UYU, UYU, NEREYE KADAR !

UYU, UYU, NEREYE KADAR !

Ermenistan Cumhurbaşkanı Serj Sarkisyan, yine bekleneni, beklenen zamanda yaptı ve “Ermenistan’ın Türkiye ile imzaladığı protokolün onaylanmasını askıya aldıklarını, ancak sürecin terk edilmediğini” söyledi. Yani protokolleri reddetmiyoruz fakat rafa kaldırdık diyor. Buraya kadar mesele yok zaten biz de aynı pozisyondayız. Gelgelelim Sarkisyan bu kadarla yetinmeyip, yaptığı ulusa sesleniş konuşmasında “Türkiye'de uygun bir ortam olduğuna ve Ankara'da normalleşme sürecinde tekrar yer almaya hazır bir liderliğin mevcudiyetine ikna olduğumuz vakit, ileriye gitmeyi düşüneceğiz” diyerek, Türkiye’yi yine köşeye sıkıştırıyor. Cümleye dikkat edin, düşüneceklermiş. Yani şartlar olgunlaşsa bile süreci hemen başlatmayacak, düşünecek, taşınacak öyle karar vereceklermiş. “Komşularımızla sorunlarımızı halledelim” derken, düştüğümüz hale bakın.

***

Elin oğlu hiç de bize benzemeyen bir tavırla yani “düşünüp taşınarak”, protokolleri hayata geçirecekmiş. Bizim gibi “paldır küldür, ben yaptım oldu, olmayınca öldü” mantığı ile değil. Acı olan, yapılan atamalardan tutun da Anayasa değişikliği için gereken imzalara kadar yaptığımız işlerdeki “özensizlik” o boyutlara ulaştı ki, sorumluları “kırk düşün bir yap” konumuna çekmeye çalışan, toplum önderlerinin çabaları dahi nafiledir. Başbakanını kısaca “monşer” de dediği bu düşünce insanlarının, ileri görüşleri ve yaptıkları yüksek siyasetin, toplumlara yön verdiği ve onların öngörülerinin gücü oranında ülkenin medeni dünyada mesafe kaydedeceği kabul edilse de, kim dinleyecek? Yapılan işler ortada.

***

Üzücü olan, Ermenistanın bu protokolleri meclisinde onaylattıramıyacağı neredeyse kesin olarak belli olduğu halde, Sarkisyan’ın tayin ettiği “makul zamanı” bizim belirleyemememizdir? Benzer bir açıklamayı onlardan önce yapıp topu onlara atmak varken bu rehavet neye? Bizim Efendilerin “süreci nasıl yönetecekleri kendi bilecekleri iş” falan deyip meseleyi basitleştirmeye çalışmasının da, vaziyeti kurtarmaya yetmeyeceği açıktır. Şimdi kim ne derse desin, biz özensiz yaptığımız başka bir işle yani “Anayasa değişiklikleri” ile uğraşırken Ermenistan uluslar arası ortamda, Türkiye’nin yeni adımlarını bekleyecek pozisyonu yaratarak bir adım öne geçti bile. Döndük dolaştık yine aynı yere geldik, üstelik “soykırım olup olmadığı” uluslar arası mahkemeler de dahil bu kadar bilimsel yöntem varken Obama’nın iki dudağı arasından çıkacak sözlere kalmışken…Uyu uyu nereye kadar!

ANTALYA HÜRSES GAZETESİ 27/04/2010