“Akil” deyince malum akla “akıl” gelir. Akıl insanın
sermayesidir. Akıl, akıldan üstündür. Aklın yolu birdir. Akıllı düşman akılsız
dosttan iyidir… Daha neler döktürmüşüzdür “akıl”
üstüne. Eh, akıl da başta olacağına göre,
yaşam deneyimi, genel kültür düzeyi, bilgisi ve yaşı itibari ile toplumda saygı
gören, herkesin fikrine katılmasa da değer verdiği, “sayılı” ve “saygın” zevat,
“Akil Adamlar” diye isimlendirilir. “Adam” kelimesi aslında bir cinsiyet
belirlemese de, ince düşünen büyüklerimiz, “adam”
kelimesi yerine “insan” kelimesini kullanarak “akilliğe
atanan” gruptaki özellikle bayanlara, ne kadar “müdrik” olduklarını gösterdi. Ne de olsa “akıl, insanın sermayesidir.” Nasıl kullanırsan kullan…
***
Malum “akil insan” sıfatı taşıyan kişiler, gerek bilgileri gerek hayat
tecrübeleri ve gerekse toplumsal sorunlara olan duyarlılıklarından dolayı “yetkin, eksiksiz, ağırbaşlı, mükemmel,
olgun, kültürlü” sıfatları ile donanmış şahıslardır. Zaten toplum bu yüzden
“Akıl akıldan üstündür” anlayışı
içindedir. Bu yüzden bu şahıslar toplumu, tereddüt ettikleri durum ve konularda
ikna edebilecek güce sahiptir… Gelgelelim “akil
insanla, propagandisti” yani, akil
adamlar ile belletilen fikirleri yaymak için çabalayan reklamcıları ayırdetmek
gerekir. Birisi “kendi davasının” peşindedir,
diğeri ise toplumun yararlarını düşünerek bağımsız, önyargısız, yönlendirilmeden
kanaatini söyleyen yani “kanaat
önderidir”. Onlar fikirlerini dört dörtlük, açık ve net ifade ederler. Örneğin
“barışın kimlerle ve ne pahasına
gerçekleştirilmek istendiğini” açık ve net ortaya koyabilecek bilgi ve
görüşe sahiptirler.
***
Oysa bakıyoruz, atanan grubun
içinde bu tür insanlar parmakla gösterilecek kadar az. Üstelik siyasal otorite
toplamış hepsini, muhalefeti dahi tam olarak bilgilendirilmediği bu garip
gelişmeler ile ilgili kendi pencerelerinden bilgiler verip, yönlendiriliyor.
Tartışılanların tamamı, muhalif görüşlerin tahminleri ile masaya oturanların
temennileri... Özeti; “Rahat olun hiç
acıtmayacak.” Listeye şöyle bir bakın lütfen; ve düşünün bu insanlar sizi
ne kadar ikna edebilir? “Aklın yolu bir”
ise ve de bu komisyonun kurulması bir gereklilikse, önce muhalefetin doğru
dürüst bilgilendirilip, onların önerilerinin dikkate alınması gerekmez miydi? Kaldı ki; bu durumda olumsuz bazı gelişmeler,
itirazlar olsa bile bunu “Akıllı dost,
akılsız düşmandan iyidir” deyip değerlendirilmeliydi. Eğer toplumun bir kesimi,
sonunda toplumsal barışın vaad edildiği bu sürece inandırılamamışsa, kısır
birdöngü içine girileceği kaçınılmazdır… Malum; “Zırva tevil götürmez”…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder