OKUYUN DA YARIN “BİLMİYORDUK” DEMEYİN

Bizim insanımız öyle her yazılanı okumaz. Biraz kariyer biraz karizma arar.Araştırıp, öğrenip yazdıklarını bildiği halde köşe yazarlarının yazılarını pek kazımaz. Bu yazılara bakar bakmaz, sanki kendisi çok okuyup, çok araştırıyormuş gibi  yazı başlığından içeriğine kadar “ne var ne yok” eleştirir. Tabii bizim yazıların başına gelen daha da felaket… Okuyan yok ki, eleştiren olsun. Gelgelelim bu pek önemsenmeyen yazılar genellikle “öncelikle öğrenmeye, mümkünse öğretmeye ve gerekirse eğitmeye gönül vermiş, çoğu emekli eğitim neferleri” tarafından kaleme alınmaktadır. Şimdi okuyacağınız yazıyı ise bu işin “erbabı” kaleme almış. Dr. Cüneyt Ülsever. 1951 Ankara doğumlu. Robert Kolejini ardından Boğaziçi Üniversitesini bitirdi. Johns Hopkins Üniversitesi’nde uluslararası ilişkiler, Colombia Üniversitesi’nde iktisat alanında yüksek lisans yaptı. Harvard Üniversitesi’nde ise İnsan Kaynakları Ekonomisi konusunda doktora yaptı. Şöyle yazmış Sn. Ülsever….

***

“Kendimi artık Bolu Dağı’ndan muazzam bir hızla aşağı inen freni patlamış bir otobüsün içinde hissediyorum. Şöför çapsız, muavin aciz, yolcuların gözleri yerlerinden fırlamış, herkes birbirine bakıp duruyor. Bazıları halen ne olduğunu anlamış değil. Otobüsün yarısı ne olacağını hissediyor ama hiçbir şey yapamayacağını da biliyor. Onlar “son”un ne olduğunu görüyorlar, sadece mukedderatın hangi virajda tecelli edeceğinden emin değiller. Öte yanda, yolculardan bazıları da, sanki onlar aynı otobüste değillermiş gibi, “her şey iyi olacak, her şey iyi olacak!”, diyerek züğürt tesellisi üfürüyorlar. Hatta, bazı yüzsüzler şöförü cılız çıkan seslerle uyaranları bile azarlıyor. “Sen sus, o ne yaptığını bilir!”, diye zılgıt atıyorlar.

 ***

Seçimlerden önce de yazdım. Seçimden AKP iktidarı çıkacak ama tek başına Anayasa’yı değiştirecek sandalye sayısı kazanamayacak diye tahminde bulundum. Yine seçimden önce, AKP+BDP oylarının Anayasa’yı değiştirmeye yeterli sayıya ulaşacağını da tahmin etmiştim. O günlerde de yazdığım gibi; bindiğimiz alamet giderek artan hızla “sivil Anayasa” söylemi adı altında üç hedefe yönlenmiş vaziyette: Yeni Anayasa: 1)Ülke genelinde Başkanlık sistemini hayata geçirecek.  2)Merkezde yürütme tek bir kişinin elinde toplanırken, yerel yönetimleri de güçlendirecek (demokratik özerklik). Ayrıca aynı Anayasa geçici bir madde ile: 3)Genel af getirecek.- Silivri Davaları’nda yargılananlar ile PKK’lılar aynı anda affa uğrayacaklar.- Bir ilave tahminimi daha belirteyim: Hukuken ihtiyaç olmasa bile yukarıda sıraladığım üç unsuru içeren yeni Anayasa bir referandumla  halkın onayına sunulacak.

 ***

 Bu Anayasa’ya BDP’li seçmen demokratik özerklik maddeleri gereği (Kürtlerin merkez yönetimi ele geçirmek gibi bir talepleri olmadığı için Başkanlık Sistemi onları ilgilendirmeyecek), AKP’liler Recep Tayyip Erdoğan Başkanlık Sistemi istediği için “evet” oyu verecekler. Dahası, bu iki grup dışında kalan, hem AKP’ye, hem de BDP(PKK)’ye karşı olanlar da Silivri Sanıklarını kurtarmak için, tümüyle olmasa da, önemli oranda “evet” diyecekler. Ortaya öyle bir karışık salata konacak ki herkes “karşı olduğumuz maddeler var ama yine de evet” noktasında birleşecek. BDP’liler ve AKP’liler gıcık oldukları Ergenekoncuları, yine AKP’li ve ayrıca CHP ve MHP’liler nefret ettikleri PKK’lıları affedecekler!  AKP’liler “demokratik özerklik” neyisin nesidir diye bozuk atacaklar ama Başkanlık Sistemine gönül bağlayacaklar. CHP ve MHP’liler hem Başkanlık sistemine, hem demokratik özerkliğe ateş püskürecekler ama böyle bir Anayasa’ya “hayır” demenin Silivri’deki İntikam Tutuklamalarının devamı anlamına geleceğini bildikleri için itiraz seslerini ancak cılız çıkarabilecekler. Silivri’de yatan suçsuzlar “biz af istemiyoruz, biz davaların devamını istiyoruz, biz aklanmak istiyoruz!”, diye bağırsalar da, onların dışarıdaki canları; içerdekiler işkence hayatından kurtulacağı, eşlerine, oğullarına, babalarına evde nihayet bir tas sıcak çorba içirebilecekleri için sessiz sakin sevinecekler. Silivri’deki gerçek suçlular ve eli kanlı PKK’lılar da “oh be nihayet yırttık!”, diyerek göbek atacaklar.

***

 Bir akşam tek adam (muhtemelen 2014’de) TV’ye çıkacak ve millete teşekkür edecek! “Ben Anayasa değişikliğini referanduma gerek kalmayacak oy çokluğu ile TBMM’den geçirdim ama bir de aziz milletimin onayını almak istedim. Siz bana şimdilik 5 yıl, inşallah 5 yıl sonra da bir 5 yıl daha (toplam 10 yıl) ülkeyi tek başıma yönetmem için yetki verdiniz/vereceksiniz.  Milli irade önümüzdeki 10 yıl sizlerin özgürce aldığınız kararla şahsen bana devredilmiştir. Hepinize minnettarım”, diyecek. “Otokrasiler genellikle milli irade tarafından kurulur” sözü bir kez daha tarihe geçecek! Dr. Cüneyt Ülsever

***

İşte böyle yazıyor bu işin erbabı da… Şimdiden okuyun öğrenin de yarın biz yanıldık, bilemedik deyip, “yetmez ama evetçilerin” durumuna düşmeyin…

YARGIYA GÜVEN: BU RAKAMLAR BİR ŞEYLER FISILDIYOR

Erzurum’un Ödük Vadisine hidroelektrik santrali yapımı sırasında meydana gelen olayları ve kolluğun vatandaşa gösterdiği “şefkati” yazı fazla uzamasın diye kısa kesmiştik… Çünkü vatandaşa,  yargının da, onun kararlarını korumakla görevli kolluğun da “adalet” kavramına “Fransız olduklarını” anlatmak için uzatmaya gerek yoktu… Lakin gelişen olaylar maalesef yeniden Erzurum’un Ödük Vadisine dönmemizi gerektirdi… Malum, vatandaşın protestosu, iş makinelerinin geri gönderilmesi ve Jandarma Komutanının, kendisine vurmak isteyen yaşlı bir kadına “Vur teyzeciğim sen benim annem sayılırsın” demesi  ile tatlıya bağlandığını zannetmiştik. Gelgelelim hiç de öyle olmamış… “kindar devlet” eylemcilerin yaptıklarını yanlarına kâr bırakmamış. Göz altına alınan 15 kişiye 250 TL para cezası kesilmiş. 18 yaşına girmemiş bir genç kızımız hariç. Peki, bu kızımız “paçayı kurtarmış” mı?

***

Hayır… HES eylemi sırasında gözaltına alınanlar arasında bulunan 17 yaşındaki bu genç kız hakkında  Tortum Sulh Ceza Mahkemesi ilginç bir ceza veriyor… Önce; eyleme katılan ve aralarında “ninesinin” de bulunduğu, yaklaşık 200 kişi ile “ilişki kurmasını yani konuşmasını bile yasaklanıyor”. Etrafında konuşacak kimsenin kalmadığı anlaşılınca avukatının yaptığı itiraz üzerine cezası,  “protestocu 13 kişiyle ilişki kurmaması” şeklinde sınırlandırıldı. Bu cezanın “Çocuk Koruma Kanununa” dayanılarak verildiği söylenmektedir de, 18 yaşından küçük çocukların haklarının korunmasını hedefleyen bu kanunun, temel ilkelerinin  böyle bir garipliğe izin verip vermediği şüphelidir.

***

Çünkü bu yasanın temel ilkeleri çocuğun, yaşama, gelişme, korunma haklarının güvence altına alınmasını, çocuğun esenliğinin gözetilmesini,  herhangi bir nedenle ayrımcılığa tâbi tutulmamasını, çocuk hakkında karar verilirken insan haklarına dayalı, adil, etkili ve süratli bir usûl izlenmesini, soruşturma ve kovuşturma sürecinde çocuğun durumuna uygun “özel ihtimam gösterilmesini”, kararların alınmasında ve uygulanmasında, çocuğun yaşına ve “gelişimine uygun eğitimini ve öğrenimini, kişiliğini ve toplumsal sorumluluğunu geliştirmesinin desteklenmesini,” daha da önemlisi çocuklar hakkında yürütülen işlemlerde, yargılamada ve kararların yerine getirilmesinde “kimliğinin başkaları tarafından belirlenememesine” yönelik önlemler alınması gerektiğini söyler.

***

Açın gazeteleri bakın. Bırakın gerisini çocuğun ismi, boy boy resimleri ortaya dökülmüş. Komşusu ile arkadaşıyla görüşmesini engelleyen kararı veren yargı, bu çocuğun dünyaya “afişe olmasını” engelleyememiş.  Sonra; büyüklerimiz sallıyor, “Yargının adaletli davranmadığı yönünde yaygın bir kanaat oluşursa, toplum vicdanında kapanması zor yaralar açılır ve güven duygusu kaybolurmuş…” Hangi güven… Yazarları, gazetecileri, üniversite hocalarını, askerleri ne olduğu belirsiz suçlamalarla, sadece “suçsuz olduklarını ispat edemedikleri için” tutuklayan, TBMM’si Başkanlığının “dokunulmazlıkları olduğunu” bildirmesine rağmen, halen vekillerimizi içeride tutmaya devam eden, 17 yaşındaki vatandaşa “herkesin kolaylıkla yönlendirebileceği bir alık” muamelesi yaparken, 19 yaşına gelince “askere” alan da,  21 yaşına gelince “silah ruhsatı” veren de bu hukuk, bu yargı değil mi? Hangi güven, ne kanaati? 
***
Bakın istatistiklere ne demek istediğimi anlayacaksınız… Hükümet: %64,6 –Anayasa Mahkemesi: %64.4 –Mahkemeler: %64.1– Bakanlıklar:%64 (***Konsensus Araştırma ve Danışmanlık şirketinin  Mart 2011 tarihleri arasında HaberTürk için yaptığı araştırma sonuçlarından) Rakamların dili size de bir şeyler fısıldıyor mu?

KOLLUK UYGULATMAZ, VATANDAŞ SAVUNAMAZSA

1 Ekim 2011 Cumartesi… TBMM’nin açılış konuşması. Cumhurbaşkanı Abdullah GÜL; “Yargının adaletli davranmadığı yönünde yaygın bir kanaat oluşursa, toplum vicdanında kapanması zor yaralar açılır ve güven duygusu kaybolur.” Dedi.

***

15 gün kadar öncesi… Eylül 2011… Trabzon’un Çaykara ilçesine bağlı Karaçam beldesinin, Solaklı deresi ve Erzurum’un Tortum İlçesi’ne bağlı Bağbaşı beldesinin Ödük Vadisi… Buralar devleti yönetenlerin, her zamanki ihmalciliği ile “HES’lerin inşaat ve işletme sırasında ya da sonrasında doğal çevreye, görünen ya da potansiyel, olumlu ya da olumsuz etkilerinin neler olabileceğine” dair çoktan hazırlanmış olması gereken ÇED raporlarının olup olmadığına dahi aldırmadan ihalesini yaptığı “doğa harikası” alanlardan ikisi… Yöre halkının “her hukuk devletinde olduğu” gibi itirazı üzerine mahkeme, yapılması kararlaştırılan bu Hidroelektrik Santrallerinin “yapımını durdurma” kararı veriyor… Ve buralarda mahkeme kararlarının uygulanmasını sağlamak zorunda olan kolluk kuvvetleri ile yine mahkeme kararına dayanarak, işin durdurulmasını isteyen vatandaş “nedendir bilinmez”, karşı karşıya geliyor…

***

Trabzon’da; vatandaşın itirazı üzerine mahkeme, çevrenin ve doğal yaşamın korunmasını bir kamu hakkı olarak görüp, HES inşaatının durdurulmasına, yapılacak barajın doğal yaşama zarar verip vermeyeceğinin, bu işin erbapları tarafından incelenmesine karar veriyor… Gelgelelim, kolluk encümen kararlarının, ancak mahkemenin koyduğu şartlar yerine getirilince uygulanması gerektiğini göz ardı edip, mahkeme kararını hiçe sayıyor… Mahkeme bırakın “insanın incinmesini”, doğaya verilecek zararı düşünüp karar verirken, kolluğun adeta gözü dönmüş… Dağ başına gönderilmelerinin yegane sebebi olarak bu protestocuları gören “kolluğun” yani polis ve jandarmanın, onları  “insan” olarak görüp görmediği bile şüpheli…Ve olan oluyor… Sonuç: Trabzon’da  6 vatandaş gözaltına alıyor… Bunlardan 3’ü “başka bir mahkeme tarafından” tutuklanıyor. Mahkeme bile, “mahkeme kararını” hiçe sayıp baraj inşaatına devam edenlere bir şey yapmıyor ama hukuku ve doğayı savunanları tutuklayıp hapse atılıyor.

***

Erzurum’da da, benzer olaylar vuku buluyor… İhaleyi alan firma aldığı belediye encümen kararına istinaden iş makinelerini dereye sokuyor. Yani belediyenin de kolluktan bir farkı yok, mahkemeyi tanımıyor, kararı umursamıyor… Bu durumda, kolluk kuvvetlerinin gelip makineleri durdurması ve mahkeme kararını hiçe sayanlar hakkında işlem yapması gerekirken, devletin neredeyse bütün görevlileri mahkeme kararının çiğnenmesine seyirci kalıyor. Duyarlı vatandaşlar ise mahkeme kararına sahip çıkmak için inşaat alanına gelerek bu durumu protesto etmek suçu ile, itiliyor, kakılıyor, nezarete atılıp mahkum ediliyor… Her halde doğa katliamına engel olmaya çalışmanın bu ülkedeki ödülü bu… Sizce bu işte bir gariplik yok mu? Bu mahkeme kararlarını kolluk uygulamayacak, vatandaş savunamayacaksa, bu kararlar niye veriliyor. Laf olsun diye mi?

***

15 gün sonra… 28 ağustos 2007 de Cumhurbaşkanı seçilen Sayın Abdullah GÜL, 1 Ekim 2011 Cumartesi günü; TBMM’nin açılış konuşmasında “Yargının adaletli davranmadığı yönünde yaygın bir kanaat oluşursa, toplum vicdanında kapanması zor yaralar açılır ve güven duygusu kaybolur.”Dedi... Doğru söze ne diyelim… 

GELGELELİM TERÖRÜ ES GEÇTİ

Usta, New York’ta BM Genel Kurulu'nda  delegelere sergiledikleri yandaş tutumu, vurdumduymazlığı, bizim yabancı dilde şarkı dinlediğimiz gibi uzun uzun anlattı… Doğrusu benim için eksik ama etkileyici bir konuşmaydı da, elin cavuru ne anladı, ne kadarını dinledi bilemem. Eğer anlayan, dinleyen ve olaylarla ilgilenen olduysa; Usta’nın bazı sözlerine katılmayacak bir “insanın” yeryüzünde yaşadığını zannetmiyorum.  Özetle şöyle diyordu Usta: "Açık söylemek zorundaydım ki; BM bugün insanlığın umutlarını insanlığın geleceğini tehdit eden korkulara galip kılacak bir liderlik sergileyemiyor. BM, belli ülkelerin çıkarları ve vesayeti istikametinde değil, bütün insanlığın hukukunu korumayı esas almak üzere yeniden yapılanmak ve vizyonunu yenilemek zorundadır" dedi… Doğru da söyledi. Fakat; patlatılan mayınları, bombaları ve de Ankara’nın göbeğinde katledilen masumları, verilen şehitleri  es geçti….

***

Usta, “Somali faciası bir kaç kelimeyle geçiştirilecek bir konu değildir ve uluslararası toplum için yüz karasıdır. 20 yıldır yaşanan iç savaş, Somali'nin bütün hayat kaynaklarını kurutmuş durumda. Somali halkı, dünyanın gözü önünde adım adım ölüme sürükleniyor. Bugün uluslararası toplum, orada yaşanan acıyı adeta bir film gibi kayıtsızca seyrediyor. İnsanlığımızın test edildiği bu fotoğrafla acilen yüzleşmeliyiz”. Dedi fakat; Irakta katledilen bir milyon insanın  katillerini es geçti.

***

Usta, “Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin bugüne kadar bu konuda aldığı bağlayıcı, 89 karara İsrail uymamıştır. Ayrıca İsrail'in hiçe saydığı yüzlerce karar vardır. Daha da acısı, Birleşmiş Milletler, Filistin halkının yaşadığı insanlık dramının sona ermesini sağlayacak hiçbir adımı atamayacak kadar aciz kalmaktadır. Soruyorum, acaba, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi farklı ülkeler için bu tür yaptırım kararları aldığı zaman bu kararlara uymayanlara aynen İsrail'e uyguladığı gibi sessiz mi kalıyor? Yoksa yaptırımları Sudan'da yaptığı gibi sonuna kadar uyguluyor mu?…Orada Filistin toprakları işgal altındadır. Orantısız güç kullanan İsrail'dir ama yaptırım uygulanmayan yine İsrail'dir.”  Dedi fakat, Ermeni diasporasını, Ermeniler’in Karabağ’da katlettiği Azeri kardeşlerimizi es geçti…

***

Usta,"İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nde herhangi bir toplumu uluslararası ilişkilerden veya insani münasebetlerden tecrit etmek veya soyutlamak gibi bir şey var mıdır? Bir sandık domatesi Filistin'e sokmak isterseniz İsrail'in iznine tabisiniz ben bunu insani olarak görmüyorum.  Birleşmiş Milletler 1947 yılında 181 sayılı kararla Filistin'i devlet olarak ilan etmişti ama ne yazık ki bu uygulamaya konulmadı. Türkiye, bu bağlamda Arap-İsrail ihtilafının çözüme kavuşturulması, Filistin devletinin tanınması, Filistinliler arası iç uzlaşmanın sağlanması, Gazze halkının maruz kaldığı gayri hukuki ablukanın kaldırılması için bundan böyle de aktif tutum izlemeye devam edecektir.” Dedi fakat: Neden hala bölgede, Filistin’in bağımsız bir devlet olma talebini veto eden Amerika ve onun stratejik ortağı İsrail’in politikalarını destelediğini es geçti…

***

Usta, “Kıbrıs Türk tarafı çözüme ve barışa olan bağlılığını korumuştur… Hedef, Birleşik Kıbrıs'ın AB içindeki yerini almasıdır. Rum tarafının bu aşamada, adanın tek yönetimiymiş veya Kıbrıs Türkleri adına da karar verme yetkisi varmış gibi hareket etmesini kabul edemeyiz. Rum tarafının kendi başına deniz yetki alanları belirlemeye, bu alanlarda petrol ve doğalgaz aramaya kalkışması, zamanlaması ve muhtemel sonuçları bakımından son derece sorumsuz bir davranıştır. Rum yönetiminin bu girişimlerinin durdurulması yönünde etkin çaba sarf edilmelidir. Aksi halde biz de gereğini yapacağız.” Dedi. Suriye'deki gelişmeleri de yakından takip ettiklerini söyleyen Usta, “Esad’a Suriye halkının demokrasi yönündeki çağrılarına kulak vermesi gerektiğini, kendi halkına silah doğrultan rejimlerin ayakta kalamayacağını, zulümle abad olunamayacağını açıkça bildirdik.” Dedi. Libya ile ilgili görüşlerini de anlatan Usta   Libya'nın bundan sonra da en güçlü destekçisi olmaya devam edeceğimizi söyledi… Tamam diline sağlık da, ne yazık ki; “Eşkiyayı besleyen dostlarımızı ve son günlerde terörün neden şehre indirildiğini es geçti."

***

Bu kadar “es geçilen” mevzu olunca nedense edense aklıma, ölen “terzi kocasının” yerine, güçlü kuvvetli görünen “kendi kendine hayran”  bir delikanlı ile evlenen dul kadının, gerdek gecesi söylediği sözler geldi ama; ne edelim, buna da şükür. Hiç olmazsa kulaklarımızın pası silindi...

KİRLİ DİLLİ'lerin CEZASINI ÇEKİYORUZ

Kürt kökenliler de dahil olmak üzere, pek çok  vatandaş daha düne kadar; BDP’li yönetici ve vekillerin çoğunu; birlikte yaşamayı tercih eden, ırkçılık ve terörün demokrasinin aracı olamayacağına inanan, yasalara saygılı, zaman zaman itici bir dil kullansalar da  terör örgütü ile etnik yakınlıktan başka, bağı olmayan “umut var sempatizanlar” olarak  görüyordu… Yani, “sömürgecilerin ilk maşası” Yunan’ın bile ulaşamadığı Ankara’nın yüreğinde, namertliklerini” göstermeden önce vatandaş; en içten ve masumane duyguları ile “şaptan”  şeker olsun diye bekledi durdu… Sonuç: Nafile bu bekleyişler…

***

Çankaya Kaymakamlığı civarındaki patlamadan birkaç gün önce “dev aynasına  bakan” BDP’nin Genel Başkanı, KCK davası nedeni ile parti binalarını polis basıp, bazı şahısları tutuklayınca, Şırnak’tan partili gençlere şu mesajı veriyordu: “Genç arkadaşlara özellikle rica ediyorum. Tutuklanan her bir arkadaşın yerine 10 arkadaşımız görev almalıdır. Görev yeri boş kalmamalıdır, bunlar utanmadan BDP'nin binasını kar maskeli polislerle basıyorlar… Yüzde 80'i temsil eden bir partinin binasını basamazsınız.” Ve parti binasını göstererek, talimatı veriyor… “Eğer onlar burayı basarsa siz de gidip oraları basın!”  Sonuç ortada… Şimdi söyleyin bakalım; “Son günlerde iyice artan terör saldırıları bir tesadüf müdür yoksa bazı kendini bilmezlerin “kirli dillerinin” cezasını mı çekiyoruz?”

***

Malum, bu ülkede bilim insanları, askerler, yazarlar, gazeteciler sorgusuz sualsiz gözaltına alınıyor. Bu insanlar haklarını yasal zeminlerde ararken, devletin “yasadışı KCK’ya” karşı mücadelesi, yasal bir partinin Genel Başkanını nasıl oluyor da; bu kadar çileden çıkarıyor… Nedir bu KCK?  Diyarbakır Belediye Başkanına göre tanım, net: “KCK, PKK’dır”. Diğer bir değişle bölücü terör örgütünün şehirlerdeki örgütlenmesidir… Her ne kadar “BDP ve özgürlükçü yeni nesil aydınlara” göre  yapılan tutuklamalar “barışa yönelik somut umut kırıntılarını, rüzgara savurmak” gibi görünse de, resme  biraz geriden baktığımızda, manzara hiç de öyle gözükmüyor. Baskınlarda çakı dahi bulunamamış olması, ya da üyesi olduğu iddia edilenler arasında “seçimle” iş başına gelmiş belediye başkanlarının  bulunması, KCK’nın bölücü terör örgütü ve siyasi uzantılarının “demokratik özgürlük projesinin” gereği olan “devlet kurumlarına  ve yasalara alternatif olma amacıyla oluşturulmuş yerel örgütler olduğu”  gerçeğini değiştirmez… Bilmem anlatabiliyor muyum?

 ***

Yapılan tutuklamalar “sırasında ve sonrasında” gelenekselleşen bireysel hak ve özgürlüklerin “her seferinde bir başka şekilde” ayaklar altına alınmasını onaylamak ise tabi ki, insafsızlık olur. Neticede  “vatandaşlık hakları”  bu devletin yasaları garanti altındadır. Ve kanun adamlarının, ne yasaları kafalarına göre yorumlaya, ne de kafalarına göre uygulama yapmaya hakları vardır…  Bazı arkadaşlar, “Tüze yoluna gurbansa”, isimli makalede geçen terör örgütü “görüşme” meselesine takılıp “Ne oluyor hocam sen de   mi kadayıfa  döndün?” Diyorlar… Oysa, bölücü terör örgütü karşıtı olmakla, bir devlet olgunluğu ve vakarı içinde “gencecik insanların yaşam hakkı adına” onlarla görüşmek farklı şeylerdir. Evet ben bu bölücülerle oturulup konuşulmasına karşı değilim. Ancak devleti yönetenlerin en azından şehitlerimize saygısı olsaydı bu görüşmelerin ön şartı, bu silahlı çetenin, öncelikle mesela Kandil’e çekilmesinin sağlanması  olurdu. Zaten can sıkıcı olan da bu… Usta’nın yönetiminde  bir taraftan şehit veriyoruz bir taraftan mülakat.