“Gazi
olabilirsin eyvallah! Bu bizim de başımıza gelebilir(?) bir şereftir onunla
övün ama gazi olmayı istismar etmeyelim, vs. vs”… Usta mahlaslı “bağlamacı”
kardeşlerimiz bıkmadan usanmadan, öyle saçmalıklar dillendiriyor ki bunu, ya
“dinleyenler sinirinden çatlasın” diye yapıyorlar ya da “öyle bir
saçmalayalım ki, dün yaptıklarımız bugün unutulsun” istiyorlar. Daha dün “İktidarın
çözümü, Apo’ya aftan geçiyor” diyenlere öyle bir cevap verdi ki, aklımız
şaştı… “Biz genel affın olmayacağını defaatle ifade ettik. Ben bizzat ifade
ettim ve bunu çok daha ilerilere taşıdım. Bir insanı öldüreni af yetkisini ben
kendimde bulamam.” Buraya kadar
eyvallah da, “Devlet kendisine karşı işlenen suçlarda bu tür af yetkisini
kullanabilir” ne demek acaba? Gelişen olaylara, dillendirilen
düşüncelere, yapılan toplantılara bakarsak anlamı ortada. Hem Ağamız; “dağdakilerin” hem silahlı,
hem de terörist olduklarını bildiği halde onların, sınır dışına çıkmalarına
izin verdiğini söylemedi mi? Eh yakında genel af kararını da veriverir… Malum “Ağanın eli tutulmaz.”
***
Oysa
bir insanı öldürenin af edilme şartları da, affetme yetkisinin kimde olduğu da,
şeran da modern hukukta da bellidir. Dolayısıyla vatandaşın kafasını da bulandırmaya
gerek yoktur. Beklenen devletin yani iktidarın “terörizme hizmet edenlere” ne yapacağını açık ve net olarak
belirlemesidir? Mesela; terörist başının işlediği suçların, zatıâlinizin
tanımlamalarına göre affedilme olasılığı var mıdır, yok mudur? İstanbul’un
göbeğinde, önce küçük bir patlama yaratıp, yardıma koşan insanlar bölgeye toplanınca
da, gizledikleri ikinci bombayı patlatarak adice şerefsizce onlarca kişinin
ölümüne sebep olanlara ya da; molotof attıkları belediye otobüsünde kapılarının
açılmasını engelleyip gencecik evlatlarımızı yakanlara, bu “emri verenleri”
devlet affedecek midir, affetmeyecek midir? Yapanın yaptıkları yanına kar mı
kalacaktır? Barış, huzur, analar ağlamasın, kan dökülmesin temennileri elbette
iyidir de, her şeyin bedelini tek suçu devletine ve milletine güvenmek olan, vatansever Türk Milletine yüklemek, her
türlü fedakârlığı onlardan beklemek, nasıl bir kafanın ürünüdür?
***
Malum
devlet deyince akla; sınırları belli bir
toprak üzerinde, bağımsız bir teşkilat kurmuş insan topluluğu gelir. Şer’i
yorumlar işin içine girince belki insana karşı yapılan suçların affedilmesi “insanın
elindedir” de, modern hukukta “amme ya da kamu davası” denen bir şey
yok muydu? Yani vatandaşın “lanet olsun
ben uğraşamam ya da ben korkarım” dediği nemrutların cezasını kamu adına devlet
kesmez mi? İşin özü; eğer ortada bir
terör faaliyeti ve terörist varsa, zarar gören vatandaş davadan vaz geçse bile
devlet, temsilcisi olduğu insan topluluğunu korumak amacı ile bu işin hesabını
sormalıdır… Hamama giren terler… Oysa terörist başı “Devlet kendisine karşı
işlenen suçlarda bu tür af yetkisini kullanabilir” cümlesi ile can buluyor. Devlet devletse; kafese koyduğu bir
dangalağın, tehditlerine kulak asmaz, bunca senedir, millete kan kusturmanın
hesabını sorar. Olayların müsebbiplerini isim isim
belirlemeden, ortaya istisnalar koymadan, hadi ülke sınırları dışına çıkın,
size kimsenin dokunmayacağına, gideceğiniz ülkelere yerleşmenize yardımcı
olacağımıza garanti veriyoruz falan diye saçmalamaz. Ha eğer bu saçmalıkları,
yetkiyi kendi egosundan alan biri dillendiriliyorsa o zaman da, ortada devlet mevlet
kalmamış, “geçmiş olsun” demektir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder