Avrupa Parlemantosunun yayınladığı “Türkiye raporunda” Avrupa’nın, ülkemizdeki malum gelişmelere yaklaşımını; bu işin erbabı Sn. Onur Öymen şöyle yorumluyor: “…Öcalan’la yürütülen görüşmelere değinilmekte ve özetle şu görüşlere yer verilmektedir: - Türk Hükümeti'nin Abdullah Öcalan’la başlattığı doğrudan diyalog memnunlukla karşılanmaktadır. -Avrupa Parlamentosu, görüşmelerin bir an önce yapısal bir müzakereye dönüştürülmesini teşvik eder. - Bütün siyasi partiler, basın ve sivil toplum örgütleri yapıcı bir rol oynamalıdır. - Türkiye Kürt meselesine siyasi bir çözüm bulunması için çaba göstermelidir. - Kürt kökenli vatandaşların siyasal, kültürel ve sosyo-ekonomik katılımlarını sağlayacak bir siyasal diyalog başlatılmalıdır. - Kürtçenin mahkemelerde kullanılmasına izin veren düzenleme ve aynı dilin eğitimde kullanılmasına yönelik olumlu tartışmalar memnuniyetle karşılanmıştır. - Kürt konusunda yazan gazeteciler hakkında açılan davalardan ve bazı Kürt politikacıların, belediye başkanlarının, avukatların KCK davası çerçevesinde tutuklanmasından kaygı duyulmaktadır. - Kürt konusu, başta TBMM olmak üzere, demokratik kurumlarda tartışılmalıdır.
***
Avrupa Parlamentosunun bu kararında dikkat çeken en önemli unsur Öcalan’la yapılan görüşmelerin terörü sona erdirmeyi amaçlayan bir girişim gibi değil, Kürt meselesinin çözümüne yönelik yapısal bir müzakerenin başlangıcı gibi görülmesidir. Yani Öcalan adeta bir terör örgütünün başı gibi değil de bütün Kürtlerin lideri gibi gösterilmek istenmektedir. Türk hükümetine, siyasi partilere, basına, sivil toplum örgütlerine bu süreci desteklemeleri için çağrıda bulunulmakta ama PKK’ya silahlı mücadeleyi kesinlikle ve koşulsuz olarak sona erdirmesi, Kuzey Irak'taki merkezini tasfiye etmesi gibi bir çağrı yapılmamaktadır. Aynı şekilde Bağdat Hükümetine ve Barzani’ye de PKK’nın Irak topraklarından tasfiyesi için herhangi bir çağrı yapılmamaktadır. Yeni anayasal süreçten beklentiler dile getirilmekte, ancak metnin başka yerlerinde hukuktan sık sık bahsedilmesine rağmen yeni bir anayasa yapmanın hiçbir hukuki dayanağı olmadığına değinilmemektedir.
***
Metnin tamamına bakıldığında, insan haklarıyla ilgili en büyük kaygının KCK gibi bazı Kürt örgütleri veya aynı çizgideki siyasetçi, yazar ve avukatlarla ilgili olarak dile getirildiği görülmekte, Kürt kökenli olmayanların maruz kaldıkları muamele, daha çok hukuk usullerine yeterince uyulmaması gibi eleştirilerle sınırlı tutulmaktadır. Pınar Selek gibi bazı sanıklardan ismen söz edilirken Mustafa Balbay, Mehmet Haberal, eski Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ, bir siyasi partinin lideri Doğu Perinçek’ten ismen söz edilmemektedir. İleri derecede hasta olmalarına rağmen hapishanede tutulmaya devam eden tutuklulardan da bahsedilmemektedir. Çok sayıda silahlı kuvvetler mensubunun sanık olasından hatta mahkum edilmesinden de kaygı duyulduğu izlenimi alınmamaktadır. Türkiye'nin demokrasi, insan hakları ve yargı alanlarındaki sorunlarının çözümü için yabancı ülkelerden destek bekleyenlerin ve onlardan medet umanların; Avrupa Parlamentosunun bu kararını dikkatle okumalarında yarar var. Bir kere daha görülmektedir ki, Atatürk’ün dediği gibi, Türkiye’nin meseleleri ancak Türk milletinin azim ve iradesiyle çözülebilir.”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder