ve “doğru” önlemler alınması gerektiğini acaba ne zaman anlayacak?

***

AKP’nin “daima kâr güden” ekonomi poitikaları yüzünden, ülke tarımının aleyhine gerçekleşen köklü değişiklikleri şimdilik pek fark edemesek de bunun bedelini, hergün “ithal edilebilecek ürünler” listesine bir yenisi eklenen “GDO’lu ürünleri” yedirdiğimiz çocuklarımız elbette ödeyecek. Neden mi? Çünkü, Tarım ve Köy işleri Bakanlığı'nda 115 bin kişi çalışıyor, 70 tane üniversitemiz, 30 tane ziraat fakültemiz, 50 tane tarım araştırma enstitümüz, 10 bin işsiz ziraat mühendisimiz var. Buna rağmen Türkiye tohumda ve tarımda artık tamamen dışa bağımlı. Başka bir ifade ile tohumun da tarımın da patronu İsrail.

***

İsrailli araştırmacıların, istediğiniz şekle hatta kokuya sahip domates yetiştirdiğini bilirsiniz. Çekirdeksiz, kalp şeklinde, dilimli vs. yani genlerle oynama meselesi yüzde yüz doğru. Gelelim başka doğrulara. Bu tohumların“bir ekimlik” olduğunu bilmeyen yok. Yani İkinci nesilden ürün alamıyorsunuz. Çünkü bunlar genetik yapıları ile oynanmış tohumlar. Bu tohumları toprağa bir ektiniz mi artık isteseniz de yerli tohuma dönemiyorsunuz. Artık hep bu tohumu kullanmak zorunda kalıyorsunuz. Hem de altın fiyatına aldığınız bu tohumların toprağa zarar verdiğini, toprağın kansorejen maddelerle doldurduğunu bile bile.

***

Buna en güzel örnek Türkiye'nin patates deposu olan Niğde ve Nevşehir bölgelerinde yetiştirilen patateslerde kanserojen maddeye rastlandığı için artık patates ekimine izin verilmemesidir. Yani İsrail tohumu tek başına satmıyor. Tohum alana hastalığı bedava veriyor... İsterseniz Antalya bölgesindeki domateslerin başına gelenleri bir izleyin. Tohumların içine hastalık yapan virüsleri yerleştiren İsrail bu sayede zirai ilaç satımını da garanti altına almış oluyor.

***

Bütün bu acı tabloya rağmen Türkiye'de “yabancıların menfaatine çalışan bir patent sistemi” işletiliyor. Ve “yerli tohumlarımız” göz göre göre ortadan kaybediliyor. Bu sisteme göre, yakın bir zamanda köylü kendi bahçesine ektiği üründen bile tohumluk bırakamayacak. Kendine tohum üretmeye kalkarsa, uluslararası mahkemelerde yargılanacak! Hiç kuşku yok ki önümüzde bir de “buğday krizi” var. Egemen küresel şirketler, bu krizi de yeni bir siyasi ve ekonomik ranta dönüştürüp, toplumların geleceğine yeni ipotekler koymaktan geri durmayacaklardır. Hiç olmazsa bu krizin kendi "öz varlıklarımıza" sahip çıkacağımız kararlara vesile olması en içten dileğimizdir. Malum bir musibet bin nasihatten iyiymiş.