Gerine gerine “dünyada lider ülkeyiz, Ortadoğu’da siyaseti biz belirleriz”, falan
diye öğünmeyi alışkanlık haline getiren iktidarın, Van depremi gerçeği ile
yüzleşince düştüğü durum ortada… Deprem
bölgesine ne “yerli” kurtarma
ekiplerini zamanında gönderebildiler, ne de “yardımı” doğru dürüst bir organizasyon yaparak dağıtabildiler. Peki,
soğuyacak havaların kaygısıyla sıkıntıya düşüp, “yağmacıya dönen halkı” engelleyebildiler mi? Hayır… Eminim ki, Azerbaycanlı ve İranlı ekiplerin
yardım ve kurtarma faaliyetine başladığından ilgili makamların “ilgiye muhtaç” yöneticilerinin haberi
bile olmamıştır. Eh, işinde “uzman” adamlar dururken, “basiretsiz dostları” iş başına getirmenin elbette böyle riskleri
vardır da, bizde problem olmaz. İnanmaya
hazır bir halkız biz…
***
Evet inanmaya hazırız da, gerçeklerle
yüzyüze gelince, beyni karışan Ustalar, “anlatacağı
masalı” şaşırıyor… Mesela, kendini Japonya’da zanneden bir Başbakan
Yardımcısının “7.2 şiddetindeki yıkıcı” Van-Erciş depreminin ardından yaptığı ilk
açıklamaya bakın… “Van’da 10 kadar,
Erciş’te 25 kadar bina yıkıldığı yönündedir.” Gelgelelim durumu öğrenince
de bir şey değişmedi. Mesela “potansiyellerine
güvenip” uluslararası yardımlara bir süre burun kıvırdılar. Çalımlarından
kimse yanlarına yaklaşamadı. Oysa o sırada, bir doğal afeti hesaplamaktan aciz
yöneticiler, diğer yardımlar yetmez gibi, çadır stoklarının yarısını da çoktan Somali’ye
göndermişti… Böylece dünyanın 12. büyük ekonomisi Türkiye’de, üç tane basit çadır
için depremzedeler birini tepelemeye başladı, ortalık karıştı… Uluslararası
yardım ekiplerini üç gün bekletmelerini ise “intikal engelli” Usta şöyle açıkladı. “Kendi potansiyelimizi görmek amacıyla bu arama kurtarma yardım
ekipleri bekletildi.” Acaba potansiyelimiz sizi tatmin edebildi mi? Beklettiğinize
değdi mi? Bu zamana kadar bir türlü vakıf olamadığınız, “yetersiz potansiyelimizi” öğrenmeniz acaba bize enkaz altında “bekleye bekleye ölen” kaç cana mal
oldu?
***
Mesele şu ki, kendilerini “emsalsiz” sanan Ustalar, anca üç gün devreye
sokulabilen “Elazığ Yardım Ekibi”
kadar bile olamadı… İşi bilen bu adamlar, adres kayıt sisteminden adresleri,
muhtarlardan da ihtiyaç sahiplerini tespit edip, ihtiyacı olanlara çadır da
dahil ne gerekiyorsa dağıttı. Nasıl zormuş değil mi? Bir şey daha var… Boyuna
yardım kampanyaları açıp “milletin kendi
yarasını kendinin sarmasını” bekleyen hükümetin, deprem bölgesinde daha
önceden imalatı yapılmış, boş duran “Afet Evlerinden” bahsettiğini hiç
duydunuz mu? Ya depremzedelerden bazılarının geçici de olsa oralara yerleştirildiğini?
Hayır… Neden bu konutlardan yararlanma yoluna gidilmiyor? Bu konutların deprem
bölgesine uzak olması yararlanılmasını engeller mi? İnsanlar çadırlarda rezil
edileceğine geçici bir süre, buralarda yaşayabilmeleri için imkân yaratılamaz
mı? Doğrusu, Afet Acil Durum Merkezinin
bu konutlardan haberi olduğundan da şüpheliyim.
***
Bu gün yardımları kabul ettiler ya, iş
bitmedi… Eminim ki, bir belayı daha savdık deyip çok rahatlamışlardır… Allah
korusun, yarın bir deprem olsa, karmaşanın hakkından nasıl geleceğimizi çoktan
unutmuşlardır bile. Yardımları topladık, çadırları kurduk gerisi Allah kerim…
19 Mayıs 2011 den bu yana Kütahya/Simav depremzedelerinin bile yaralarını
sarmaya, topladığı vergilerle “muktedir
olamayan” devletin yarınlar için bir hazırlığı var mıdır, ne dersiniz?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder