Kürt
kökenliler de dahil olmak üzere, pek çok vatandaş daha düne kadar; BDP’li yönetici ve
vekillerin çoğunu; birlikte yaşamayı tercih eden, ırkçılık ve terörün demokrasinin aracı olamayacağına inanan, yasalara saygılı, zaman zaman itici bir dil
kullansalar da terör örgütü ile etnik yakınlıktan
başka, bağı olmayan “umut var
sempatizanlar” olarak görüyordu…
Yani, “sömürgecilerin ilk maşası”
Yunan’ın bile ulaşamadığı Ankara’nın yüreğinde, namertliklerini” göstermeden önce vatandaş; en içten ve masumane
duyguları ile “şaptan” şeker olsun diye bekledi durdu… Sonuç: Nafile
bu bekleyişler…
***
Çankaya
Kaymakamlığı civarındaki patlamadan birkaç gün önce “dev aynasına bakan” BDP’nin
Genel Başkanı, KCK davası nedeni ile parti binalarını polis basıp, bazı
şahısları tutuklayınca, Şırnak’tan partili
gençlere şu mesajı veriyordu: “Genç
arkadaşlara özellikle rica ediyorum. Tutuklanan
her bir arkadaşın yerine 10 arkadaşımız görev almalıdır. Görev yeri boş kalmamalıdır, bunlar utanmadan BDP'nin binasını kar
maskeli polislerle basıyorlar… Yüzde 80'i temsil eden bir partinin binasını
basamazsınız.” Ve parti binasını göstererek, talimatı veriyor… “Eğer onlar burayı basarsa siz de gidip
oraları basın!” Sonuç ortada… Şimdi
söyleyin bakalım; “Son günlerde iyice artan terör saldırıları bir tesadüf müdür
yoksa bazı kendini bilmezlerin “kirli
dillerinin” cezasını mı çekiyoruz?”
***
Malum,
bu ülkede bilim insanları, askerler, yazarlar, gazeteciler sorgusuz sualsiz gözaltına
alınıyor. Bu insanlar haklarını yasal zeminlerde ararken, devletin “yasadışı KCK’ya” karşı mücadelesi, yasal bir partinin Genel Başkanını nasıl
oluyor da; bu kadar çileden çıkarıyor… Nedir bu KCK? Diyarbakır Belediye Başkanına göre tanım,
net: “KCK, PKK’dır”. Diğer bir
değişle bölücü terör örgütünün şehirlerdeki örgütlenmesidir… Her ne kadar “BDP ve özgürlükçü yeni nesil aydınlara”
göre yapılan tutuklamalar “barışa yönelik somut umut kırıntılarını,
rüzgara savurmak” gibi görünse de, resme biraz geriden baktığımızda, manzara hiç de
öyle gözükmüyor. Baskınlarda çakı dahi bulunamamış olması, ya da üyesi olduğu
iddia edilenler arasında “seçimle”
iş başına gelmiş belediye başkanlarının bulunması, KCK’nın bölücü terör örgütü ve
siyasi uzantılarının “demokratik özgürlük
projesinin” gereği olan “devlet
kurumlarına ve yasalara alternatif olma
amacıyla oluşturulmuş yerel örgütler olduğu” gerçeğini değiştirmez… Bilmem anlatabiliyor
muyum?
***
Yapılan
tutuklamalar “sırasında ve sonrasında”
gelenekselleşen bireysel hak ve özgürlüklerin “her seferinde bir başka şekilde” ayaklar altına alınmasını
onaylamak ise tabi ki, insafsızlık olur. Neticede “vatandaşlık
hakları” bu devletin yasaları
garanti altındadır. Ve kanun adamlarının, ne yasaları kafalarına göre yorumlaya,
ne de kafalarına göre uygulama yapmaya hakları vardır… Bazı arkadaşlar, “Tüze yoluna gurbansa”, isimli makalede geçen terör örgütü “görüşme” meselesine takılıp “Ne oluyor hocam sen de mi kadayıfa döndün?” Diyorlar… Oysa, bölücü terör
örgütü karşıtı olmakla, bir devlet olgunluğu ve vakarı içinde “gencecik insanların yaşam hakkı adına”
onlarla görüşmek farklı şeylerdir. Evet ben bu bölücülerle oturulup
konuşulmasına karşı değilim. Ancak devleti yönetenlerin en azından
şehitlerimize saygısı olsaydı bu görüşmelerin ön şartı, bu silahlı çetenin, öncelikle
mesela Kandil’e çekilmesinin sağlanması olurdu.
Zaten can sıkıcı olan da bu… Usta’nın yönetiminde bir taraftan şehit veriyoruz bir taraftan
mülakat.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder