POLEMİKLERLE UYUTULURKEN

POLEMİKLERLE UYUTULURKEN

Başbakan Danışmanı Yalçın Akdoğan’ın yani Sayın Başbakanın konuşmalarını hazırlayan ekibi yöneten şahsın açıklamalarını okuyunca zaten tespit edilmiş olan bir konuda ne kadar haklı olduğumuz ortaya çıktı. Şu “gündemi değiştirmek için polemik yaratma meselesi.” Başbakan, zaman zaman, belirlediği bir konuda, bu sekiz on kişilik ekibin hazırladığı metin doğrultusunda konuşup, “polemik” yani toplumda “sert tartışmalar” başlatıyormuş. Bazen “polemik” kamuoyu tarafından bir kişiye eleştiri gibi algılanabiliyormuş. Örneğin, bir Ulusal Kahramanımızı yani, İsmet İnönü’yü “Hitler’e” benzetmesinde olduğu gibi.

***

Demek ki; kamuoyunun önem verdiği, vicdanını sızlattığı örneğin, her gün birkaç şehidin verildiği bir son zamanlarda, “Kim daha faşist” ya da, Anayasa değişikliği ile ilgili Anayasa Mahkemesinin kapısına dayanmış “Baykal’la ilgili” çeşitli polemik konularını ortaya atıp, toplumun dikkatini dağıtmak gerekiyormuş. Acaba bu davranış biçiminin en hafif anlamı “kamuoyunu aldatmak, inancını istismar etmek” değil midir? Silivri’de iki yıldır süren davada (Ergenekon Davası) henüz suçu sabit görülen kimse olmadığına göre, muhalif insanların sesini kesmek, tutuklananların feryatlarını bastırmak amacı ile ard arda yeni “darbe hikayeleri” ortaya sürülüp, yeni gözaltlılarla gündem değiştirilmiş, yeni polemik konuları yaratılmış olabilir mi? Bir yıl önce gerçekleşmiş olmasına rağmen, bu güne kadar kamuoyunun dikkatinden kaçırılmış “Siirt-Pervari’de çocukların karıştığı tecavüz ve cinayet vahşetinin” birdenbire ve her zaman olduğu gibi, “basın yolu ile” ortaya çıkartılmasının “Kayseri ve diğer illerde kaybolan ve bulunamayan çocuklar” konusunun kamuoyu dikkatinden kaçırılması, amacını taşıyor olabilir mi?

***

Hâle bakın!.. Vatandaş “büyüyen ülke masalları” ile avutulup, “polemikler'le” uyutulurken, bir avuç rantiyecinin rantı, her gün katlanıyor. Şimdi kurucularının adı Hitler gibi bir cani ile birlikte anılmaya çalışılan Cumhuriyetin, bin bir güçlükle “yoktan var ettiği” kurumlar, bankalar, uluslar arası şirketlere satılıyor. Yüz binlerce insanın işini aşını kaybetmesine sebep olacak özelleştirmeler, yok pahasına yapılıyor. Ekmekten ete, sebzeden akaryakıta acımasızca yapılan zamlar yetmezmiş gibi, bir de ülke, 486 milyar dolarlık bir borç batağına itiliyor. Resmi rakamlara göre halkın yüzde 80'i yoksulluk sınırının, yüzde 15'i açlık sınırının altında bir gelire mahkûm edilmişken, bizim liderlerimiz neyi tartışıyor? Düşünün de, vatandaşın ne hallere düşürüldüğünü anlayın.