ŞU HALE BAKIN !
Önce şehrin sınırlarına komşu mücavir alanlar çaktırmadan belirlenir, oralarda eşe dosta yüzlerce dönüm arazi bedavaya alınır ardından, o bölgelere sanayi sitesi, fabrikaların kurulması için imkanlar yaratılır, gerekirse teşvikler verilir, gecekondulaşmaya göz yumulur, birkaç da derme çatma cami yapıldı mı tamam. Bölge yavaş yavaş eciş bücüş bir kente benzemeye başlarken de, mücavir alan, belediye sınırlarına dahil edilmek üzere devlete müracaat edilir, genellikle iktidarların daha az oy aldığı ilçe sınırlarına dahil edilir, olur biter.
Şehirler böyle genişletilir, yeni tatil siteleri, 7 yıldızlı otel alanları böyle yaratılır. Bizim ülkemizde.
İşte; insanları, din, ırk gibi konularla oyalanan, eğitimi çeşitli dümenlerle yönlendirilen, çağdaş bir eğitim alması bir şekilde engellenen, gençleri dağlarda kırdırılan, adaleti; bedava çorba, makarna, patates yemeğinden oluşan menüyü dağıtmak, kalkınmayı; ormanları maden ocağı, sahilleri otel, nehirleri fabrikaların atık su tesisi zanneden, gelişmeyi şehrin içindeki alt ve üst geçit sayısı ile ölçen, zihniyetlerin yönettiği ülkelerde, belirli periyotlarla gerçekleşen bir yaşam döngüsüdür bu.
Onun için bu ülkelerde iktidar vazgeçilmezdir. Oturulan koltuklara sıkı tutunur siyaset adamları, politikacıları, bürokratları. Hiç bir şey, hatta onlarca insanın fareler gibi pis suların içinde boğulması bile istifa denilen onurlu yöntemi harekete geçiremez. Çünkü, yandaşlarına söz verdikleri o kadar çok söz ve yarım bırakılmış işleri vardır ki.
1994 Yılından beri aynı zihniyetin idare ettiği İstanbul’un hali de budur…Ve malesef yarın; yine benzer yerlerde, aynı şeyler belki de, daha da ağır kayıplarla yaşanacak. Dün olduğu gibi.
İstanbul’u; kazılan her karış toprağından tarih fışkıran, kültür ve medeniyetin beşiği, Hz. Peygamber efendimizin duasını almış, tarih boyunca tüm medeniyetlerin gözdesi olmuş, dünyanın kültür mirası olan koca şehri ve insanlarını, düşürdüğümüz şu hale bakın.
Önce şehrin sınırlarına komşu mücavir alanlar çaktırmadan belirlenir, oralarda eşe dosta yüzlerce dönüm arazi bedavaya alınır ardından, o bölgelere sanayi sitesi, fabrikaların kurulması için imkanlar yaratılır, gerekirse teşvikler verilir, gecekondulaşmaya göz yumulur, birkaç da derme çatma cami yapıldı mı tamam. Bölge yavaş yavaş eciş bücüş bir kente benzemeye başlarken de, mücavir alan, belediye sınırlarına dahil edilmek üzere devlete müracaat edilir, genellikle iktidarların daha az oy aldığı ilçe sınırlarına dahil edilir, olur biter.
Şehirler böyle genişletilir, yeni tatil siteleri, 7 yıldızlı otel alanları böyle yaratılır. Bizim ülkemizde.
İşte; insanları, din, ırk gibi konularla oyalanan, eğitimi çeşitli dümenlerle yönlendirilen, çağdaş bir eğitim alması bir şekilde engellenen, gençleri dağlarda kırdırılan, adaleti; bedava çorba, makarna, patates yemeğinden oluşan menüyü dağıtmak, kalkınmayı; ormanları maden ocağı, sahilleri otel, nehirleri fabrikaların atık su tesisi zanneden, gelişmeyi şehrin içindeki alt ve üst geçit sayısı ile ölçen, zihniyetlerin yönettiği ülkelerde, belirli periyotlarla gerçekleşen bir yaşam döngüsüdür bu.
Onun için bu ülkelerde iktidar vazgeçilmezdir. Oturulan koltuklara sıkı tutunur siyaset adamları, politikacıları, bürokratları. Hiç bir şey, hatta onlarca insanın fareler gibi pis suların içinde boğulması bile istifa denilen onurlu yöntemi harekete geçiremez. Çünkü, yandaşlarına söz verdikleri o kadar çok söz ve yarım bırakılmış işleri vardır ki.
1994 Yılından beri aynı zihniyetin idare ettiği İstanbul’un hali de budur…Ve malesef yarın; yine benzer yerlerde, aynı şeyler belki de, daha da ağır kayıplarla yaşanacak. Dün olduğu gibi.
İstanbul’u; kazılan her karış toprağından tarih fışkıran, kültür ve medeniyetin beşiği, Hz. Peygamber efendimizin duasını almış, tarih boyunca tüm medeniyetlerin gözdesi olmuş, dünyanın kültür mirası olan koca şehri ve insanlarını, düşürdüğümüz şu hale bakın.
Bu selden sonra İstanbul'a olan nefretim ikiye katlandı! Üniversiteyi orada okumak istemediğimi yazmama gerek yoktur herhalde...
YanıtlaSil