GELGELELİM TERÖRÜ ES GEÇTİ

Usta, New York’ta BM Genel Kurulu'nda  delegelere sergiledikleri yandaş tutumu, vurdumduymazlığı, bizim yabancı dilde şarkı dinlediğimiz gibi uzun uzun anlattı… Doğrusu benim için eksik ama etkileyici bir konuşmaydı da, elin cavuru ne anladı, ne kadarını dinledi bilemem. Eğer anlayan, dinleyen ve olaylarla ilgilenen olduysa; Usta’nın bazı sözlerine katılmayacak bir “insanın” yeryüzünde yaşadığını zannetmiyorum.  Özetle şöyle diyordu Usta: "Açık söylemek zorundaydım ki; BM bugün insanlığın umutlarını insanlığın geleceğini tehdit eden korkulara galip kılacak bir liderlik sergileyemiyor. BM, belli ülkelerin çıkarları ve vesayeti istikametinde değil, bütün insanlığın hukukunu korumayı esas almak üzere yeniden yapılanmak ve vizyonunu yenilemek zorundadır" dedi… Doğru da söyledi. Fakat; patlatılan mayınları, bombaları ve de Ankara’nın göbeğinde katledilen masumları, verilen şehitleri  es geçti….

***

Usta, “Somali faciası bir kaç kelimeyle geçiştirilecek bir konu değildir ve uluslararası toplum için yüz karasıdır. 20 yıldır yaşanan iç savaş, Somali'nin bütün hayat kaynaklarını kurutmuş durumda. Somali halkı, dünyanın gözü önünde adım adım ölüme sürükleniyor. Bugün uluslararası toplum, orada yaşanan acıyı adeta bir film gibi kayıtsızca seyrediyor. İnsanlığımızın test edildiği bu fotoğrafla acilen yüzleşmeliyiz”. Dedi fakat; Irakta katledilen bir milyon insanın  katillerini es geçti.

***

Usta, “Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin bugüne kadar bu konuda aldığı bağlayıcı, 89 karara İsrail uymamıştır. Ayrıca İsrail'in hiçe saydığı yüzlerce karar vardır. Daha da acısı, Birleşmiş Milletler, Filistin halkının yaşadığı insanlık dramının sona ermesini sağlayacak hiçbir adımı atamayacak kadar aciz kalmaktadır. Soruyorum, acaba, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi farklı ülkeler için bu tür yaptırım kararları aldığı zaman bu kararlara uymayanlara aynen İsrail'e uyguladığı gibi sessiz mi kalıyor? Yoksa yaptırımları Sudan'da yaptığı gibi sonuna kadar uyguluyor mu?…Orada Filistin toprakları işgal altındadır. Orantısız güç kullanan İsrail'dir ama yaptırım uygulanmayan yine İsrail'dir.”  Dedi fakat, Ermeni diasporasını, Ermeniler’in Karabağ’da katlettiği Azeri kardeşlerimizi es geçti…

***

Usta,"İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nde herhangi bir toplumu uluslararası ilişkilerden veya insani münasebetlerden tecrit etmek veya soyutlamak gibi bir şey var mıdır? Bir sandık domatesi Filistin'e sokmak isterseniz İsrail'in iznine tabisiniz ben bunu insani olarak görmüyorum.  Birleşmiş Milletler 1947 yılında 181 sayılı kararla Filistin'i devlet olarak ilan etmişti ama ne yazık ki bu uygulamaya konulmadı. Türkiye, bu bağlamda Arap-İsrail ihtilafının çözüme kavuşturulması, Filistin devletinin tanınması, Filistinliler arası iç uzlaşmanın sağlanması, Gazze halkının maruz kaldığı gayri hukuki ablukanın kaldırılması için bundan böyle de aktif tutum izlemeye devam edecektir.” Dedi fakat: Neden hala bölgede, Filistin’in bağımsız bir devlet olma talebini veto eden Amerika ve onun stratejik ortağı İsrail’in politikalarını destelediğini es geçti…

***

Usta, “Kıbrıs Türk tarafı çözüme ve barışa olan bağlılığını korumuştur… Hedef, Birleşik Kıbrıs'ın AB içindeki yerini almasıdır. Rum tarafının bu aşamada, adanın tek yönetimiymiş veya Kıbrıs Türkleri adına da karar verme yetkisi varmış gibi hareket etmesini kabul edemeyiz. Rum tarafının kendi başına deniz yetki alanları belirlemeye, bu alanlarda petrol ve doğalgaz aramaya kalkışması, zamanlaması ve muhtemel sonuçları bakımından son derece sorumsuz bir davranıştır. Rum yönetiminin bu girişimlerinin durdurulması yönünde etkin çaba sarf edilmelidir. Aksi halde biz de gereğini yapacağız.” Dedi. Suriye'deki gelişmeleri de yakından takip ettiklerini söyleyen Usta, “Esad’a Suriye halkının demokrasi yönündeki çağrılarına kulak vermesi gerektiğini, kendi halkına silah doğrultan rejimlerin ayakta kalamayacağını, zulümle abad olunamayacağını açıkça bildirdik.” Dedi. Libya ile ilgili görüşlerini de anlatan Usta   Libya'nın bundan sonra da en güçlü destekçisi olmaya devam edeceğimizi söyledi… Tamam diline sağlık da, ne yazık ki; “Eşkiyayı besleyen dostlarımızı ve son günlerde terörün neden şehre indirildiğini es geçti."

***

Bu kadar “es geçilen” mevzu olunca nedense edense aklıma, ölen “terzi kocasının” yerine, güçlü kuvvetli görünen “kendi kendine hayran”  bir delikanlı ile evlenen dul kadının, gerdek gecesi söylediği sözler geldi ama; ne edelim, buna da şükür. Hiç olmazsa kulaklarımızın pası silindi...

KİRLİ DİLLİ'lerin CEZASINI ÇEKİYORUZ

Kürt kökenliler de dahil olmak üzere, pek çok  vatandaş daha düne kadar; BDP’li yönetici ve vekillerin çoğunu; birlikte yaşamayı tercih eden, ırkçılık ve terörün demokrasinin aracı olamayacağına inanan, yasalara saygılı, zaman zaman itici bir dil kullansalar da  terör örgütü ile etnik yakınlıktan başka, bağı olmayan “umut var sempatizanlar” olarak  görüyordu… Yani, “sömürgecilerin ilk maşası” Yunan’ın bile ulaşamadığı Ankara’nın yüreğinde, namertliklerini” göstermeden önce vatandaş; en içten ve masumane duyguları ile “şaptan”  şeker olsun diye bekledi durdu… Sonuç: Nafile bu bekleyişler…

***

Çankaya Kaymakamlığı civarındaki patlamadan birkaç gün önce “dev aynasına  bakan” BDP’nin Genel Başkanı, KCK davası nedeni ile parti binalarını polis basıp, bazı şahısları tutuklayınca, Şırnak’tan partili gençlere şu mesajı veriyordu: “Genç arkadaşlara özellikle rica ediyorum. Tutuklanan her bir arkadaşın yerine 10 arkadaşımız görev almalıdır. Görev yeri boş kalmamalıdır, bunlar utanmadan BDP'nin binasını kar maskeli polislerle basıyorlar… Yüzde 80'i temsil eden bir partinin binasını basamazsınız.” Ve parti binasını göstererek, talimatı veriyor… “Eğer onlar burayı basarsa siz de gidip oraları basın!”  Sonuç ortada… Şimdi söyleyin bakalım; “Son günlerde iyice artan terör saldırıları bir tesadüf müdür yoksa bazı kendini bilmezlerin “kirli dillerinin” cezasını mı çekiyoruz?”

***

Malum, bu ülkede bilim insanları, askerler, yazarlar, gazeteciler sorgusuz sualsiz gözaltına alınıyor. Bu insanlar haklarını yasal zeminlerde ararken, devletin “yasadışı KCK’ya” karşı mücadelesi, yasal bir partinin Genel Başkanını nasıl oluyor da; bu kadar çileden çıkarıyor… Nedir bu KCK?  Diyarbakır Belediye Başkanına göre tanım, net: “KCK, PKK’dır”. Diğer bir değişle bölücü terör örgütünün şehirlerdeki örgütlenmesidir… Her ne kadar “BDP ve özgürlükçü yeni nesil aydınlara” göre  yapılan tutuklamalar “barışa yönelik somut umut kırıntılarını, rüzgara savurmak” gibi görünse de, resme  biraz geriden baktığımızda, manzara hiç de öyle gözükmüyor. Baskınlarda çakı dahi bulunamamış olması, ya da üyesi olduğu iddia edilenler arasında “seçimle” iş başına gelmiş belediye başkanlarının  bulunması, KCK’nın bölücü terör örgütü ve siyasi uzantılarının “demokratik özgürlük projesinin” gereği olan “devlet kurumlarına  ve yasalara alternatif olma amacıyla oluşturulmuş yerel örgütler olduğu”  gerçeğini değiştirmez… Bilmem anlatabiliyor muyum?

 ***

Yapılan tutuklamalar “sırasında ve sonrasında” gelenekselleşen bireysel hak ve özgürlüklerin “her seferinde bir başka şekilde” ayaklar altına alınmasını onaylamak ise tabi ki, insafsızlık olur. Neticede  “vatandaşlık hakları”  bu devletin yasaları garanti altındadır. Ve kanun adamlarının, ne yasaları kafalarına göre yorumlaya, ne de kafalarına göre uygulama yapmaya hakları vardır…  Bazı arkadaşlar, “Tüze yoluna gurbansa”, isimli makalede geçen terör örgütü “görüşme” meselesine takılıp “Ne oluyor hocam sen de   mi kadayıfa  döndün?” Diyorlar… Oysa, bölücü terör örgütü karşıtı olmakla, bir devlet olgunluğu ve vakarı içinde “gencecik insanların yaşam hakkı adına” onlarla görüşmek farklı şeylerdir. Evet ben bu bölücülerle oturulup konuşulmasına karşı değilim. Ancak devleti yönetenlerin en azından şehitlerimize saygısı olsaydı bu görüşmelerin ön şartı, bu silahlı çetenin, öncelikle mesela Kandil’e çekilmesinin sağlanması  olurdu. Zaten can sıkıcı olan da bu… Usta’nın yönetiminde  bir taraftan şehit veriyoruz bir taraftan mülakat.   

“TÜZE”, YOLUNA GURBANSA

TBMM Başkanı Cemil Çiçek, MİT ile bölücü terör örgütü temsilcilerinin Oslo’daki görüşmesinin ses kayıtlarının internete düşmesi üzerine, “Türkiye Cumhuriyeti ve Devletin kurumları ne yapılması gerekiyorsa onu yapıyor” dedi… Peşin, peşin söyleyeyim terörü durdurmak söz konusu ise, “görüşmek-konuşmak” da bir şeydir… Gelgelelim bir zamanlar “devlet”; MİT-PKK görüşmelerini duyuran ilk gazeteciyi Silivri’ye, kızağa çekmişti… Bu az gelmiş olacak ki “iktidarın” yani devletin işlerini yürütmekle görevli seçilmişlerin başı, referandum sırasında bu konuyu halka anlatmaya çalışan muhaliflere ağır ithamlarda bulunup, hakarete varan sözler etmişti. Eh… Yüce Yaradan’ın parmağı yok ki, insanın gözüne soksun… Gün geçti devran döndü, bölücü terör örgütüyle görüşüldüğü belgelendi. Lakin Usta, istihbarat yani “haber alma” teşkilatımızın “amatörlüğüne” yanacağına yine, “hükümet olarak görüşmedik ancak devlet görüşmüş olabilir” diyerek yalanını “dolmaya” çevirip halka yutturdu bile. Tabii bu arada “siz iktidar değil misiniz, bu ülkeyi kim yönetiyor” diyenleri de; ortalıkta bir sürü devlet ile hükümet kavramını birbirinden ayıramayan “3-4 koyun gütmemiş, cahil-cühela” olduğunu söyleyip azarlamayı da ihmal etmedi, vatandaşın “davar” yerine konması da cabası...

***

Oysa bu kavramlarda karıştırılacak bir şey yoktur. Bizde Hükümet=Devlet=İktidardır. Hele hele bugünkü gibi, iktidar %50 oy almış, yasaları istediği gibi değiştirip, değişikliği yetiştiremediği yerde de, kanun hükmünde kararnamelerle devlet kurumlarını istediği gibi yönetiyorsa yani; “tüze” yoluna gurban olmuşsa, dahası yoktur… Zaten tanımları da, bu kavramların birbirini tamamladığını gösterir… “Devlet”, toprak bütünlüğüne bağlı olarak siyasal bakımdan örgütlenmiş millet veya milletler topluluğunun oluşturduğu “tüzel varlıktır.” Bir başka deyişle, belirli bir ülkede yaşayan insan topluluğunun, egemenlik ve bağımsızlık temelinde oluşturduğu, yasalara dayalı, siyasal örgütlenmedir. “Hükümet” ise, “tüze” yani hukuka, yani “devletin yaptırım gücünü belirleyen” yasalara bağlı olarak faaliyet gösteren, devletin işlerini “yürütmekle görevli kişilerdir”. Yani iktidardır. Kaldı ki, devlet= hükümet=iktidar olmasaydı, Usta böyle bir toplantıya “özel temsilci” gönderir miydi?

***

Sıradan vatandaş “işletilmeye” alıştı da, yine de şunu da sormadan edemeyeceğim: Her dönem liderin, ağzından çıkanı ayet sanan halkımıza aldatılmak yakışıyor da, sizlere aldatmak yakışıyor mu? Gelelim esas meseleye… Elbette ki “görüşmeler de pazarlıklar da” yapılabilir ve doğal olarak kiminle, nasıl ve nerede görüşüleceğini iktidar belirler. Ancak, bir taraftan seçmene hoş görünmek için, bölücü terör örgütünün zaten mecliste olan, “seçilmiş” temsilcilerini “yok sayarken”, diğer yandan halktan gizli-saklı görüşmeler yapmak için, çocuk katilinin özel temsilcileri ile eşit statülerde bir araya gelmek, üstelik bu görüşmelere Ustanın “özel temsilcisinin katılması” ne devlete, ne de iktidara yakıştı… Kaldı ki, bu “özel temsilci gönderilme” meselesinin altındaki “maksadın” da enine boyuna tartışılması gerekir?

BİR SUAL ETSEK, DUYAN OLUR MU ACABA?

Antalyalı sıradan vatandaşlar olarak, sıkıntımızla, hangi belediyenin, hangi biriminin ilgilendiğini bilemeyeceğimize hatta bilsek de, ulaşamayacağımıza göre, ilgililerin cevaplaması talebi ile bir “sual etsek” bu sıradan vatandaşları duyup da  cevap veren olur mu acaba? Cevabı nereye vereceğiz diye hiç merak etmeyin. Bize özel bir önem vermenize de gerek yok. Biz “amelinize” bakıp, cevabınızı  görürüz.

***

İlk sorumuz Karaalioğlu Parkı ile ilgili olacak… Sayın büyüklerimiz; 1940’lı yıllarda Haşim İşcan'ın belediye başkanlığı sırasında yapılan, Büyükşehir Belediye’sinin de içinde yer aldığı, belki de dünyanın en güzel manzarasına sahip parkını, son günlerde hiç gezdiniz mi? Bu parkta, bir zamanlar yer alan sıcak iklime uygun, nadide çiçeklerin yerlerinde, neler “bittiğini”  fark edememiş olabilirsiniz de,   zaten beton ve taş yığınına dönüştürülmüş parkın, yol ve miradorlarının otopark haline döndüğünü de mi görmediniz? Yoksa oraya da “hayırlı bir talip çıktı” da başgöz etmek için köreltmeye mi çalışıyoruz…

***

İkinci sorum, daha da uzaklarla ilgili. Sıradan vatandaş belki de, “yahu adamlar kendi bahçelerini gezmiyor Topçam’ı, Çaltıcak’ı mı gezecek görecekler” diyecek ama biz yine de soralım… Önce Sarısu Orman Kampı alanını halkımıza açtığınız için teşekkür ediyoruz. Lakin buranın az ötesinde yer alan ve her gün yüzlerce kişinin piknik yapıp, denize girdiği güzelim doğal parkların halini hiç merak ettiniz mi? Mesela araç başına 8 TL vererek girebildiğmiz Topçam’ın soyunma odalarının, duş alanlarının rezilliğini görseniz aklınız durur… Vatandaşın hakkını koruyacak, kollayacak bir makam, bir Allah kulu yok mudur?

***

Son sorum ise “Antalya ulaşımda doğru yoldadır. Doğruları bulmak, sabır ve  inanmaktan geçiyor iki sene sonra bu bize oy getirecek” diyenlere. Belki siz haklısınız da, “lakin vatandaş sabırsızdır”. Çünkü onların makam arabaları yok. Üstelik dağıtılan karman çorman haritalar ve içinde pratikle ilgisi olmayan bir dünya gereksiz, bıktırıcı hikayenin yer aldığı broşürlerle bu hedefe varmak “çok zor” olur. Hele hele kaybetmesi için “düşmana ihtiyacı olmayan” bir partiye mensupsanız… Vatandaşın net bilgiye ihtiyacı varken, görevlendirdiğiniz gençlerin de toplu ulaşımdan ekmek yiyenlerin de dünyadan haberi yok. Neredeyse hiç kimse vatandaşa yardımcı olmuyor, sonuç isyan… İnanmıyorsanız binin bir otobüse, tramvaya da görün.

***

Yok, bu iş zor gelirse o zaman ilgililer bu işi organize edenlere bir sorsun bakalım… Vatandaş Sakarya Bulvarı üzerindeki Atatürk Lisesi önünden Işıklara nasıl, kaç dakikada ve kaç liraya gidecek? Veya aynı yerden “Lara’ya gitmek için kaç TL harcaması gerekecek?” Diye… Bakalım cevap verebiliyorlar mı? Ya da “gerçeklerle” broşürlerdeki bilgiler uyuşuyor mu diye… Neymiş de iki sene sonra  vatandaş hak verecekmiş. Temennimiz bu da, gidişle bu iş iki seneye düzelecek gibi görünmüyor. Bence bu düzenlemeleri “raylı sistemin bütçeye getirdiği yükü azaltmak için yapmak zorunda kaldık,” deseniz vatandaş daha anlayışla karşılardı… Ha bu arada “doğal gaz borularının” geçtiği sokaklara asılan “izinsiz kazı yapılamaz” levhaları şimdiden yerlerde sürünüyor. Lütfen bir kaza bela olmadan bu uyarı levhalarını, görünür yerlere ve birkaç vida fazladan kullanarak asarsanız amaca daha uygun olur…

AZRAİL, ADALETİN TECELLİ ETMESİNİ BEKLEYEMEDİ

Tam tamına 65 yaşında…3 Mart 2011’de OdaTV Soruşturması kapsamında Ankara'daki evinde gözaltına alındı. O günden beri tutuklu. Eşi Güngör Hanım rahim kanseri ve ölümcül hasta… Yakın dostu Soner Yalçın; Doğan Abisi ile eşi Güngör Hanımın birbirlerine olan sevgi ve bağlılıklarına tanık olmasından gelen bir dürtü ile “dostlarının yaşadığı dramı” dile getirme zorunluluğu hissetmiş olsa ki, “içeriden” Yargıya ve Adalet Bakanlığına yazdığı mektuplarla son derece samimi, insani ve vicdani bir talepte bulunuyor... “Ey savcılar, hakimler, siyasal iktidar, adalet bakanı! Doğan Yurdakul'un eşi Güngör Hanım ölüyor. Bir kez, bir kez eşinin gözlerine bakarak veda etmek için izin istiyor Doğan Ağabey. Merhamet edin!”

***

Günahı, sevabı, dünya görüşü bir yana Doğan Yurdakul 1946’da doğmuş bir Aydın’lı. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden sonra Paris Sorbonne, Vincennes ve Cenevre Üniversitelerinde lisansüstü öğrenim gördü. Ülkemizde bir çok gazete ve dergide çalıştı. 32. Gün adlı televizyon programının Ankara temsilciliğini yürüttü. 1998 de emekli oldu. O günden bu yana yaşamını çevirmenlik yaparak, kitap yazarak sürdürüyordu. OdaTV’de de Koordinatör olarak da görev aldı… “Abi; kabadayılar–mafya- derin devlet ilişkisi”, “Sırların Kavşağında” gibi kitaplar dışında Soner Yalçın’la birlikte “Bay Pipo ve  Susurluk kazasında ölen Abdullah Çatlı’nın yaşam öyküsünü anlatan Reis isimli kitapları kaleme aldı. Fikirlerini elbette paylaşmak zorunda değiliz, ancak bu memleketin yetiştirdiği fikri olan ve bunu ifade edebilen aydınlarından biri olduğunu inkar edemeyiz. Her şey bir tarafa o; 65 yaşında  “bir insan” ve onun ne yargıdan, ne de iktidardan, bir “merhamet” beklentisi var. Sadece her onurlu insan gibi “adaletin” tecelli etmesini bekliyor …

***

Ve doğal olarak, bir “can dostunun” arzusu olsa da, “Kalem kılıçtan keskindir, kıralım rahat edelim” diyenler karşısında  “diz çökme” anlamına gelebilecek “merhamet” talebini  reddetti… Şöyle diyor Doğan Yurdakul… “Eşim ile son kez görüşebilmek için merhamet talebinde bulunan Soner Yalçın'ın iyi niyetinden şüphe duymuyorum. Ancak tecrit koşullarında bulunduğumuzdan dolayı tutuklandığımız günden bu yana Soner Yalçın'la hiç görüşmediğim için böyle bir talebim olduğunu zannetmiş olabilir. Ama Maalesef benim böyle bir talebim olmadı. Bunca yıllık mücadele hayatımda zalimlerden aman dilemedim, bu saatten sonra da hiç kimseden merhamet talebinde bulunmam… Eşimle son telefon görüşmemde vedalaştım. Artık, sadece yasal hakkım olan cenazesine katılma talebim bulunmaktadır.”

***

Düşünerek yola çıkanların, bilgisi ve fikri olanların, yular taktırıp gezmeyenlerin tavrıdır bu. Görüldüğü gibi,  gücü ele geçirenlerin, “Bu yola kefen giyip çıktık” diye hava atmasına hiç de benzemiyor… Ve bundan utanç duyması gerekenler dostları için “merhamet” talep edenler değil, yolumuza taş koyacak diye, düşüncelerini beğenmediğimiz muhalif insanları, düzmece masallarla tutuklayanladır. Ve maalesef ne savcılar ne hakimler, merhamet etti ne de Azrail adaletin tecelli etmesini bekledi.