BAŞBAKANLAR DA AĞLAR

Başbakan “hangi sebeptendir bilinmez”, partinin meclisteki grup toplantısında aşağı yukarı benzer suçları işleyen Kurtuluşçu Necdet Adalı ile Ülkücü Mustafa Pehlivanoğlu’nun idamları öncesinde, ailelerine yazdıkları mektupların ve Şafak Türküsü isimli şiirin bir bölümünü kürsüden okuyor. Bu özel mektupları okumak için bu ailelerden izin alınıp alınmadığını bilmiyoruz ama idama giden insanların ailelerine yazdığı “en son ve tabii olarak da en içten” satırların, sadece Başbakan’a değil, insan olan herkese hüzün vereceğini biliyoruz. Dolayısıyla, Sn. Başbakan’ın gözyaşlarını tutamamasına şaşmamak gerekir. Kaldı ki bu büyüklerimizin kültürlerinde göz yaşlarının ve hamaset edebiyatının önemli bir yer tuttuğu bilinen bir gerçektir.

***

Şair Nevzat Çelik’in 1980 yılında cezaevinde yazdığı Şafak Türküsü isimli şiir, sonradan PKK’ya yardım ve yataklıkla suçlandığı için yurtdışından yurda geri dönmeyen Kürtçü Ahmet Kaya tarafından besteleyip okununca dillere pelesenk olmuştu. Şair Nevzat Çelik, cunta günlerde idamla yargılanan yüzlerce kişiden biriydi ve Şafak Türküsünü cezaevinin zor şartlarında yazmıştı. Dolayısıyla Şafak Türküsü de, şairin o zamanki psikolojik durumunu yansıtan duygusal, her insanın yüreğini burkacak, hüzünlendirecek bir şiirdir. Burada asıl dikkat edilmesi gereken şey muhalefetin yaptığı gibi “Başbakan'ın göz yaşları’ falan değildir. Sn. Başbakan 2 mektup ve 1 şiir okuyarak, “üzülerek” de olsa “hem sağcı hem solcu hem de futbolcu” olduğunu göstermiş ve muhalefete “sert bir salvo” çekmiştir. İşte muhalefetin asıl kızması gereken durum budur.

***

Zaten dikkat ederseniz “iktidarın göz yaşlarına ve muhalefetin buna isyanına rağmen” siyasiler, 12 Eylül Cuntasının ülkeye egemen olmasının bütün günahını vebalini, yaptıkları bu atraksiyonlar ile yine “askerin” üzerine yıkmışlar ve kendilerini sütten çıkmış kaşık ilan etmişlerdir. Üstelik de “TSK İç Hizmet Kanunu 35’inci maddesi” yürürlükte iken. Oysa o günlerin yaşanmasının yegane sebebi, “cunta günlerinde” bir çoğu eziyet çektiği halde bu gün bile çıkarları uğruna her türlü taklayı atmaktan, rol yapmaktan asla vaz geçmeyen, “siyasiler” ve onların her zaman çevresinde pervane olan sahte demokatlardır. Her yaptıklarının demokrasiye hizmet olduğunu zanneden bu zavallılar, üç kuruşluk makam uğruna ürettikleri yalanlarla kendi kuyularını kazdıklarının bile farkında değildirler.

***

Öte yandan mahkemeleri, insan hayatıyla oynama pahasına, üstelik Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesini ihlal ederek, kısa aralıklarla bir tutuklama bir salıverme kararı veren, hukuksuzluğun kol gezdiği, telefon dinlemelerinin, zalimce suçlamaların gırla gittiği, sahte CD’lerin, düzmece ihtilal ve suikast hikayelerinin seri olarak üretildiği, Cumhuriyet ve kurumlarının beş paralık oturumlara meze edildiği, birçok insanın hayatının alt üst edildiği, üniversite mezunlarının bile iş bulamadığı, işsizlik ve yoksulluk yüzünden gençlerin evlenemediği, hatta “her şeyin fiyatı tavan yapacak” diye insanların “Mübarek Ramazan ayından” bile korktuğu bir ülkenin, bu şartlarda bile yeni evlenenlerden ısrarla üç çocuk isteyen, tuzu kuru, Allah’ın “Yürü ya kulum!” dediği Başbakanıysan, ağlamak az bile gelir.