Türkiye ile Suriye arasındaki
çekişmede iş, “Türk hacıları
kurşunlamaya” kadar varmış… İran’la, Ermenistan’la ilişkilerimiz “buzun üzerinde.” Irak sınırına asker
yığmışız, Yunanistan desek, bize sarılsa
bile sırtımızdan hançeri her an yiyebileceğimizi biliyoruz… Peki! Bu ortamda
biz neyi konuşuyoruz? Türk insanının vicdanen hiçbir surette kabul etmeyeceği bedelli askerliği ve insani ret’i… Böyle
bir zamanlamanın en azından insani
ret konusuna olumlu bir katkısının olmayacağı ortada… Gelgelelim iktidarın tutumu
bu. Karambole getir, oyala. Olmadı mı? Çözüyormuş gibi yap, geçiştir. Millet
sorun halloldu sansın… Ve haklarını yemeyelim… İnanın çok başarılılar.
***
“Eline
silah almayı, ölmeyi ve öldürmeyi ret eden” olan vicdani retçilerin “bizdeki şubesinin” meseleyi nasıl sulandırdığını anlatırız da, bu
taleplere bakınca, keşke dediğimiz “insani bir yönünün” olduğunu da inkâr
edemeyiz. Özellikle etrafında barış dolu ülkelerin, problemlerini halletmiş
halkların yaşadığı, profesyonel orduları olan, oraya buraya bir şekilde asker
göndermesi gerekmeyen ülkelerde yaşayanlar: Neden olmasın? Bunlar da “vatan borçlarını” silah kuşanmadan
ödesin, diyebilir… Bizim için ise, en azından bu günkü şartlarda “vicdani ret’in” ne kadar imkânsız
olduğu ortada. Gelgelelim; Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi, bu konudan doğan sorunlarla ilgili,
yasal bir düzenleme yapması için Türkiye’ye Aralık ayına kadar süre verdi…
İktidar, geçen hafta sanki “retçilerin”
de askerlik problemlerini çözecekmiş gibi bir hamle yaptı ve Adalet Bakanı, vicdani
ret ile ilgili olarak Milli Savunma Bakanlığı’nın bir çalışma hazırladığını
belirtti. “Askerden kaçanların da, dağa
çıkanların da sorununu çözüyoruz,” manasında!
***
Oysa ardından yapılan açıklamalar, çalışmanın
vicdani ret olayı ile bir alakasının olmadığı yönünde idi. Avrupa Konseyinin
istediği düzenleme, kişinin askerliği reddettikten sonra, verilen cezayı çekmesine
rağmen, aynı suçtan ard arda cezalar verilmesinin önlenmesi imiş. AİHM, bu cezalandırma
yöntemi yüzünden Türkiye’yi mahkûm etmiş. O kadar…Dün “adalet” dediklerine bu gün “ak”
diyen bir telakkiden gelen ustalarımız bu fırsatı da ganimet bilip kamuoyuna anında
bir “vicdani ret” yoklaması çekti… Her
ne kadar “sessiz çoğunluklar” her
zaman iktidarların başına bela olmuşlarsa da, ustalar bir cesaret, bir taraftan
hamasi hikâyelerle “Vicdani ret yok!”
derken diğer yandan (30+30+SıfırTemel
Eğitim) yani ver parayı al tezkereyi
formülünü uygulamaya koyarak en azından 30 yaş üzerindeki çoğu bölücü olan retçilere
de kıyaklarını yaptılar. Aynen “açılım” meselesinde olduğu gibi. Ucundan azıcık!
***
Anlaşılan o ki; ülkemizde “gerektiğinden çok uzun süren” ve
zorunlu olan “askerliğe” bir
alternatif yaratmak için adeta bir orta
oyunu oynanıyor… Askerlikten yırtmak isteyene ya devlet kefilli kredi, ya
da vicdani ret kaftanı… Tabii bu oyunun
altında yatan bazı gerçekler de var. Mesela “düşman olsa bile insan
öldürmeyi, hiyerarşik ve statüsel yapılandırmalarda yer almayı ahlaki
bulmadıklarını, silahlı kuvvetlerde bulunmayı ideolojik ve dini inanca aykırı
bulduklarını” ileri sürüp, tutumlarının düşünce, din ve vicdan özgürlüğü
kapsamında ele alınmasını talep eden bizim retçiler, dillerinin altındaki
baklayı çıkardı… Mezopotamya Kültür Merkezi’nde düzenledikleri panelde “Bu savaşı durdurmak istiyorsanız askere
gitmeyin. Biz, devletin sürdürdüğü bu savaşta, kirli bir savaş aracı olmaya
karşıyız” mesajı verdiler… Özeti… Askere gitmeyin diyorlar, ama dağa çıkmayın
demiyorlar. Devletin sürdürdüğü mücadelede rol alırlarsa kirleniyorlar fakat
bölücü terör örgütüne katılınca pirüpak oluyorlar… Bizdeki retçilerin de derdi bu!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder