Son yapılan Yüksek Askeri Şura toplantılarından sonra “çoook” şeylerin değişeceğini ifade edenler, bu değişikliklerin özde olabilmesi için özellikle siyasilerin “diktacı tutumları”nı terk etmeleri gerektiğinden hiç bahsetmiyorlar. Oysa, bu kafayla, dün kendini “Atatürkçü” olarak taktim edenlerin, “yaptığı darbelerin” yerini, başkalarının alabilecek olması neyi değiştirir ki? Birkaç komutanı, “yargının da inkar edilemez katkıları” ile terfi ettirmeyince, demokrasiye olan bağlılığımız mı arttı? Artık, ülkenin siyasi ve ekonomik yapısı, özellikle ABD’nin Orta Doğu’da Türkiye’ye biçtiği role göre şekil almayacak mı? Ülkedeki “manda tutkunu politikaların” artan gücü, her gün daha da şiddetle hissedilmeyecek mi? Siyasetçilerimizin diktacı, uzlaşmaz tutumları yumuşayacak, “demokrat tutum” yaygınlaşacak mı?
***
Aslında bu tür girişimlerin yani “teamül” denen ve öteden beri olagelen davranışlara, geleneklere uymamanın, süreç içinde siyasilere de bir faydası yoktur. Zamanında başka bir büyüğümüz de benzer numaralara baş vurup, orduyu disipline sokmuştu da, bir süre sonra önünü açtığı Evren’in, yaptığı darbeyle “şapkasını alıp” gitmişti. Gelelim bu güne… Eğer mesele, askerin sözümona “demokrasiye müdahalesini” önlemek ise, ülkede en azından demokratik tutumun gelişiyor olması gerekmez mi? Eh böyle bir emare de ortada gözükmediğine göre, bu atraksiyonlar, büyüklerimizin görkemli “egolarını” tatminden öteye gidemez. Çünkü, yasal bir engel yoksa “teamüller” herkesin rızası ile gerçekleşen durumlardır. Bunları değiştirmekle ancak “kendi teamüllerini” ortaya koyabilirsin. Eğer amaç askeri müdahalelerin önlenmesi ise, mühim olan toplumu oluşturan tüm kesimlerin mutabakatı ile “milli politikaların” üretilip, bu politikaların hayata geçilirmesi ve “demokrat tutumun” topluma benimsetilmesidir.
***
Gelgelelim özellikle iktidar “demokrasi kelimesini” ağzından düşürmüyor da, iş “demokrat tutum göstermeye” yani eyleme geldi mi, düz yolda şaşıyor. En basitinden Anayasa değişikliğinde bile “dayatma” içinde olması, iktidarın ne kadar demokrat bir anlayışa sahip olduğunu anlatmıyor mu? İktidar, halkın karşısına çıkınca “demokrasi havarisi” kesilirken, Mehmet Haberal, Mutafa Balbay Tuncay Özkan gibi insanları suçunu bile söylemeden 22 aydır tutuklu olarak “içerde” tutulmasına göz yumuyor. Mahkemede kendine yapılan haksızlığa “feryat etti” diye Tuncay Özkan’ın 5 oturum “savunma hakkının” elinden alınmasına, ses çıkarmıyor. Bu adam nerede feryat edecek, onun haklarını hakimler korumayacaksa kim koruyacak? Bu insanlar muhalif olsa da senin vatandaşın değil mi? Kim koruyacak onların haklarını? Bu cezalandırma yöntemi yani, hukuksuz, belgesiz, “hele bir içeri atalım sonra birşeyler ayarlarız” anlyışı, “adaletin teamüllerine” uyuyor mu?
***
Özetlersek bu günkü şartlarda teamüllere uysan ne olur, uymasan ne olur? Önemli olan, bu ülkede söz sahibi olanların “diktacı veya ortayolcu” tutumlarını bırakıp “demokrat tutum” sergilemeleridir. Anayasanın hazırlanmasından kabulüne kadar her türlü icraatlarında, çekinmeden kullandıkları, akla hayale gelmez madrabazlık ve duygu sömürüsü ile halkını bile bile aldatanların, demokrasiyi sakız gibi çiğneyip sonra da tükürüp atanların kimler olduğu ortadadır. Öyleyse herkes kendine bir çeki düzen vermelidir. Bugün de, sıkıyönetim veya olağanüstü halin ilan edilmediği Yüksekova’da “tanklar yürüyorsa” iktidarın da teamüllerini bir an önce değiştirmesi gerekiyor..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder