17 Temmuz 2010 Cumartesi

ÖLÜM KUYULARI

Edirne'nin Keşan ilçesinde bağlı Küçükdoğanca köyündeki maden ocağında çıkan yangın sonucu mahsur kalan 3 maden işçisinin yaklaşık 60 saat sonra cesedine ulaşılabildi. Edirne Valisi Gökhan Sözer “Madenin 850'nci metredeki bölümünde meydana gelen 30 metrelik göcüğün açılmasından sonra 3 madenciye ait cesetlerin 900'ncu metrede bulunduğunu söyledi.” Acı haberi alan “Volkan Hamarat, Yunus Akbaş ve Halil Açıkgöz'ün” yakınları gözyaşlarına boğuldu. Bakanlık kazadan hemen sonra, her zaman yaptığı gibi “madende her türlü denetimin yapıldığını, uluslararası standartlarda üretim yapabilmek için tüm imkanların kullanıldığı” veya benzeri sıradan bir açıklama yaptı yapmasına da, bizim madenlerin nasıl “ölüm kuyuları” haline geldiği hakkında, bir açıklama duyamadık…

***

Bir süre sonra öğrendik ki, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü, Keşan'daki maden hakkında havalandırma sistemlerindeki eksiklik nedeniyle 'üretimin durdurulması' yönünde karar vermiş. Ancak kararın, kazadan bir gün sonra dün Edirne Valiliği'ne ulaştığı ve iş işten geçtikten sonra, şirkete faksla tebliğ edildiği belirtildi. Maden İşleri Genel Müdürlüğü'nün, son bir ay içinde Türkiye'deki 241 özel maden işletmesini denetimden geçirdiği ve 85'i hakkında üretimi durdurma kararı verdiği belirtildi. Gelgelelim bunların hangilerinin kaç gün sonra kapandığını veya hala kapanıp kapanmadığını Allah bilir.

***

Ne anlıyoruz demek ki ülkemizde madencilerin ölümünü hiçbir şey engelleyemiyor. Çünkü denetlemeyi yapanlar, denetlemeyi yaptıkları madeni anında kapatamıyorlar veya kapatmıyorlar. Denetlemeyi yapanlar, önce Ankara’ya dönüyorlar. Sonra, ne zaman toplanacağını sadece “Allah’ın bildiği” bir komisyon topluyorlar, orada karar alıp “makul bir zaman aralığında” madenin bulunduğu ilin valiliğine, oradanda yine aynı şartlarda madene “üretimin durdurulması” kararı iletiliyor. Bu arada “bizim madencilerimiz” ölmüş kime ne? Buna “ne yapalım, kaderleri böyleymiş” diyebilir miyiz? Üretimi durdurulma kararı alınması muhtemel, bir madenin bir dakika dahi çalışması, onlarca kişinin hayatını riske atmak değil midir?

***

Ancak bir süre sonra madenle ilgili başka sakıncaların olduğu da ortaya çıktı. Maden Mühendisleri Odası Başkanı Mehmet Torun, ocakta yangın söndürme sisteminin bulunmadığını, galeri kesitlerinin dar olduğunu, özel sanayi tüpü yerine piknik tüpü ile kaynak yapıldığının tespit edildiğini söyledi. Bu tespiti yapanların “madeni kapama kararını” anında alıp, anında madeni kapatmış olsaydı bugün 3 delikanlımız yaşıyor olacaktı. En azından doğrudan insan hayatını etkileyebilecek bu tür yerlerde bürokrasiyi azaltacak, kararların anında uygulanmasını sağlayacak “yetki” veya “teknolojik donanım” verilemez mi? Maden ocaklarımızın “ölüm kuyularına” dönüşmesinin hesabını sorumlu bakan vermeyecekse, kim verecek?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder