BAŞBAKANLAR DA AĞLAR

Başbakan “hangi sebeptendir bilinmez”, partinin meclisteki grup toplantısında aşağı yukarı benzer suçları işleyen Kurtuluşçu Necdet Adalı ile Ülkücü Mustafa Pehlivanoğlu’nun idamları öncesinde, ailelerine yazdıkları mektupların ve Şafak Türküsü isimli şiirin bir bölümünü kürsüden okuyor. Bu özel mektupları okumak için bu ailelerden izin alınıp alınmadığını bilmiyoruz ama idama giden insanların ailelerine yazdığı “en son ve tabii olarak da en içten” satırların, sadece Başbakan’a değil, insan olan herkese hüzün vereceğini biliyoruz. Dolayısıyla, Sn. Başbakan’ın gözyaşlarını tutamamasına şaşmamak gerekir. Kaldı ki bu büyüklerimizin kültürlerinde göz yaşlarının ve hamaset edebiyatının önemli bir yer tuttuğu bilinen bir gerçektir.

***

Şair Nevzat Çelik’in 1980 yılında cezaevinde yazdığı Şafak Türküsü isimli şiir, sonradan PKK’ya yardım ve yataklıkla suçlandığı için yurtdışından yurda geri dönmeyen Kürtçü Ahmet Kaya tarafından besteleyip okununca dillere pelesenk olmuştu. Şair Nevzat Çelik, cunta günlerde idamla yargılanan yüzlerce kişiden biriydi ve Şafak Türküsünü cezaevinin zor şartlarında yazmıştı. Dolayısıyla Şafak Türküsü de, şairin o zamanki psikolojik durumunu yansıtan duygusal, her insanın yüreğini burkacak, hüzünlendirecek bir şiirdir. Burada asıl dikkat edilmesi gereken şey muhalefetin yaptığı gibi “Başbakan'ın göz yaşları’ falan değildir. Sn. Başbakan 2 mektup ve 1 şiir okuyarak, “üzülerek” de olsa “hem sağcı hem solcu hem de futbolcu” olduğunu göstermiş ve muhalefete “sert bir salvo” çekmiştir. İşte muhalefetin asıl kızması gereken durum budur.

***

Zaten dikkat ederseniz “iktidarın göz yaşlarına ve muhalefetin buna isyanına rağmen” siyasiler, 12 Eylül Cuntasının ülkeye egemen olmasının bütün günahını vebalini, yaptıkları bu atraksiyonlar ile yine “askerin” üzerine yıkmışlar ve kendilerini sütten çıkmış kaşık ilan etmişlerdir. Üstelik de “TSK İç Hizmet Kanunu 35’inci maddesi” yürürlükte iken. Oysa o günlerin yaşanmasının yegane sebebi, “cunta günlerinde” bir çoğu eziyet çektiği halde bu gün bile çıkarları uğruna her türlü taklayı atmaktan, rol yapmaktan asla vaz geçmeyen, “siyasiler” ve onların her zaman çevresinde pervane olan sahte demokatlardır. Her yaptıklarının demokrasiye hizmet olduğunu zanneden bu zavallılar, üç kuruşluk makam uğruna ürettikleri yalanlarla kendi kuyularını kazdıklarının bile farkında değildirler.

***

Öte yandan mahkemeleri, insan hayatıyla oynama pahasına, üstelik Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesini ihlal ederek, kısa aralıklarla bir tutuklama bir salıverme kararı veren, hukuksuzluğun kol gezdiği, telefon dinlemelerinin, zalimce suçlamaların gırla gittiği, sahte CD’lerin, düzmece ihtilal ve suikast hikayelerinin seri olarak üretildiği, Cumhuriyet ve kurumlarının beş paralık oturumlara meze edildiği, birçok insanın hayatının alt üst edildiği, üniversite mezunlarının bile iş bulamadığı, işsizlik ve yoksulluk yüzünden gençlerin evlenemediği, hatta “her şeyin fiyatı tavan yapacak” diye insanların “Mübarek Ramazan ayından” bile korktuğu bir ülkenin, bu şartlarda bile yeni evlenenlerden ısrarla üç çocuk isteyen, tuzu kuru, Allah’ın “Yürü ya kulum!” dediği Başbakanıysan, ağlamak az bile gelir.

IRAK SINIRINI KİM KORUYACAK?

Son günlerde, sanki bu güne kadar Patagonya askeri korumuş gibi “Irak sınırını kimin koruyacağı” ile ilgili olarak iktidar, yeni bir polemik konusu yarattı. Ve her zaman olduğu gibi toplum, yine hükümetin “ilginç propaganda” yöntemlerinden biri ile karşı karşıya kaldı. “Alt yapısı”, kendi görüşleri ve düşünceleri doğrultusunda oluşturulan bu ve benzeri konular, eskiden olduğu gibi uygulamaya geçilmeden önce, beklenmedik bir biçimde tartışmaya açılıp, toplumda konu sıradanlaştırılıyor. Toplumda doygunluk hatta bıkkınlık yaratılıp, beklentileri yönlendiriliyor yani, “insana ölümü gösterip, sıtmaya razı ediyorlar.” Tabii gerisi malum, “isteklerini istedikleri gibi” uyguluyorlar .
***
Hüseyin Çelik’in “MHP militanı bıyıklı özel harekatçıları” diline dolar dolamaz hakkı olan cevabı bizzat Sayın Bahçeli’den “Sizinkiler fındık bıyıklı mı olacak?” şeklinde alması ile birlikte, artık sınırda görev yapması düşünülen “ fındık bıyıklı özel birliklere” de, başı dertte demektir. Çünkü bir süre sonra, “siyasilerin verdiği görevi” icra ederlerken, belki de yapmak zorunda kalacakları davranışlar yüzünden, başlarına ne dertler açılacak Allah bilir. Zaten, Tayyip Bey konuya şöyle bir açıklık getiriyor. “Özel bir ordu kurmuyoruz, bunlar özel hudut birlikleri olacak. Mevcut bünye içinde, farklı statüde, 5 yıl veya daha uzun süre görev yapacak uzmanlaşmış personelden oluşacak.” Bu personel yüksek maaş alacakmış ve 5 yıl sonra devletle ilişkisi kesilecekmiş falan, filan. Yani beş yıl sonra, bu adamlar kucağına düşecek, istersen idam et…Demek ki bu şekilde oluşturulmaya kalkılırsa bu birliklerde çalışacak “eneyi” bulmak zor öyleyse, tek bir çıkar ol kalıyor. Tayyip Bey’in değimiyle “Profesyonel özel hudut birliklerinin”, sadece özel güvenlik şirketleri tarafından oluşturulabileceği.
***
Kaldı ki, iktidarın “propaganda yöntemine” uygun olarak, önce “Özel güvenlik şirketleri, özel güvenlik hizmetlerine” dair 5188 nolu kanun 26/06/2006 da yürülüğe girdi. Ardından,TOKİ’ler aracılığı ile sınır boyuna yaklaşık 250 karakolun inşa edilmesine başlandı. Şimdilerde elektronik gözlerle, sismik alıcılarla vs. sınırın donatılması gündemde, Heron denen insansız hava gözlem araçları da işin cabası. Geriye ne mi kaldı? Bu kurulu düzenin işletilmesi için yabancı olması muhtemel bir özel güvenlik şirketi ile anlaşmak.. Hele hele “Özel güvenlik şirketleri, özel güvenlik hizmetlerine” dair kanunda pek de dikkat çekmeyen küçücük bir paragraf ile “yabancı kişilerin” özel güvenlik şirketi kurabilmesi ve “yabancı şirketlerin” Türkiye'de özel güvenlik hizmeti verebilmesi de mümkün kılınıyor ki daha ne olsun?
***
Zaten insanın aklına, yetkililerin zaman zaman yaptıkları “Amerika Birleşik Devletleri'ne gittiğimizde cephaneliği bile özel şirket korur. Neticede cephaneliğin yeri herkes tarafından bilinir. Ama içeriye nüfuz edilmesi imkânsızdır” şeklindeki açıklamaları, Blackwater ve benzeri bir çok özel bir güvenlik şirketinin Irak’ta ABD ordusu adına çalıştığı falan gelince; Acaba diyorum, “Irak sınırı parsel parsel bölünüp özel güvenlik şirketlerine mi emanet edilecek?”

ALLAH BU DAHİLERİ BAŞIMIZDAN EKSİK ETMESİN

Toplumda “çatışma halinde olan çıkarların uzlaştırılması” faaliyetine, her ne kadar “siyaset” dense de bizim ülkemizde, “bozunmuş bu icraat” yüzünden; büyük ihtimalle akraba evliliği sonunda doğan ve maalesef akıl fakirliği çeken bir ağa çocuğunun “baş” olduğu sıkça görülür. Dolayısıyla, bugün, ittifakların ve perde arkası dümenlerin gırla gittiği “siyaset meydanında”, bu insanların bir şekilde, memleketin kaderine hükmedebileceği makamlara yükselmesi malesef mümkündür. Öyle ki, bunların yanında, Osmanlı Padişahı 1.Mustafa’nın ya da IV. Murat’ın yerine geçen oğlu Deli İbrahim bile aklı başında kalır.

***

AKP’nin “Deneme yanılma yolu”ndan başka bir, bilimsel yöntem bilmeyen, Genel Başkan Yardımcısı Sn. Hüseyin Çelik, Irak sınırı boyunca alınacak tedbirlerden bahsederken “oluşturulması yeniden düşünülen” özel kuvvetlerle ilgili olarak sorulan bir soru üzerine Habertürk TV’de şöyle konuşmuştu: “Asker içinde mi olmalı ordu içinde mi olmalı bilemem ama doğuda ‘faili meçhullere imza atmış, ben devlet adına kurşun sıkıyorum, millet adına kurşun sıkıyorum’ diyen zihniyet olmayacak. İşkenceyle alakası olmayacak. Özel Harekat timleri içinde çok yanlış adamlar vardı. Bıyıkları aşağıya sarkık, tipik MHP militanı görüntüsü veren insanlar vardı. Ellerinde uzun namlulu silahlar, özel arabalarla gezen... O insanların yanlış davranışları bölge halkı üzerinde müthiş olumsuz etki yarattı ve bölge halkından bir çok insanı PKKnın safına itti. Bunun farkında olmalı, yapılan yanlışları çok iyi analiz etmeliyiz.”

***

Sn. Çelik’in, yukardaki cümleleri bu güzelim memleketi kimlerin idare ettiğini açıklamaya yeter de artar bile. Üç beş seçmene selam göndermek için, bölücü terör örgütünün bu millete yaptığı zulmü, “kundakdaki çocukların bile öldürüldüğü katliamları” unutup, bu belaları savmak için, o günlerde Sayın Çelik’in bulunduğu makamları işgal eden siyasilerin, “yetki verip” dağlara sürdüğü ve oralarda teröristlerle aynı şartlarda yaşamaları için eğitilen Özel Harekatçıları “bıyıklarına bakarak” elinde doğru dürüst kanıtlar ve mahkeme kararları olmadan “faili mechullerle, işkence ile” suçlamak, “emrinde oldukları siyasiler ortada dolaşırken” hangi akla hizmettir. Bölücü terör örgütünün kendi iç meseleleri yüzünden ortadan kaldırdığı elemanlarını, köylerinden kaçırarak katledilip kaybettiği insanları, hiç hesaba katmadan tüm faili mechulleri, sarkık bıyıklı Özel Harekatçılara yüklemekle, bölücü terör örgütünü aklamak arasında ne fark vardır? Kaldı ki, iktidarda tek başınıza kaldığınız bunca zamandır, terörle mücadelede “yeni, barışçıl bir yöntem” buldunuz, uyguladınız da biz mi fark edemedik.

***

Öte yandan, Sayın Devlet Bahçeli’nin “Hüseyin Çelik Türk düşmanıdır” suçlamasına verdiği cevapta geçtiğimiz dönemin Milli Eğitim Bakanı Sn. Çelik, “kendisinin Kürt asıllı da olsa, Türk Milletinin bir ferdi olduğunu” bile ifade edemeyerek Türk Halkını son derece üzmüştür. Anlaşıldığı kadarıyla Sn. Çelik’in “Türk” kelimesine düşmanlığı yoksa bile “bir allerjisi” olduğu açıktır. AKP hükümetinin Türk Milli Eğitimini kimlere teslim ettiği gün gibi ortadadır. Çocuklarımızı “sınav manyağı” yaptığı yetmiyormuş gibi, şimdi de insanların bıyıklarına bakarak onların partilerini, siyasi görüşlerini, hatta psikolojik durumlarını teşhis edip, tedavi bile uygulayabilen bu “dahi siyasileri (!)” Allah başımızdan eksik etmeyecek anlaşılan.

ÖLÜM KUYULARI

Edirne'nin Keşan ilçesinde bağlı Küçükdoğanca köyündeki maden ocağında çıkan yangın sonucu mahsur kalan 3 maden işçisinin yaklaşık 60 saat sonra cesedine ulaşılabildi. Edirne Valisi Gökhan Sözer “Madenin 850'nci metredeki bölümünde meydana gelen 30 metrelik göcüğün açılmasından sonra 3 madenciye ait cesetlerin 900'ncu metrede bulunduğunu söyledi.” Acı haberi alan “Volkan Hamarat, Yunus Akbaş ve Halil Açıkgöz'ün” yakınları gözyaşlarına boğuldu. Bakanlık kazadan hemen sonra, her zaman yaptığı gibi “madende her türlü denetimin yapıldığını, uluslararası standartlarda üretim yapabilmek için tüm imkanların kullanıldığı” veya benzeri sıradan bir açıklama yaptı yapmasına da, bizim madenlerin nasıl “ölüm kuyuları” haline geldiği hakkında, bir açıklama duyamadık…

***

Bir süre sonra öğrendik ki, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü, Keşan'daki maden hakkında havalandırma sistemlerindeki eksiklik nedeniyle 'üretimin durdurulması' yönünde karar vermiş. Ancak kararın, kazadan bir gün sonra dün Edirne Valiliği'ne ulaştığı ve iş işten geçtikten sonra, şirkete faksla tebliğ edildiği belirtildi. Maden İşleri Genel Müdürlüğü'nün, son bir ay içinde Türkiye'deki 241 özel maden işletmesini denetimden geçirdiği ve 85'i hakkında üretimi durdurma kararı verdiği belirtildi. Gelgelelim bunların hangilerinin kaç gün sonra kapandığını veya hala kapanıp kapanmadığını Allah bilir.

***

Ne anlıyoruz demek ki ülkemizde madencilerin ölümünü hiçbir şey engelleyemiyor. Çünkü denetlemeyi yapanlar, denetlemeyi yaptıkları madeni anında kapatamıyorlar veya kapatmıyorlar. Denetlemeyi yapanlar, önce Ankara’ya dönüyorlar. Sonra, ne zaman toplanacağını sadece “Allah’ın bildiği” bir komisyon topluyorlar, orada karar alıp “makul bir zaman aralığında” madenin bulunduğu ilin valiliğine, oradanda yine aynı şartlarda madene “üretimin durdurulması” kararı iletiliyor. Bu arada “bizim madencilerimiz” ölmüş kime ne? Buna “ne yapalım, kaderleri böyleymiş” diyebilir miyiz? Üretimi durdurulma kararı alınması muhtemel, bir madenin bir dakika dahi çalışması, onlarca kişinin hayatını riske atmak değil midir?

***

Ancak bir süre sonra madenle ilgili başka sakıncaların olduğu da ortaya çıktı. Maden Mühendisleri Odası Başkanı Mehmet Torun, ocakta yangın söndürme sisteminin bulunmadığını, galeri kesitlerinin dar olduğunu, özel sanayi tüpü yerine piknik tüpü ile kaynak yapıldığının tespit edildiğini söyledi. Bu tespiti yapanların “madeni kapama kararını” anında alıp, anında madeni kapatmış olsaydı bugün 3 delikanlımız yaşıyor olacaktı. En azından doğrudan insan hayatını etkileyebilecek bu tür yerlerde bürokrasiyi azaltacak, kararların anında uygulanmasını sağlayacak “yetki” veya “teknolojik donanım” verilemez mi? Maden ocaklarımızın “ölüm kuyularına” dönüşmesinin hesabını sorumlu bakan vermeyecekse, kim verecek?

HEMŞERİM, DEMOKRASİNİN KIYMETİNİ BİLİN!

10 Eylül 1980… “Siirt, Eskişehir, Ankara, Ordu, Trabzon, Gaziantep, Malatya,Zonguldak, ve Urfa'da meydana gelen olaylarda toplam 27kişi öldü. CHP TBMM Grubu yayınladığı bildiride, «10 ayda 3 bine yakın yurttaşımızın canına kıyan ve yer yer katliam boyutlarına ulaşan terör, her gün rastlanan olağan olaylar ara sına girmiştir.» dedi.” 11 Eylül 1980… “Adana'da meydana gelen olaylarda 6, Eskişehir, Gaziantep ve Bursa'da birer, Ankara, Malatya ve İstanbul'da ikişer kişi öldürüldü… Farklı görüşleri yüzünden kardeşlerin bile birbirini vurduğu korkunç bir ortamda bir Eylül sabahı, yataktan “esas duruşta” uyandık…12 Eylül 1980.
***
Bu dönemde, her askeri rejimde olduğu gibi, suçlu suçsuz binlerce kişinin evlerinden toplandığını ve pek çok acının yaşandığına şahit olduk. Muhakkak ki, darbelerin eleştirilecek pek çok yanı vardır. Özellikle toplum üzerinde kurulan baskının, “illegal örgütlerin yandaşlarını” arttırmaktan başka bir yararı olmadığı ortadadır. Ve gördüm ki, “darbelerin esas hedefi” olduğu söylenen, zaten güdük kalmış, “Demokrasi anlayışımızın” daha da gerilemesi meselesi, bu kayıpların en kolay telefi edilebilecek olanıdır.
***
12 Eylül askeri darbesinin bu kadar olumsuzluğu yanında inkarı mümkün olmayan bir yararı da oldu. Terör eylemleri darbe ile birlikte “şak” diye kesildi ve “toplum rahat bir nefes” aldı… Bu konu, özellikle yakın dönemde çok tartışıldı. “Terör olaylarını bile bile engellemiyorlar!”dan başlayan türlü hakaretle TSK, “kurum olarak” doğrudan suçlanırken, darbeyi yapanlardan hesap sorulması ne hikmetse devamlı engellendi. En önemli askeri sırların koruma altında tutulduğu “kozmik odalar” bile resmen basılıp, talan edildi, önüne gelen tutuklandı, suçlandı, “kurum” adeta bir şer odağı olarak halka takdim edilmeye çalışıldı. Gelgelelim 13 Eylül de, olayların nasıl şak diye kesildiğinin sırrına bir türlü ulaşılamadı.
***
Bu gün maalesef, 12 Eylül öncesine benzer günler yaşıyoruz. Yine izinsiz yürüyüşler, güvenlik güçlerine, kamu kurumlarına saldırılar, soygunlar, gırla gidiyor. Bingöl, Malatya, Diyarbakır, Hakkari, Şırnak, Van, Tunceli ve daha birçok şehirde, hatta küçücük ilçelerde her gün olaylar çıkıyor. Dağdan görevini yapıp şehre dönen askeri birliklere “pusu” kuruluyor, polis karakollarına, güvenlik güçlerine, trenlere, otobüslere, şantiyelere hatta halı tezgahlarına saldırılar oluyor. Peki siz bunu yapanların Kuzey Irak’tan kilometrelerce yolu, sırtına teçhizatı, silahı yüklenip gelmiş teröristler olduğuna inanıyor musunuz? Peki güvenlik güçleri inanıyor mu? Hayır… Güvenlik güçleri, aynen 12 Eylül öncesinde olduğu gibi yine yataklık yapanları da, kurşun sıkanları da, çocukları kullananları da, terör örgütüne adam temin edenleri de aklınıza gelebilecek her şeyi yine biliyor. Çünkü terör örgütü üyeleri ve yandaşları eylemlerini, aynı o günlerde olduğu gibi, hiçbir şeyden çekinmeden, sakıntısız ve gözler önünde gerçekleştiriyor. Tıpkı meclisteki uzantıları gibi. Çünkü, o gün olduğu gibi devlet, açılım falan filan derken bugün de, bu bölgelerde“otoritesini” kaybetmiştir.
***
Yaz gününe denk gelmiş bir ramazan günü Erzurumlu, tarlasında çalışmış, aç, susuz, kan ter içinde şehre dönerken yolda, bir pınarın başında, yumuşacık bir pidenin içine “çağ kebabı” doldurmuş iştahla yiyen turisti görmüş. Kendisi oruç, sıcaktan, susuzluktan buruşmuş. Dayanamamış ve yanından geçerken hasetle sırıtıp “Hemşerim dininizin kıymetini bilin” demiş. Demokrasi şemsiyesi altında dilediği haltı karıştıran bu insanlar üç beş saatte toplanmasına toplanır da, devletin bunu yapmamak, “diktacı bir görüntü” sergilememek için “demokratik sınırları” bile zorladığı ortadadır.. Öyleyse herkesin ve tabii ki öncelikle, “Vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğünü korumak için, and içmiş” vekillerin, “demokrasinin” kıymetini bilmesi ve demokratik sınırlar içinde kalması gerekmez mi? Özetlersek, tarih tekerrür etmekte, siyasilerimiz bakmaktadır. Sonra… En kolay olanı suçu birinin üzerine atmaktır.