SANA BİR KAZ GÖNDERSEM

Soğuk bir kış günü padişah halkın dertlerini dinlemek için, aklı pek şeytanlığa ermeyen bir vezirini alıp tebdili kıyafet, yola çıkmış. Bir dere kenarına geldiklerinde deri tabaklayan yaşlı bir adama rastlarlar. Padişah ihtiyara; “Selâmünaleyküm ey pir-i fani” der…  İhtiyar; “Aleykümselâm ey serdar-ı cihan” diye cevap verince, onun uyanık biri olduğunu anlar ve sorar. “Altılarda ne yaptın da şimdi çalışıyorsun?” Cevap; “Altıya altı katamayınca otuz ikiye yetmiyor, sultanım.” Padişah, “O zaman sana bir kaz yollasam yolar mısın?” İhtiyar cevap vermiş. “Hem de nasıl ciyaklayamaz bile!” Padişah ile vezir oradan ayrılmışlar. Bir süre sonra Padişah, “Ne konuştuğumuzu anladın mı?” diye, vezire sormuş. O da saf saf “Anlamadım Haşmetlûm!” demiş. Birden celâllenen padişah; “Akşama kadar konuştuklarımızın manasını çözdün çözdün, yoksa kelleni alırım! Vezirin paçaları tutuşmuş…

***

Doğru dere kenarına koşmuş, bakmış ihtiyar orada, hemen padişahla ne konuştuklarını sormuş… İhtiyar “Kusura bakma özel bir konuşmaydı açıklayamam.” demiş. Lâkin ortada “kelle” var, Vezir kese, kese altını önüne serince, ihtiyar bülbül olmuş. Vezir sormuş. “Sen padişahı serdar-ı cihan diye selamladın, padişah olduğunu nereden anladın? Adam ben dericiyim giydiği kürkün sadece padişahımız efendimizde olduğunu biliyordum demiş. Peki, “Altılara altı katmayınca otuz ikiye yetmiyor ne demek?” Padişah 6 ay yaz döneminde çalışmadın mı da, bu kış kıyamette dere kenarında çalışıyorsun?” Diye sordu. Yaz, kış çalışmazsak karnımızı doyuramıyoruz, dedim. Peki, sana bir “kaz” göndersem yolar mısın, demişti. Bu ne demek oluyor? Adam gülmüş “Hadi onu da sen bul…” Bu günlerde yaşadıklarımıza baktığımız zaman, bizim de vezirden bir farkımız yok gibi görünüyor. Birileri sıradan vatandaşı resmen kroki durumuna düşürdü. Gel gelelim bizim problemlerimiz para ile falan çözülebilecek gibi görünmüyor.

***

Başbakan Erdoğan’ın geçen akşam televizyonda yaptığı açıklamalarda sürekli terör ve terörist kelimelerini kullanması, Kürt adını ağzına almaması, Kandil’deki terör ağalarını rahatsız etmiş. Başbakanın “üslubunu” beğenmemişler. Artık politik ahlaktan, sürecin ruhundan bahsediyorlar. Teröriste anlayacağı dille konuşmamış, “aman diletmeden,” herkesten gizlenen ödünlerle karşına almışsan ve de “barış koşullarını görüşme” bahanesi ile “devlet” payesi vermişsen azdır bile… Sen devlet olup teröriste, terörist muamelesi yapmaz, koca bir devleti aciz duruma düşürürsen olacağı bu. Kaldı ki; Ahmet Türk’ün ağzından da tekrarlanan bu itirazların da elbette bir amacı var. Süreç içindeki durumlarının hiç de öyle vatandaşa anlatıldığı gibi olmadığını, güçlerini ve gördükleri desteği özürlü vatandaşlarımıza bile duyurmak, toplumu alacakları “ödünlere” hazırlamak… Yani teröristbaşı ile konuşulan dilin, vatandaşla paylaşılan dile benzemediğini birileri “asla asla” derken bile, vatandaşın “yolunacak kaz” yerine konduğunu anlatmak istiyorlar…