Vatandaşların bir çoğunun, iktidarın her tutumuna şüphe ile yaklaşmasının elbette ki, yine “onlardan kaynaklanan” birçok sebebi vardır. Bunların en önemlisinin “açılım fiyaskosu” olduğu konusunda herhalde herkes hemfikirdir. Ancak bunun kadar önemli başka bir sebep, iktidarın bu güne kadar “laiklerin ve elitlerin” elinde olduğunu söylediği, fakat irdelendiğinde hiç de öyle olmadığı görülen “devlet yönetimine” sahip olma arzusu ile yaptığına inanılan “ideolojik işgallerdir”. Bir diğeri iktidarın tüm itirazlarına rağmen “kendi elitlerini” yaratmasıdır. Üstelik iktidarın, yanlış değilse bile toplumu zaman zaman “eksik bilgilendirmesi”, toplumun saygı duyduğu kurumlarla ilişkilerindeki “hoyrat tutumları”, sıkıntıya düşünce derhal “kefen edebiyatına” sığınarak “duygu sömürüsü” yapması, bitmez tükenmez “darbe ve suikast söylentileri”, kefenle yola çıkan siyasilerin güvenliğini sağlayan “yüzlerce koruma”, güvensizliğin tuzu biberi olmaktadır. Halkın, yalınayak okula gittiğini söyleyip “halkın çocuğu” olduğunu iddia edenlerden beklentisi bu değildi.
***
Meydanlarda IMF’ye 7 milyar dolar borcumuz kaldığını, hazinenin dolu olduğunu terennüm ederken, sağlık kurumlarında alınan katkı paylarının neden devamlı arttığı ya da emeklilere neden ayda 5-10 TL gibi komik zamlar yapılabildiği konusunda çıt yoktur. Aylardır gündemde olan darbe planları ile ilgili tutuklamaların neden Yüksek Askeri Şura çalışmalarına denk getirildiği düşündürücüdür. Adana Belediye Başkanı Aytaç Durak, şak diye görevden alınırken, “küfürbaz” Diyarbakır Belediye Başkanının o makamda nasıl oturduğu bir muammadır. Neden bir uzlaşma aranmadan ya da yeni bir anayasa yapabilmenin yasal şartlarını oluşturulmadan Anayasa değişikliklerine ihtiyaç duyulmuştur, cevabı yoktur. Yeni değişikliklerle yürürlükteki Anayasanın “ehveni şer” haline gelmesi, halk oylamasında vatandaştan “evet “ demesini istemek “hak” mıdır? Açıklayan yoktur…Zaten vatandaşın dolaylı vergilerle, katkı payları ile soyulduğu göz önüne alınırsa, “adam yerine” konduğu da yoktur…
***
Aslına bakarsanız AKP’ye muhalif olanlar bile ülkede bir takım olumlu değişikliklerin olduğunu inkar edemez. Ancak onlar bu güzelliklerin “çağın bir gereği” olduğunu ve adı üstünde “gelişmekte olan ülkeler” kategorisindeki ülkemizin gelişmesinin, doğal sonucu olduğunu bilirler. Ceğiz’lerle, cağız’larla vatandaşın iş, güç sahibi olmayacağından emindirler. Üstelik iktidarın bu tutumu devam ederse tünelin sonunda, yine başımıza tahmin edilebilir “şer’lerin” gelme ihtimalinin, yüksek olduğunu bilirler. Bu yüzden şüphecidirler, kaygılıdırlar. Bir zamanlar Çoban Sülü iktidarı da “müreffeh Türkiye” yaratma sevdası ile önce eşe, dosta, yeğenlere, köşeyi döndürmüş, sonra da herkesi “milyoner” ede ede, ülkeyi “on sente muhtaç” hale getirmişti. Fazla söze gerek yok. Durum ortadadır… “Halk çocuğum” diyenden ödümüz kopar oldu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder