BİR MAYIS

Hükümetin polisi; Saat 07.57’de, taaa Barbaros Bulvarında, 1 Mayıs İşçi Bayramını kutlamak için hazırlanan emekçilerin üzerine “Baskın basanındır” deyip tazzikli su sıkarak müdahalenin startını verdi… Saat 07.57 idi ve bu marjinal (aykırı) gruplar nefes almamalıydı. Görüntü buydu ama yanılmışız… Bizim akşama kadar ekranlardan görüp, dinlediklerimize saat 16,00 da İstanbul Valisi açıklık getirdi. “Fevkalede orantılı müdahale ettik… Öncelikle çağrılarımıza kulak verip (!) riskli Taksim Meydanına gelmeyen bize yardımcı olan…” Herhalde; “Bütün toplu taşıma araçlarını, her türden araçla Boğaz’dan karşıya geçmeleri, köprüleri kapatmamıza, İstanbul’da adeta sıkıyönetim ilan etmemize rağmen, söz dinlemeyen edepsiz marjinal  gruplar üzerine sadece ve sadece 2200 kadar gaz bombası  ve bir o kadar depo basınçlı su sıktık yani ‘fevkalade orantılı’ güç kullandık hatta bu marjinal grupların sapanla attığı bilyelerden biz onlara atmadık” demek istiyor. İstanbul böyle…

***  

Antalya… Sabah. Bayrağını, flamasını, sloganını kapan gelmiş. Uzun yıllardır görmediğim bir bayram korteji idi. Birçok sendika ve bazı partilerin, derneklerin büyüklü küçüklü grupları “işçi bayramını” kutluyordu. Ancak gördük ki; bu eli ayağı düzgün, bütün kurallara harfiyen uyduğu anlaşılan korteje dahi Cumhuriyet Alanı çok görülmüştü. 5-6 bin kişilik kutlama konvoyu, davuluyla, zurnasıyla arkası deniz olan daracık ön ve yanları polisin bariyerleri ile kapatılmış küçücük Yavuz Özcan Parkına, tek tek aranarak tıkıştırıldı. Öğleden sonraki yaramaz gruba da gereken yapıldı ve İstanbul gibi, Antalya da iktidarın gücü hissedildi… Böylece Taksim Meydanı gibi, içinde CHP’nin de bulunduğu aykırı grupların kirli emellerine Antalya’da Cumhuriyet Alanı da alet edilmemiş oldu…

***

Ancak anladık ki; 1 Mayıs’ın işçinin ve emekçinin bayramı olarak ilan edilmesi de maalesef eski defterlerin açılmasına engel olamıyor. İşçiyi, taktir ettiği asgari ücret ile taşeronlara “kul” eden,  halkı koyun gibi gütmeye kararlı iktidar, bir bayram gününü dahi vatandaşına çok gördü. Habur’da, Nevruz’da, Diyarbakır’da Kürtçülere gösterdiği hoşgörüyü 1 Mayıs’ta işçisine, emekçisine gösteremedi. İnsanların birkaç sloganla dertlerini anlatmasına katlanamadı. Düşünün bir kere, halkının sağlığını, bir kazaya uğramasını önlemeye çalıştığını iddia eden bir zihniyet, nasıl olur da, İstanbul’da adeta sıkıyönetim ilan edip, bu kadar şiddeti işçisine emekçisine layık görebilir… Nedir bu husumet,nedir bu kin, nedir bu kibir?    

BİTİR İŞİ, DÖN KÖŞEYİ VESSELÂM

Adamın biri yazmış Türk’ü de Kürd’ü de soruyor “Ne aldık/ne veriyoruz?” diye… “Bu kanlı alışveriş sona eriyor daha ne olsun, bundan kârlı bir alışveriş mi olur?” diyor. Doğrudur… Kim ister kanı göz yaşını, bombayı, baskını, yerini, yurdunu terk etmeyi… Elbette kimse istemez ama bu süreç; bir alışverişe değil, bir ver kurtul süreci haline dönüştürülmüş, planlı programlı bir komplodur. Üstelik bu süreçte karşına aldığın bir devlet bile değildir… Bir terör örgütüdür, “bir kalleşler topluluğudur.” Onların kuralları, onların yasaları bizimkilere uymaz… Kaldı ki; yakın tarihimiz dost bildiğimiz, sözüne güvendiğimiz koca koca devletlerin attığı kazıklarla doludur. Ne güzel söylemiş Mehmet Akif: “Ders alınsaydı tekrar eder miydi tarih…”

***

Bugün, AB’ile olan ilişkilerimizin her adımını baltalayan Yunanistan’ın ve Fransa’nın, ABD’nin talimatları doğrultusunda Nato’ya kabulünü “veto” etmediğimizi, acaba bu gün, varsayımlar üzerinden konuşup barış ticareti yapan ağalar hatırlıyor mudur?  Sonuç olarak, o gün anlı şanlı devletler tarafından aldatıldık, bugün de kıçı kırık bir terör örgütü tarafından ve kadere bakın ki; yine kadim dostumuz ABD’nin telkinleri (!) doğrultusunda aldatılabiliriz. Dolayısıyla, sen kendini garantiye almaz, yal görmüş it gibi kuyruk sallar durursan, elbette her an herşey olabilir ve sen bunu kontrol edemezsin. Mesela “ülke dışına çıktık” derler, çıkmazlar. Ya da; çıkarlar şimdiye kadar yaptıkları gibi, daha sonra bir şeyi bahane edip daha donanımlı, daha dinç ve sağlıklı olarak geri gelirler. Oldu mu senin “barış süreci”, terörist takımına bir “tatil süreci”… Böyle bir durumda bunu önleyebilecek yeterli gücün, istihbaratın var mı?  

***

Ne yapacaksın? Daha kaçakçının sınırdan giriş çıkışına engel olamamışsın bunlara nasıl mani olacaksın? Sonuç olarak aldığın-verdiğin bir mal değil ki, alan memnun satan memnun olsun… Kaldı ki; yarın Kuzey Irak ve Suriye’yi içine alan coğrafyada bir Kürt devleti kurulmasa bile terörist takımı, bizim bu pragmatik, bu “bitir işi, dön köşeyi” anlayışımız ile kazandıkları tahkimatlardan, cephelerden  bize kurşun sıkmaya devam edeceklerdir. Hükümet sözcüleri neredeyse  “terör örgütünün kayıtsız şartsız teslim olduğundan” bahsediyorlar. Bir terör örgütünün silah bırakmadan teslim olması nerede görülmüştür… Sonuç olarak; iktidar “kendi çıkar ve hedefleri” doğrultusunda geçici de olsa müttefik bulma uğruna; “Mani, mani, din, kitap, Allah kelâm, Bitir işi dön köşeyi vesselâm…” hallerine girmemelidir. Mafazan Allah bu kafa ile barış getiriyoruz diye diye köşeyi döneriz dönmesine de, karşımıza ne çıkar, Allah bilir?

YA DEVLET ‘in BAŞINA BİR HAL GELİRSE

Son olarak İzmir Gündoğdu Meydanında yüzbinlerin bir araya geldiği mitingde Sn. Devlet Bahçeli’nin, “kadrolu akilleri” hedef alan eleştirilerinin ardından, AKP Genel Başkan Yardımcısı Mehmet Ali Şahin “Buradan ilan ediyorum, akil insanların başına bir hal gelirse sorumlusu Devlet Bahçeli’dir” dedi… Aslına bakarsanız, Sn. Bahçeli’nin hitabet tarzı hiç de hoş değildi. Her ne kadar bu hitabet tarzının mucitleri iktidarın kanatları altında olsa da, özellikle de kitlelerin karşısında daha olgun ve ikna edici bir dil kullanmak gerekirdi, diye düşünüyorum…  Gelgelelim, bu konuşma yüzünden, halkın adını dahi bilmediği, ya da “artiz” olarak tanıdığı “atanmış akillerin” can güvenliğinden  Sn Bahçeli’yi sorumlu tutulması pek de mantıklı görünmüyor doğrusu. Çünkü arkalarında, çoğunun sempatizanı ve propagandisti olduğu; insana sinsice yaklaşıp kafasına sıkmayı, yani “öldürmeyi çok iyi bilen” bir terör örgütü var.

***

Aslında Sn. Bahçeli pek de haz ettiğim birisi değildir. Çünkü ülkenin, “Aman, memleketin başı derde girmesin” diye, diye, terörist başının ağzından çıkacak iki kelimeye muhtaç hale getirilmesine, memleketin bir “kapanın” içine çekilmesine, en az “yetmez ama evet”çiler kadar yardımcı olduğunu düşünüyorum. Ancak şunu da biliyorum ki; Sn. Bahçeli farklı bir karekterdir. Mesela, milletvekili maaşını almadığını,  şehit ailelerine bağışladığını duymuştum. Efendi Hazretleri gibi, “Balıkçı çocuğu” değil, bir ağa çocuğu olmasına rağmen, Genel Başkan olduktan sonra servetinin hergün biraz daha eridiğini, bırakın devletin uçağı ile soyunu sopunu arap şeyhlerinin düğününe taşımayı, kişisel seyahatlerinde partisinin tahsis ettiği “makam aracını” dahi kullanmadığını biliyoruz… Neyse; biz konumuza dönelim…

***

“Akil adamlardır” deyip, 63 kendi halindeki adamı ortaya atıp, 63 şamar oğlanına çevirtiyorsan onların güvenliğini sağlamak da elbette hizmet ettikleri adamlara düşer. Kaldı ki; bunların içinde de bu işe kendilerine göre “mukaddes bir mefkure” uydurarak girenler olduğunu bazılarının ise, Kürtçü propagandistler olduğunun sağduyulu halkımız farkındadır. Gelgelelim özellikle bunların, Türk üstkimliğine karşı bilinen tutumlarını, AKP‘nin izlediği  pragmatik ve kişiliksiz  siyaset yüzünden uluorta, saygısızca sergilemeye başlamaları elbette ölçülü de olsa bir tepkiye neden oluyor ve olmalı da… Meydan boş değil… İktidarın, Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisinin PKK’yı terör örgütü olmaktan çıkartmasına vesile olduğu, bu ortamda dahi, sabırla yoğulmuş halkımızdan, bu insanlara bir zarar gelmesi mümkün değildir. O yüzden; Kürt aidiyetinin bu kadar yüceltildiği, Türk aidiyetinin bu kadar ayaklar altına alındığı bir ortamda “akillerinin” değil ama, Devlet Bahçeli’nin, hatta “Devlet’in” başına bir şey gelirse, bunun hesabını kimlerin, nasıl vereceğini, bu kişiliksiz ve kimliksiz politikaları üretip, uygulamaya kalkan ağalar acaba hiç düşündü mü? İşin özü, bugün “başına bir hal gelebilecek olanlar” artık, “Ne mutlu Türküm diyene” diyebilenlerdir. O yüzden M.Ali Şahin’in “akilleri” için değil, esas Sn. Bahçeli’nin ve “Devlet’in” başına bir şey gelebileceğinden kaygılanması gerekir…

AVRUPA'nın TÜRKİYE’ye BAKIŞI

Avrupa Parlemantosunun yayınladığı “Türkiye raporunda” Avrupa’nın, ülkemizdeki malum gelişmelere yaklaşımını; bu işin erbabı Sn. Onur Öymen şöyle yorumluyor: “…Öcalan’la yürütülen görüşmelere değinilmekte ve özetle şu görüşlere yer verilmektedir: - Türk Hükümeti'nin Abdullah Öcalan’la başlattığı doğrudan diyalog memnunlukla karşılanmaktadır. -Avrupa Parlamentosu, görüşmelerin bir an önce yapısal bir müzakereye dönüştürülmesini teşvik eder. - Bütün siyasi partiler, basın ve sivil toplum örgütleri yapıcı bir rol oynamalıdır. - Türkiye Kürt meselesine siyasi bir çözüm bulunması için çaba göstermelidir. - Kürt kökenli vatandaşların siyasal, kültürel ve sosyo-ekonomik katılımlarını sağlayacak bir siyasal diyalog başlatılmalıdır. - Kürtçenin mahkemelerde kullanılmasına izin veren düzenleme ve aynı dilin eğitimde kullanılmasına yönelik olumlu tartışmalar memnuniyetle karşılanmıştır. - Kürt konusunda yazan gazeteciler hakkında açılan davalardan ve bazı Kürt politikacıların, belediye başkanlarının, avukatların KCK davası çerçevesinde tutuklanmasından kaygı duyulmaktadır. - Kürt konusu, başta TBMM olmak üzere, demokratik kurumlarda tartışılmalıdır.

***

Avrupa Parlamentosunun bu kararında dikkat çeken en önemli unsur Öcalan’la yapılan görüşmelerin terörü sona erdirmeyi amaçlayan bir girişim gibi değil, Kürt meselesinin çözümüne yönelik yapısal bir müzakerenin başlangıcı gibi görülmesidir. Yani Öcalan adeta bir terör örgütünün başı gibi değil de bütün Kürtlerin lideri gibi gösterilmek istenmektedir. Türk hükümetine, siyasi partilere, basına, sivil toplum örgütlerine bu süreci desteklemeleri için çağrıda bulunulmakta ama PKK’ya silahlı mücadeleyi kesinlikle ve koşulsuz olarak sona erdirmesi, Kuzey Irak'taki merkezini tasfiye etmesi gibi bir çağrı yapılmamaktadır. Aynı şekilde Bağdat Hükümetine ve Barzani’ye de PKK’nın Irak topraklarından tasfiyesi için herhangi bir çağrı yapılmamaktadır. Yeni anayasal süreçten beklentiler dile getirilmekte, ancak metnin başka yerlerinde hukuktan sık sık bahsedilmesine rağmen yeni bir anayasa yapmanın hiçbir hukuki dayanağı olmadığına değinilmemektedir. 

***

Metnin tamamına bakıldığında, insan haklarıyla ilgili en büyük kaygının KCK gibi bazı Kürt örgütleri veya aynı çizgideki siyasetçi, yazar ve avukatlarla ilgili olarak dile getirildiği görülmekte, Kürt kökenli olmayanların maruz kaldıkları muamele, daha çok hukuk usullerine yeterince uyulmaması gibi eleştirilerle sınırlı tutulmaktadır. Pınar Selek gibi bazı sanıklardan ismen söz edilirken Mustafa Balbay, Mehmet Haberal, eski Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ, bir siyasi partinin lideri Doğu Perinçek’ten ismen söz edilmemektedir. İleri derecede hasta olmalarına rağmen hapishanede tutulmaya devam eden tutuklulardan da bahsedilmemektedir. Çok sayıda silahlı kuvvetler mensubunun sanık olasından hatta mahkum edilmesinden de kaygı duyulduğu izlenimi alınmamaktadır. Türkiye'nin demokrasi, insan hakları ve yargı alanlarındaki sorunlarının çözümü için yabancı ülkelerden destek bekleyenlerin ve onlardan medet umanların; Avrupa Parlamentosunun bu kararını dikkatle okumalarında yarar var. Bir kere daha görülmektedir ki, Atatürk’ün dediği gibi, Türkiye’nin meseleleri ancak Türk milletinin azim ve iradesiyle çözülebilir.”

ZIRVA TEVİL GÖTÜRMEZ

“Akil” deyince malum akla “akıl” gelir. Akıl insanın sermayesidir. Akıl, akıldan üstündür. Aklın yolu birdir. Akıllı düşman akılsız dosttan iyidir… Daha neler döktürmüşüzdür “akıl” üstüne. Eh, akıl da başta olacağına göre, yaşam deneyimi, genel kültür düzeyi, bilgisi ve yaşı itibari ile toplumda saygı gören, herkesin fikrine katılmasa da değer verdiği, “sayılı” ve “saygın” zevat, “Akil Adamlar” diye isimlendirilir. “Adam” kelimesi aslında bir cinsiyet belirlemese de, ince düşünen büyüklerimiz, “adam” kelimesi yerine  “insan” kelimesini kullanarak “akilliğe atanan” gruptaki özellikle bayanlara, ne kadar “müdrik” olduklarını gösterdi. Ne de olsa “akıl, insanın sermayesidir.” Nasıl kullanırsan kullan…  

***

Malum “akil insan” sıfatı taşıyan kişiler, gerek bilgileri gerek hayat tecrübeleri ve gerekse toplumsal sorunlara olan duyarlılıklarından dolayı “yetkin, eksiksiz, ağırbaşlı, mükemmel, olgun, kültürlü” sıfatları ile donanmış şahıslardır. Zaten toplum bu yüzden “Akıl akıldan üstündür” anlayışı içindedir. Bu yüzden bu şahıslar toplumu, tereddüt ettikleri durum ve konularda ikna edebilecek güce sahiptir… Gelgelelim “akil insanla, propagandisti” yani,  akil adamlar ile belletilen fikirleri yaymak için çabalayan reklamcıları ayırdetmek gerekir. Birisi “kendi davasının” peşindedir, diğeri ise toplumun yararlarını düşünerek bağımsız, önyargısız, yönlendirilmeden kanaatini söyleyen yani “kanaat önderidir”. Onlar fikirlerini dört dörtlük, açık ve net ifade ederler. Örneğin “barışın kimlerle ve ne pahasına gerçekleştirilmek istendiğini” açık ve net ortaya koyabilecek bilgi ve görüşe sahiptirler.

***

Oysa bakıyoruz, atanan grubun içinde bu tür insanlar parmakla gösterilecek kadar az. Üstelik siyasal otorite toplamış hepsini, muhalefeti dahi tam olarak bilgilendirilmediği bu garip gelişmeler ile ilgili kendi pencerelerinden bilgiler verip, yönlendiriliyor. Tartışılanların tamamı, muhalif görüşlerin tahminleri ile masaya oturanların temennileri... Özeti; “Rahat olun hiç acıtmayacak.” Listeye şöyle bir bakın lütfen; ve düşünün bu insanlar sizi ne kadar ikna edebilir? “Aklın yolu bir” ise ve de bu komisyonun kurulması bir gereklilikse, önce muhalefetin doğru dürüst bilgilendirilip, onların önerilerinin dikkate alınması gerekmez miydi?  Kaldı ki; bu durumda olumsuz bazı gelişmeler, itirazlar olsa bile bunu “Akıllı dost, akılsız düşmandan iyidir” deyip değerlendirilmeliydi. Eğer toplumun bir kesimi, sonunda toplumsal barışın vaad edildiği bu sürece inandırılamamışsa, kısır birdöngü içine girileceği kaçınılmazdır… Malum; “Zırva tevil götürmez”…